Gelukkig de barmhartigen,
want zij zullen barmhartigheid ondervinden.
We hebben de zaligsprekingen maar gedeeltelijk gelezen
en halt gehouden bij vers 7: Gelukkig de barmhartige, want zij zullen
barmhartigheid ondervinden.
De Bergrede richt zicht tot Jezus leerlingen en nu tot
ons. De leerlingen in de tijd van Jezus waren arm,hadden honger, huilend, gehaat en vervolgd.
Jezus ziet de feitelijke maar ook de theologische kwalificaties van de
leerlingen. Hij spreekt dus tot hen bemoedigend en met een opdracht. Zo spreekt
Jezus ook tot ons bemoedigend en met een opdracht.
De zaligsprekingen zijn beloften, waarin duidelijk wordt
gemaakt hoe de nieuwe wereld en de nieuwe mens er dankzij Jezus uitzien.Het zijn beloften voor de eindtijd en voor
het nu. Want degene die naar Gods normen in verbondenheid leeft met Jezus, leeft vanuit
nieuwe maatstaven.
In de nood brengt Jezus al de vreugde. En dit wordt
beaamd door mensen die dit al ondervonden hebben. Laten we dus op weg gaanmet Jezus om echt te ervaren wat het betekent
Christen te zijn.
Jezus heeft het over barmhartigheid, Gelukkig de barmhartige,
want zij zullen barmhartigheid ondervinden
In alle andere zaligsprekingen bevat de belofte een
meer. Zij leidt verder: de treurende zullen getroost worden; wie zuiver van hart
zijn, zullen God zien. Maar wat zou God nog meer kunnen geven aan degenen die
barmhartig zijn? Barmhartigheid is de volheid van God zelf in verbondenheid met
de mensen. Wie barmhartig is, leeftGods
eigen leven.
Barmhartigheid is een oud woord. In de loop van haar
lange geschiedenis heeft ze een rijkdom aan betekenis gekregen. In het Grieks,
de taal van het Nieuwe Testament, is het woord voor barmhartigheid éléos. We
kennen dit woord uit de bede Kyrie eleison, een roepen om de barmhartigheid van
de Heer.
Barmhartigheid van God duidt een liefde aan die onwankelbaar is. Een liefde
die in staat is de relatie in stand te
houden, wat er ook gebeurt: Mijn liefde zal nooit van jou wijken zegt God ons.
Maar het is het overduidelijk dat een liefde die zo onvoorwaardelijk is ook vergeving
veronderstelt.
In psalm 103
lezen we : Zo ver als het oosten is van het westen, zo ver heeft Hij onze
zonden van ons verwijderd
Deze barmhartigheid is de verhevenheid van God. Verheven
en tegelijkertijd zo nabij, is Gods barmhartigheidin staat al het kwaad weg te nemen.
God zegt ons: Ik ben die er zijn zal , Ik schenk
genade aan wie ik genade wil schenken en
ik ben barmhartig voor wie barmhartig wil zijn
Jezus woorden zijn hier in het evangelie een opdracht
voor ons: Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is God wordt het meest zuiver in een mensenleven
weerspiegelt in de barmhartigheid. Door de barmhartigheid jegens je naaste
lijk je op God zegt Basileüs de Grote. Vader van het Oosterse Monastieke Leven
De barmhartigheid is de menselijkheid van God en ze is
de goddelijke toekomst van de mens.
Onze barmhartigheid houdt dus liefde in, vergeven,
aanwezig zijn als het nodig is en ons inleven in wat onze naaste vertelt. We
moeten liefde hebben die onwankelbaar is, wat er ook gebeurt.
We moeten een liefde hebben dieonvoorwaardelijk is. Zonder voorwaarden
anderen graag zien, er zijn voor anderen.Maar het is het overduidelijk dat een liefde die zo onvoorwaardelijk is
ook vergeving veronderstelt.
U kan nu misschien denken , nu ik dat zo allemaal
aanhoor dan is barmhartigheidvoor
heiligen en niet voor mij.
Maar laten we eens kijken naar onze leefwereld. Hoe leef
ik in relatie met de mensen rondom mij. Welke eisen stel ik alvorens iemand mij
mag benaderen.
Eisen zoals: Ik heb geen tijd, , ik kan niets leren, ik
moet eerst opruimen, ik heb niks in huis, ik ga dat tv programma missen.
Kijken we nog eens dichterbij , alleen naar de relatie
met onze partner.
Ik wil u wel graag zien als gij eerst mee afwast, of de
vuilbakken buiten hebt gezet, als ge even snel bent als ik, als ge leert
zwijgen en luisteren, als ge tijd maakt voor mij. En zo gaat het verder.
Jezus heeft het hier over barmhartigheid, liefde zonder
voorwaarde, altijd aanwezig, vergevend, onwankelbaar.
Samenleven in liefde is niet gemakkelijk omdat we zo
verschillend zijn en de maatschappij moedigt dat verschillend zijn nog maar
aan.
We zijn allen verschillend, gelukkig maar. Maar geef ik dat verschillend zijn ruimte of
eis ik enkel dat ik anders mag zijn. Want de Eik en de Cipres groeien niet in
mekaar schaduw zegt Kahil Gibran, m.a.w. alleen door ruimte te ontvangen als
een liefdesgeschenk kunnen we groeien.
Mensen die zeggen ik ben nu zo ge hebt het maar te nemen
zijn niet barmhartig.
Barmhartigheid moeten we dus niet te ver zoeken , laat
ons barmhartig zijn thuis, in de eerste plaats voor onze partner, in de tweede
plaats voor onze kinderen. Kinderen leven namelijk van de liefde die ze zien
tussen partners.
Vragen we dus aan God om deze barmhartigheid in ons
leven mogelijk te maken door de kracht van de heilige Geest. Een barmhartigheid
die God ons voorleeft door de vergeving van onze schuld door het lijden en
sterven van Jezus. Wie barmhartig is, leeft al een stukjeGods eigen leven zegt Jezus ons.
God , raak mensen die tijd maken om iets over U te
vernemen. Geef deze mensen het geloof dat u de moeite waard bent. Geef hen de
mogelijkheid om te ontdekken hoezij
deel kunnen hebben aan uw barmhartigheid.
God laat ons niet denken dat barmhartigheid alleen
mogelijk is voor heiligen, geef ons de kracht om uw barmhartigheid thuis waar
te maken. Leer ons in ons verschillend zijn de liefde te laten primeren, liefde
zonder voorwaarden waarin de andere anders mag zijn met een totale zekerheid
van vergeving voor fouten en misverstanden.
Geef ons de kracht om zelf als eerste het initiatief tot
barmhartigheid te nemen. Geef ons God uw barmhartigheiduw menselijke kant om zo onze goddelijke
toekomstte vinden in onze relatie met
de naaste.