NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • GEDICHT VAN DE WEEK
  • ZONDAG 17 DECEMBER
  • DOORDENKEN OP DONDERDAG
  • GEDICHT VAN DE WEEK
  • ZONDAG 10 DECEMBER
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    Mijn favorieten
  • Gedachten van Stefaan
  • E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Doorheen de dagen
    Ervaringen besproken
    11-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 13 AUGUSTUS

    ‘LAAT MIJ OVER HET WATER NAAR U TOEKOMEN’

     

    Toen Petrus merkte hoe hevig de wind was, werd hij bang; 
    hij begon te zinken en schreeuwde: ‘Heer, red mij!’ 
    (Matteüs 14,30)

     

    Toen Petrus vol moed op de zee liep, wankelden zijn passen, maar zijn liefde en vertrouwen werden sterker. Zijn voeten zonken, maar hij hield zich vast aan de hand van Christus. Zijn geloof ondersteunt hem terwijl hij voelt dat de golven zich openen. In zijn angst voor de storm, bevestigt hij zijn liefde voor de Verlosser. Petrus loopt op de zee, en wordt daarbij eerder gedragen door zijn liefde en vertrouwen dan door zijn voeten.

    Hij ziet niet waar hij zijn voeten neerzet: hij ziet slechts het spoor van de stappen van Degene van wie hij houdt. Vanuit de boot, waar hij veilig was, zag hij zijn Meester en gegidst door zijn liefde, daalde hij af in de zee. Hij ziet de zee niet meer, hij ziet alleen Jezus.

    Maar vanaf het moment dat de vrees zijn geloof begon te versluieren, doordat hij bezorgd werd over de kracht van de wind en afgeleid werd door de storm, wijkt het water onder zijn voeten. Zijn geloof verzwakt, en tegelijkertijd verzwakt ook het water.

    Dan roept hij: ‘Heer, red mij!’ Meteen steekt Jezus zijn hand uit, bevrijdt hem en zegt tegen hem: ‘Kleingelovige, waarom twijfelde je?’ ‘Heb je zo weinig geloof dat je het niet tot bij Mij hebt kunnen volhouden? Waarom heb je niet genoeg geloof om tot het eind door te gaan? Weet voortaan dat alleen je geloof je zal ondersteunen op de golven.

    Zo, mijn broeders en zusters, twijfelde Petrus voor een ogenblik, en gaat hij ten onder, maar hij redt zich door de Heer aan te roepen. Welnu, deze wereld is een zee, waarin de duivel de golven opzweept en waar de verleidingen de schipbreuken vermeerderen; wij kunnen ons slechts redden door te roepen naar de Verlosser, die de hand uit zal steken om ons vast te pakken. Laten we Hem zonder ophouden aanroepen.

     

    (Vrij naar een homilie van de Heilige Augustinus (354-430), bisschop van Hippo,Noord-Afrika)









    11-08-2017 om 18:11 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    10-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    STENEN EN STEENTJES

    Op een dag werd een oude professor gevraagd een lezing te geven over efficiënt tijdbeheer. Hij nam het woord en zei: ‘Laten we beginnen met een experiment.’

    Van onder de tafel haalde hij een pot in aardewerk en zette die voorzichtig voor zich neer. Daarna nam hij een twaalftal grote stenen die hij zorgvuldig in de pot legde. Toen deze gevuld was, richtte hij zijn blik langzaam naar zijn publiek en vroeg: ‘Is deze pot vol?’

    Allen antwoordden ze: ‘Ja.’

    De professor bukte zich opnieuw en nam een pot met kiezelsteentjes. Minutieus goot hij ze over de stenen. De kiezeltjes vielen tussen de stenen tot op de bodem van de pot. Hij goot steentjes tot aan de bovenrand.

    Opnieuw vroeg de professor: ‘Is deze pot vol?’

    Zijn toehoorders begrepen zijn opzet en één van hen antwoordde: ‘Waarschijnlijk niet.’

    Daarop haalde de professor van onder de tafel een zakje zand, dat hij aandachtig in de grote pot goot. Het zand vulde de plaats tussen de grote stenen en de kiezelsteentjes.

    De professor vroeg nog eens: ‘Is deze pot vol?’

    Ditmaal schudde zijn publiek eensgezind het hoofd.

    ‘Goed,’ zei de professor, en alsof iedereen het verwachtte, nam hij een kan met water en vulde de pot tot de rand. Daarop richtte de professor zich opnieuw tot de groep en vroeg: ‘Welke grote waarheid toont dit experiment ons aan?’

    De moedigste antwoordde: ‘Het toont aan dat onze agenda nooit zo gevuld is als we wel denken en dat er, als we het echt willen, nog altijd wel wat tijd is voor meer afspraken en meer activiteiten.’

    ‘Neen,’ antwoordde de professor, ‘daarover gaat het niet. De grote waarheid die in dit experiment schuilt is de volgende: als je niet eerst de grote stenen in de pot doet, krijg je ze er achteraf nooit meer in.’

    ‘Welke zijn de grote stenen van ons leven: onze familie, onze vrienden, onze dromen, onze gezondheid? Als we meer belang hechten aan de futiliteiten zoals het zand en de kiezelsteentjes, zullen zij alle plaats in beslag nemen en blijft er geen tijd meer over voor de belangrijkste dingen in het leven.

    Daarom mag je niet vergeten jezelf de vraag te stellen welke de stenen van je leven zijn, om ze vervolgens als eerste in de pot te leggen.’

    (oorsprong onbekend)

    10-08-2017 om 12:21 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    07-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    Gedenk mij in uw gebeden!

    Gebeden hebben kracht:

    zij komen als stralen gegleden

    door onze nacht.

     

    Gebeden zijn gedachten

    gedrenkt met innigheid,

    gevormd in zuivere zachte

    ootmoedigheid

     

    Hun mild-bewogene vrede

    geneest de eenzame pijn;

    gedenk mij in uw gebeden

    opdat ik geheel moge zijn.

     

    Henriette Roland Holst 

    07-08-2017 om 18:57 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    05-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 6 AUGUSTUS

    18de ZONDAG B – 6 AUGUSTUS 2017

     GEDAANTEVERANDERING VAN DE HEER

     

    Ons leven zit vol met regelmaat en gewone dingen. Vandaar dat de dagen allemaal op elkaar kunnen lijken, met eentonigheid, routine en sleur.

    Vandaag horen we in het evangelie het verhaal van Jezus op de berg Tabor: een gebeurtenis, die allesbehalve alledaags is, en die de leerlingen zuurstof gaf voor hun geloof in de Verrezen Jezus. Daarom kijken wij vandaag uit  naar eigen Taborervaringen.  

     

    Zusters en Broeders,

    U doet er goed aan uw aandacht altijd daarop gericht te houden,

    als op een lamp die in een donkere ruimte schijnt,

    totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart.

    (Uit de tweede brief van Petrus 1,19)

     

    Zes dagen later nam ​Jezus​ ​

    Petrus, ​Jakobus​ en diens broer ​Johannes​ met zich mee

    een hoge berg op, waar ze alleen waren. 

    Voor hun ogen veranderde hij van gedaante,

    zijn gezicht straalde als de zon

    en zijn ​kleren​ werden wit als het licht.

    (Matteüs 17,1-2)

     

     

    EVEN EEN GLIMP ZIEN

     

    Boven op de berg zien de apostelen een glimp van een toekomst, die wenkt. Een glimp van een leven, dat ontstijgt aan dit geschonden leven hier. In dit visioen van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zien de leerlingen méér  dan de gebrokenheid van dit bestaan.

    Het is een beeld van de heerlijkheid van de verrijzenis. Maar die heerlijkheid komt er na de pijn van zijn verworpenheid, lijden en dood. De  eeuwen door hebben we die verheerlijking verkeerd begrepen. Barokke schilders tonen Jezus op de berg met licht en goud en groot spektakel.

    Die heerlijkheid is nu nog maar aanwezig als toekomst en hoop. Vandaag zien we nog een heel ander beeld: Jezus openbaart zich vandaag in het vertrokken gelaat van mensen, die slachtoffer zijn in een gebroken, verscheurde wereld: in de kinderen die gedood worden in Syrië, Afghanistan en zoveel andere landen, in de mensen, die van honger omkomen in Afrika. Vandaag is de gedaante van Jezus nog ontredderd, geschonden, ontdaan van alle heerlijkheid.

    De verheerlijking is een belofte, een hoop, die ons gegeven is. Wij leven nog niet tussen gouden kronen, mantels met brokaat en zwevende blote engeltjes. Kleine mensen die samen werken aan gerechtigheid kunnen in onze gebroken en verscheurde wereld tekens van hoop en liefde brengen.

    De glorie van de verrezen Christus kan maar stralen in meer gerechtigheid, in de onophoudelijke zorg voor de gekwetste mensen die nu het gelaat van de lijdende Jezus tonen. Laten wij bidden dat dit visioen van de Taborberg in ons levendig mag blijven – boven alle leed en onrecht uit – zoals ook Jezus zelf slechts door lijden en dood tot de heerlijkheid van de verrijzenis is gekomen.

     

    Van tijd tot tijd moet je het doen,

    de berg opgaan,

    de wereld laten verstillen,

    jezelf en de anderen hervinden in gebed,

    het volle licht van God

    laten schijnen op ons gezicht.

     

    Dat kan vooral in gezelschap van Jezus,

    uit wie dit heldere licht al straalt,

    en in het gezelschap van andere bergbeklimmers,

    Godzoekers zoals Mozes en Elia.

     

    Het was voor hen geen wereldvlucht.

    Zij namen alles mee op die berg:

    het wel en wee van hun volk,

    hun machteloosheid en ontgoocheling.

     

    Maar er kwam vrede in hun hart.

    Ze ontvingen nieuwe kracht om af te dalen,

    om te herbeginnen.

     

    Want wie op de berg alles in het volle licht heeft gezien

    kan ook God vinden

    in het getekende, verwrongen mensen gezicht

    dat 'lijden' heet.

     

    (Bron: Basiliek Oostakker)













    05-08-2017 om 08:56 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    02-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Mensen zijn als thuislozen,

    hun leven lang op zoek naar een thuis, 

    naar geborgenheid,

    naar iemand

    die hen de moeite waard vindt,

    die van hen houdt.

     

    Een kind moet tedere, zachte geborgenheid vinden

    bij een vader en een moeder.

    Een jongen zoekt geborgenheid

    bij een meisje en omgekeerd.

    Mensen zoeken geborgenheid bij elkaar

    in het huwelijk en in de vriendschap.

    De grond van elke geborgenheid is: liefde!

    Zonder thuis ben je nergens.

    Een thuis op aarde

    is een fundamenteel menselijk recht.

    Een thuis heeft alles te maken

    met aandacht en zorg voor elkaar.

    Met liefde, met menselijke warmte, met geborgenheid,

    met elementaire menselijke cultuur,

    met de cultuur van het hart.

    Een thuis vind je alleen maar bij een wezen,

    waarin een hart voor je klopt.

     

    (Bron onbekend)

     

    02-08-2017 om 17:31 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    31-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    ERWTJES

     

    Toen ze een meisje was van zeventien

    moest ze de hele middag erwtjes doppen

    op het balkon. Ze wou de teil omschoppen.

    Ze was heel woest. Ze kon geen erwt meer zien.

     

    Toen ging ze maar wat dromen, van geluk,

    en dat geluk had niets van doen met erwten

    maar met de Liefde en de Grote Verte.

    Dat dromen hielp. Het scheelde heus een stuk.

     

    En dat is meer dan vijftig jaar terug.

    Ze is nu zeventig en heel erg fit

    en altijd als ze 's middags even zit,

    mijmert ze, met een kussen in de rug,

     

    over geluk en zo....een beetje warrig,

    maar het heeft niets te maken met de Verte

    en met de Liefde ook niet. Wel met erwten,

    die komen altijd weer terug, halsstarrig.

     

    Ach ja, zegt ze. Ik kan mezelf nog zien,

    daar in mijn moeders huis op het balkon,

    bezig met erwtjes doppen in de zon.

    Dat was geluk. Toen was ik zeventien.

     

    Annie M.G. Schmidt

    31-07-2017 om 10:31 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    29-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 30 JUlI

    17de ZONDAG A: 30 JULI 2017

    ‘WAAR IS DIE SCHAT TOCH …

    EN WAT IS DIE PAREL?’

     

    Midden in de vakantie

    kunnen wij wellicht gemakkelijker inzien en toegeven

    dat sommige dingen van grotere waarde zijn,

    dan de dagelijkse zorgen

    die ons meestal bezighouden.

     

    Midden in de vakantie

    kunnen mensen en dingen ons terugbrengen

    bij belangrijke doelstellingen,

    ja zelfs bij het enige dat uiteindelijk telt.

     

    De lezingen van vandaag sporen ons aan

    om met een open geest en een luisterend hart

    te onderscheiden waar het op aankomt.

     

    Het beviel de Heer dat Salomo juist hierom vroeg,

    en hij zei tegen hem:

     ‘Omdat je hierom vraagt

     – niet om een lang leven of grote rijkdom of de dood van je vijanden,

    maar om het vermogen om te luisteren

    en te onderscheiden tussen recht en onrecht –

    zal ik je wens vervullen.

    (1ste Boek Koningen 3, 11-12)

     

    ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een schat, 
    verborgen in een akker. 
    Toen iemand hem vond, verborg hij hem weer, 
    en in zijn blijdschap 
    ging hij alles te gelde maken wat hij bezat 
    en kocht die akker. 
    Ook gelijkt het Rijk der hemelen op een koopman, 
    op zoek naar mooie parels. 
    Toen hij een parel van grote waarde had gevonden, 
    ging hij alles verkopen wat hij bezat en kocht haar.’ 

     (Matteüs 13,44-46)

     

    ‘WAT IS MIJ HET MEESTE WAARD …’

     

    De schat in de akker, waarvoor je alles prijsgeeft.

    De mooie parel, die meer waard is dan al het andere.

    Wat is voor ons het belangrijkste in ons leven?

    De mening zal verschillen van mens tot mens en van moment tot moment.

     

    Een goede gezondheid, zoals wij elkaar met Nieuwjaar wensen?

    Een carrière met veel succes en veel geld?

    Dat we gespaard blijven van rampen,

    dat de zaken goed mogen gaan,

    dat onze kinderen goed terechtkomen?

    Elk van ons heeft wel zijn eigen antwoord op elk ogenblik.

    Wij bidden er ook voor dat onze wensen in vervulling mogen gaan…

     

    En toch zien we meer dan eens:

    mensen die rijk zijn – maar geen vreugde kennen.

    mensen die gezond zijn – maar niet gelukkig.

    mensen die geslaagd zijn in het leven – maar onvoldaan blijven.

     

    Waar zijn die schat of die parel dan wel verborgen,

    en door ons misschien vergeten of uit het oog verloren?

     

    De droom van Salomo kan ons een lesje leren.

    De Heer vraagt aan de jonge koning: ‘Wat wil je dat Ik je geef?’

    En Salomo vraagt niet om rijkdom of een lang leven.

    Hij vraagt om een opmerkzame geest en een luisterend hart.

    Hij vraagt om ontvankelijk te blijven voor Gods Woord,

    Hij vraagt om te kunnen onderscheiden waar het op aankomt.

    Kortom: hij vraagt om inzicht en levenskunst.

     

    ‘God, onze Vader,

    geef ook aan ons een deeltje van de wijsheid

    die Gij aan Salomo verleend hebt.

    Dat ook wij ontvankelijk mogen worden voor Uw stem,

    die zo zacht klinkt en overstemd wordt in het rumoer van onze wereld.

    Uw stem, die ons de weg wijst naar Uw beloofde Rijk

    van waarheid, heiligheid en liefde.

    Want Uw Rijk is de parel, die meer waard is dan al het andere,

    Uw Rijk is de waarachtige schat,

    verborgen in de akker van ons leven,

    verloren in de akker van de wereld. Amen.’

     

    Wij weten niet hoe rijk wij zijn...

    het spoor van God voor ons al uitgetekend

    van toen we nog met kinderogen naar de wereld keken.

     

    Wij weten niet hoe rijk wij zijn...

    dat onze God geen god is van verre en in den hoge,

    maar dat Hij in het hart van d' allerminste mensen

    gezocht en ook gevonden wordt.

     

    Wij weten niet hoe rijk wij zijn...

    omdat God als een metgezel met ons

    de wegen gaat van alle leven,

    met de schouders van een vriend,

    en een hart dat alle ruimte laat.

     

    Wij weten niet hoe arm wij zijn,

    wanneer wij stilzwijgend voorbijgaan aan Gods deur,

    en niet willen bekennen

    dat wij zonder Hem

    de armste mensen van de wereld zijn.

     

    naar Manu Verhulst











    29-07-2017 om 10:05 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    05-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Gezegend de mensen

    die zijn als Jezus van Nazareth

    mensen die goed zijn en barmhartig,

    met een hand die niet slaat

    als hij geslagen wordt;

    met een mond die niet verraadt

    als hij verraden wordt;

    mensen als een vriend

    die zijn vijand niet verloochent.

     

    Gezegend de vrouw voor de man

    en de man voor de vrouw

    en oud voor jong

    en sterk voor zwak.

     

    Gezegend de barmhartigen

    en zij die open zijn en lief,

    met wie het goed omgaan is

    bij alle gebreken.

     

    Gezegend zij

    die elkaar bewaren,

    troosten, voorthelpen en verdragen.

     

    Gezegend jij

    die klein of groot

    tastend doet als Hij,

    het kwaad vergeldt

    door goed te doen.

     

    Zalig ben je en gezegend,

    een paradijs op aarde.

     

    Kees Harte

    05-07-2017 om 18:41 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    03-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    Wat ik bemin: te dwalen door de bloemen
    onder een hemel, wijd en wolkeloos,
    de aarde één bloei van zomer voor altoos
    waarvoor de bijen hun zoet loflied zoemen,



    en met de namen van het licht te noemen
    haar, die mijn hart als in een droom verkoos,
    die aan mijn zijde zingt, zo zorgeloos
    om dit verrukkelijk geluk te roemen, -



    zal dit mijn leven zijn? Ik ben geboren
    om van de wind de diepe zang te horen
    die aanruist uit een vreemd en ver gebied,



    om van de aarde en een aards beminnen
    een hemel en een eeuwigheid te winnen...
    Maar dit, O God, is toch uw leven niet?

     

    Ben Sikken (1921-1944)

    Nederlands verzetsstrijder, gefusilleerd toen hij 23 was

     

    03-07-2017 om 18:48 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    29-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Kijk dankbaar naar wat voorbij is!

     

    Elk jaargetijde heeft zijn eigen pracht …

    Men mag van de herfst geen meiklokjes,

    en van de winter geen zomerzon verwachten.

     

    Onvermijdelijk zijn samen met de lente

    ook de lentebloemen vergaan,

    en onherroepelijk nam de zomer

    de zomernachten mee.

     

    Ze zijn weg,

    maar hoe mooi waren zij!

     

    Hoe mooi waren

    de bloeiende kersenbomen in de boomgaarden,

    en de witte, glanzende sleedoornhaag

    aan de wijngaardmuur,

    de dotterbloemen langs de beek

    en de madeliefjes in de zomerweide.

     

    De herinnering is gebleven,

    en gebleven is daarmee ook een afstraling

    van het beleefde geluk.

     

    Hoe belangrijk en bepalend het heden ook is,

    de rijkdom van een rijpe persoonlijkheid

    is dat men het verleden niet verliest,

    maar in de herinnering bewaart.

     

    Wie dankbaar het verleden gedenkt,

    kijkt vol hoop naar de toekomst.

     

    Max Rössler

    29-06-2017 om 09:01 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    26-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    Uw Zoon sprak dat Gij onze Vader zijt,

    en dat Gij ons vanuit uw hemel boven

    dwars door het donker naar het licht heenleidt …

    En ja, ik wil geloven, Heer, geloven –

     

    En ik zeg ja, als mij Uw licht verblijdt,

    en ik zeg ja, als Gij het licht wilt doven,

    maar duld niet, dat duister mij het wijd

    verlangen naar uw heuvelen zou ontroven …

     

    Want ik ben zwak, Gij weet het: ik bezweek

    zo dikwijls reeds, tastende in den blinde –

    en ‘k riep en riep … Maar toen het stil bleef, week

    mijn heimwee naar ’t Geheim dat ik beminde …

     

    Zo nu: uw stilte pijnigt mij … Heer, spreek,

    wijs mij uw weg, dat ik uw heuvelen vinde.

     

    Ben Sikken (1921-1944)

    Nederlands verzetsstrijder gefusilleerd toen hij 23 was

    26-06-2017 om 18:19 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    24-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 25 JUNI

    12de Zondag A: 25 juni 2017

    Wees niet bevreesd

     

    In een mensenleven zijn onzekerheid, vrees en angst soms sterk aanwezig: je kan bang zijn voor donder, bliksem en noodweer. En ook voor het geweld en de brutaliteit, die zo sterk toenemen in onze tijd. Of voor mensen uit een andere cultuur, die we niet kennen … want ‘onbekend is onbemind’ en schrikt meestal af. Bovendien is er de dreiging van het terrorisme. Je kan bang zijn voor de toekomst, omdat je al wat ouder wordt, en wie nog jonger is kan bang zijn om te mislukken in het leven: onze maatschappij oordeelt (en veroordeelt) toch zo lichtzinnig omdat ‘je het al dan niet gemaakt hebt in deze wereld’.

    Daartegenover horen we vandaag tot drie keer toe, in het evangelie, deze woorden van Jezus: ‘wees niet bevreesd’. Hij spreekt ons immers van de geborgenheid in de palm van Gods hand en Hij veroordeelt niet wie het goed meent. Hij was amper geboren en het engelenkoor zong al: ‘Eer aan God in den hoge en op aarde vrede onder de mensen in wie Hij welbehagen heeft.’

    Maar vrees en angst vormen evenzeer een moeilijk thema omdat het gevoelens zijn, die sterker kunnen zijn dan ons verstand; maar het geloof en vertrouwen in Gods onvoorwaardelijke liefde – samen met de warme, welgemeende steun van vrienden – kunnen ons er soms bovenop helpen ... ook al blijft de onderlinge wisselwerking tussen psychologie en spiritualiteit een bijzonder complexe verhouding.

     

    Eerste lezing: Jeremia 20, 10-13

    Evangelie: Matteüs 10,26-33

     

    GELOOF, DREIGING, ANGST, VERTROUWEN EN DIES MEER

     

    Geen enkele profeet werd, tijdens zijn leven en optreden zo afgewezen en vervolgd als Jeremia, omdat hij uit de tekenen van zijn tijd het komende onheil voorspelde. Hij werd ook ontmoedigd door die spot. Maar hij weet dat hij het goede woord spreekt en dat God hem daarom steunt. Het lijkt op onze tijd. Wie Jezus volgt, wordt wel eens meer een oubollige naïeveling genoemd. Dienaangaande geeft het evangelie vandaag drie gedachten, die kunnen helpen om onze vrees te overwinnen.

    1. Er kan heel veel met ons gebeuren; men kan ons veel aandoen: laster, verdachtmaking, lichamelijk of psychisch leed. Maar niemand kan – indien wij dat willen en weerstand bieden – echt greep krijgen op onze geest en onze ziel doden. Onze innerlijke vrijheid, onze diepste levensvreugde kan overeind blijven…als wij tenminste openstaan voor de blijde boodschap, of beter gezegd: ‘als ons de genade gegeven is om te blijven geloven, wanneer dreigingen allerhande op ons afkomen’ dat onze naam geschreven staat in de palm van Gods hand.

    2. God laat ons nooit in de steek. In ons eigen leven is Gods liefde steeds aanwezig. Géén gebeurtenis, geen laster, geen bijtende spot kan die liefde wegnemen. Altijd mogen we ons hart aan God uitspreken. Maar ook hier moeten we herhalen: ‘als het ons gegeven is om dit geloof en vertrouwen te kunnen bewaren.’ De nabijheid van echte vrienden is hierbij heel belangrijk, misschien zelfs doorslaggevend. Als we echte vrienden kennen, kunnen die a.h.w. voor ons God ‘spelen’, net zo goed als God zijn voor ons. Hier loopt veel mis in onze tijd: men praat over communicatie, men leert spreken met elkaar; technieken worden bijgebracht, cursussen worden gegeven … maar ondertussen kwijnen mensen weg in eenzaamheid, zonder geliefden of vrienden. Het is moeilijk om in een God van liefde te geloven, als je geen liefde ervaart in je gewone leven.

    3. Jezus verzekert ons dat Hij voor ons opkomt bij de Vader in de hemel. Nu alles toegespitst wordt op het plezier van vandaag, hier en nu, spreekt dit velen weinig aan. Laat het een troost zijn, dat het nooit vanzelf ging om uit ganser harte te geloven. Het ‘boven-natuurlijke’ is nu eenmaal verder af en minder grijpbaar, minder tastbaar en daarom ook minder vanzelfsprekend dan het ‘natuurlijke’. Bovendien, de eeuwen door zijn mensen om hun geloof afgewezen.

    In deze context draagt ‘het instituut Kerk’ een grote verantwoordelijkheid Wanneer of waar de kerk macht had, of pronkte met pracht en praal, kan je meestal grote vraagtekens plaatsen bij het geloof van die kerk. De boodschap van het evangelie staat immers haaks op de wijsheid van deze wereld. En als ‘de Kerk’ meeloopt met de wijsheid van deze wereld …

    Daarom is het zo belangrijk – en alweer – in vele gevallen doorslaggevend dat zij die naar de mening van de mensen de Kerk belichamen, niet enkel met de lippen preken maar ook in daad en levenswijze het evangelie beleven. Net om deze reden heeft Jezus destijds zulke harde woorden gesproken over de religieuze elites van zijn tijd: ‘Maar wee u, farizeeën! Gij betaalt wel tienden van munt en wijnruit en allerlei kruiken, maar bekommert u niet om rechtvaardigheid en liefde tot God.’ En: ‘'Wee ook u, wetgeleerden! Gij legt de mensen haast ondraaglijke lasten op en raakt zelf die lasten niet met een van uw vingers aan.’ (Lucas 11,42 en 46).

    Maar gelukkig kunnen we ook vaststellen dat vele kleine mensen, die niet op de heiligenkalender staan, in alle stilte wel als echte heiligen geleefd hebben, soms misschien wel meer dan sommigen die daar wel een plaatsje en een naam gekregen hebben.

    Daarom prent Jezus zijn leerlingen in: ‘Wees niet bang voor de mensen, wees niet bevreesd.’ Maar Hij verstaat dat zijn leerlingen soms angstig zullen worden. Hij verstaat dat ze soms zullen twijfelen aan zichzelf, aan Hem en aan zijn Koninkrijk van waarheid, heiligheid, liefde, gerechtigheid en vrede. Daarom is zijn laatste woord op deze aarde ook: ‘Hou dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’

    Het kan lang duren voordat iemand deze belofte ten volle begrijpt en in zijn hart opneemt. Maar een oude dichter zegt na jaren zoeken : ‘Heer, mijn hart is niet trots, mijn blik niet hoogmoedig, ik zoek niet wat te groot is of te hoog gegrepen. Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij.’ (Psalm 131, 1-2)

    Onze tijd spoort niet aan om gelovig te zijn: je moet tegen de stroom in roeien, en je zal er geen aanzien door verwerven. Laten wij daarom bidden om een geloof, dat ons geheel doordringt; laten wij zeker dankbaar zijn als de genade van een eenvoudig geloof ons gegeven is. Dat wij zo mogen open bloeien tot vreugdevolle, vrije mensen, zonder valse trots maar ook zonder angst. En dat wij anderen daarbij tot steun mogen zijn.

     

    Heer, ik ben onzeker.

    Ik twijfel soms aan wat ik zeg of doe.

    Heer, soms denk ik dat Gij er niet zijt,

    omdat zovelen dat beweren

    en de wereld U negeert.

     

    Gij hebt gezegd:

    ‘Zoals de Vader in Mij is,

    zo ben Ik in u.’

     

    Leer mij uw aanwezigheid te voelen,

    in de mensen rondom mij.

    Help mij ook uw nabijheid voelbaar

    te maken voor anderen.

     

    Dan worden wij allen één in U.

     

    (Bron onbekend)











    24-06-2017 om 15:46 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    23-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FEEST VAN HET HEILIG HART

    LEVEN VANUIT UW BARMHARTIGHEID

     

    God onze Vader, wij danken U

    omdat Gij ons op ieder

    ogenblik verwacht

    en uitkijkt naar de minste blijk

    van onze goede wil.

    Wij danken U omdat Gij

    niet enkel een gevende,

    maar ook een vergevende God zijt.

     

    Geef ons de moed

    om telkens weer op weg te gaan

    vanuit ons egoïsme

    naar dienstbaarheid,

    vanuit onze zelfzekerheid

    naar geloof en vertrouwen.

    Doe ons de vreugde ervaren

    van het nieuwe begin.

    Laat ons leven vanuit uw barmhartigheid.

    En maak ons mild voor elkaar,

    onze eigen zwakheid indachtig.

    Laat ons met ieder mens

    het feest van uw barmhartigheid

    en uw vreugde vieren.

    Laat ons elkaar vasthouden,

    geïnspireerd door de boodschap

    van Jezus Christus.

     

    Mgr. Paul Schruers

    23-06-2017 om 07:10 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    22-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Daar leefde eens in Afrika

    Een wijze maraboe.

    Die deed haast onafgebroken

    Het ene oog toe.

     

    En wanneer hij in de verleiding kwam,

    Wat deed de maraboe?

    Dan deed hij dat ene oog open,

    Maar vlug het andere toe.

     

    Dat was een groot filosoof,

    Die oude maraboe.

    Want wie tevreden leven wil

    Doet altijd een oog toe

     

    Bron: Missionsnachrichten, Barmherzige Schwestern vom Heiligen Vinzenz von Paul, Wenen

    Vertaald uit het Duits door de Dienst Communicatie van WMH

    22-06-2017 om 14:40 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    20-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    NACHT-STILTE

     

    Stil, wees stil: op zilvren voeten
    Schrijdt de stilte door den nacht,
    Stilte die der goden groeten
    Overbrengt naar lage wacht…
    Wat niet ziel tot ziel kon spreken
    Door der dagen ijl gegons,
    Spreekt uit overluchtse streken,
    Klaar als ster in licht zou breken,
    Zonder smet van taal of teken
    God in elk van ons

     

    P.C. Boutens

    20-06-2017 om 14:37 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    17-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 18 JUNI

    11de zondag A: 18 juni 2017

    ‘Bewogen worden’

     

    Jezus werd ontroerd, geraakt door zoveel mensen, die steeds weer naar Hem toekwamen: ‘afgetobd’, worden ze genoemd, ‘schapen zonder herder’, hulpeloos, uitgeput en aan hun lot overgelaten. Vandaar zijn bede om arbeiders te vinden voor de oogst van de Heer: mensen, die evenzeer bewogen worden als Hij zelf, wanneer zij al die noden zien.

    Het evangelie spreekt dus, eens te meer, over één van de grote klemtonen in het ‘Koninkrijk van God’: onze bewogenheid om mensen, die verlaten zijn; onze bereidheid om mensen uit nood en dood opnieuw tot leven te wekken. Om niet in een boog om hen heen te lopen!

     

    Jezus ging rond door alle steden en dorpen,

    waar Hij onderricht gaf in hun synagogen

    en de Blijde Boodschap verkondigde van het Koninkrijk

    en alle ziekten en kwalen genas. 

    Bij het zien van die menigte mensen

    werd Hij door medelijden bewogen,

    omdat ze afgetobd neerlagen als schapen zonder herder.

    (Matteüs 9,35-36)

     

     

     ‘Bij het zien van al die mensen’

     

    De zending van de leerlingen vertrekt van de ONTROERING EN BEWOGENHEID van Jezus: ‘omdat zovelen afgetobd neerlagen, als schapen zonder herder.’ Jezus roept mensen om teken en werktuig te zijn van ZIJN mede-leven met de nood van die velen. De leerlingen worden bij name genoemd: Simon, Filippus, Thomas … Er worden geen ronkende titels vermeld van doctor of magister, en evenmin van senator of burgemeester. Het zijn maar mensen zoals wij, klein, onopvallend en vooral heel gewoon. In Vlaanderen hadden ze Luc of Jan of Marc kunnen heten, en niet Doctor Zus of Meester Zo. Ze blijken ook heel verscheiden: verschillende meningen, verschillende beroepen, verschillende karakters.

    Belangrijk is wat aan deze zending voorafgaat: Gods mededogen met de hulpeloosheid van de mensen. Mensen hebben zoveel leed soms, ongezien, omdat het achter gevels zit, die zoveel kunnen verbergen, of ongezien omdat onze ogen heel bewust wegkijken, de andere kant op.

    Je bent soms verwonderd over de moed, waarmee iemand overeind blijft en voortdoet. Zelden bloeit een mensenleven open in een levenslange glimlach. En je bent soms ook verwonderd over zoveel gebrek aan medeleven. Mededogen is soms mijlenver te zoeken en de liefde zelf wordt vaak zo weinig geliefd.

    Daarom is Jezus ontroerd en bewogen: triest lijk sommige mensen, ook vandaag nog triest kunnen zijn, als zij dat immense gebrek aan ontroering zien. Daarom zoekt Hij mensen, die beeld willen zijn van zijn milde barmhartigheid. Daar ligt onze zending: dat wij de hulpeloze mens opmerken, door hem ontroerd worden, en hem weer tot leven willen wekken.

    Oprechte liefde voor een God, die meeleeft, neemt tegenstellingen weg en maakt één. Die liefde tot God kan uit zoveel verschillen één gemeenschap laten groeien, één van hart en één van geest, met dezelfde ontroering en dezelfde bewogenheid, als Hij zelf voelde. Jezus volgen is enkel mogelijk als we ons samen laten leiden door zijn woord. Ook in ons geloof dragen wij elkaar. Elk voor zich gelovend, elk op zijn eigen houtje, elk in zijn eigen hoekje, blijven we wereldvreemde rariteiten, zonderlingen die buiten de wereld leven. De Duitse Nobelprijs Heinrich Böll zei eens: ‘één christen kan wonderen doen, één miljard christenen kunnen de wereld veranderen.’

     

    Daarom bidden wij:

    ‘Goede God, onze Vader,

    Beziel ons samen en doordring ons allen met uw Goede Geest,

    maak ons tot één gemeenschap van mensen met sterke schouders,

    mensen, die zoals Gij, bewogen en ontroerd kunnen zijn,

    mensen, die met Uw mildheid de wereld verwarmen. Amen.’

     

    Wij horen hoe Jezus

    door medelijden bewogen wordt

    bij het zien van zoveel stuurloze mensen.

    Hij verzint geen instant oplossingen

    voor dit probleem,

    maar vraagt zijn leerlingen

    zich te richten tot zijn Vader.

    Hij vertrouwt erop

    dat God zal voorzien.

     

    Heer, ik merk niet alleen

    dat er te weinig arbeiders zijn,

    ik zie vooral geen oogst.

    Ben ik dan stekeblind

    en durf ik niet kijken

    met de ogen van het geloof?

    Geef dat ik bewogen word

    door het lot van vele mensen

    om wie niemand zich bekommert.

     

    (Gebeden ‘Kerk en Wereld’)







    17-06-2017 om 08:33 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    14-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Leven is dingen en mensen omhelzen

    en weer loslaten,

    om ze te laten groeien en bloeien

    voor Gods aanschijn.

     

    Leven is dankbaar zijn

    voor het licht en de liefde.

    Voor de warmte en de tederheid

    in mensen en dingen

    zomaar gegeven

     

    Leven is alles laten zijn en zien

    als een gave van God.

     

    Niets en niemand bezitten

    en juichen

    om elke ster

    die uit de hemel valt.

     

    (Oosterse wijsheid)

    14-06-2017 om 16:20 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    13-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    AAN ZOVEEL GEBONDEN

     

    Aan zoveel wet en grens gebonden,
    aan zoveel menselijke schijn,
    hoe zelden kunnen we onomwonden
    en goddelijk onszelven zijn.

    Hoe zelden volgen geest en ogen
    de ruimtevaart van wolk en wind,
    en voelen wij het onbewogen
    bewegen van het sterrengrint.

    Eens zal de greep en grens verslappen
    van alle uitwendigheid en schijn,
    dan zullen wij in vrijheid stappen
    en ruim in onze Oneindigen zijn.

     

    Marcel Brauns 

    13-06-2017 om 12:02 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    10-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BIJ VADERDAG

    BIJ VADERDAG

    EEN HERINNERING VAN LANG GELEDEN

    VADERS HANDEN

     

    Bartje gaat toch naar de voorkamer. De lamp brandt er laag, hij draait die wat hoger. Hij doet de deur naar het achterhuis dicht. Daar ligt vader op het bed; op dezelfde plaats, waar eens het lijk van moeder lag, ligt nu het zijne. Zijn hoofd is bedekt met een doek. Zijn handen slechts zijn zichtbaar.

    Vaders handen. Ze liggen naast elkaar op het witte laken, bruin en verweerd, de linkerarm iets meer gestrekt dan de rechter, de vingers half geopend; zoals ze gegroeid zijn naar de steel van de schop, zo liggen ze nog op het doodsbed. O, Bartje kent die handen. Hij heeft er als kleine jongen al stil naar gekeken, met bewondering en met afschuw. Hij heeft ze gevoeld aan zijn lichaam, die handen als mokers, wanneer hij ondeugend geweest was, en ook wel onverdiend. Maar ze hebben hem ook gedragen, toen hij klein was – hij heeft in die grote handen geslapen als in een bed. Ze hebben hem eens uit de sloot gered, toen hij bijna verdronken was. Ze hebben zich ook een enkele maal zegenend op zijn hoofd gelegd. En ze hebben voor hem gewerkt....

    Zie, hoe ze voor hem hebben gewerkt, voor hem en voor de anderen. Hoe breed zijn vaders handen, hoe misvormd door het werk, door littekens en bulten en schrammen. Het vuil van de aarde is er ingegroeid, dat heeft moeder Geesse niet weg kunnen wassen. Schoppen zijn het geworden, klauwen zijn het geworden met versleten nagels – met een eeltlaag in kussens er op. Hoeveel centenaars hebben die handen getild voor vrouw en gezin? Hebben ze niet bijna de halve aarde getild?....

    Vaders handen – die waren het voornaamste van vader. Zijn woorden waren niet veel, zijn ogen waren maar somber, maar zijn handen, daarin staat zijn hele leven gegraveerd. Ze hebben zich niet meer gevouwen dan nodig was en ze hebben zich vaak opstandig tot een vuist gebald, tot een ijzerharde hamer tegen de boeren en tegen het werk. Eens hebben ze zelfs een trotsen boer de deur uitgeslagen, toen die er slechts slavenhanden in wilde zien. En toch hebben ze zich weer gehoorzaam ontsloten om de schop te vatten – altijd weer – en hebben gestreden en gezwoegd en gegraven in de aarde en geklauwd in de mest, om aan de avond het blanke brood te kunnen vasthouden en uit te delen aan de kinderen. Nu liggen ze dood en het schijnt, alsof ze nòg vragen om de schop, om te mogen werken voor het gezin.

    Bartje streelt die handen, die poten van het mensdier, dat vader was. De witte haren zijn als stoppels zo hard. Hij ziet zijn eigen handen er bij – twee paar handen liggen naast elkaar op het laken, van den ouden arbeider en van den jongen. Het zijn dezelfde handen. Wat smaller nog en wat slanker die van Bartje, wat lichter-bruin en niet zo misvormd. Maar eens zullen ze ook zo worden. Zulke handen zal Bartje hebben, als hij op zijn doodsbed ligt....

    Vaders handen.... Nu rusten ze, voorgoed. Nu zullen ze stof worden in het stof, dat ze bewerkten. Hoe zei vader het vroeger? Een mens wroet net zo lang in de aarde, tot hij zich de aarde in heeft gewroet.... Bartje vat die handen in de zijne. Hij heeft die dikwijls vervloekt, als ze hem sloegen. ‘Vader, vergeef, dat ik het durfde!’.... Hij streelt ze nu, maar hij heeft ze nooit bij vaders leven gestreeld. ‘Vader, vergeef. En vergeef het ook, dat ik U jarenlang heb vergeten en mijn eigen weg ben gegaan, slechts mijn eigen geluk heb gezocht’....

    Nu groeit er toch een heet verdriet in Bartje, - een vlijmende smart om de handen van zijn vader. Hij buigt zich over het bed en zijn tranen vallen op die handen en liggen te glinsteren in het licht van de lamp tussen de dikke aders.                                                                                                                  

    Uit: Anne de Vries, ‘Bartje zoekt het geluk’. pp.172-173

    10-06-2017 om 18:05 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    08-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VIER DAGEN FRIESLAND - 4

    VIER DAGEN FRIESLAND 4

    LEEUWARDEN EN HEMRIK … EN HUISWAARTS

     

    Onze laatste dag Friesland begon met een vrije wandeling door Leeuwarden, de hoofdstad van de provincie – Ljouwert in de eigen Friese taal:

    ‘Ljouwert is ûntstien út trije terpen oan de eastlike igge fan de Middelsee.

    De stêd hat 95.949 ynwenners (desimber 2013)

    en is dêrmei de grutste stêd binnen de provinsje.

     

    DE bezienswaardigheid van de stad lijkt mij de scheve toren ‘Oldehove’, al vele jaren de trots van Leeuwarden: 

    'As je ome sège mutte teugen de Oldehove',

    dan betekent dat, dat je een geboren en getogen Leeuwarder bent.’

    Een echte Leeuwarder kan dan ook niet lang van huis. 

    ‘A'k de Oldehove niet siën ken, dan foël ik my onwennich'.

    En als je 

    'troud binne met 'e Oldehove',

    dan zul je de stad nooit verlaten!

     

    Even verder ontmoette ik opnieuw in bronzen gestalte een oude bekende uit mijn schooltijd, geen kardinaal deze keer, maar de strijdvaardige socialistische dichter en staatsman, Jelles Troelstra. Alvorens zich rond zijn dertigste tot de ‘Internationale’ te bekeren en het socialistische gedachtengoed aan te kleven geloofde Troelstra evenwel hartstochtelijk in de ideologie van het vrije Friesland:

    Door de wilde zee besprongen,
    Duizend malen steeds opnieuw,
    Vaak belaagd maar nooit bedwongen,
    Waren Friezen fier en vrij;
    Vrijheid was de hoogste wet
    In het hart der edele Friezen.

     

    Anderhalf uurtje later kozen we richting Hemrik voor een bezoekje aan de vermaarde stoeterij ‘Het swarte Paert’, naar eigen zeggen even uniek als het Friese Paard zelf … en ja, ook wie niet echt op paarden uit is, genoot volop van de dressuur die amazone Joyce ten beste gaf op haar merrie, Isabella … heerlijk en verbazend hoe amazone en paard op een bijzonder fijnzinnige wijze met elkaar communiceerden.

     

    Een heerlijke koffietafel nog, en dan huiswaarts … met eerst nog een uurtje genieten van de unieke Friese mix van land en water.

     

    ‘oan’t sjen, Fryslân’

    ---

    Dankbaarheid is slechts mogelijk

    omdat mensen terug kunnen denken,

    omdat er geschiedenis is,

    omdat er een verleden is dat je indachtig kan blijven.

     

    Danken komt van ‘denken aan’.

    Gebeurde dingen en voorbije belevenissen

    kunnen wij ons uitdrukkelijk voor de geest halen.

    Daaruit kan dankbaarheid geboren worden:

    blij zijn om die geschiedenis, om het voorbije goede.

     

    Dankbare mensen

    zijn mensen die weten hoe kostbaar het leven is

    en hoe relatief vele dingen zijn;

    die aanvoelen dat ook het minder goede en het slechte relatief zijn

    en dat uiteindelijk het goede zal overwinnen.

    Toch mag het niet bij een abstract denken

    of zelfs bij een gevoel blijven.

     

    Dankbaarheid vraagt ook om concrete uitdrukking.

    Dat kan op twee manieren gebeuren:

    vooreerst uitdrukkelijk in een dankwoord.

    Maar het gebeurt ook door het hele gedrag

    en ook de warmte die wij iemand toedragen

    is een dankdaad.

     

    Ludo Loyens

     

























    08-06-2017 om 10:05 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 25/12-31/12 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009

    Blog als favoriet !

    Categorieën
  • Dagboek/bedenkingen (1204)


  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!