Hebben 'de tien geboden' ook nú nog practische betekenis ?
Hello Yvonne,
Why should I call you 'Vonn', now that I know, what a nice name you have.
Now I answer your first two questions
Verse 6: Both of them were upright in the sight of God, observing all the Lord's Commandments and regulations blamelessly.
Question: Seeing that Elizabeth and Zechariah were ob****nt to God's will - do you think that the 10 commandments are still valid and important to follow in today's society?
Question: Do you feel that you are living an upright and ob****nt life? If not, What can you do to change that?
This text is standing in Luke 1.
Zechariah and Elizabeth....both of them honoured and 'feared' the Lord in uprighteousness. they loved to do, what the Lord had ordered and they avoided to do what he had forbidden. They were notg without sins. This showed itself out of Zechariahs unbelief, (18). But they made for themselves the following of the commandments and regulations of the Lord a matter of conscience.
'Upright in the sight of the Lord' does not mean that in the Lords eye they were by their way of doing without debt and totally corresponding to his law. It only means this: They were not only 'keeping up appearences'...: as far as onther people could see 'right and living after Gods laws'. No, in their 'inner person', their human spirit, they lived in ob****nce to God, be it with stumbling.
Now you can see it like this:
Romans 2 v 14 talks about Gentiles, who have very little light of God. But it shows that there ARE gentiles, who use the very tiny insight that they have in God to a level that is satisfactory in Gods eye. They show that they are 'Yes-sayers'. They had the fear of the Lord in the deepest of their human personality, their 'inner person'.
But the Jews from the old Testament had FAR more light . And Zechariah and Elziabeth were two specimen of Jews, who had not only Gods word at the outside of their being, but inside their deep heart
But nowadays Jesus has done his great work and left to us his Holy Spirit. We should have a righteousness, which is surely greater than that of the not-knowing Gentiles. We should have a higher righteousness even than the Phariseans, the old testament- 'uppper class', (Matthew 5 v 20).
We should have a righteousness, in which the Law of the ten Commandments is comprimed, not in the words "You SHALL not" but in the words 'you shall NOT" The menacing element has made place for the assuring element.
Now: - Gentiles, who were 'Yes-sayers', could do it very good and 'poorly' good - Jews, with their higher level' of 'righteousness after the Law'....when they were 'Yes sayers'... could do it very good and 'poorly' good. - Nowadays Christians , having the possibility by grace, by the sacrifice of Jesus and his glorious gift of the Holy Spirit, ...having the possiblility of the highest standard, can be- supposed they are ' yes-sayers'- pretty good and 'poorly' good. Let us all try to live after all the glorious possibilities, the grace of God has given for our time.
When you have read the answer to the first question, the answer to the second question is easy. There are the possibilities of living without stumbling. The heroes of Revelation 11 shall reach this standard. Let we all pray to God to have grace by him to reach higer than we do now.
Hoe richt je je leven nu eens zó in, dat God er plezier van kan hebben
Zur Zeit beschäftige ich mich mit dem Römerbrief. Gestern bin ich bei Römer 12, 1-2 hängen geblieben.
Das Leben als Gottesdienst Ich ermahne euch nun, liebe Brüder, durch die Barmherzigkeit Gottes, daß ihr eure Leiber hingebt als ein Opfer, das lebendig, heilig und Gott wohlgefällig ist. Das sei euer vernünftiger Gottesdienst. Und stellt euch nicht dieser Welt gleich, sondern ändert euch durch Erneuerung eures Sinnes, damit ihr prüfen könnt, was Gottes Wille ist, nämlich das Gute und Wohlgefällige und Vollkommene. (Römer 12, 1-2)
Wie setzt ihr diese Bibelstelle in eurem Leben um? In dieser Hinsicht gehöre ich sicherlich noch zu den Anfängern. Es ist nicht leicht sich immer wieder dem Trend der Zeit zu entziehen. Für die meisten Menschen meiner Umgebung spielt der Glaube an Gott nur noch eine untergeordnete Rolle. Als gläubige Christin werde ich gerne belächelt und schnell als Außenseiterin abgestempelt. Wie sieht es in eurem Umfeld aus? Wie geht ihr damit um?
Viele Grüße Juliana
Liebe Juliana,
Vier starke Fragen: - wie setszt ihr diese Bibelstelle in eurem Leben um - könnt ihr sich dem Trend der Zeit entziehen - bemerkt ihr auch dass die Umgebung dich als ' untergeordnet' sieht, als' Aussensteher' . - wie sieht es in eurem Umfeld aus.
Vier Antworte: - ich pass soviel wie möglich diese Stelle in meinem Leben zu. Darin gelinge ich noch nicht all zu gut. Ich komme darüber noch zu sprechen. - ich kann mich besser dem Trend der Zeit entziehen, weil ich schon lange , - ich bin 84-in der Ruhestand bin und mit Karriëre u.s.w. nicht mehr zu tun habe. Aber ich habe vollen Begriff dafür, das jüngere Leute damit viel zu tun haben - das bemerke ich auch, dass man dinkt, das ich 'ein merkwürdiger Kerl' bin, wenn ich aus meinem eigenen Kreis ausgehe. Aber das geschieht mit mir nicht zu viel. - ich bin in meiner engen Umgebung umkreist von Leuten, die auch Herrn Jesus als ihren Befreier kennen. Und meine Kinder, die das Glück nicht haben, halten sich stille, weil ich eben ihr Vater bin.
Der Apostel sagt zuerst : "Christen sollen ihre Leiber geben zum Opfer"
Er spricht hier zu Christnen , die nicht nur wiedergeboren sind, sondern ´gefüllt mit dem Heiligen Geist Gottes'. Sie haben `Barmherzichkeit Gottes` Das bedeutet dass sie Rettung, Erlösung, Heilung und Erfüllung mit dem Heilgen Geist empfangen haben. sie können jetzt nach dem Willen von Gott leben. Auch der Körper is lebendig gemacht durch den Heiligen Geist (8 v 11) Er ist heilig, denn er ist 'apart' gestellt von den bösen Mächten . Er kann ein "Gott wohlgefällig Opfer" sein.
Aber du: wie bekommst du Teil daran. Gehe nur ruhig weiter mit dem Herrn und bete um die Erfüllung mit dem Geist.
Du wirst bemerken, dass Galater 5 v 22 Wirklichkeit in deinem Leben wird.. Da steht: "Die Frucht des Geistes ist Liebe, Freude, Friede, Geduld, Freundlichkeit , Gütigkeit. Glaube, Sanftmut, Keuschheit (Selbstbeherrschung sagen wir in Holland)
Wenn du an Gott fragst um diese herrlichen Sachen und wenn du bemerkst das dies dir gegeben wird, so wissest du, dass du gut auf dem Wege bist um dein Leib als ein Opfer an Gott zu geben, dass Gott wohlgefällig ist. Dann bist du auf den Wege um wirklich 'vernünftig' zu werden. Dann wird dein Sinn ' erneuert' . Dann erreichst du endgültig ' das Gute, und Wohlgefällige und Vollkommene'.
Waarom bidt Christus selectief. En waarom praat God niet tegen mij
Dear Vonn,
You had certain thoughts about John 17 v 9:
Here we read: " I pray for them, I am not praying for the world, but for those you have given me ; for they are yours".
And now you ask, what are our thoughts about these words
Question 1: Based on this prayer, how would you sum up Jesus' "goals" for the Church?
Question 2 : How well do you see Christians today fulfilling those goals?
Now you don't give an own meaning; you say some ideas but you leaf room to us. 'you are only throwing these questions into the group', as we in Holland say. i think this to be a very good way of opening discussion.
Well, I shall give my impression.
1 Jesus wants to have his glory through the disciples, given to him by the Father. ( v 10) Jesus' disciples are 'his stadtholders', his representants in the world. The disciples ought to be one as the Father and the Son are one, (11). He asks for the Father's protection for them, now that he is going to his Father himself(12) . He wants his children, his believers to have the same joy in their hearts as he (Jesus) has, (13) He prophecies over them that the hatred of the world shall certainly come to them, for they are not of the world, like Jesus was not of the world, (14). Jesus points out the devil as the real enemy, against whom the Lord shall protect them , if ( of course) they remanin with the Lord, ( 15) Jesus wants the Christians to spread his message wider, (20) Jesus wants the Christians to show his glory by being one witrh wih one another, (22)
Now I think , those are Jesus' goals for his church. And I think your first question to be answered with this, (one of the many possible opinions).
But how are the Christians of nowadays fulfilling this goal of their dear Jesus, so loved by them.
In many cases it could be better. Jesus gave one mighty help: the baptizm with the Holy Spirit with all his gifts and fruit. These are powerful means to spread Jesus' glory. They are known worldwide, but are not used bij every Christian.
Christians are not so ' one' as would be wishable. When you find another person and he is saying: "Oh...I love Jesus", and you see from his beliefworks, that it is o.k. with him, then you should feel 'one' with him. That should be better in the future than it is by now.
The world is hating the Christians, the devil is pursuing them, just as Christ has said. But Christians coming into difficulties, often are complaining, while the Lord has said, that they should be full of joy even then. Again a point of reflection.
The Christians always should be joyful, because they have such a splendid eternal future. They should not have to await so much of this -hating- world, but more of the coming eternal happy times. But there is not so much happiness as could be. Room for improvement.
Christians should see the devil as their main enemy, to be conquered with the armor of the Lord. But they often forget the evil one and fight a less efficient battle. Again: "boys and girls ...give the devil hell".
Christians should spread the evangely. But there are many of them, neglecting this task.
Now the answer to your second question is: Christians could do better. Much is reached...but far more is still to be reached. Come on...boys and girls.
Ik houd van God. maar hij is zo stil. En de heilige Geest houdt zich ook zo stil.
En ...o ja...3½ week geleden heb ik ook 'de Christus' leren kennen
Wie geeft me eens wat advies.
Mijn antwoord:
Lieber Jan,
Ein Satz in deinem Topic zog meine Aufmerkamheit an sich ins besondere: " Ich habe mich erst vor 3½ Wochen für den Christus entschieden...". Aber Jan....ich höre von den meisten Christnen, dass sie zuerst den lieben Herrn Jesus haben kennen gelernt und dass sie erst späterhin Gott den Vater und den heiligen Geist die Bekanntschaft haben gemacht. Gott der Vater, Gott der Sohn, und Gott der heilige Geist sind ein. Aber se kommen zu uns mit in sich die selbe Quelle von, (Galater 5 v 22: "Liebe, Freude, Friede, Geduld, Freundlichkeit, Gütigkeit, Santftmut"... und so weiter. Und Gott der Vater hat Gott den Sohn zu uns geschicket weiL er uns liebt und seinen Sohn zu uns wollte senden, um den Weg von Gott zu uns offen zu machen, (Johannes 3 v 16). Und der Sohn ist gekommen und hat alle Sünden von allen Menschen von allen Zeiten, in so weit als sie das für sichselber akzeptieren wollten, übergenommen und die für sie getragen.Und so machte er den Weg frei von Gott zu uns. Aber frag nicht, was das ihm gekostet hat. Und dann hat Gott der Vater Gott den Heiligen Geist gesand um es uns möglich zu machen um den vollen Weg zu ihm zurück zu finden. Und nun hast du allerhand Fragen. Warum ist Gott so stille. Warum spür ich nicht so viel vom Heiligen Geist. Sind es meine Sünde, die viele sind und sicherlich viele waren. Aber tue nun dieses - geh Jesum zu preisen dass er alle deine Sünde übernommen hat - gehe Gott preisen, dass er seinen ganzen Himmel leer gegeben hat um uns zu retten - gehe den Heiligen Geist zu loben und danken, dass er uns bei der Hand nehmen will und uns dichter an Gott heran zu bringen. - suche die Bekanntschaft anderer Christnen. Lass dich bemütigen und lehren von ihnen un lese mit ihnen die Bibel Wenn du das tuest, kommst du bestimmt weiter. Gruss aus Holland Ger
In Amerika is het ook niet alles. Soms worden daar zulke vreemde meningen verkondigd. Zoals bijvoorbeeld, dat Jezus nu in de hemel toch nog in het huwelijk getreden is met Maria van Magdala. Zo zout heb ik het hier in Holland toch nog niet meegemaakt.En die Engelssprekenden zijn zo lief. En je moet wel eens in een uitgesproken geval hard kunnen zijn. En in het onderstaande briefje tracht ik ze daartoe aan te sporen. Ger .................. Muddleheaded people
Dear friends,
This topic I have read with in my remembrance 2 Thessalonians 3 v 2, which is in English: "Pray that we may be delivered from wicked and evil men for not everyone has faith". A dutch translation has here the word 'wargeesten', what in English is translated as 'muddleheaded people', somewhat more friendly.
At any case: do not pay too much attention to this writing. spend your time with all efficiency. Titus 1 v 13 writes: " Therefore ...rebuke them... (rebellious people and deceivers, v10) ...sharply, " They must be silenced , because they are ruining whole 'households'( the congregation also) by teaching things they ought not to teach(v 11)"
Yesterday in Germany I was asked, whether Adam and Eve had a navel. I have answered , that we should not give our strength of thinking to that sort of 'questions'.
Do not make too many efforts to talk to a 'mere talker', (Titus 1 v 10).
CHRISTMAS....we celebrate it as the greatest feast. And indeed: it is joyful. But it was still the beginning. God sent his Son to the world for the great solution. But at first there was only that baby....
EASTER.......it is the second in our celebrations: and indeed: big news. After those words : "Ït is finished", (John 19 v 30). the great work had been done. Our sins were taken over and atoned for by Jesus and he died, having done so. And on Easter, after having done a great work in the invisible world, he was resurrected and living for ever: greater than Christmas , the beginning, but still not the greatest.
But then came the day, that Jesus was crowned.
Daniel 7 v 17 says about this: "In my vision at night I looked, ánd there before me me was one like a 'son of man'...." and how often called Jesus himself 'a son of man' "....coming with the clouds of heaven..." and the disciples saw Jesus disappearing with those clouds. "He approached the Ancient of Days and was led into his presence. He was given authority,glory and sovereign power; all people, nations and men of every language worshipped him His dominion is an everlasting dominion that will not pass away, and his kingdom is one that will never be destroyed".
Ascension day is the day of coronation and 'coming into office'. This great day of Jesus is also our greatest day.
And the first deed of Jesus, being in power was to send out his Holy Spirit, by which we are blessed. But WHITSUNDAY is also a great feast, but does not be a match for Ascunsion day.
Let us be glad with all the feasts of Jesus. But let us not forget this day....
I write this on may 17, Ascension day this year, 2007.
Antwoord:serie 19 - 2007/05/21 19:25Blijf je een kind van God, als je hem, na aanvankelijke bekering, alsnog de rug toe draait.
Meine Liebe,
Du fragtest;
Mal ne Frage wenn man ein mal christ ist und dann sich wieder von gott abwendet ist man dann trotzdem noch errettet?
Aber...meine Liebe ...!!! ( ich nehme 'nur so 'an dass du weiblich bist, sonst Entschuldigung)...: das ist doch nicht gut...!!! Hebräer 6 v 4 sagt darüber schwierige und strenge Dinge. Hör mal: " Denn es ist unmöglich die, so einmal erleuchtet sind und geschmeckt haben die himmliche Gabe und teilhaftig geworden sind des heiligen Geistes (5)..und geschmeckt haben das gütige Wort Gottes und die Kräfte der zukünftigen Welt.. (6|) und dann NOCH abgefallen sind, wiederum zu erneuern zur Busze...." (Mensche können das nicht mehr, denn die Abgefallenen wissen ja alles.Gott aber kann es noch, wenn sie zurückkehren WOLLEN)
Es geht hier um Christnen, die sehr weit mit Gott gegangen sind, ja so weit, dss sie selbst getauft sind in den Heiligen Geist und von den Gaben wissen und die auch gehabt haben .
Aber sehr viele Leute sind nicht so weit auf den heilreichen Weg mit Gott gegangen, sondern sagen schon früher: "Äch...lass nur. Nun wieder etwas andres".
Aber auch zu diesen Leuten sage ich: "Kehr zurück auf den Liebvesweg von Jesus. Auf diesem Weg von ihm hinweg ist nur Unheil zu erwarten"
Und warum würde man von Gott sich abwenden. Ich bin 84 und Gott macht mich noch jeden Tag durch seinen Gnaden freudiger und freundlicher und voller Friedens.
Quote: Originally Posted by l8ter Can anyone tell me why Satan fell from grace exactly and why he is beyond redemption?
If he was by God's side why can he not be forgiven? Surely he did not start out evil but can be forgiven? There would then be no evil in the world.
My anwer; (it may be a bit long).
Genesis 1 v 1 tells us, that God in the beginning made the heaven, the unseenable , the invisible world . The angels were created in this beginning. When God created the heaven, there were soon or somewhat later: the angels . After the invisible world God created the visible world....`the earth´ Job 38 v 4- 7´, partly: " Where were you Job, when I laid the earth´s foundation ..... while the morningstars sang together and all the angels shouted for joy".
All things between God and his angels on that moment were - seemingly- ' hand in glove'. But yet...yet...
Amidst the angels there was one special angel; Ezekiel 28 is telling about him;( v 12) " You were the model of perfection, full of wisdom and perfect in beauty (13) You were in Eden , the garden of God. Every precious stone adorned you : (...summary...) Your settings and mountings were made of gold; on the day you were created they were prepared. You were anointed as a guardian cherub, for so I ordained you. You were on the holy mount of God ; you walked among the fiery stones You were blameless in your ways from the day you were created......".
What a glorious creature, this archangel, this 'guardian cherub' , this so- called 'stadtholder over the angels'. He could not rise further.
Yet .... ( v 15 b) ...." "till wickedness was found in you " and here is a keytext; "16): Through your widespread trade you were filled with violence ....and you sinned...." (Side-remark; there are also many Christians , working very diligent for the Lord, but at last through all their work FOR the Lord forgetting to obey TO him) "So I drove you in disgrace from the mount of God and I expelled you , O ...guardian cherub.... from among the fiery stones...." ( marginal note: that's why many people call the devil before his fall: Lucifer, but this has no biblical background) (17) "Your heart became proud on account of your beauty, and you corrupted your wisdom because of your splendor... ( marginal note: nowadays it could be imagined, that there might be Christians, so richly blessed with spiritual beauty, wisdom and splendor, that they begin to worship this beauty, wisdom and splendor and forget, that it is all grace) "So I ( God) threw you to earth..."
You have now seen, how satan became the origin of sin,. and yet his pitfalls were so actual; - proudness, for what he had got by grace of God - too busy with doing work FOR God and then forgetting to honour God
Isaiah also tells something of this sad story: ( 14 v 12): " How you have fallen from heaven, O morning star, son of the dawn ! You have been cast down to the earth ... "You said in your heart: 'I will ascend to heaven; I will raise my throne above the stars of God I will sit enthroned on the mount of assembly, on the utmost heights of the sacred mountain. (14) I will ascend above the top of the clouds I will make myself like the Most High"
These words from Isaiah mean this: ....I am an anointed guardian cherub. But I want more. I want to be standing ABOVE the angels, 'the stars of God'. I want to stand above the top of the clouds. For I have shouted for joy, when God made the visible world. But now I know what he meant with all this. He wants us angels, to be SERVANTS...and on that little planet of the plan'' he will make a creature, that becomes a SON. They will be the clouds, in which God dresses himself. Oh...I hate those creatures, even before they are there. I hate God, who wants to make me to a servant of ...of...them...!!!! I want to sit besides God and be his equal. Higher is not possible, but equal....that is my goal.
And when he had done so, he was expelled from heaven. His growing sin inside, (his own responsability, for he, as all the angels knew ervything of God), had now changed in haughtiness. And when he fell on earth, this was his first bad deed: He said: "Ï know that God has not created this 'planet of the plan' to make it a chaos... (Isaiah 45 v 18): "He who fashioned and made the earth , he founded it; he did not create it to be empty, (a chaos), but formed it to be inhabited"
And with his bad forces the devil caused the earth by an enormous explosion to be formless and empty and darkness was over the deep", (Genesis 1 v 2)
(Read furthermore what I have written in 'the Pulpit': the creation.).. But the Lord now uses the devil and his demons, (angels, misled by him and fallen with him) to test all people, whether they are ýes-sayers or no- sayers. And so this biggest of all no-sayers now has a negative task in the plan of God almighty to let it come clear, what is in the deepest heart of all mankind, individually.
The last thing I want to add is this. As I have already said: the angels did know everything. They were with God in his own world. So when they fell, it is unforgivable. But we, mankind know so little. We get many, many chances. And at the end not the devil will sit in the throne besides God. But Jesus is already there And the believers and trusters of God will be with Jesus in the throne of God, (Revelation 3 v 21)
De duivel maakt het mij zo lastig. Hoe moet ik dit duiden
Mein liebes kleines Licht,
Deine Frage;
Bedeutet die Tatsache, dass ich massive Anfechtungen habe im Umkehrschluß, dass ich auf dem richtigen Weg bin und deshalb diese Anfechtungen habe? (Nein, die "gewisse Sache" ist nichts, dass im Gegensatz zu Gottes Wort stünde). Würde der Teufel sich sonst solche Mühe geben, wenn die Sache quasi egal ist?
Meine Antwort:
Du bist auf dem richtigen Weg !!!
Es hat mir sehr viel gut getan das du öffentlich über den Teufel sprachst. Vielleicht ist es auch so, dass in Deutschland weniger Scheu besteht als in Holland um diesen Nahmen zu nenen. Na jah: Epheser 6 v 12 sagt jedenfalls; "Denn wir haben nicht mit Fleisch und Blut zo kämpfen, sondern mit Mächtigen, mit Gewaltigen, nämlich mit den Herren der Welt, die in dieser finsternis herrschen, mit den bösen Geistern unter dem Himmel".
Und was wird der Teufel machen, wenn er sieht, dass einer ernsthaft versucht, den Herrn Jesus zu folgen.
Ja natürlich: dann komt er in Aktion: Alarmfase ROT.
Was doch auch Paulus in Römer 7 behauptet. Der Teufel und seine Demonen aktivieren das Innere des Tapferen und benutzen alle Möglichkeiten, die sie haben um dieses Innere, worin sie geherrscht haben zur Zeit, dass der Kämpfer Gottes noch ihr Eigentum war, um dieses Innere zu benutzen mit allen bösen Dingen von Infektionen und so weiter, die sie in Jahrzehnten haben eingeführt. Paulus hat auch diesen Kamf gekannt , aber er hat schlieszlich rufen können: "Gott ...ich danke dir durch Jesus Christus unsrem Herrn!!!"
Aber....der Teufel ist besiegt , aber er bleibt immer versuchen um zu penetrieren. Das hast du bemerkt. Aber Jakobus 4 v 7 sagt: "Wiederstehet den Teufel , so fliesst er von euch". Und wie wiedersteht man ?; Mit Markus 16 v 17 kann man sagen: " Im Namen Jesum treibe ich jeden bösen Geist aus !!!"
Und was du auch tun könnst. - du bist gerettet durch das Blut Jesum - du bist 'neugeboren' durch das mit offenem Herzen lesen von der Bibel, (1 Petrus 1 v 23)
Aber bist du schon erfüllt mit dem Heiligen Geist, (Apostelgeschichten 19) ??
Wenn du das Glück hast, dann hast du zugleich die Waffenrüstung von Epheser 6 v 13- 18: Herrlich um fertig im Kampf zu stehen: - mit Wahrheit und Gerechtigkeit, ( 14) - mit Fertigsein zum Treiben das Evangelium, ( 15) - mit dem Glaubensschild, (16) - mit dem Helm des Heils, (17) - mit allen den Mitkämfern verbunden durch das Gebet, das einander nie im Stich lasst, (18).
Und so, mein junger Freund in Jesus, ( ich bin 84), wirst du stehen. Und wenn je die Fahne von Jesus durch mich nicht weiter getragen werden kann, weil ich zu höherer Herrlichkeit gerufen bin, dann nimmst du die Fahne in deinen jungen, starken Händen.
Gruss aus Holland, Ger.
Klärchen Lieber Gerritse, vielen Dank für deinen Beitrag, der mir gerade als ich ihn las, sehr geholfen hat. Ich dachte mir, du hast an Kleines Licht geschrieben, aber auch an mich. So sollst du also wissen, dass dein Brief sein Ziel erreicht hat. Liebe Grüße, Klärchen
To really understand your parents, you have to be able to think in their sphere. To really understand God it is good to come in hís sphere. Are you already there when you are dismayed about life and are longing for someone who can help you. No ...you are only at the beginning of a long, long, always more happy road.
Now when you try to reach God, he will come at certain moment with this news; ............. Ï have decided only to help people by means of my heavenly Son. For there is something wrong between mankind and me, between every individual in mankind and me....and that is SIN. Now I have decided to send my Son, who is God as I am, to the earth to take over all sins of all mankind of all times. In a certain way I came myself to be your Saviour, before I come to be your Judge for eternity. ........................... And now, when people say: "Yes...I believe that Jesus has taken away my personal sins ", such people have converted, they have repented. But do they know the Lord on that moment. O ...no.
But the Lord wants to be known and loved.
And that's why he sends God the Holy Spirit. The coming of the Holy Spirit was made possible by the sacrifice of Jesus, son of man, Son of God. And that Holy Spirit makes everything clear about Jesus and about God.
So to have no longer doubts about the existance of God, you need not only to be converted, but also to be reborn by the regular reading with an open heart of the Bible, Gods loveletter to the world...and as a last step : to be filled with the Holy Spirit.
So I say to you: for a happy life it is good: - to see your faults - to repent of them - to convert to Jesus and to God - to be reborn - to be filled with the Holy Spirit.
When you are filled like I said, you com into the sphere of God and you will always stronger believe in his existance and you will love him ever more and comprehend his doings ever more. And this goes on and on not only in this life...but in eternity.
Da hast du viele Fragen; 1 Ich bin so irre gelaufen, ich bin so müde 2 ich wollte einen Freund oder eine Freundin haben, der oder die mich zurecht weist. 3 Ich feiere meine Feste ausschweifend, aber mein Herz kommt nicht zu Ruhe. 4 Es sind so viele Sachen, die passiert sind und die mich bedrücken.
Mein Kind.... ich bin 84 und du bist vielleicht 24 (?) ...ich weisz ein Freund: Matthäus 9 v 36 sagt; "Und da er das Volk sah, jammerte ihn (Jesus) desselben: denn sie waren verschmachtet und zerstreut wie die Schafe , die keinen Hirten haben".
Du bist verschmachtet und zerstreut, wiewohl du soviele fröhliche Feste hast. Du hast keinen Hirten. Jesus will helfen...und er KANN helfen.
Hör was er weiter sagt;(Matthäus 11 v 28): "Kommet her zu mir alle, die ihr mühselig und beladen seid: ich will euch erquicken "
Ist es für dich nicht das beste um zu Jesus zu gehen. Du bist ja doch mühselig und beladen. Du wünscht so sehr Erquickung.
Aber geh zu Jesum auch mit den 'viele Sachen', die dich bedrücken. Dazwischen sind auch Sünden, die du an Jesus aussagen kannst. Und dann wird er sagen: (1 Johannes 2 v 1): "Ünd ob jemand sündigt, so haben wir einen Fürsprecher bei dem Vater, Jesu Christus, der gerecht ist." Und fragst du Verzeihung für alle die falschen Dinge und versuchst du nachhin um noch etwas gut zu machen, dann sagt Jesus: "Auch für diese Sünden ist mein Blut gegeben".
Gehen wir zusammen zum Herrn: .............. Lieber Herr Jesus,
Nun bin ich nicht hier mit einem Holländer oder eine Holländerin, sondern mit '24', Deutsch. Ach Herr Jesus.... sie (?) braucht dich so sehr. Hilfst du dieses Menschenkind. Ich lass sie nun selbe ans Wort. Danke Herr Jesus.
Und nun kannst du weiterhin alles sagen was du wollst zu dem guten Hirten. .......................
Dein Vater ist ganz schwierig gestorben. Und aus deinem Posting nehme ich die 'Kern'worte:
Ich glaube an Jesus und Gott und bisher hat mir mein Glaube auch bei der Angst geholfen aber nachdem dieser Sterbevorgang von meinem Papa so langwierig und furchtbar war... zweifel ich an allem.
MARRY
Meine Antwort:
Mein Kind.....
Ach doch...ich bin 84, dann kann man das eben sagen: Mein Kind...:
Du hast immer Angst für den Tod gehabt und jetzt ist das alles mit dieser Angst so vertieft.
In Hebräer 2 v 15 steht jedoch : "Jesus ist gekommen um durch seinen Tod alle Mensche zu befreien , die Sklave waren von Ihren lebenslanger Angst für den Tod" (Holländische Bibelübersetzung von 2004).
Du - bist ein Kind von Jesus - Du hast Angst für den Tod - Aber Jesus will dich davon befreien.
Du hast neulich etwas schreckliches erlebt, aber wir gehen beisammen jetzt zum Herrn Jesus. ..................... Lieber Herr Jesus. Hier ist Ger und er hat diesmal Marry bei sich. Nein , nicht aus Amerika oder Holland diesmal, denn Marry kommt aus Deutschland. Aber auch da sind gebrochene Herzen und deine Kinder, die in Not sind. Dus weiszt ,lieber Herr Jesus, wie schrecklich Marry sich fühlt. Sie hatte schon immer Angst für den Tod, aber jetzt kommt Zweifel dazu.
Lieber Herr Jezus; willst du zu trösten anfangen. Du kannst es viel besser als ich.
Danke lieber Jesus.
Und hier ist Marry selbe... (Und nun kannst du zu Jesus alles aussagen und ausweinen was dich bedrückt.) ................ Liebe Marry, Auch alle deine Freunde und Freundinnen auf 'Glaube' beten jetzt oder so bald sie dies lesen für dich. Und Herr Jesus nimmt alle Träne von deinen Augen. Einmal wird Gott das tun, (Offenbarung 7 V 17) aber Herr Jesus macht damit schon jetzt für alle seine Kinder einen Anfang.
ik maak er zo'n troep van !!! Zeg nou eens iets !!
Oh July,
So well I do understand you. In Holland I have a column ´question and answer´ for youngsters from 15 - 25 and regularly they ask the same things as you do: - I want to make friends amongst good and steady Christians - I want to get firm advices, how to live as a Christian - I want to make good decisions. totally fed up as I am with all the bad decisions up to now - I want to be less rebellious - I want to make less mistakes - I am so lonely in surroundings of people who do understand nothing of the things of the Lord. I want to have friends in Christ.
Now July; this is the place for you. I am 84 ... - and I have many friends who have a steady life in Christ, also on this forum. I learn much from them - I have given 3000 advices and had a 100.000 inpuits in Holland - I have made many unnice decisions in my life, but the Lord has recovered most of the wounds I have given to other people - as being 84 I am no longer rebellious, but the Lord has made me wiser. It is all HIS grace - A Christian can feel lonely and uncomprehended in this world. But in prayer and in contact with other Christians you are no longer lonely.
And we- on this forum- are there for your precious soul to give advices, so that you can say: "The path of the righteous is like the first gleam of dawn shining ever brighter till the full light of day". (Proverbs 4 v 18).
ich heiße Gabriele, bin ´59 geb. , bin verh., und habe 2 Jungs. Ich versuche meinem kleinen Sohn 11 Jahre den Glauben an Jesus zu vermitteln. Der große ist auf dem Weg zum Glauben; ist Konfirmiert. Ich bin die einzige in meiner Familie, die fest an Jesus glaubt UND IM GEBET steht . Nun ist am 17.7 mein Schwiegervater; nicht gläubig, vor 2 Jahren mein Schwager, am 20.8.04 meine Mutter ; um die ich sehr gebetet habe; gestorben und bei meinem Sohn kamen Fragen auf und mich interessiert es auch SEHR. WO komme ich hin, wenn ich sterbe. ALS CHRIST UND ALS UNGLÄUBIGER. WO besteht der Unterschied
Meine Antwort:
Der Bibel sagt über diese Sache so entsetzlich viel. Lasz mich aus dieser Vielheit etwas wählen, das mir als erstes einfällt: "Reicher Mann und armer Lazarus".( Lukas 16 v 19 - 31).
Liest du diese Geschichte mal sorgfältig durch. Ich gebe einen Exerpt, denn dies alles ist zu lange um das hier zu wiederholen.
Die Sünde des reichen Mannes war nicht, dasz er reich war. Abraham war auch reich, (1 mose 13 v 2). Eine Sünde war es auch nicht, dasz er herrliche Kleidung hatte. Er sollte nur nicht sagen: "Das ist MEINE herrliche Kleidung". Er sollte daran gedacht haben dasz Gott alles in seiner Gnade gibt. Aber dies war seine Sünde: Tag für Tag feiern. Gott hatte ihm aber seine Zeit und Kräfte gegeben für etwas andres als um nur zu leben für eigene Lust. Er hätte Zeit und Kräfte benützen müszen in Gottes Dienst und zu Nützen für andere Mensche. Und das tat er eben nicht.
Er sah eben den Bettler, (Gott ist Hilfe, Lazarus) nicht , der in den meist elenden Zuständen vor seinem Palast lag.
Und dann sterben beide. - Bei Lazarus war alles VOR seiner Beërdigung nur Elend, danach herrlich und grosz. - Bei dem reichen Mann war alles VOR seiner Beërdigung herrlich und grosz, nachdem nur Elend.
- Der Glück für Lazarus musz seinen Ursach gehabt haben in etwas, das wir nicht wissen... seine 'innerliche Person', die "Ja" sagte zu Gott, denn Armut ist kein Schlüszel zur ewigen Seligkeit ..... aber das Gott gewissen hat. Und das haben wir Gott zu überlassen. - Der reiche Mann hatte etwas, dasz wir ganz gut wissen: seinen absoluten Egoïsmus, der eigentlich zugleich ein "Nein" sagen zu Gott war.
Also: wenn wir irgendwie hier auf Erden "Nein"sagen zu Gott, so wird er auch "Nein" sagen zu uns, wenn wir 'oben' ankommen. Wenn wir irgendwie "Ja" sagen zu Gott in unsrem erdischen Leben , so wird es auch "Ja" zu uns sagen wenn wir 'oben 'kommen.
Und bei den 'Neinsager'von hier geht es im 'Jeseits'ganz schlecht Und bei den 'Ja- sager' hier geht es im 'Jenseits'ganz gut.
Natürlich wird euer Sohn, der Neu- konfirmierter.... Herrlich dasz er eine Mutter hat, die ihm und seinem jüngeren Bruder den Weg zum ewigen Glück zeigt. Herrlich auch um Söhne zu haben, die guten Rat folgen wollen und den rechten Weg laufen. ....viele Fragen haben können.
Aber die allein wichtige: "Wie werde ich ein Mensch, der nicht für sich selben lebt, sondern für Gott".
Und die Antwort läutet: "Wenn man nach Jesus guckt, so sieht man der ideale Mensch, der immer um andre Mensche gedacht hat und sein eigenes Leben gegeben für alle Tausend Miljarden Mensche, die gelebt haben, leben oder leben werden. Und wenn man nach Jesus hat gesehen, so wird der Blick auch gezogen nach Gott, von dem Jesus das Ebenbild ist. Und wenn man nach Jesus und Gott sieht, so wird man- durch der Gnade Gottes, (der seinen heiligen Geist gibt)- das Ebenbild von beiden und ist man auch gar nich mehr egoïstisch, aber wird man auch selber andren Menschen dienen wollen, weil man den andren Menschen alles Gute tut, insbesondre, dasz man ihnen erzäht von Jesus, der der Weg ist und die Wahrheit und das Leben, Johannes 14 v 6.
Und dann kommen natürich allerhand Fragen dazu: " Aber wie geht es dann mit den 98 % von den 100 Miljarden, die bis auf heute gelebt haben, die nie von Jesus oder Gott gehört haben....." zum Beispiel: eine Frau, die 500 Jahre für Christgeburt lebte in -was wir heute Kazakstan nennen-" .
Aber der Herr Gott, der immer eine Antwort für uns hat, hat darauf geantwortet in Römer 2 v 14- 16.
In Holland habe ich über 3000 dergleichen Fragen gehabt in den vergangenen sechs Jahren . Und ich bin immer fertig um diese Fragen auch zu beantworten hier in Deutschland oder in Amerika, wo ich auch arbeite.
"If anyone sees his brother commit a sin that does not lead to death, he should pray and God will give him light. I refer to those whose sin does not lead to death There is a sin that leads to death. I am not saying that he should pray about that. All wrongdoing is sin and there is sin that does not lead to death"
My trying for explanation:
'Sin NOT leading to death' is such a form of sinning, that referring to it there is a possibility to make an appeal to the conscience of the sinner. If we see a person who is stealing, we can say to him or her: "Your conscience does tell you that this is wrong. In all love I am warning you"
This text speaks of a brother in Christ. When this brother has confessed his sin, he has to ask to the Lord forgivance for it. He ought to repair the damage done by him. And then he has a good relation with the Lord again.
But now 'sin leading to death'. The stealing of something is a sin in the 'natural' world. But sin leading to death is a sin in the SPIRITUAL world. Such a person is tied to demons, who are lying and who bríng mankind to lying.
How does such a 'falsehood'-demon act. He tries to bring people tied to him to a position in which the do not wish living otherwise than that they ARE living in fact. The human spirit of such unhappy people does not direct himself to God and his holy Spirit, but let himself willingly inspire by the demon and in absolute terms : lets inspire himself by the 'father of falsehood', the devil. Such an evil power brings his victim with terms sounding very pious from the way of truth to the ways of spiritual death. The apostel Paul says this in 2 Thessalonians 2 v 10: "They perish because they refused to love the truth and so be saved. (11) For this reason God sends them a powerful delusion so that they will believe the lie"
A person in the grip -willingly- of a demon of falsehood sees 'the erring for the truth' and directs himself to this lie . He does not ask for forgivance , because he has no idea that he is on a wrong way. He only speaks: "That what I believe is the truth" "What I confess is sure".
Mankind , clinging to Gods truth , are coming, by the grace of the Lord to perfection. The man continuing with falsehood sinks away more and more and will perish in eternal death.
Examples: - When Jesus spoke to certain Jews, they followed him 'in some degree', John 8 v 31 . But the point of difference came, when Jesus spoke to them same verse): " If you hold to my teachings , you are really my disciples. Then you will know the truth , and the truth will set you free".(33) : They answered: " We are Abraham's descendants and have never been slaves of anyone. How can you say that we shall be set free ?" .
A clear form of 'sinning to death'. These Jews 'believed' in Jesus , but they had barricaded the way to themselves to follow him. They were tied to the devil, who misled them.The only possibility was, that they should understand the full truth. We never in the Bible read that Jesus casted demons from this sort of people, neither from the Pharisees or from ' the teachers of the law' . He confronted those people with the truth. If they accepted it , they were saved. The only thing we can do with misled christian, thus- in this horrible way- in the grip of falsehood demons, is: trying to alter and renewing their way of thinking. Their sin is indeed, that they keep for a lie that what God's word and God' s Holy Spirt say to them.
- another example from my own life. Some day I made the acquaintance of a man, saying to me: " Isaiah 53 is NOT talking of Jesis Christ as Christians say, it is speaking about the Jewish people. WE, Jews , are the suffering an at last glorious servant of the Lord".
And although I said many things to him, he was tightening to his idea and became angry on me, because I said something else than he did.
And so there are many examples of wandering spirits.
But you, my beloved Itsmeh...you should not be afraid of becoming such a person. I have read so many things from you and I am sure that you are always willing to follow our dear Lord Jesus.
At last Itsmeh, this one word: ' sin to death' is something else than ' the sin of blasphemy of the Sprit', which sin will not be forgiven' , (Matthew 12 v 31).
I do not speak about that sin on this moment. It is the sin of the devil. No 'erring', but the devil and his demons know absolutely sure and sharp, that God and Jesus and the Holy Spirit ARE true. But for pure hatred they say..: " No, we oppose you" .
Will there evet be mankind like that. Or have such people ever been ? I am of the opinion that the coming antichrist will be one of the members of mankind, going so unreachably far.
But don't worry about all these things Itsmeh. You are save . Colossian 3 v 3 says: " Your life is now hidden with Christ in God".
Onlangs dacht ik dat mijn blog 'Jan en Joke' in het ongerede was geraakt. Ik legde ijlings een nieuw blog aan : 'Jan en Joke vervolg' en ging daarin gewoon verder.
Maar later merkte ik dat 'Jan en Joke' springlevend was . en ik was al bezig in 'vervolg'.
Nú heb ik een nieuwe vulling gevonden voor 'Jan en Joke': ik ben de laatste tijd actief in Amerika en Duitsland. Zeker zullen er onder u zijn die Engels en Duits spreken. Die kunnen nu hun hart ophalen door te lezen, welke vragen er dáar leven.
Volgende week begin ik . Veel leesplezier.
U weet, waar u ´Jan en Joke vervolg´ kunt vinden? Gewoon in de url, die u hierboven ziet, 'Gerritse' vervangen door 'Belevenissen'. Of kijken in de opsomming van alle blogs bij de eerste en grootste groep.
4.8.4.2. Jos van Dalen: tot meeleven leidende liefde.
12 december 1982: jullie zijn me al vaak tegengekomen. Op 5 november 1981 was ik al bij Jan en Joke, toen alles van het geloof nog zo onwennig was voor hen. Wat wáren ze nog kwetsbaar. Maar wat hádden Diana en ik die mensen toen al lief. Ze snakten naar een bedaarde aanpak, naar hélend gebed. Die hebben wij ze kunnen geven als eerste hulp. En nú?: het zijn zulke 'dappere kevertjes'. Je kent dat versje toch wel? 'hanse panse kevertje' van de regen, die hem wegspoelde en de zon, die hem droogde. En dán: maar weer klimmen. Ze hebben het taai gehad, toen hij werkloos was van april tot oktober. Ik was in die moeilijke maanden eens bij haar op bezoek: - zij was toen in verwachting - Jan was in de omscholing - Het groeiende kind werd steeds bezwaarlijker - Het duurde nog zo lang voor -op 12 juli- het zwangerschapsverlof begon. Maar: flink hoor! Kletsnat door de regen van de tegenspoed. En er was nog iets, dat ik niet eens wist: - de afdelingschef -Hendriks- had haar d'r baantje als zaalcheffin al weer afgepakt en ze was uit de ondernemingsraad ook. Motief: dat kan allemaal niet in jouw omstandigheden met binnenkort al dat verzuim. Maar zó vastbesloten. Ze zei: "Ik laat de heg van God om de tuin van mijn leven niet verdorren. Ik laat het vuur van het blijde geloof niet blussen in mijn hart". Er zat iets kroms in die beeldspraak. Want hoe kán regen iets laten verdorren, hoogstens verrotten, maar llaat maar. "Jan en ik kúnnen verder komen en we zúllen verder komen. Wij behoren bij Jezus en God zál zijn volk beschermen. Door het geloof zullen wij gerechtvaardigd worden tegenover de mensen". ...en toen, toch wel wat terneergeslagen: "Zelfs mijn moeder heeft mij in de steek gelaten. Ze belt nooit meer". Diana, die er uiteraard bij was, zei: "Mensen; ik voel me zó gedrongen om samen te knielen". Dat deden we; we hebben Jezus gesmeekt: - om zijn hulp bij de reiniging van alles, wat ons nog tekort deed schieten als zijn medewerkers - om meer zorg en liefde vóór en meer vergevingsgezindheid jégens anderen - om meer hemels leven en minder aardse doodsheid in onze daden - om vervanging van ook de laatste verdrietige lompen door kleren van vreugd (Ps. 30:12).
Het is toch zulk fijn werk om mét Jezus en vóór Jezus te werken. Anderen te mogen -en ook te kúnnen- bemoedigen, wat góed smaakt dat! Niet alleen Jan en Jo, maar ook de buren van naast. Ab en Nel van Baan. Daar zouden wij allang eerder geweest zijn, maar ze zeiden het toen af. Maar nú!: prima gesprek. En dan familie De Waal, de onderburen. Ouder dan wij, heel andere problemen, obsessies over een brief, die maar niet kwam en ietsjes verschijnselen van dementie bij die vrouw. Ook daar konden we helpen. En Lien Smid, zo'n Indisch meisje. Kwam laatst bij óns op bezoek met Erik Pieterse, zo in de geest van: "Kijk ik nou eens aan de haak hebben geslagen!". Toen hebben we -in liefde- streng moeten zijn. Erik wóu helemaal niet. Zij was voor dat niet-willen verblind. O, wat pijnlijk om daarop te moeten wijzen. Ik moet in dit verband even denken aan een bijbelverhaal over een situatie, die overigens maar één raakvlak had met deze Lien-Erik toestand.
Het moet hartverscheurend voor Jozef zijn geweest (Gen. 43:30) om zijn broers letterlijk-geestelijk -denk er om: dat is geen innerlijke tegenstrijdigheid- te opereren. Hij stond daar met die harde beschuldigingen (42:9) en met die harde vragen, maar de waarheid brák door (:21). Dat was liefde, verpakt in schijnbare bikkelhardheid.
Zo was het ook met óns optreden nú. We hebben Lien de blinddoek moeten afdoen en Erik van zijn laffe niets-durven-zeggen los moeten maken. Het inzicht, hoe de zaken er werkelijk bijstonden, werkte genezend. Toen zij weggingen, was de sfeer tussen hen eerlijker.
Ach, ik stap nu van het bespreken van al die mensen af en ga nog even over de liefde door. Weet je, wat mij laatst zo greep: een nooit eerder gezien verband. Ooit eens had God grote plannen met een volk. Hij wou ze leren om álles voor elkaar over te hebben. Hij wilde ze instrueren om directe persoonlijke materiële welvaart achter te stellen bij lange-termijn-algemeen immaterieel welbevinden (Deut. 15:1,2,4). Maar daarbij wees God op het gevaar, dat vanuit de instelling van sommige mensen kon dreigen. Dít gevaar, dat bepaalde lieden juist de saneringswerkzaamheden, die tot een betere situatie moesten leiden, in de kern zouden verzieken (:9). Later, veel later, kwam er een ander, een grootser volk, waarmee God nog veel geweldiger plannen had. Prijsgeven van geld en goed (Hand. 4:34) binnen redelijke grenzen (:5:4) leidde tot een grote, geestelijke eenheid (4:32). En toen wáren er mensen, die júist van dat gezond makende kernwerk een smerige troep maakten (5:1,2). Die mensen werden gedood (:5,10). Weer schijnbare bikkelhardheid, maar het wás liefde. Die penetratie móest worden afgegrendeld. Liefde eiste, dat de schapen beschermd werden tegen de verleugenende wolven, die in het centrum van de kudde waren binnengedrongen. Maar sorry hoor voor dit clandestiene preekje; hier is Diana.
4.8.4.3. Diana van Dalen: ruilen doet huilen; voor háár niet wáár.
13 december: Leuk, dat wij nu eens wat beter kennis kunnen maken. Uit eerdere verhalen ken je ons alleen als 'die lui met zo'n grote auto'. Hij zo'n autoritaire stripfiguur 'goudgerande bril, maatkostuum'¦ beetje 'rechtse man; de vrouw '-ik dan-: tikje pompeus, parelsnoer als halssieraad. Jullie hebt zijdelings gehoord, dat wij bemoeienis hadden met allerlei lui; ik nog eens een keer door de telefoon met Jo. Ze had toen wat bemoediging nodig omdat haar vriendin Lotty wat fanatiek had gedaan. Ze had wat fel tegen haar aangepraat. Bemoediging was ook onlangs nodig, toen wij er weer eens waren. Zij had zo echt behoefte aan troost. Ik heb de troost, die ik ontvangen had, door kunnen geven (2 Cor. 1:4). We hebben geknield, ik heb haar de handen opgelegd. Ze had zich zó leeg gegeven aan ánderen. Het was nodig, dat ze door die handoplegging nieuwe gaven, nieuwe kracht kreeg (2 Tim. 1:6). Wij waren die avond bemoedigd door haar dapperheid. Door die handoplegging bemoedigden wij haar weer (Rom. 1:12).
Maar ondertussen weten jullie van óns nu nóg niets. Krijgt mijn man kans, om zich te profileren en dan gaat hij twee preken zitten afsteken. "Een", zegt hijzelf, maar hij kan niet tellen. Nu, laat mij dan die leemte eens opvullen. Wij zijn een tikje rechts- nu ja: tussen de vijftig en de zestig- moet je zien, hoe jullie op die leeftijd zélf denkt. Maar Ger heeft gezegd: "Hè hè! dat kan er nou nog nét bij. Diana alsjeblieft: geen politiek; ik weet me toch al geen raad. Na die ontboezemingen van Frans vallen ze allemaal over míj heen. Lui, die het eerst met mij eens waren, roepen nu, dat ze te gauw o.k. hebben gezegd. Hoewel Fráns het allemaal ziet, vinden zíj, dat ik -pogend origineel te zijn- me lelijk in mijn venijnige, traditionele, behoudende, liefdeloze kaart heb laten kijken.! Wel, Ger zn zin. Mijn man zit in de autohandel. Ik ben trots op hem. Vanuit geloofsoogpunt bekeken, heeft hij van dat werk, dat '-geestelijk bezien- zo pierdood kan zijn, iets heel goeds gemaakt. Een jaar of drie geleden is hij in een bijna failliete zaak gestapt, omdat hij sympathie had voor de stichter. Hij is zelfs bórg voor hen gaan staan, toen het op zijn moeilijkst was. Zij hebben dat nooit geweten, maar zij voelden zijn vriendschap. Toen alle moeilijkheden voorbij waren, heeft hij hun gevraagd, om zich tot Jezus te keren. Ze kenden hem al als Christen en kameraad. Hoewel ze niet wisten, dat hij ook nog eens als borg hun zakelijke redder was geweest, was er zo'n band van vertrouwen, dat zij zn raad opvolgden. Nu kennen ze hem ook als ''broer'. Ze wonen vrij ver buiten Amsterdam. Ik heb niet zo geregeld contact met hen als Jos, maar ik ontmoet hen toch wel eens. Het zijn ménsen geworden!... zó! Een sfeer in die zaak: geweldig. Hun goede werken blijken: - tot in het auto repareren door hun personeel toe - in hun leasecontracten naleving - ach: noem maar op! Die man zei laatst: "Na mijn bekering -door toedoen van Jos- gelóófde ik wel, maar ik deed mijn werk náást mijn geloof. Nu echter geloof ik en ik doe mijn werk vanúit mijn geloofd. Die eerste dolle tijd -een roes van blijdschap- was het toch úiterlijk. Nu echter is het innerlijk. Toen was het een roestbehandeling van buiten, maar nu heb ik de draagbalken zelfs van bínnen een ML-behandeling gegeven. Vroeger was mijn carrosserie geblutst en het spuitwerk dof. Nu is alles uitgedeukt en opnieuw gespoten." Het is een jongen uit het autovak, vandaar die voorbeelden. Maar hij is ook een Christen, op de opwindende weg van bekering via wedergeboorte naar: nog véél meer.
Wat een mannenpraatje hè¦ met al die autotermen. Maar je moet zó rekenen: - Ik ben met een zákenman getrouwd - Ik kom af van zakenlui - Ik heb ook zelf zaken gedaan, ik had daarin heel wat mogelijkheden. In mijn geval echter lag het zó, dat ik die eigen mogelijkheden prijs moest geven. Let wel: in mijn geval. Dat zegt dus niets voor jóuw situatie. Ik bespeurde déze gedachte in mijn hart en aanvaardde die als de stem van Jezus: "Doe die leuke grossierderij in parfums nu maar weg. Voor jóu is die een belemmering. Zij past ook niet in mijn strategie". Ik héb het gedaan. Jaren gewacht op nieuwe opdrachten. Het wás saai. Onze enige zoon al járen het huis uit. En Jos: "Spijtig van die groothandel van jou. Het verdiende toch goed en je had wat om handen. Ik wachtte, totdat God eens aan de slag zou gaan met mij. Geen zeventien jaar hoor, (Gal. 2:1, 1:17) zoals Paulus, Opeens merkte ik, dat Hij al lang met mij aan de slag wás, dat wil zeggen, in me aan de slag was. Hij was nota bene al bijna klaar met puinruimen. Op Gods tijd kwam ik terecht in een bestuursfunctie bij de Nederlandse afdeling van een internationale christenvrouwenorganisatie. Heerlijk werk, management, conflictbeheersing, organisatie, public relations, toespraken, persoonlijke gesprekken": alles in dienst van Jezus. Ik heb wel eens tranen met tuiten gehuild: 'Heer, waarom hebt U mij toch mijn parfumhandel afgenomen". Maar hij heeft mij er toch een 'parfumhandel voor terúggegeven!
4.8.4.2. Jos van Dalen: tot meeleven leidende liefde.
12 december 1982: jullie zijn me al vaak tegengekomen. Op 5 november 1981 was ik al bij Jan en Joke, toen alles van het geloof nog zo onwennig was voor hen. Wat wáren ze nog kwetsbaar. Maar wat hádden Diana en ik die mensen toen al lief. Ze snakten naar een bedaarde aanpak, naar hélend gebed. Die hebben wij ze kunnen geven als eerste hulp. En nú?: het zijn zulke â?dappere kevertjesâ. Je kent dat versje toch wel? ⦠hanse panse kevertje⦠van de regen, die hem wegspoelde en de zon, die hem droogde. En dán: maar weer klimmen. Ze hebben het taai gehad, toen hij werkloos was van april tot oktober. Ik was in die moeilijke maanden eens bij haar op bezoek: - zij was toen in verwachting - Jan was in de omscholing - Het groeiende kind werd steeds bezwaarlijker - Het duurde nog zo lang voor â?op 12 juli- het zwangerschapsverlof begon. Maar: flink hoor! Kletsnat door de regen van de tegenspoed. En er was nog iets, dat ik niet eens wist: - de afdelingschef â?Hendriks- had haar dâr baantje als zaalcheffin al weer afgepakt en ze was uit de ondernemingsraad ook. Motief: dat kan allemaal niet in jouw omstandigheden met binnenkort al dat verzuim. Maar zó vastbesloten. Ze zei: âIk laat de heg van God om de tuin van mijn leven niet verdorren. Ik laat het vuur van het blijde geloof niet blussen in mijn hart.â? Er zat iets kroms in die beeldspraak. Want hoe kán regen iets laten verdorren, hoogstens verrotten, maar í laâ¦: âJan en ik kúnnen verder komen en we zúllen verder komen. Wij behoren bij Jezus en God zál zijn volk beschermen. Door het geloof zullen wij gerechtvaardigd wroden tegenover de mensen.â? ⦠en toen, toch wel wat terneergeslagen: âZelfs mijn moeder heeft mij in de steek gelaten. Ze belt nooit meerâ¦â? Diana, die er uiteraard bij was, zei: âMensen; ik voel me zó gedrongen om samen te knielen.â? Dat deden we; we hebben Jezus gesmeekt: - om zijn hulp bij de reiniging van alles, wat ons nog tekort deed schieten als zijn medewerkers - om meer zorg en liefde vóór en meer vergevingsgezindheid jégens anderen - om meer hemels leven en minder aardse doodsheid in onze daden - om vervanging van ook de laatste verdrietige lompen door kleren van vreugd (Ps. 30:12).
Het is toch zulk fijn werk om mét Jezus en vóór Jezus te werken. Anderen te mogen â?en ook te kúnnen- bemoedigen, wat góed smaakt dat! Niet alleen Jan en Jo, maar ook de buren van naast. Ab en Nel van Baan. Daar zouden wij allang eerder geweest zijn, maar ze zeiden het toen af. Maar nú!: prima gesprek. En dan familie De Waal, de onderburen. Ouder dan wij, heel andere problemen, obsessies over een brief, die maar niet kwam en ietsjes verschijnselen van dementie bij die vrouw. Ook daar konden we helpen. En Lien Smid, zoân Indisch meisje. Kwam laatst bij óns op bezoek met Erik Pieterse, zo in de geest van: âKijk ik nou eens aan de haak hebben geslagen!â? Toen hebben we â?in liefde- streng moeten zijn. Erik wóu helemaal niet. Zij was voor dat niet-willen verblind. O, wat pijnlijk om daarop te moeten wijze. Ik moet in dit verband even denken aan een bijbelverhaal over een situatie, die overigens maar één raakvlak had met deze Lien-Erik toestand.
Het moet hartverscheurend voor Jozef zijn geweest (Gen. 43:30) om zijn broers letterlijk-geestelijk â?denk er om: dat is geen innerlijke tegenstrijdigheid- te opereren. Hij stond daar met die harde beschuldigingen (42:9) en met die harde vragen, maar de waarheid brák door (:21). Dat was liefde, verpakt in schijnbare bikkelhardheid.
Zo was het ook met óns optreden nú. We hebben Lien de blinddoek moeten afdoen en Erik van zijn laffe niets-durven-zeggen los moeten maken. Het inzicht, hoe de zaken er werkelijk bijstonden, werkte genezend. Toen zij weggingen, was de sfeer tussen hen eerlijker.
Ach, ik stap nu van het bespreken van al die mensen af en ga nog even over de liefde door. Weet je, wat mij laatst zo greep: een nooit eerder gezien verband. Ooit eens had God grote plannen met een volk. Hij wou ze leren om álles voor elkaar over te hebben. Hij wilde ze instrueren om directe persoonlijke materií«le welvaart achter te stellen bij lange-termijn-algemeen immaterieel welbevinden (Deut. 15:1,2,4). Maar daarbij wees God op het gevaar, dat vanuit de instelling van sommige mensen kon dreigen. Dít gevaar, dat bepaalde lieden juist de saneringswerkzaamheden, die tot een betere situatie moesten leiden, in de kern zouden verzieken (:9). Later, veel later, kwam er een ander, een grootser volk, waarmee God nog veel geweldiger plannen had. Prijsgeven van geld en goed (Hand. 4:34) binnen redelijke grenzen (:5:4) leidde tot een grote, geestelijke eenheid (4:32). En toen wáren er mensen, die júist van dat gezond makende kernwerk een smerige troep maakten (5:1,2). Die mensen werden gedood (:5,10). Weer schijnbare bikkelhardheid, maar het wás liefde. Die penetratie móest worden afgegrendeld. Liefde eiste, dat de schapen beschermd werden tegen de verleugenende wolven, die in het centrum van de kudde waren binnengedrongen. Maar sorry hoor voor dit clandestiene preekje⦠hier is Diana.
11 december 1982: "Wees bescheiden", zeggen ze wel eens. 'Ga niet naast je schoenen lopen". Nou zeg: als er één groep van de bevolking is, die de laatste jaren geleerd heeft, bescheiden te zijn, dan zijn wij, welzijnswerkers, het wel. Wat hebben wij de wind tegen''. Ik kan mij de tijd nog heugen als gisteren dat ik zo echt een beetje hoogmoedig kon neerzien op al die harde, kille geldverdieners. Ik was uitgeleid uit hun platvloersheid. Ik was op een hoger, zachter, milder meer begrijpend niveau gekomen. En zíj, van hun kant, keken een beetje tegen mij op. Maar nú: zíj zijn hoogmoedig, maken grapjes, dat wij, van onze groep, onze hulp opdringen. Ze maken mopjes over onze zweverigheid, halfzachtheid, 'invoelingsgefemel' quasi méé-gedenk. En ik?... ik zou tegenwoordig wel eens zó willen zijn als zij. Weet je, ik heb laatst eens met Joke Willems gepraat o nee, dat kan ook al niet meer; die heeft ook al voor de verrechtsing'' gekozen, is getrouwd en heet nu Joke Donker, vergeet het vooral niet. Ze zei: Frans; jij zwelgde zo in die mannenpraatgroepen, jij had het altijd zo over ":iedereen in zijn waarde laten', over 'diep inspelen'op veranderende relatiesamenhangen, over de ruimheid van het boven de vakjes-indeling verheven zijn, over je sjieke getwijfel. Daarmee heb je een tijd de show gestolen; nu niet meer. Dat werk van jou was zo áárds, zo uit-de-mens-opkomend, zo doods. Het wordt weggeblazen, wanneer de wind tegen is. Jij wááit als het ware uit je armzalige jasje. Dat is, wat je op het ogenblik meemaakt. Wat zou je veel beter uit zijn met een stevige bonker. Daarop zouden de onverwachte rukwinden van tegenspoeden uit telkens weer andere hoeken geen vat hebben. Jullie mensen van de zachte sector'' wíllen wel goed, maar innerlijk schieten ook júllie te kort. Een voorbeeld: je weet toch wel, hoe je even opvloog, toen Jan je vertelde, dat hij Christen geworden was. Alleen met God kun je tot een werkelijk goede aanpak komen. Mijn hart doet pijn, wanneer ik jullie -toch wel aardige jongens- bezig zie om 'ondiep'ief te zijn voor streetcornerboys, vandalen, ongrijpbaren, junks, kindhoertjes en schandjochies. En waaróm doet mijn hart pijn? Omdat al dat kostelijke verstand, die goede wil, dat warme gevoel, véél doelmatiger zouden kunnen worden ingezet. Diepwerkers zouden jullie kunnen zijn. Och, jij voelt je manco zélf wel. Iedereen liefhebben kan alleen, als je met God en Jezus meedenkt. Het is alleen maar mogelijk, als je niet alleen maar min-of-meer in hun richting loopt, maar je beweegt ín hun sfeer. Wanneer je liefde hebt voor de Geest, Die van Hen uitgaat, dan pas gaat de deur naar het onmogelijke open. Jullie, medemenselijke meedenkers, jullie brengen zo graag offers. Ik wilde wel, dat je blij zou kunnen zijn met het offer, dat Jezus gebracht heeft. Wat zou dan namelijk het resultaat zijn? Dan zou je die offers van jullie duizendmaal meer zinvol kunnen brengen."
Nou, dat was Jo dan! Maar wie is nu Frans Montfort. Ik ben een homo. Ik weet, dat Ger er stierlijk het land aan heeft om dit door te geven. Hij heeft er véél aan gedaan, dat dit aspect maar niet 'in the picture' kwam: laf motief: "Frans, hier krijg ik áltijd rottigheid mee. Zó'n geláden onderwerp. Je zegt het nóóit goed. Maar hij kon niet 'nee' blijven zeggen. Laten we eerlijk zijn: hij ''krijgt de bui op zijn pet' ík niet... nee, ook en beetje laf. Ik heb al jaren een vaste vriend. Al jaren anaal geslachtsverkeer. Ik heb wel eens een Christen bij me gehad, die zei: "Dat is toch tegennatuurlijk en onhygiënisch; daar is de eikel toch niet voor om uitgerekend op zijn meest kwetsbare ogenblikken- gebracht te worden op een plek, vergeven van bacteriën, afgestoten weefsels en bloedspoortjes. Dat is toch pure miskenning van de plaats waar hij op zulke momenten wél hoort"; vroeger werd zulk handelen met de dood gestraft (Lev. 18:22).
Ach, vroeger pffft en tegennatuurlijk, kom nou; bij de dieren zie je het ook en onhygiënisch... zou wat. Als je ziet, hoe wij ons wassen en schoonmakenâ en hoe behoedzaam wij met elkaar omgaan: er kán geen sprake zijn van geelzucht of kringspierbeschadiging. Dat heb ik die dorre theoreticus dan ook duidelijk verteld. Nou; toen kwam hij aandraven -je raadt het al- met dé tekst (Rom. 1:24-27). Maar dat vond ik helemaal flauwekul. Ik heb dat later eens nagelezen: ik heb de idee, dat Paulus daar tegen mensen spreekt, die uit verveling, weelderigheid, op-de-spits-gedreven intellectualisme en barre eigenwijsheid onechte homo's en lesbiennes worden. Mensen, die eigenlijk God wel kénnen (Rom. 1:21), maar 'nee'tegen Hem zeggen (:22,23). Uit pure dwarsigheid worden zulke lui van hetero eerst bi en dan homo. Ja, ik kén ze wel: die modebewuste trendvolgers: - voor hén is het een doem - zíj gaan er aan kapot - zíj branden van niet te verwezenlijken begeerten. Mijn vriend en ik zijn van natúre zo, zíj niet, zíj hebben zich zo gemáákt. Daarom zijn zij ongelukkig en een slechte reclame. Daarom vinden zij het tenslotte niet eens meer bij mensen, maar gaan zelfs met dieren om! (Ex. 22:19). Dát vind ík nu tegennatuurlijk. Ik heb dat gesprek en mijn nadere gedachten daarover óók aan Joke voorgelegd. En wat zei ze tóen weer: "Maar ook jij en je vriend, hoe begrijpelijk, hoe schijnbaar redelijk ook, zijn ergens verleugend. Geestelijke vrucht voortbrengen, samen met God, is het doel van ieder mens. Een huwelijk -ook al blijft het ongewild kinderloos- symboliseert dat. Homoseksualiteit stelt zinnebeeldig voor: onvruchtbaar leven, geen geestelijke vrucht dragen samen met God. Dat kán de bedoeling niet zijn, zelfs niet in het meest onschuldige geval, zoals tussen Coen en jou. Ik kán niet geloven,dat jullie nu eenmaal zo zíjn. Er móet iets zijn scheefgegroeid. En door de zo ontstane kier, komt de duivel naar binnen met zijn gelíeg, dat je ánders bent. Maar dat zijn jullie níet. Ook voor jullie geldt, dat de volwassenheid van een man samengaat met het vinden van een vrouw (Gen. 2:24). Het kan een roeping zijn om als man ongetrouwd te zijn (Matt. 19:12). Maar júllie situatie: ik kán niet inzien, dat die een roeping is"
Het is zo"'n kwaaie, die Jo. Ze liet ons zó in onze waarde. En toch wees ze zo bikkelhard op wat volgens haar- een feil was. Het laat me niet los. Léven Coen en ik met een leugen? Wat zou er, bijvoorbeeld in mijn leven, kunnen zijn scheefgegroeid? Overigens: áls er iets zou zijn scheefgegroeid door mijn opvoeding of zo, dan is dat toch gewoon een lot. Of zou van mij geëíst worden, daden te stellen? Mag ik mij niet achter andermans handelen verschuilen? Maar ik wíl niet trouwen, ik wíl geen vrouw, ik ben er bang voor.
Ach wat; wég met die herinnering. Ik bén zo... ik bén zo... ik bén zo
En: de liefde is God, dat zegt de bijbel toch ook?! De liefde laat zich niet vastpinnen in het mannetje-vrouwtje-vakje. Zij is universeel.
4.8.3.4. Gijs Kuipers: zoiets gebeurt toch alleen maar in een boek.
Vroeger heb ik wel eens gemakkelijk over het geloof gedacht. Zo van: - fluitend, met je handen in je zakken, achter Jezus aan, de poort van de hemel binnen wandelen. Later echter heb ik wel gezien, dat er nog niets anders komt kijken. Ik ontdekte â?en ontdek nóg- dat je heus niet met zakken vol doods ménsenwerk deel aan het leven kunt krijgen. Alleen als je voller wordt met het levende werk van God, krijg je beloning. Ik heb óók een beloning gekregen voor mijn lusteloze opstelling, maar dat salaris was wél de dood in de pot (Rom. 6:23). Tot goed begrip het volgende: Ik ben altijd een brave burgerjongen geweest uit een middenstandsmilieu. Mijn vader en moeder bogen zich elke avond over de winkelomzet. Dat was onze reddingslijn, daarvan hing ons bestaan af. Allemaal wáár natuurlijk, maar als je daarmee je hele jeugdige leven geconfronteerd bent, denk je toch, wanneer je zesentwintig bent..... ..... ja, zolang hield ik het vol, raar hè: ...en nou eens wat anders, laat nu eens zien, wat je waard bent. Onderscheid je nu eens van dag gewone volk om je heen; dóe eens iets. En toen ben ik gaan samenwonen met Joke. Mijn vader zei: "Gijs, wat is dát nu! Je hebt toch belijdenis gedaan!" En ik: "Niet zo fanatiek worden pa. Ik wil nu eindelijk wel eens léven. Die kerk van u bracht mij alleen maar doodsheid. Stom natuurlijk; ik deed mij zélf de dood aan. Maar het is veel keren zo, dat wij ánderen de schuld geven en daarachter soms dan éigenlijk nog God (Gen. 3:12, 13). Anderen kunnen over hun wilde jaren machtig leuke verhalen doen; dat is er voor mij niet bij. Ik heb ontslag genomen uit de zaak. Ik kon die brave omgeving niet meer verdrágen. Het oude, dat mij verveelde, zei ik vaarwel. Het nieuwe echter, waarvan ik hoopte, dat het mij blijvend zou boeien, stelde bitter teleur. Zeker: ik heb met Joke zoete dagen van blijdschap gehad. Ze was voor mij de eerste. Omgekeerd kon je dat overigens niet zeggen, dat was al een eerste harde ervaring. Verder deed de kring, waar zij mij binnenbracht, mij geen goed. Op een zeker ogenblik begon ik terug te verlangen naar het oude, beschermde. Ik stelde haar voor, te trouwen. Ik zou weer zaakopvolger worden en boven de winkel gaan wonen. Zij grúwde van die idee. Toen was er zo'n lefgozer uit dat wereldje van haar :ene Jan Donker- eigenlijk een zieke en verziekende knul. Een driftig, opvliegend heerschap, altijd in de weer met occultisme. Een drinkebroer; rookte zich te pletter. Ook zo iemand van tentenkampen bij kerncentrales, krakersrellen, ach, weet ik veel, wat allemaal meer; in ieder geval: een griezel. Die pakte haar van de ene op de andere dag van mij weg. Ik zei nog: Joh; wat een rotstreek.Maar toen werd hij kwaad. Hij zei: "Dat ik ze uit jouw dufheid weghaal, is een edele, door God geïnspireerde daad". Want dat had die engerd ook nog: een soort christelijk vernisje. En hij ging verder: Haar binnenste is zó stralend"; het zou een zonde zijn om het door jouw kruideniersmentaliteit te laten verdoffen". Wel, die goedgebekte gek nam haar mee. Nadien zag ik ze allebei nog wel eens. Nou, over 'stralen'gesproken; waardoor ze geínspireerd werden, was in ieder geval niet veel soeps. Allebei -ook die brallebas- verdoften en raakten uitgeblust. Ik had echter werk genoeg aan mijzelf. Ik stond weer in de zaak. Pa zei: "Wat ben jíj je wilde haren kwijt. Toch wel goed geweest, die periode". Maar ík dacht: "Man, je moest eens weten, wát ik ben kwijtgeraakt: mijn zelfvertrouwen." Ik was zo onzeker geworden. Iemand fluisterde mij in, dat ik een zak was, dat ik mij voortaan élke vrouw zou laten afpakken. In die tijd begon Nancy in de zaak te komen. Er sprong een vonk over, maar ik durfde niet verder denken. Toen zag ik Jóke weer. Nú straalde ze, nú stond ze in vlam. Zij vertelde, dat zij en die idioot Jezus hadden gevonden. Zij zou voor mij bidden, dat ik ook zo gelukkig zou worden als zij nu waren. Zij hadden nieuwe kleren aan, gemaakt van 'zekerheid' Ook ik kon mijn oude kleren van zelfverachting kwijtraken. Ik denk, dat ze gelijk met dat bidden begonnen is. s Avonds had ik namelijk opeens zó'n zin om met God te praten. "Vader. hier is de verloren zoon. God zei: "Verloren zoon, verloren zoon; nou ja, in zekere zin héb je gelijk, maar je bent: de thuisgebleven verloren zoon (Luk. 15:25). Er zijn er, die sommige van mijn schatten verbrassen (:13). Daarna willen zij bedíende bij mij worden (:19), terwijl er nog zo oneindig veel óver is (:26,27). Anderen, jíj bijvoorbeeld, zitten bangelijk midden in de rijkdom en nemen er niets van. Ze worden kwaad, wanneer die rijkdom er niet -zonder eigen actie- bij ze ingepropt wordt (:28,29). In beide gevallen: dwaze zoons en een miskende Vader. Wees wijzer. Alles van Mij is toch van jou (:31). Denk nu eens aan Nancy. Zit toch niet tegen deze gouden kans áán te hikken".
Toen, de volgende dag, gingen wij in het park wandelen. Het was er koud en leeg, maar mijn hart hamerde van barstensvolheid en warmte. Ik zei: "Nancy wil je met me trouwen?! Ze vroeg bedenktijd. In de winkel dankte ik God. De doodsheid week, leven kwam er aan.
Een bediende zei: "Meneer, die Nancy van Roon maakt wat werk van u. Ik dacht u toch even te moeten zeggen: ' kent u ene Jan Donker!?' " '...oei...' "Ze heeft een kind van hem". Die verdere middag heb ik buiten gedwaald en geroepen: "God, was dit dan een proeve van uw schatten?! een -uitgerekend door Jan Donker- afgelikte boterham; moet ik de zoon van die blaaskaak opvoeden?!` God gaf mij rust, liet mij zien, dat ingaan op ´ware roddeltjes´ dood werk was. Ik kreeg ook door, dat het levend werk was, om zijn aanwijzingen te volgen, zelfs tegen mijn wil, tegen mijn gevoel en mijn verstand in. ´s Avonds, toen zij biechtte, had ik alles verwerkt. Ik was nog wat strak, zijn alimentatie voor Dicky wilde ik in ieder geval niet. Nancy echter en dat joch met zijn prachtige blond-gouden krullen- kon ik aanvaarden. En op de bruiloft van Jan en Joke bleek Jan, die intense dwaas, wijs geworden. Hij stond tegenover mij een in chique, grijze smoking: de showbink! Maar dat arrogante was wég. "Wil je mij vergeven?" zei hij. Ik herkende een broer-in-Christus en zei -toch nog wat dunnetjes- zoiets van: ' O.k.' En het was of een frisse wind stof wegblies en of er feestelijk op een gouden bazuin werd geblazen.
Attentie:
Vanaf volgende week wordt 'Jan en Joke ' 'getemporiseerd'.
Het mag niet te veel voorraken op de onderliggende bijbelstudie. Het wordt een maal per twee weken 'ververst'. Ger
4.8.3.3. Nancy Kuipers-van Roon: een valse start; toch weer in de race.
9 december 1982: er is heel wat gebeurd, voordat Nancy van Roon werd wat ze nu is door haar huwelijk met Gijs Kuipers. Ik was toen eens bij een meeting. Nee, geen godsdienstige, het was iets anarchistischj, iets nihilistisch. Nou ook weer niet aan politiek denken hoor. Goed; hoe dan ook: iemand stond daar te betogen, dat van ons verwacht werd, dat we vrij van allerlei banden leefden, vrij ook van de band van het onderdrukkende, reactionaire, christelijke geloof. Wat had de god van het christendom aan mogelijkheden te bieden? Niets:â¦hij was een fictie, een rechts, militaristisch, kapitalistisch, imperialistisch verzinsel..
Vrijheidâ¦die zouden wij bereiken (2 Petr. 2:19), zei hij, als wij die banden verbráken, die touwen ván ons wierpen (Ps. 2:3). Nu was ik in mijn situatie van dat moment gevoelig voor allerlei indrukken. Dit gréép me zó. En; ik kon die nieuwe vrijheid pakken, want ik had een baan in de stad en was los van mijn ouders. In de nabesprekingen van dat congres â?de â?afterglowâ- bij het bestuderen van de discussiestukken, ontmoette ik Jan. We praatten veel over wat we gehoord hadden. Hij zei: âDie vrijheid⦠dat was zo iets moois, dat los zijn van de normen van een voorbije tijd. Maar als in die nieuwe, stralende, tintelende vrijheid liefde tussen vrouw en man kon worden mee verpakt, dan was het echte geluk vlakbij, voor het grijpen.â? En daarbij keek hij mij zo haast dwíngend aan met die felle ogen, dat de zaak eigenlijk al bekeken was. Heel gauw trok hij bij mij in. Ach, wat wíst ik, het was een boeiende vent. Vroeger thuis ging ik wel mee naar de kerk, de gemeente noemden zij dat. Dan keek ik die â?gemeenteâ rond, maar ik zag eigenlijk niet veel leuke jongens. Maar deze: zo uitbundig lévend hí¨! Rookte veel, dronk veel, dat wel, maar altijd ergens actief voor: dan eens demonstreren, dan weer de baghwan nalopen of T.M. doen; altijd haantje de voorste in disputen. Wel: ik was twintig, toen ik in verwachting raakte. Hij was kwaad, werd driftig, sloeg me, raakte in paniek, verweet me, dat ik de pil niet goed had gebruikt, begon met andere vrouwen uit te gaan. Toen ik eenentwintig was, had ik al heel wat meegemaakt. Ik had een kind, Dicky, maar Jan nam de benen. Ik had nog wel eens contact met hem, maar dan bleef het bij ruzie maken over de alimentatie voor Dick. âIk beknotte zijn vrijheid, bond hem met het touw van de burgerlijkheid⦠enz. ⦠enz.â? Vroeger had iemand eens tegen mij gezegd: âAls je geen positieve ervaring met God wilt⦠wat zul je dán weerloos staan tegenover de negatieve ervaringen met mensen, ervaringen, die gegarandeerd komen⦠en wat zul je veel van die negatieve ervaringen zélf oproepenâ¦â? Nu, dat kwam wél uit⦠- bijstandsuitkering - op het fietsje Dick uit de kleuterschool halen - niets van bescheiden luxe van zelfs maar een brommer - nare jaren. Toen opeens: een stoot geld op de giro. Jan, die zijn alimentatie verhoogde! ⦠met terugwerkende kracht zelfs. Geí¯nformeerd: hij was Christen geworden. Zijn babbel had hij nog, had die alleen wat anders gericht. Een wederzijdse kennis vertelde, dat hij nu zó oreerde: âNú heb ik de vrijheid, nú zijn de touwen weg. Vroeger was het beste, wat ik deed, nog dóód. Nú vlamt zelfs het gewoonste, wat ik doe, van licht en leven. Vroeger wankelde ik op de rand van de afgrond, nu ben ik ver van elke donkere diepte. Nooit meer zal ik de grens van de zekerheid nu nog overschrijven in de richting van de onzekerheid van tóen. Nooit meer ruil ik het soepele uniform van Jezus (Matth. 11:30) voor het schrijnende harnas van satan (Klaagl. 1:14).â? Wat me gebeurde, toen ik dát hoorde⦠ik schaam me nog. Ik wilde hem terug, ik wilde hem aftroggelen van dat malle, dikke mens, die Joke Willems. Niet, dat ik hem zo lief vond opeens, maar ik wilde vastigheid. Maar door de telefoon was hij zó anders dan ik hem ooit had gekend, zo weerloos, zo verdrietig, toen ik dat voorstelde⦠ik zette dat gedram niet door. Toen heb ik met God gesproken. Elke andere vluchtweg had Hij dan ook wel afgesneden. Het geloof van vroeger kwam tijdens dat overleg terug. Ik smaakte en proefde opnieuw Gods sfeer. Mmmmm, wat was die goed (Ps. 34:9). Ik zei: âHeer, hier ís de verloren dochter. Ik heb alle schatten, die U gaf, verknoeid (Luc. 15:13). Hebt U nog niet een kleinigheid voor mij, zodat ik althans rustig kan leven (Luk. 15:17).â? En het was of God tegen mij zei: âVerloren dochter⦠verloren dochter⦠wie heeft het ooit eens over de teleurgestelde Vader. Dan kóm je terug en waarom vraag je? Nou, waar vraag je om⦠om de restjes (Luk. 15:19). En dat, terwijl het beste voor je klaar ligt (:22). Je mócht van mijn schatten genieten (:12). Het ging fout (:14), toen je dat buiten mij óm deed (:13). Maar mijn schatten liggen nóg klaar. Als je nu eindelijk eens leerde, niet buiten Mij óm te werken. Wel: laten we hopen, dat je dát nog eens door krijgt. Laten wij althans beginnen om feest te vieren (:23).â?
En God deed mijn ogen open, toen ik bij boekhandel Kuipers naar de enveloppen zocht. Ik vroeg aan de chef, waar de schrijfwaren stonden⦠en toen we elkaar aankekenâ¦.