Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
fietsen in Zeeland
een potje Olaba petanque
avond in Burgos
koninklijke glasblazerij tegen Segovia
Expo Oostende voor Anker 2009
terug in Vatan
Salers runderen
als smakelijk hapje in Valencia
fontein in Vejer de la Frontera
kathedraal van Cadiz
standbeeld Tio Pepe in Jerez
trol met Greta in Bergen (Noorwegen) (trol staat bovenaan)
met kaasboerin in Edam
als vrome bedevaarder
met mijn Baskische vriend Joseba aan het Guggenheim in Bilbao
m.a.w. de weblog van Greta en boB
de bloemige blog die de avonturen van Greta en boB in BEELD brengt in België, Spanje, Frankrijk, enz.
De foto´s zijn meestal van Greta en de tekst van boB. Ook eigen (makkelijk na te maken) ervaringen in het cuisineren worden neergezet, ter streling van het virtuele gehemelte van de kijker/lezer of amateurkok.
29-11-2008
Zomer 2008 (1)
De winter staat voor de deur, in België is hij zelfs al even binnengekomen.
De hoogste tijd dus om even terug te blikken naar de zomer van 2008,
die qua klimaat niet te best was (om beleefd te blijven), maar toch weer gonsde
van de activiteiten.
In de Olaba(*) organisatie was en is er altijd wel iets levendig op komst.
Vandaag kijk ik even terug naar het Olaba Petanquekampioenschap 2008,
naar aloude traditie georkestreerd in de domeinen van TC Duinbergen,
aan de Krommedijk.
Tussen (), die dijk is niet bevorderlijk voor het nauwkeurig positioneren
van de petanqueballen,
want door de kromtegraad wijken die ronde dingen doorgaans af van hun baan.
Dit is een prangend beeld uit de halve finale, met een worp die beslissend is
om al dan niet de finale te halen.
De “pointeur” in kwestie is Luc, Technisch Directeur van Olaba,
die hier met grote kunde bewijst hoe je een worp technisch moet uitvoeren.
Let op de professionele houding.
Helaas schiet deze specialist letterlijk en figuurlijk net iets te kort.
De tegenstanders glunderen al, want ze zien zichzelf al in de grote finale belanden.
Dit is nog een beeld uit dezelfde halve finale.
Let hier vooral op Erik, in het midden.
Op alles bedacht heeft hij een blauwe handdoek bij,
die hij zorgvuldig koestert. Waarom? Zal je denken.
Wel, Erik is de Financieel Directeur van Olaba, en de kas was nagenoeg plat.
Daarenboven was er een dineetje voorzien in het clubhuis.
Met een platte kas is de enige uitweg: de afwas doen,
en dus had Erik zijn gerief al meegebracht.
Dit is hier een groepsfoto min één. Let hier vooral op de ballen.
Erik heeft niet alleen een onderbroek aan met lange pijpen,
maar hij heeft ook een slingerbal.
Hij beeldt hier een antieke Engelse pendule uit, wat slechts gedeeltelijk geslaagd is.
Luc, aan de rechterkant laat niet graag zijn ballen zien.
Hij heeft zich Olaballen aangeschaft met een donkerbronzige kleur,
als het ware Obama Olaba ballen.
Dank zij de verkiezing van 4 november jl. kan hij nu uit de schaduw
komen en volgend jaar zelfs een sterke indruk maken
met zijn ballen bij vriend en tegenstander.
Hier zijn alle Olaba’s, vermoeid maar gelukkig, verzameld rond de dinertafel,
en klaar voor de proclamatie van de uitslag, huldiging
van het kampioenenteam en voor de goodies uit Ronny’s keuken.
Erik steekt zijn vork al in de lucht als mogelijk overwinnaar,
maar tevergeefs.
Diezelfde vork zal hij een uur later moeten afdrogen in de keuken.
…en Ronny heeft het inderdaad weer goed gedaan.
Kijk maar hoe Greta geniet van dit lekkers!!
(*) OLABA staat voor “Organisation de Loisirs Agréables et Blabla Amical”.
Het is duidelijk dat een organisatie uit Knokke, met zijn
Place M’as Tu Vu en Le Zoute, het best gebaat is
met een Franstalige benaming (**).
Alles moet immers tot de juiste proporties worden teruggebracht.
Deze benaming vergroot zeker het prestige, en wie weet
de mogelijkheid tot subsidiëring door de gemeente,
zodat onze Financieel Directeur in het vervolg zijn handdoek
De dame achter de toog in "De Fruitboetiek" vroeg direct: "Ga je paling in ´t groen maken?" Alsof zurkel enkel daarvoor gebruikt wordt. Nee nee, nu we in België zijn, gebruiken we beter ingrediënten die je in het buitenland niet of moeilijk kan vinden. Wie zurkel onvoldoende kent: het lijkt het meest op spinazie en het reageert hetzelfde in de pan: een paar ogenblikken op het vuur en het slinkt tot er bijna niets van overblijft. In het gebruikte recept zeggen ze: 200 g zurkel voor 4 personen. Ik nam dus 100 g voor 2.
Veel te weinig: neem gerust 200g voor 2 personen.
H et ziet er niet zo smakelijk uit als in het kookboek,
maar lekker is het wel, zeker de saus (vond Greta, en dan is
het OK voor mij).
Ziehier het recept van dit echt Belgisch gerecht: (maak het nu, zolang België nog bestaat!)
ingrediënten voor 2
bereiding
4 dunne varkenslapjes
snipper de ui en verdeel hem in 2 helften
1 ui
maak de zurkel schoon, haal de steeltjes uit het blad
200g verse zurkel
snijd de zurkel in fijne reepjes
80g boter
indien krieltjes: schil en kook ze gaar, indien wedges: in de oven
10 cl rund bouillon of fond
kruid het vlees, strooi er een weinig bloem op, schud bloem er af
5 cl witte wijn
indien krieltjes: halveer ze en bak ze in boter
8 krielaardappeltjes of wedges
verhit boter en bak de varkenslapjes aan beide kanten
peper en zout
stoof nu de helft van de ui in boter tot hij glazig wordt
2 el bloem
laat de zurkel hierin even smelten en kruid met peper en zout
leg de zurkel op een bord, met daarrond de aardappelen (wedges)
kleur de rest van de ui in de braadjus, deglaceer met de witte wijn
laat even koken en voeg de bouillon (fond) er aan toe
kruid met peper en zout
nappeer het vlees met de saus en dien op
Nog een heel simpel ding: ik kreeg de eer van Greta om voor belangrijke bezoekers een voorgerechtje te maken. Ik had ooit eens bij de Knokse Italiaan "Il Punto" als primero plato een halve meloen gekozen, gevuld met oude porto.
Niets is eenvoudiger: per 2 personen neem je een Cavaillon meloentje, halveren en de pitten eruit. Het gat vullen met oude aromatische Porto. Als je niet wil dat de meloen overkop gaat en al de lekkere Porto versmacht in je tafellaken is het aangewezen vooraf de bodem van het half meloentje aan de onderkant wat bij te snijden.
Het is ook Frankrijk, en zelfs ook in het zuiden, en toch doen we er ongeveer 500 km over om vanuit Quillan naar Aups te bollen, waar de schoonzus van Greta woont. Voor degenen die de streek een beetje kennen: de Gorges du Verdon eindigen in het Lac de Saint Croix, en vandaar is Aups een tiental km naar het zuiden. Het eerste en enige waar die dames aan denken is tennis. Nu moet je toch eens goed naar onderstaande foto kijken: Greta en de schoonzus (zwaagster?) Micky hebben zo veel gemeen dat ze spontaan volledig dezelfde positie innemen (zelfde profiel, zelfde richting, zelfde handbeweging enz.) Het enige verschilletje zit hem in de leeftijd en in de pondjes.
Ze spelen een dubbeltje dames, ik denk met een engelse en een franse. Micky is wel zo oud/jong als de drie anderen samen, maar winnen doet ze. En Stan, de man van Micky, ziet dat het goed is en heeft zoals gewoonlijk naast de lijnen zijn handen vol met Snuffy, de schoothond. Het is daar in Aups zeker niet slecht, vooral niet bij het ontbijt. Mediterranee, zo blauw, zo blauw... Zo nu... en dan... Greta figureert volledig in het zwart, gans onderaan de foto. Nu is het mijn beurt om zwart uit de verf te komen. De Stan is blijkbaar niet helemaal gerust in mijn gedaanteverwisseling. Ja, nog iets over de Stan.Bij onze aankomst had hij een blauw, nee zeg maar zwart oog. Ik dacht bij mezelf, in zo´n geval: altijd discreet blijven en niet te veel vragen stellen, maar hij kwam er zelf mee af. Hij had wat rongereden met de tractor tussen zijn olijfbomen en een steen was vanonder het achterwiel recht naar zijn oog gegaan. Die nacht heeft hij één oog dicht gedaan. Tot ziens, Stan en Micky, tot ziens Aups.
Ik had een gerecht gevonden in een kookboek van Thailand: rundvleescurry. Een hele verzameling ingrediënten zijn daarbij nodig, die welig tieren in de Thaise natuur, maar in het Belgisch klimaat laten die het wel afweten (en zijn dus niet zo evident te vinden). Maar zie, in een gewone supermarkt zoals Delhaize vind je al die goodies samengebald in één enkel blik. Als je dat blik dan opent, komt daar een aroma uit om te beginnen zweven. Heerlijk! Dat maakt dat dit smakelijk gerecht eenvoudiger te maken is dan stoofvlees. Iets voor mij dus. Greta vond dat er wat meer groenten bij moesten en liet wat gesneden wortelschijfjes met ajuin stoven in de microgolf. Smaakte er lekker bij. De helft werd achteraf ingevrozen.
ingrediënten voor 4
bereiding
700 g mager stoofvlees
dep het vlees droog, verwijder vet indien nodig
4 aardappels, vrij vastkokend
snijd het in stukjes van circa 2 cm
2 uien
schil de aardappels en snijd ze in gelijke stukken
1 verpakking ongezoete kokosmelk (25cl)
pel de uien en snijd ze eveneens in stukken
3 el palmsuiker of bruine suiker
doe kokosmelk en de Masaman curry in een pot
2 el limoensap
laat dit mengsel 1´ koken
4 el geroosterde zoute pinda´s
voeg het vlees, suiker, limoensap en pinda´s toe
laurierpoeder
kruid met laurier en doe er 30 cl water bij
stoof het mengsel circa 50´ boven een laag vuur en
{3 el masaman kerriepasta, 4 el vissaus (nam pla)}
bak dan het vlees hierin in gedeelten gaar op hoog vuur
6 el olie
roer alle kruiderijen en suiker erdoor
2 tl sambal oelek
laat onder constant roeren het geheel ca 4´ meebakken
2-3 tl suiker
blus af met azijn en voeg de kokosmelk al roerende toe
1 el (sherry)azijn
breng de saus langzaam aan de kook
4-5 dl kokosmelk, ongezoet
laat haar 7-8´ zacht koken tot er olie verschijnt bovenaan
2 el ketjap, naar wens
breng op smaak met ketjap indien nodig
2 lente-uien
laat op laag vuur (2) afgedekt 1-1,5 uur zacht stoven
takjes platte peterselie of koriander
garneer met ringetjes lente-ui en takjes peterselie
serveer warm met gekookte rijst en een lichte salade
bedek met geroosterde uitjes (zie andere gerechten)
Op de foto ziet het er nogal vloeibaar uit. Ik had er 50cl water bijgedaan, en dat is wat teveel. Je hebt genoeg aan 30cl, en dan mag het zelfs nog wat inkoken.
Het mirakel heeft niks te zien met Quillan, want daar in de Pyreneeën hebben ze er al eentje gehad (Lourdes). Het gaat hierover het Marbella Mirakel. Toen we de eerste juli het terras van het appartement betraden, viel me iets op in de bloemenbakken: een echte tomatenplant, met een echte tomaat eraan bengelend.
Nu moet je weten dat we hier al 2,5 maanden weg zijn, dat er niemand is binnen geweest en dat we op de eerste verdieping wonen, en dat het terras niet aan een of andere openbare weg of een andere bereikbare plaats raakt.
Is er een tomatenspecialist in de buurt? Ja? Laat me weten hoe dit kan via een e-mailtje op deze blog please. Dit is een echte foto, echt waar, niet gefotoshopt door Greta!
Lang geleden ook dat er nog een receptje is gepasseerd. Het is eigenlijk te warm om lang in de keuken te blijven. Het is nu bijvoorbeeld na 17u en de temperatuur op het terras bedraagt 28.8° in de schaduw.
Dus ook het verwijderen van onkruid in de plantenbakken is niet te doen in de vlakke zon. Alleen onze tomaat Jim voelt zich opperbest. Hij krijgt nu al een lichtroze blos (de foto hierboven is al enkele dagen oud) . Ik heb dus alleen hier het recept(je) van een lekker dingetje, klaar in een wip.
Om alle misverstanden te vermijden: de kok hier, en in Duinbergen IS GRETA!! Ik doe enkel één experimentje per week, op een niveau om net mee te kunnen met "Start to Cook" van mijn Guru Piet Guizentruit.
Aan de andere kant: "Vleesfestijn met tomatendressing" opent perspectieven. In elke Spaanse bar, waar er olie, azijn en papieren servietjes op de tafels staan (en dat zijn ze allemaal), kan je ontbijten met "Tostada con Tomate". Dat is verse tomatenpulp (ja, met de velletjes!), waar je een doorgesneden en geroosterd broodje mee bestrijkt, en begiet met olijfolie en eventueel wat azijn.
Heerlijk is dat met een kopje koffie! (de papieren servietjes dienen om de gemorste olie en tomaat van je hemd/blouse te vegen). Om kort te gaan: ziehier een aangepast huiselijk receptje voor deze tomatendressing, die je hieronder ziet in het midden van de tafel. Ik wens op te merken dat AL de rest: aardappelsalade, gemengde salade, vlees is bereid door GRETA. Het moest ook eens gezegd worden vindt ze, en gelijk heeft ze.
De bedoeling was een vlezige BBQ te doen, maar technische problemen hebben dat belet. Hier dus het"Vleesfestijn met TOMATENDRESSING". P.S. onze Jim werd er niet in verwerkt.
ingrediënten
bereiding
3 rijpe pruimtomaten
was de tomaten en pureer het vruchtvlees
3-4 el tomatenketchup
(10 seconden met handmixer)
1 el olijfolie
vermeng dit met de overige ingrediënten
2 el witte-wijnazijn
ga er nog enkele seconden door met de handmixer
1 el citroensap
TIP
versgemalen peper
de dressing is heel geschikt voor salades met paprika
zout
maar ook als toastbeleg
gehakt vers basilicum of pasta (Spanje)
(kan men als ontbijt nemen in elke bar in Zuid Spanje)
Vragen over recepten of e-mailen van dergelijke dingen is altijd mogelijk. Gebruik de e-mail functie van de blog. Welkom.
...en hier zit dan onze echte kok. Het pruillipje is toevallig, want alles is lekker. Greta heeft trouwens in de supermarkt de basilicumpasta gevonden. Gewoon een tube, zoals tandpasta. We nemen deze, en nog andere, zoals look en dille zondag mee naar België.