Inhoud blog
  • Bezinning bij de derde zondag van de Advent
  • WOENSDAG IN DE TWEEDE WEEK VAN DE ADVENT
  • TWEEDE ZONDAG VAN DE ADVENT
  • EEN GEDACHTE BIJ DE ADVENT
  • BIJ DE EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Doorheen de dagen
    Ervaringen besproken
    02-12-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BIJ DE EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT

    1ste  ADVENTSZONDAG B – 3 DECEMBER 2023

    ‘DOMMEL NIET IN …’

    Van oudsher staat de 1ste zondag van de advent in het teken van de waakzaamheid en de aandacht: ‘Wees waakzaam! Word wakker’. Wij kunnen inderdaad ingedommeld zijn, alleen nog uit routine handelen, zonder enige bezieling, of onnadenkend verder drijven op golven van gewoonte.

    Daarom klinkt deze oproep telkenjare: laat je niet in slaap wiegen in de sleur van de dagen! De Heer staat aan de deur en klopt! Doe open, Hij kan je leven veranderen.

     

    U wacht op de verschijning

    van onze Heer Jezus Christus …  

    (Eerste brief aan de christenen in Korinthe 1,7)

     

    Laat de heer des huizes jullie niet slapend aantreffen

    wanneer hij plotseling komt.

    (Marcus 13,36)

     

    LAAT JE NIET IN SLAAP WIEGEN …

     

    Openheid, ontvankelijkheid, verwachting zijn zeldzaam in onze tijd van dadendrang, efficiëntie, prestige en prestatie. We zullen het gauw eens zelf allemaal in orde brengen!

    Wat het meest doorweegt om gelukkig te worden is nochtans niet datgene wat we zelf presteren, wel datgene wat ons dagelijks wordt geschonken ons leven zelf, met de vele kansen en mogelijkheden die het inhoudt, de goedheid en de liefde, die wij mogen ontvangen, de vreugde in het gezin en bij vrienden, het geduld en de moed bij ziekte, de vrede in ons hart en de schoonheid, die ons tallenkante omringt. ‘Je kunt het geluk niet maken, de Heer geeft het zijn vrienden, zomaar, in hun slaap.’ zegt de psalm. Laten we hieraan niet voorbijgaan, onopmerkzaam, zonder aandacht, omdat we altijd zo bezig zijn. Laten we leven met open ogen!

    Om tot deze levenskunst te komen is ommekeer nodig: van superactieve dadendrang naar meer contemplatie, een bereidheid om open en ontvankelijk in het leven te staan. Deze ontvankelijkheid vraagt dat we stil kunnen worden, wachtend, wakend en biddend, attent voor datgene waar het echt op aan komt: de aanwezigheid van Jezus in ons midden. ‘Gij komt tot ons gans onverwacht … in duizend, duizend dingen.’ De woorden van de advent ‘Wees waakzaam’ zijn niet dreigend. Ze zijn bemoedigend: let erop dat je zijn aanwezigheid wel opmerkt! Wees toch maar attent dat je door je overmatige activiteiten niet voorbij ziet aan wat meer wezenlijk is.

    Zijn komst in ons midden wakend en biddend verwachten, wil niet zeggen dat wij ons afkeren van de wereld. Het betekent wel dat we Hem ontdekken in die wereld, dat we de tijd nemen om Hem te zoeken en te zien. Hij kan tot ons komen in de stilte van een kerk of de rust van de natuur; Hij kan bij ons zijn in het gelaat van een mens in nood of van een mens, die mild is en gewoonweg goed, zomaar. Het betekent ook dat wij bereid zijn om Jezus voor andere mensen tot leven te brengen, zodat zij Hem kunnen zien in ons, door ons.

    ‘Kom, Heer Jezus, kom…’  met deze woorden eindigt de Apocalyps of de Openbaring van Johannes. Mogen die woorden in deze advent wat meer ook onze woorden worden, wakend, stil en biddend.

    ‘Kom, Heer Jezus, kom…’

     

    “De heilige Dimitri had een afspraak

    om God te ontmoeten in de steppe.

    Maar onderweg zag hij

    een arme, oude boer,

    sukkelen met zijn kar.

     

    De heilige stak vanzelfsprekend een handje toe.

    Maar het duurde een hele tijd,

    want de modder was dik,

    en de voor zeer diep.

    Wanneer de boer dan eindelijk verder kon,

    spoedde Sint-Dimitri zich

    naar de plaats van de afspraak.

     

    Hij vond er niemand.

    God was er niet meer.

     

    Hij was de heilige Dimitri al tegemoet gekomen.

    Incognito.

    In de gestalte van een boer.”

     

    (Auteur mij onbekend)







    02-12-2023 om 09:53 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    29-11-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EEN GEDICHT NAAR DE ADVENT TOE

    VERLANGEN

     

    Ik ben soms zo bang

    en ik verlang

    naar een land waar eeuwige vrede is

    en nooit meer pijn

    het land waar God de koning is

    mag ik daar ook eens zijn?

     

    Brechtje van Vroone







    29-11-2023 om 08:24 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    25-11-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BIJ HET FEEST VAN CHRISTUS KONING

    34ste  ZONDAG A – 26 NOVEMBER 2023

    FEEST VAN CHRISTUS KONING

     

    Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar vieren we Christus Koning. Het feest werd ingesteld in 1925 in een tijd die totaal anders was dan vandaag. Vandaar dat wij misschien wel enige moeite hebben met het triomfalisme waarmee de viering gedurende vele decennia gevierd werd, met de grote Chirofeesten van weleer.

    Laten we daarom een betere inhoud zoeken vanuit Bijbelse teksten en vanuit het INRI dat boven Jezus’ Kruis was aangebracht: ‘De Koning van de Joden.’ In drie talen stond het er, het Grieks, het Hebreeuws en het Latijn … opdat gans de wereld het zou kunnen verstaan...

     

    Dit zegt God, de HEER:

    Ik zal zelf naar mijn schapen omzien

    en zelf voor ze zorgen.

    Zoals een herder naar zijn kudde op zoek gaat

    als zijn dieren verstrooid zijn

    (Ezechiël 34,11)

     

    ‘Komt, gezegenden van mijn Vader, 

    en ontvangt het Rijk dat voor u gereed is. 

    Want al wat gij gedaan hebt voor de geringsten van mijn broeders, 

    hebt gij voor Mij gedaan’. 

    (vrij naar Matteüs 25,31-46)

     

    CHRISTUS, DIE ANDERE KONING

     

    De eeuwen door hebben mensen zich vele en verschillende voorstellingen van God gemaakt. Deze denkbeelden over God zeggen doorgaans meer over onszelf en onze verlangens, dan dat zij ons iets bijbrengen over God.

    Soms maken wij van God iemand die enkel moet luisteren naar wat wij Hem vragen. Of wij vinden dat God moet zorgen dat er ons niets overkomt, geen ziekten, ongelukken of oorlogen. Soms zelfs, als we zeggen dat God Liefde is – de mooiste Naam die Hem ooit gegeven werd – dan denken wij aan een soort liefde die gewoonweg alles toelaat en goed vindt wat we zelf zo graag willen. Zo kan God toch niet écht zijn.

    Wij kennen iemand door zijn woorden en daden. Om God te leren kennen en almaar beter te leren kennen, kunnen wij het best naar Jezus kijken en altijd blijven kijken. Hij is immers Gods eigen mens geworden Woord. Meer dan waar of in wie ook heeft God zichzelf in Jezus uitgesproken. In Jezus treedt God eerst en meest aan het licht. In Jezus kunnen wij vatten hoe God zelf zou kunnen zijn.

    Vandaag op het feest van Christus Koning leren de lezingen ons hoe God, ten diepste is en hoe Hij zich kenbaar maakt in Jezus: een KONING, die meer HERDER is dan HEERSER. Of beter nog: een Koning, die terecht mag heersen omdat Hij bovenal herder is.

    Als wij – stil, geknield en biddend in het schemerdonker van een kleine kerk – naar Jezus kijken op het kruis, zien wij geen machtige heerser, maar een lijdende dienaar van de mensen. Een dienaar, die te lijden heeft, omdat Hij in zijn liefde voor de mensen tot het uiterste ging – ten einde toe, ten dode toe.

    Christus Koning is niet het feest van de machtige praalzieke despoot, die in triomf – hoog gezeten op een paard of minzaam mensenhandjes schuddend – zijn blijde intrede doet. Het is het feest van een andere Koning: Iemand, die bovenal wilde dienen, en daarbij eerst de kleinen, de zwakken, diegenen, die in de wereld niet meetellen.

    Als wij dat eens echt zouden opnemen in ons hart en ook navolgen. Als wij als christenen en als kerk eens echt anders zouden kunnen leven! Als wij eens, als minderheid, tegen de stroom zouden ingaan.

    En net als Jezus, Christus Koning, niet uit zouden zijn op uiterlijke praal, maar door en door bekommerd om wie in deze wereld aan de kant gelaten worden.

    Want slechts zo leren wij Jezus  kennen en beminnen. En slechts zo kunnen wij anderen tot Hem leiden en bereiken dat ook zij Hem liefhebben. Als die andere Koning, die Weg, Waarheid en Leven is. En die er niet alleen maar is voor het protocol, de pronkzucht en de praal.

     

    Het leed kwam telkens op mij aan.

    Onmogelijk om het af te weren

    Met geen tranen te bezweren

    'k Had het anders lang gedaan.

                     

    Toen ging het boven op mij staan

    tot ik stil lag zonder wenen.

    Duldend, wachtend moest ik leren

    En toen eerst is het heengegaan.

                    

    Dat is nu al een poos geleên.

    Ik zie het nu van verre nog

    En ik begrijp niet, waarom toch

    Ik toen zo leed met veel geween.

     

    Titus Brandsma       

    (Laatste Gedicht, doorgangskamp Amersfoort, voorjaar 1942)

     

    Foto’s:

    Litho – auteur onbekend

    Kazerne Dossin,

    MechelenMuurkras in Breendonk







    25-11-2023 om 09:31 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    22-11-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.COPPI

    Coppi

     

    hij had handen van aarde aan zijn lijf,

    klompen voeten en een aangepijpte mond.

    zij zat in een hoek, eeuwig, met paternoster op de schoot

    en lichtblauw, de ronde snuifdoos voor haar neus.

     

    In hun huis was het donker als in een warmte.

    ik ben daar liefgehad, een kind van negen

    dat roerloos van zijn wafel at onder de stoof,

    met op mijn benen coppi, de grote grijze kater

     

    die zijn nagels in me kromde,

    telkens ik van eenvoud overdonderd,

    streelde en spinde, ragfijn

    in hun web van avond en van rust.

     

    Karel Sergen







    22-11-2023 om 08:58 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    18-11-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BEZINNING BIJ DE 33ste ZONDAG A

     

    33ste Zondag A - 19 november 2023

    ‘Kinderen van het licht’

     

    ‘Gij zijt kinderen van het licht en van de dag’, schrijft Paulus aan de christenen van Tessalonica.

    Vele woorden geven aan dat Jezus die mensen aanspreekt die openstaan voor alles wat goed en edel, waar en schoon is. Zijn stem klinkt anders dan die vele stemmen, die enkel een goedkoop en vluchtig genot kunnen schenken.

    De Liefde, die hij predikt, verschilt van wat de wereld voorhoudt: jezelf verliezen en vergeten om mensen tot leven te brengen. Het Leven, dat hij belooft, biedt een vreugde, die elders niet gevonden wordt.

    En zijn Licht is geen dwaallicht naar een spoor dat dood loopt: Hij is in de wereld gekomen als het ware Licht, dat elke mens verlicht.

     

    Maar u, zusters en broeders,

    u leeft niet in de duisternis,

    zodat de dag van de Heer u zou kunnen overvallen als een dief,

    want u bent allen kinderen van het licht en van de dag.

    (1 Tessalonicenzen 5,1-6)

     

     KINDEREN VAN HET LICHT

    Vele eeuwen voor de geboorte van Jezus spreken profeten al over een Licht, dat ooit zal opgaan, over een toekomst die alleen maar lichtend zal zijn. Denk maar aan die zeer oude verzen van Jesaja, die we met Kerstmis lezen: ‘Het volk dat in het donker ronddwaalt, zal een stralend licht aanschouwen. Zij die in het duister wonen, worden door een helder licht beschenen.’ Jesaja schrijft dit in een trieste tijd van alweer oorlog, alweer een nederlaag en alweer een bezetting. De onmiddellijke context is dus zeer concreet, meer dan 700 jaar voor Christus. Maar ook dit profetische woord heeft een tijdloze draagwijdte. In onze tijd kunnen wij dit des te meer ervaren omdat ook wij vandaag leven in een tijd van dreigende oorlogen. Zovele mensen vandaag, ook wijzelf, verlangen met heel ons hart naar een blijvend Licht dat ooit zal opgaan.

    Na zijn verrijzenis is bij Jezus’ vrienden het geloof en het inzicht gegroeid dat in Hem alle beloften over een Messias tot vervulling zijn gekomen. Die Jezus, die met hen rondging, zieken genas en duivels uitdreef, maar die geen blad voor de mond nam, en daarom gefolterd en gekruisigd werd, die Jezus ook, die ten Leven werd opgewekt, en zijn Geest zond, als Trooster en Helper: Hij is dat lang beloofde Licht voor de wereld. Dat is de boodschap die zij willen uitdragen. En daarover kunnen zij niet zwijgen.

    Johannes begint zijn evangelie trouwens op die manier. Hij noemt Jezus het Woord van God. En dat Woord is het Licht voor de mensen. Het schijnt in een wereld vol duisternis, maar die wereld nam dat Licht niet aan. In zelfvergeten Liefde kwam Jezus tot de zijnen, maar de zijnen hebben Hem niet aanvaard. Ze waren niet ontvankelijk en stonden niet open voor Hem. Zij hielden hun hart gesloten en hebben Hem met kwaad bejegend, maar de machten van het kwaad konden Hem niet overweldigen.

    De boodschap is zo klaar als een klontje. Die Jezus, die wij zo goed leerden kennen, is de Zoon van God. Hij is God zelf. Alleen bij Hem is Licht en Leven, alleen bij Hem is toekomst en uitzicht. Als alles donker wordt en we alleen maar dreiging zien, biedt Jezus nieuwe hoop, die duisternis verdrijven kan. Alleen Hijzelf, alleen zijn Weg, alleen zijn Leven biedt hoop die blijvend duren kan.

    Bidden wij dan dat ons geloof in Hem mag groeien, en dat wij dit Licht, dat Jezus is, zichtbaar mogen maken aan mensen, die misschien dicht bij ons in diepe duisternis gevangen zitten.

     

    LAAT MIJ VREUGDE BRENGEN

    WAAR DROEFHEID HEERST

     

    Hoe zal het ooit zichtbaar worden

    dat God met ons verbonden blijft

    als er geen mensen gevonden worden

    die voor elkaar willen instaan?

     

    Hoe zal God ooit onder ons kunnen wonen

    als er geen mensen gevonden worden

    die voor elkaar ruimte maken,

    ook al hebben ze elkaar niet uitgezocht?

     

    Hoe kan Gods woord tot ons spreken

    als er geen mensen gevonden worden,

    die elkaar daarop durven aanspreken?

     

    Hoe kan in deze wereld geloofwaardig worden

    dat God met ons meegaat

    als er geen mensen te vinden zijn

    die het met elkaar willen uithouden

    en elkaar houden aan Zijn Woord?

     

    Hoe kan God mensen rechtop doen gaan

    als er geen mensen te vinden zijn,

    die te maken willen hebben

    met hen die zijn terneergedrukt?

     

    (Uit bezinningsmomenten van Ziekenzorg CM)







    18-11-2023 om 14:48 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EEN POEZIETJE OP EEN VERREGENDE VRIJDAG

    REGENTESSELAAN

     

    Wat heeft er ons op die morgen toch wel mogen

    doen lopen langs de Regentesselaan,

    waar ons de blaren om de oren vlogen?

    Waar kwamen we in hemelsnaam vandaan?

     

    Hoe dan ook, er kwam een mannetje aan

    waardoor je blik opeens werd aangezogen,

    een en al zwarte hoed en zwarte ogen,

    voorzichtig schuifelend, - en jij bleef staan.

     

    Kloos, zei je, toen hij bij het hoekje kwam,

    een hoopje mens, maar toch een zo geachte,

    dat je, eerbiedig, op een afstand wachtte

     

    en, ongezien door hem, je hoed afnam.

    Daar ging een god in het diepst van zijn gedachten

    naar P. Van Haastrecht voor een half ons ham.

     

    Michel Van der Plas





    18-11-2023 om 00:00 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    02-09-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HUICHELAAR OF VOGEL-VRIJ KIND

    ‘EERLIJK VOOR GOD’

     

    Het is een rode draad in het evangelie: Jezus die tekeergaat tegen farizeeën en schriftgeleerden, eigengereide ‘bedienden’ van de Joodse godsdienst. Vorige woensdag  hoorden we bij Matteüs hoe die tegenstelling naar een hoogtepunt toegroeit, wanneer Jezus voor de laatste keer op weg is naar Jeruzalem, waar hij – wetens en willens – zal gemarteld en gekruisigd worden … want ‘het woord van God, daartoe is Hij gekomen’. En, in de loop der eeuwen hebben ‘de hoeders van de Wet’ er zo’n zootje van gemaakt, dat Jezus niet anders kan dan hen, bitter en triest, als ‘huichelaars’ bestempelen, vervreemd en weggegroeid van alle eerlijkheid, ziekelijk bezeten door eigenbelang en eigen gelijk.

    Hoe anders was Jezus zelf, hoe anders ook was Paulus toen hij de wereld rondtrok op zijn missiereizen, als een vader die bemoedigend en vermanend naar zijn kinderen toegaat.

     

    Gij weet trouwens dat wij ieder van u

    hebben vermaand en bemoedigd,

    zoals een vader zijn kinderen…

    (1ste Brief aan de christenen van Tessalonica 2,11-12)

     

    Jezus sprak:

    ‘Wee jullie, schriftgeleerden en Farizeeën,

    huichelaars…

    (Matteüs 23,27)

     

    VOGEL-VRIJ KIND

     

    Er zijn in de loop van de geschiedenis, al veel eigenschappen toegeschreven aan Jezus. Maar dat hij een socioloog was heb ik nog niet gehoord. Die tak van de wetenschap bestond trouwens nog niet in zijn tijd. Maar in dit evangelie is Jezus duidelijk iemand die de samenleving kan observeren. Hij ziet wat er misloopt. Hij maakt een genadeloze, maatschappelijke ontleding. De schriftgeleerden en Farizeeën van zijn tijd, de ayatollahs en de talibans zouden we nu zeggen, die de mensen ondraaglijke lasten oplegden in naam van de religie. Het is de macht van de preekstoel en van de biechtstoel, de ouderen onder ons welbekend. En macht corrumpeert. Elke macht leidt tot misbruik van macht.

    Jezus doet echter meer dan mistoestanden aanklagen. Hij is niet alleen een socioloog, Hij is ook een visionair die dwars door de mistoestanden kan kijken naar een toekomst, naar een samenleving waarin godsdienst niet gepaard gaat met macht en gewetensdwang. ‘Gij moet u geen rabbi laten noemen, geen leraar en geen meester. Wie de grootste onder u is moet uw dienaar zijn.’

    Hij wil een geloof en een godsdienst die bevrijdend werkt. Mensen die naar de kerk komen moeten een beetje gelukkiger huiswaarts keren of er is iets niet in orde met de boodschap. ‘Mijn juk is zacht en mijn last is licht’ zei Hij toch.

    Heel goed bedoeld, maar is het ook realistisch? Het antwoord hierop is dat sleutelzinnetje: ‘Gij hebt maar één vader, de hemelse.’ In de geloofsgemeenschap zoals Hij die droomt  draait het niet om mensen. Maar draait het om God. Wie we ook zijn, en welke zending we ook te vervullen hebben in de kerkgemeenschap, we mogen God ervaren zoals een klein kind opkijkt naar vader.

    Vader is een woordje dat geplukt is uit onze menselijke vocabulaire. Het is te arm om de rijkdom uit te drukken van de relatie tot God. Maar in dat woordje zit in alle geval toch iets van intieme omgang en iets van ontzag. Een vader houdt ten diepste van zijn kinderen  en toch stelt hij grenzen, toch kan hij bijwijlen ‘neen’ zeggen. Als we van geloof of van godsdienst spreken, dan gaat het over die persoonlijke verhouding tot God. Dat is onze rijkdom en onze opgave. Laat je door Hem beminnen.

    Ons leven is als de vlucht van een vogel, even vrij. En God is als de tegenwind die ons draagt, die we nodig hebben. Vlieg dan en laat je door niemand de vleugels knippen.

    (Homilie van Manu Verhulst)

     

    Blijf altijd jezelf,

    met een eigen mening

    waar je voor durft uit te komen.

     

    Duik niet onder in de groep,

    durf het op te nemen voor de zwakken,

    duld geen onrechtvaardigheid,

    wees blij met wat je hebt en bent.

     

    Kies een eigen weg,

    soms langs ongebaande paden,

    durf grenzen doorbreken,

    en leven met onzekerheden,

    maar nooit ten koste van anderen.

     

    Het is niet de gemakkelijkste weg,

    elke stap kost je

    misschien moeite en pijn

    en de verleiding is groot

    om je te laten meedrijven

    met de stroom …

     

    Je moet leren kiezen

    elke dag opnieuw

    en zo groeien tot een levenskeuze.

     

    Doorbreek het gewone

    eer je ‘doodgewoon’ wordt.

     

    (Vormselwens 2001,

    Sint-Jan Berchmanscollege, Sint-Amandsberg)

     







    02-09-2023 om 07:39 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OVERWEGING BIJ DE 22ste ZONDAG DOOR HET JAAR A

    22ste  ZONDAG A – 3 SEPTEMBER 2023

    WIE MIJN VOLGELING WIL ZIJN …

     

    Vorige week werd Petrus nog de hemel in geprezen: ‘je bent een rots, op jou kan ik mijn kerk bouwen.’ Vandaag is het gans anders, Jezus zegt wat hemzelf nog te wachten staat: Jeruzalem, een kruis, verraden en verlaten, en helemaal geen droom van roem of macht en aanzien. Meteen wil diezelfde Petrus tussenkomen: ‘Dat mag niet gebeuren, Heer!’

    Onmiddellijk krijgt hij, die Petrus, die zo geprezen werd, de steenrots, die de eerste paus zal worden, een stevige bolwassing: ‘Ga weg, Satan, weg, achteruit … je laat je leiden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil.

     

    Zusters en broeders,

    Stem uw gedrag niet af op deze wereld.

    Word andere mensen,

    met een nieuwe gezindheid.

    (Brief aan de christenen in Rome, 12,2)

     

    Maar Jezus keerde zich om en zei tot Petrus: 

    ‘Ga weg, satan, terug! 

    Gij zijt Mij een aanstoot, 

    want gij laat u leiden door menselijke overwegingen 

    en niet door wat God wil.’ 

    (Matteüs 16,23)

     

    ‘…DAT HIJ VEEL ZOU MOETEN LIJDEN.’

    Vorige week zei Petrus: ‘Gij zijt de Christus, de Zoon van de Levende God!’ Heel even doorzag hij Jezus’ diepste wezen. Maar dit inzicht is verre van volgroeid. Petrus denkt aan een heerser, alom gevierd – én gevreesd – om zijn macht. Daarom stuurt Jezus dit al te aardse beeld meteen bij. Hij zal Messias zijn op een heel onverwachte wijze: in liefde, gegeven, gedeeld gebroken.

    Petrus denkt anders en aards. En Jezus lijkt wel kwaad te worden. Hij wil zijn diepste roeping niet laten wegroven. Daarom die harde woorden: ‘Ga weg, Satan.’ Het moet hard aangekomen zijn voor die brave steenrots Petrus, die het zo goed bedoelde, maar het helemaal verkeerd voorhad. Hij moest nog veel, nog heel veel, groeien in de overgave aan Gods wil.

    Zo is Petrus ten volle mens: heen en weer geschommeld tussen Gods wil en eigen inzicht. Zoals ook wij een leven lang ons hart moeten bekeren tot die Jezus, die zo onthutsend, zo verbijsterend, zo onverwacht anders is. Het is een lange leerschool, die ommezwaai van navelstaren naar het eigen ikje tot overgave aan Gods wil. Jezelf uit handen geven tot in Gods handen.

    Zelfvergeten liefde is nooit makkelijk. Het vraagt zo dikwijls zelfverloochening, met ontgoocheling en onbegrip, en telkens nieuwe moed. Zó loopt de weg van Jezus, de weg van het kruis; zó loopt ook de weg van wie Hem wil volgen. Een Zoon van God met harde hand, dat zou geen nieuws geweest zijn, geen blijde boodschap. Er zijn er zoveel geweest: Alexander de Grote, Keizer Karel, Napoleon, Hitler en vele anderen. Als Jezus zo geweest was, was Hij slechts één van die velen geweest, die hun triomf bouwden op de nederlaag, het leed, en dikwijls ook het bloed van anderen. Het echte nieuwe, de echte blijde boodschap is een Lijdende Dienaar, die in zijn liefde tot het uiterste gaat. In zo Iemand, in zulke Messias wil God zichtbaar worden.

     

    Heer Jezus,

    niet als een pletwals spreekt Gij ons aan,

    maar kwetsbaar door de liefde,

    gekwetst ook totterdood.

    Sta bij ons, als het ons te machtig wordt,

    om te delen in uw gegevenheid,

    om te delen in uw gebrokenheid. Amen.

     

    U ACHTERNA

     

    U achterna, dat worden smalle wegen,

    de stilte tegemoet, de bergen in, -

    een kale wereld, kil en afgelegen,

    en elke draai een hachelijk begin.

     

    U achterna, dat wordt een pijnlijk wagen,

    ver van vertrouwd geluk, al is dat klein;

    dat wordt eenmaal uw zware last meedragen

    en altijd onderweg en dakloos zijn.

     

    U achterna, dat is voor armoe kiezen,

    voor honger en voor dorst en voor gemis

    en elke droom van zekerheid verliezen

    in een ontmoedigende duisternis.

     

    U roep ik aan, u die ik na moet leven

    en die uw kruis nog krijgt en Golgotha:

    o Jezus, help me, als ik het zou begeven

    aan ’t einde van de reis U achterna.

     

    Michel van der Plas







    02-09-2023 om 07:25 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    25-08-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BEZINNING BIJ DE 21ste ZONDAG DOOR HET JAAR A

    21ste  Zondag A – 27 augustus 2023

    ‘WIE ZEG JIJ DAT IK BEN?’

     

    ‘Jij bent Petrus en op die steenrots zal ik mijn Kerk bouwen’. Voor sommige mensen valt deze zin moeilijk. Zij willen echt christen zijn, zij hebben een grote bewondering voor Jezus, zij willen, net als Hij, weldoende rondgaan, zij willen zijn voetspoor volgen van liefde, hoop en bemoediging ... maar hebben problemen met de kerk.

    Vandaar de vraag: wat wordt er met die zin bedoeld? Welke kerk had Jezus voor ogen of in gedachten?

    Hoe dan ook: wij mogen geen stukjes evangelie weglaten, omdat ze ons moeilijk vallen. Ook in moeilijke passages heeft God ons wat te zeggen.

     

    Hoe onuitputtelijk zijn Gods rijkdom, wijsheid en kennis,

    hoe ondoorgrondelijk zijn oordelen

    en hoe onbegrijpelijk zijn wegen.

    (Brief aan de christenen in Rome 11,33)

     

    ‘‘Maar gij – sprak  Hij tot hen –, wie zegt gij dat Ik ben?’ 

    Simon Petrus antwoordde: 

    ‘Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.’ 

     (Matteüs 16,15-16)

     

    ‘GIJ ZIJT DE CHRISTUS’

     

    Twee weken geleden, op het hoogfeest van Maria ten hemel opgenomen, lazen we nog dat magnifieke Magnificat: Hij toont zijn macht en de kracht van zijn arm en drijft uiteen wie zich verheven wanen’. Drie, vier keer werd deze gedachte herhaald. Het laat maar één besluit toe: ‘Zó is God’, helemaal aan de kant van wie gebukt gaat onder onrecht. Zonder excuus of diplomatisch schipperen, maar klaar, duidelijk, onvoorwaardelijk. Zó is God, zó zal dus ook de Christus zijn, de Zoon van de levende God.

    Trouwens, Jezus zelf laat daar niet de minste twijfel over bestaan. Wanneer Hij zijn openbaar optreden begint, licht hij zijn zending toe met woorden van Jesaja: De Geest van de Heer heeft mij gezonden om aan armen de goede boodschap te brengen, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken en om verdrukten in vrijheid te laten gaan.’

    De toehoorders zitten gespannen te wachten: wat gaat Hij hier over zeggen. Maar Jezus heeft niet veel woorden nodig: ‘Het Schriftwoord dat gij zojuist gehoord hebt, is nu in vervulling gegaan.’ Zo zegt Hij eigenlijk: ‘Laat er geen twijfel over bestaan. Ik – de Zoon van de Levende God – sta aan de zijde van hen die geslagen worden, en niet bij hen die slagen toebrengen. Wie slagen toebrengt en zich op Mij beroept is een leugenaar. Zo iemand eert mij misschien met de lippen, maar zijn hart is ver van Mij.’ Ook dat waren, vele eeuwen vroeger, al profetische woorden, die niet in dank werden afgenomen. Voor Jezus zelf zal het niet anders gaan. ‘Toen ze dit hoorden, werden ze woedend en wilden Hem in de afgrond storten.’

    Vandaag krijgen we dezelfde les. De leerlingen herkennen hun vriend Jezus als God zelf: ‘Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God’. Met deze woorden geeft Petrus eigenlijk aan: ‘zoals Gij handelt, zo is God’.

    Het antwoord van Jezus is dan ook van levensbelang: ‘Omdat Gij dat hebt ingezien, zal ik op u mijn kerk bouwen’. God is aanwezig en zijn Kerk leeft daar, en alleen daar, waar en als mensen deze zending van Jezus verder zetten, waar en als mensen ‘aan de kant staan van hen, die geslagen worden, en niet aan de kant van hen die slagen toebrengen’.

    ‘Veel eersten zullen laatsten en veel laatsten zullen eersten zijn.’

     

    DAARTOE IS HIJ GEKOMEN

     

    De hele stad was voor hem uitgelopen.

    Hij heeft de zieken en de hopelozen

    getroost, gesterkt, genezen van hun noden.

     

    De mensen zijn weer naar hun legersteden.

    En hij is moe van spreken en genezen.

    Hij trekt de heuvels in, hij wil alleen zijn.

     

    Laat op de avond bidt hij tot zijn vader,

    want er zijn nog zoveel verloren schapen.

    Hij is hun herder en hij kan niet slapen.

     

    Hij staat alweer, rechtop onder de sterren.

    Hij moet de heuvels over, hij moet verder,

    verder, naar al de kudden zonder herder,

     

    naar nieuwe steden en hun synagogen,

    waar bange mensen op verlossing hopen,

    het woord van God, daartoe is hij gekomen.

     

    Michel van der Plas







    25-08-2023 om 00:00 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    05-08-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezinning bij zondag 6 augustus 2023

    Zondag 6 augustus 2023

     Gedaanteverandering van de Heer.

     

    Ons leven zit vol met regelmaat en gewone dingen. Vandaar dat de dagen allemaal op elkaar kunnen lijken, met routine en sleur. Maar vandaag horen we in het evangelie het verhaal van Jezus op de berg Tabor: een gebeurtenis, die allesbehalve alledaags is, en die de leerlingen zuurstof gaf voor hun geloof in de Verrezen Jezus. Daarom kijken wij vandaag ook uit naar eigen Taborervaringen.  

     

    In die tijd nam Jezus

    Petrus, Jakobus en diens broer Johannes

    met zich mee een hoge berg op,

    waar Hij met hen alleen was.

    Voor hun ogen veranderde Hij van gedaante.

    Zijn gezicht ging stralen als de zon

    en zijn kleren werden wit als licht.

    (Matteüs 17,1-2)

     

    EVEN UW HEERLIJKHEID ZIEN

    De Tabor, het lijkt wel ontleend aan een boek met fantastische vertellingen. En toch is het weer een heel herkenbaar stukje leven. De feiten zijn verbluffend: ‘zijn gezicht veranderde, zijn kleed werd stralend wit, Mozes en Elia staan in hemelse luister bij Hem.’ Het is sensationeel, maar de klemtoon gaat niet naar de sensatie. De komende kruisdood, daar had Jezus tevoren al over gesproken: ‘De Mensenzoon moet veel lijden, Hij moet verworpen en ter dood gebracht worden.’ Hij had er nog bij gezegd: ‘Als iemand achter Mij aan wil komen, moet Hij zijn kruis opnemen en Mij volgen.’

    Het succesverhaal is voorbij, geen massa’s meer, die achter Hem aanlopen. Wel ruzie met oudsten, hogepriesters en farizeeën. Vol verwachtingen waren zij Hem gevolgd, een onzekere toekomst tegemoet, enkel vertrouwend op zijn Woord. Nu komt de ontnuchtering: waren zij niet op weg met iemand die altijd zou verliezen? Het sprookje is uit, de mooie droom aan diggelen geslagen!

    Eerst het geloof in de verrijzenis zal weer hoop geven: Hij is gekruisigd, maar Hij leeft! En Hij leidt ons naar een volkomen leven! Maar dat volkomen leven kan wel eens veraf lijken, achter de einder voor mensen onderweg. Dan is de Tabor welgekomen, een berg in een egale vlakte. Een ogenblik van licht in de vlakte van de dagen. Boven, op de berg, zien zij een glimp van wat hen toen gelokt heeft. Die hoop van toen herleeft en wenkt weer.

    Zo zijn ook wij onderweg, met eenzelfde Woord dat ons lokte, en geslingerd tussen hoop en vrees. Soms kunnen angst en twijfel te groot lijken voor ons kleine kunnen. Ons leven kan ons plat tegen de grond slaan. Eigen leed of de massieve pijn van de wereld, zoveel kan ons doen wankelen, ook als wij tevoren die grote genade van een rustig geloof mochten ervaren.

    Weer is het verhaal hier niet af. Als wij aandachtig en luisterbereid zijn, kunnen andere ervaringen ons deel zijn. ‘Niemand heeft ooit God gezien.’ Maar soms kunnen wij iets van Hem merken, iets dat de vervulling laat vermoeden van onze diepste hunker. Dat gebeurt niet in lawaai en drukte, wel als het stil wordt in onszelf, als wij aardse goesting opzij schuiven, en ons openstellen voor God.

    ‘Als de ziele luistert, spreekt het al een taal dat leeft.’ Vergeten wij de stilte niet, opdat wij die taal horen van al wat leeft. Opdat wij het vluchtige schrijven van het schrijverke verstaan: ‘wij schrijven, herschrijven en schrijven nog den heiligen name van God.’

     

    Van tijd tot tijd moet je het doen:

    de berg opgaan.

     

    De wereld laten verstillen,

    jezelf en de anderen hervinden in gebed,

    het volle licht van God

    laten schitteren op je gezicht.

     

    Dat kan je vooral in het gezelschap van Jezus,

    uit wie dit heldere licht al straalt,

    en in het gezelschap van andere bergbeklimmers,

    godzoekers zoals Mozes en Elia.

     

    Het was voor hen geen wereldvlucht.

    Zij namen alles mee op die berg:

    het wel en wee van hun volk,

    hun machteloosheid en ontgoocheling.


    Maar er kwam even vrede in hun hart. 

    Zij ontvingen nieuwe kracht

    om af te dalen, om te herbeginnen.

    Want wie op de berg

    alles in het volle licht heeft gezien,

    kan ook God vinden

    in het verwrongen gezicht

    dat lijden heet.

     

    (Levensecht)

     

    Foto's:

    1. Schilderij van Luc Blomme: 'De gedaanteverandering'.

    2. 'Cristo Nordestino'. Doek uit Bahia, Brasil. Kunstenaar mij onbekend.

    3. Glasraam in kerk van Waarschoot.

     







    05-08-2023 om 08:08 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    31-07-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BIJ DE ZEVENTIENDE ZONDAG A

    17de Zondag A – 30 juli 2023

    ‘Een schat in een akker, een parel zo mooi …’

     

    Vandaag wordt in de eucharistie een onderwerp aangekaart, dat toch wel de moeite waard is: wat is nu eigenlijk echt belangrijk voor ons? De gedachte komt meestal ongevraagd ons leven binnen, zoals bij het overlijden van iemand die ons zeer dierbaar is, of bij een ziekte die ons of een geliefde overvalt. Soms lijkt de grond wel onder onze voeten weg te zinken, alle zekerheden lijken weg te vallen. Dan voelen wij aan den lijve waar het nu écht op aankomt in ons leven, als wij door dit of dat helemaal neergeslagen zijn.

    Jezus spreekt daar vandaag over in twee korte parabels: over een schat en een dure parel, die goed weggestoken waren en plots gevonden worden …. En die daardoor de vraag stellen: waar leggen wij de klemtoon in ons leven?

     

    Die nacht verscheen de HEER aan Salomo in een droom.

    ‘Vraag wat je wilt,’ zei God, ‘ik zal het je geven.’

    Leer mij luisteren,

    zodat ik uw volk leiding kan geven

    en goed van kwaad weet te onderscheiden. .’

    (Uit het Eerste Boek Koningen 3, 5 en 9)

     

    ‘Toen hij een schat, een parel gevonden had

    ging hij alles verkopen wat hij bezat en kocht die.’ 

    (Vrij naar Mt 13,44-46)

     

    De schat in de akker, waarvoor je alles prijsgeeft. De mooie parel, die meer waard is dan al het andere. Wat is voor ons het belangrijkste in ons leven? De mening zal verschillen van mens tot mens en van moment tot moment.

    Een goede gezondheid, zoals wij elkaar met Nieuwjaar wensen? Een carrière met veel succes en veel geld? Dat we gespaard blijven van rampen, dat de zaken goed mogen gaan, dat de kinderen goed terechtkomen? Elk van ons heeft wel zijn eigen antwoord op elk ogenblik. Wij bidden er ook voor dat onze wensen in vervulling mogen gaan…

    En toch zien we meer dan eens: mensen die rijk zijn – maar geen vreugde kennen, mensen die gezond zijn – maar niet gelukkig, mensen die geslaagd zijn in het leven – maar onvoldaan blijven.

    Waar zijn die schat of die parel dan wel verborgen, en door ons misschien vergeten of uit het oog verloren?

    De droom van Salomo kan ons daarbij helpen. De Heer vraagt aan de jonge koning: ‘Wat wil je dat Ik je geef?’ En Salomo vraagt niet om rijkdom of een lang leven. Hij vraagt om een opmerkzame geest en een luisterend hart. Hij vraagt om ontvankelijk te blijven voor Gods Woord, Hij vraagt om te kunnen onderscheiden waar het op aankomt.

    Kortom: hij vraagt om inzicht en levenskunst.

     

    ‘God, onze Vader,

    geef ook aan ons een deeltje van de wijsheid

    die Gij aan Salomo verleend hebt.

    Dat ook wij ontvankelijk mogen worden voor Uw Woord,

    dat zo zacht klinkt en overstemd wordt door zoveel rumoer in onze wereld.

    Uw Woord, dat ons de weg wijst naar Uw beloofde Rijk

    van waarheid, heiligheid en liefde.

    Want Uw Rijk is de parel, die meer waard is dan al het andere,

    Uw Rijk is de waarachtige schat,

    verborgen in de akker van ons leven,

    verloren in de akker van de wereld. Amen.’

     

    OVER RUSTIGENDE VASTHEID DIE IK VOND

    De mensen zijn in twijfel gevangen,
    't gezicht van een god heeft de tijd gebleekt,
    nu kom ik ze vertroosten met gezangen
    van wat nooit wisselt en in niets ontbreekt.
    Ik kan bemoediging zijn voor de bangen,
    de klare stem die altijd rustig spreekt,
    omdat mijn hart dat geen angstvallig hangen
    aan wolken kent, ziet wat door wolken breekt.

    Ik werd geboren met een aard die sterk
    van zelf gaat naar de kern van alle zaken
    maar veel stond tussen mij in en mijn werk.
    Groeiende, heb ik dat opzij gezet:
    het werd al lichter, alle duisters braken
    en ik zag liefde als de levenswet.

    Henriëtte Roland Holst-van der Schalk

     







    31-07-2023 om 11:56 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.(ON)ZEKERHEID EN GAVE

    ZEKERHEID, ONZEKERHEID EN GAVE

     

    De eerste lezing in de liturgie voor de weekdagen is dezer dagen genomen uit het tweede boek van de Pentateuch, Exodus, verhalen over de Uittocht van de Joden uit Egypte, een goede 400 jaar nadat zij daar beland waren zoals in de verhalen over Jozef ‘de Dromer’ in Genesis verteld wordt. De Joden zijn inmiddels zeer talrijk geworden en worden tot slaven gemaakt. Daarom vluchten zij, onder leiding van Mozes, weg uit Egypte naar ‘Het Beloofde Land’ Kanaän. Vandaag, woensdag van week 16 door het jaar, lezen we een stukje daaruit: bij die tocht van 40 jaar door de woestijn wordt het volk opstandig.

     

    Daar in de woestijn begon het volk opnieuw te morren.

    ‘Had de Heer ons maar laten sterven in Egypte’,

    zeiden ze tegen Mozes en Aäron.

    ‘Daar waren de vleespotten tenminste gevuld

    en hadden we volop brood te eten.

    (Exodus 16, 2-3)

     

    Omdat de lange tocht door de woestijn zo bar en hard is willen de Joden terug naar de vleespotten van Egypte. Terug naar de zekerheden van vroeger. Dat is verstaanbaar: zekerheid geeft een gevoel van veiligheid.

    Maar er is zoveel in ons leven dat nooit volkomen zeker is. In zijn Hamlet wijst Shakespeare reeds op de grenzen van de menselijke kennis: ‘There are more things in heaven and Earth, Horatio, than are dreamt of in your philosophy’ ‘Er is meer tussen hemel en aarde, dan wat je in je filosofie kan vatten’.

    Even gekend zijn de woorden van het vosje in ‘De kleine prins’ van de Saint-Exupéry: ‘Voici mon secret. Il est très simple: on ne voit bien qu’avec le coeur. L’essentiel est invisible pour les yeux.’‘Kijk, dit is mijn geheim. Het is heel eenvoudig: je ziet maar goed met het hart. Het wezenlijke is onzichtbaar voor de ogen.’

    Ons leven kan zoveel rijker zijn aan inhoud en vreugde dan je kan becijferen. De warmte van een goed gezin, het samenzijn met mensen die ons dierbaar zijn, een stille zomeravond, de rust binnenin en de vrede met elkaar… er is zoveel dat ons overkomt, dat ons gegeven wordt, en dat ons leven mooi maakt.

    Net daarom zijn de woorden en het leven van Jezus, een blijde boodschap omdat zij de weg wijzen naar die grotere vreugde. Zij geven een hoop die kan uitstijgen boven elk verdriet, ze brengen die rust in de eigen ziel en die vrede met elkaar. Zoveel wat ons leven goed maakt is ons gewoonweg gegeven. Zoveel is een gave van God, die ons geschonken wordt om van te genieten en om te delen met elkaar. En om dankbaar van te worden.

     

    BIJ NADER INZIEN
     

    Soms zien wij de Geest nederdalen

    en blijven op het hoofd van een

    die de kracht heeft om God te vertalen

    in een eenvoudige, menselijke leer:

     

    de machine wordt aangeslagen

    de meerwaarde omgezet in brood

    en geloof, de rotsgrond bedekt

    met vruchtbare aarde, de kinderen Gods

     

    met kennis gedoopt. Ja, soms komt

    de Geest en verwarmt Hij ons even:

    een prachtige duif, een vurige tong.

     

    Daarna schreeuwt het vlees, van hem bezeten,

    verschijnen de vuisten en de geweren,

    bedenken wij ons.

     

    Charles Ducal







    31-07-2023 om 11:49 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    15-07-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BIJ DE 15de ZONDAG DOOR HET JAAR A

    15de Zondag A – 16 juli 2023

    ‘Een zaaier ging eens het land op …’

     

    Vandaag en de komende zondagen horen we enkele parabels over het Rijk der hemelen. Als Jezus iets wilde doorgeven, vertelde Hij meestal een verhaal. De evangelist Matteüs, die wij dit jaar volgen, zegt zelfs dat hij altijd sprak in gelijkenissen.

    Vandaag beginnen we met die heel bekende parabel over de zaaier en het zaad, een verhaal over de verschillende manieren waarop wij het woord van Jezus kunnen beluisteren, en er al dan niet voor openstaan.

    En als we dan even naar onszelf kijken, zien we dat er ook bij ons rotsgrond en distels aanwezig kunnen zijn: ogen die niet zien, oren, die niet willen horen en een hart dat niet openstaat …

    Maar daartegenover staat dan deze mooie beeldspraak uit Jesaja:

     

    Zo spreekt de Heer:

    Zoals regen of sneeuw neerdaalt uit de hemel

    en daarheen niet terugkeert

    zonder eerst de aarde te doordrenken,

    haar te bevruchten en te laten gedijen,

    zodat er zaad is om te zaaien

    en brood om te eten –

    zo geldt dit ook voor het woord

    dat voortkomt uit mijn mond:

    het keert niet vruchteloos naar mij terug,

    niet zonder eerst te doen wat ik wil

    en te volbrengen wat ik gebied.

    (Jesaja 55,10-11)

     

    ‘Eens – zo begon Hij – ging een zaaier uit om te zaaien. 

    Bij het zaaien viel een gedeelte op de weg 

    en de vogels kwamen het opeten ... 

    Een ander gedeelte viel op de rotsachtige plekken, 

    waar het niet veel aarde had … 

    Weer een ander gedeelte viel onder de distels

    en deze schoten op,  zodat het verstikte … 

    Een laatste gedeelte tenslotte 

    viel op goede grond en leverde vrucht op … 

    (Uit Matteüs 13)

    Het Woord van de Heer is veelzijdig en wonder. Soms brengt het troost, soms klinkt het hard en is het veel gevraagd. Dag in dag uit komt het naar ons toe en leren wij het kennen, dit woord van God, veelzijdig en verscheiden: eerst en ook wel in zijn zuiverste vorm in de Bijbel, maar ook in de natuur, en in de mens bij ons, in de oorspronkelijke zuiverheid van Gods schone schepping, evenzeer als in een zachte hand, een teder gebaar, een stil gebed. Soms komt het rustig en zacht als een weldoend briesje in de zomeravond, soms kan het ons overrompelen en doen wankelen als een heftige storm in de herfst.

    En misschien komt het nog het meest naar ons toe in de concrete omstandigheden van ons leven: welk Woord wil de Heer vandaag tot mij spreken, wat wil Hij vandaag van mij vragen, in dit gebeuren, in deze mens?

     

    Heer Jezus,

    maak ons tot mensen, die luisterbereid zijn,

    gehoorzaam aan het Woord, dat Gij spreekt,

    en opmerkzaam voor het mensgeworden Woord

    dat Gij zijt.

    Amen.

     

    ‘Als de ziele luistert,

    spreekt het al een taal dat leeft,

    ’t lijzigste gefluister

    ook een taal en teken heeft:

    blaren van de bomen

    kouten met elkaar gezwind,

    baren in de stromen

    klappen luid en welgezind,

    wind en wee en wolken,

    wegelen van Gods heilige voet,

    talen en vertolken

    ’t diep gedoken Woord zo zoet…

     

    Als de ziele luistert.’

     

    Guido Gezelle

     

    Dit ene weten wij en aan dit één

    houden we ons vast in de duistere uren:

    er is een Woord dat eeuwiglijk zal duren,

    en wie ’t verstaat, die is niet meer alleen.

     

    Henriëtte Roland Holst van der Schalk











    15-07-2023 om 08:09 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    24-06-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bij de twaalfde zondag door het jaar A

    Zondag 25 juni 2023

    ‘Wees niet bevreesd’

     

    ‘Wees niet bevreesd.’ Angst en vrees kunnen sterk leven in een mensenhart. Er kunnen zoveel redenen zijn: donder en bliksem en noodweer, onveiligheid en geweld, of het onbekende van andere culturen …

    Maar vandaag gaat het over iets anders. Jezus heeft zijn leerlingen vooruit gezonden, op weg naar alle dorpen waar Hij zelf wil langs komen.  Hij weet dat zij tegenkanting en vervolging zullen kennen. Daarom zegt Hij vandaag: ‘Wees niet bang voor mensen’. Wees niet bang, als je gehoor geeft aan mijn oproep. Wees niet bang, als je wijst op wat goed en edel is … ook al zullen ze je naam misschien door het slijk sleuren.

     

    Al mijn vrienden willen niets liever dan mijn ondergang.

    (Jeremia 20,10)

     

    Toen Jezus zijn apostelen uitzond zei Hij hen:

    Wees dus niet bang voor de mensen.

    (Matteüs 10,26)

     

    Jeremia had het hard te verduren omdat hij uit de tekenen van zijn tijd de toekomst voorspelde: Ik hoor veel mensen fluisteren: ‘Daar heb je de doemdenker, onheil is altijd zijn boodschap. We zullen hem wel krijgen.’ Hij werd ontmoedigd door die bedreigingen. Maar hij weet dat hij Gods woord spreekt en dat God hem daarom steunt. Jeremia staat trouwens niet alleen. Nabot, een kleine man uit het volk, werd door koning Achab, gestenigd omdat hij ontzag voor de Heer en eerbied voor zijn ouders verkiest boven de tomeloze hebzucht van de koning. Het keert telkens weer: het Joodse volk, zijn leiders voorop, is ontrouw aan God, en profeten aarzelen niet om hen terecht te wijzen.

    Jezus staat in die traditie, reeds in zijn zaligsprekingen: ‘Gelukkig wie voor de gerechtigheid vervolgd worden! Gelukkig ben je, als ze je uitschelden omwille van Mij. Wees blij en juich, want zo hebben ze immers de profeten vóór jullie vervolgd.’ (Mt 5)

    Tegen deze achtergrond zendt Jezus zijn leerlingen om Gods Koninkrijk te preken. Ze moeten zich geen illusies maken: vervolging zal hun deel zijn. Er zullen altijd mensen zijn die zich bewust afkeren van Gods goede Geest. Zo verstaan we ook dat vreemde woord: ‘Alle zonden zullen vergeven worden, maar niet de zonde tegen de Heilige Geest’. Wie zich bewust afkeert van Gods Koninkrijk wordt niet door God verworpen, maar sluit zichzelf uit.

    Daarom prent Jezus zijn leerlingen in: ‘Wees niet bang voor de mensen, wees niet bevreesd.’ Maar Hij verstaat dat zijn leerlingen soms angstig zullen worden. Hij verstaat dat ze soms zullen twijfelen aan zichzelf, aan Hem en aan zijn Koninkrijk van waarheid, heiligheid, liefde, gerechtigheid en vrede. Daarom is zijn laatste woord op deze aarde ook: ‘Hou dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’

    Het kan lang duren voordat iemand deze belofte ten volle begrijpt en in zijn hart opneemt. Maar een oude dichter zegt na jaren zoeken : ‘Heer, mijn hart is niet trots, mijn blik niet hoogmoedig, ik zoek niet wat te groot is of te hoog gegrepen. Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij. (Ps 131, 1-2)

     

    Hoe goed is het met U te leven, Heer,

    en in U te geloven.

    Hoe goed is dat voor mij!

    Wanneer ik twijfelend niet meer verder kan,

    met mijn verstand geen uitweg weet,

    wanneer de slimsten zelfs niet verder zien

    dan tot de avond van de dag

    en niet meer weten wat ook morgen dient gedaan...

     

    Dan geeft Gij mij, onwrikbaar vast,

    de zekerheid, dat Gij er zijt

    en er voor zorgen zult

    dat mij niet alle wegen naar het goede

    versperd zullen geraken.

     

    Aleksandr Solzjenitsyn

     

    Mijn leven is veilig in de handen van God,

    wat is dat een prachtige zin;

    ik heb vaak gedacht, ja, dat zal wel zo zijn,

    maar die handen, hoe kom ik erin?


    Toon Hermans





    24-06-2023 om 07:33 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    17-06-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OVERWEGING BIJ DE ELFDE ZONDAG DOOR HET JAAR

    Zondag 18 juni 2023

    ‘Gezonden’

     

    Bij het zien van die menigte mensen

    werd Hij door medelijden bewogen,

    omdat ze afgetobd neerlagen als schapen zonder herder. 

    (Matteüs 9,36)

     

    De zending van de leerlingen vertrekt van de ontroering van Jezus: ‘omdat ze afgetobd neerlagen, als schapen zonder herder.’ Jezus roept mensen om teken en werktuig te zijn van zijnmede-leven met de nood van zovelen. De leerlingen worden bij name genoemd: geen ronkende titels, maar mensen zoals wij, klein en gewoon. Ze zijn ook heel verscheiden: verschillende meningen, verschillende beroepen, verschillende karakters.

    Belangrijk is wat aan deze zending voorafgaat: Gods mededogen met de hulpeloosheid van de mensen. Mensen hebben zoveel leed soms, ongezien, achter gevels, die verbergen, of ongezien door ogen, die wegkijken. Je bent soms verwonderd over de moed, waarmee iemand overeind blijft en voortdoet. Zelden bloeit een mensenleven open in een levensgrote glimlach. En je bent soms ook verwonderd over zoveel gebrek aan medeleven. Mededogen is soms mijlenver te zoeken en de liefde zelf wordt vaak zo weinig geliefd. Daarom is Jezus ontroerd en bewogen, triest zoals mensen triest kunnen zijn als zij dat immense gebrek aan ontroering zien. Daarom zoekt Hij mensen, die beeld willen zijn van zijn milde barmhartigheid. Daarligt onze zending: dat wij de hulpeloze mens opmerken, door hem ontroerd worden, en hem weer tot leven willen wekken.

    Oprechte liefde voor een God, die meeleeft, neemt tegenstellingen weg en maakt één. Die liefde tot God kan uit zoveel verschillen één gemeenschap laten groeien, één van hart en één van geest, met dezelfde ontroering en dezelfde bewogenheid, als Hij zelf voelde. Jezus volgen is enkel mogelijk als we ons samen laten leiden door zijn woord. Ook in ons geloof dragen wij elkaar. Elk voor zich gelovend, elk op zijn eigen houtje, elk in zijn eigen hoekje, blijven we rariteiten, zonderlingen die buiten de wereld leven. De Duitse Nobelprijs  Heinrich Böll zei eens: ‘één christen kan wonderen doen, een miljard christenen kunnen de wereld veranderen.’

     

    Een bron van kracht zijn mensen
    die je troosten als je bedroefd bent,
    die je helpen als je niet meer verder kunt,
    die weten wat ze willen,
    die je vergeven en een nieuwe kans bieden,
    die enthousiast zijn

    en je aansteken om het goede te doen,
    die geduld met je hebben, zacht en mild zijn,
    die je trouw blijven,

    echte vrienden

    die je niet in de steek laten,
    die vrede brengen en goedheid uitstralen,
    die weten van liefde en van je houden,
    waar je ook bent en wat er ook gebeurt,

    Een bron van kracht zijn mensen
    die lijken op Jezus.

     

    Bron onbekend







    17-06-2023 om 08:21 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    29-05-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FIETSEN LANGS KREKEN

    Na lange tijd

    (wegens problemen met de knie)

    weer een klein fietstochtje gedaan ...

    om het niet af te leren!







    29-05-2023 om 14:21 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    27-05-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.PINKSTEREN, HET FEEST VAN DE HEILIGE GEEST

    PINKSTEREN

    ‘STORT IN MIJN HART EEN NIEUWE GEEST’

     

    Pinksteren, het feest van de Heilige Geest, de Trooster en Helper, zoals Jezus zelf er over sprak, het feest ook van de vruchten van de Geest, die warme gaven, die het leven zo mooi maken, EN het feest van het enthousiasme, zoals de eerste vrienden van Jezus omgevormd werden van schichtige angsthazen tot GEESTDRIFTIGE getuigen van zijn Blijde Boodschap …

     

    Laat u leiden door de Geest,

    dan bent u niet gericht op uw eigen begeerten.

    Wat wij uit onszelf najagen is in strijd met de Geest,

    en wat de Geest verlangt is in strijd met onszelf.

    Het een gaat in tegen het ander,

    dus u kunt niet doen wat u maar wilt.

    (Galaten 5,16-17)

     

    DE VRUCHTEN VAN DE HEILIGE GEEST

     

    Grote theologen hebben er op gezwoegd om uit te leggen hoe wij de Heilige Geest kunnen DENKEN. Opnieuw moeten we echter zeggen: dure woorden brengen niet altijd veel klaarheid. Hoe goed hun pogingen ook bedoeld waren, veel wijzer zijn we er niet van geworden.

    WIJZER kunnen we wel worden, als we omzien naar mensen in wie deze Heilige Geest aanwezig en zichtbaar aan het werk is. Laten wij kijken naar mensen, die door Gods Goede Geest bewogen worden. Zulke mensen tonen een glimp van de Heilige Geest. Zo zullen we een beter inzicht krijgen dan door geleerde beschouwingen. De heilige Geest kan je toch niet in woorden vatten of vangen.

    Maar je kan Hem enigszins opmerken in mensen, waar een uitzonderlijk hart in schuilt. Hun woorden zijn doordesemd van GOEDHEID. Hun daden houden Jezus levend onder ons en laten ons zijn Geest zien.

    Zulke mensen stralen iets uit dat meer dan menselijk is: hun woorden, hun daden, hun hele manier van leven vertolkt Gods Geest, die heilig en goed is. Of om het nog maar eens met Paulus te zeggen: hun leven is doordrongen van DE GAVEN VAN DE GEEST: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid en trouw, zachtheid en ingetogenheid. Waar die zichtbaar zijn, is Gods eigen Geest aanwezig en leeft Jezus voort onder ons.

    Deze lieftallige gaven wil ik u van harte toewensen op deze zalige hoogdag van Gods Goede Heilige Geest.

     

    O grote Geest,

    wiens stem ik verneem in de winden en

    wiens adem de ganse wereld leven geeft,

    luister naar mij.

     

    Ik verschijn voor U als één van uw vele kinderen.

    Ik ben klein en zwak.

    Ik heb kracht en wijsheid nodig.

    Laat mij in schoonheid wandelen en mogen mijn ogen

    steeds de rode en purperen zonsondergang aanschouwen.

    Laat mijn handen de dingen vereren die U gemaakt hebt,

    en mijn oren uw stem horen.

     

    Schenk mij wijsheid

    opdat ik de dingen die U mijn volk geleerd hebt,

    en de les die U in elk blad en elke rots verborgen hebt,

    moge erkennen.

     

    Niet om sterker te zijn dan mijn broeders zoek ik kracht,

    maar om mijn grootste vijand te kunnen bestrijden - mijzelf.

     

    Maak mij steeds bereid

    met reine handen en open blik tot U te komen,

    opdat mijn geest,

    als mijn leven eenmaal verbleekt

    gelijk de ondergaande zon,

    zonder schaamte tot U moge komen.

     

    Gebed van de Sioux









    27-05-2023 om 08:25 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    24-05-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MOGE DE HEILIGE GEEST OVER ONS KOMEN

    Onverwacht Licht

     

    God vol Liefde,

    U wenst voor ieder van ons

    de vreugde van het evangelie.

    Ook al gaan wij door een beproeving,

    er blijft een weg open,

    als wij ons aan U toevertrouwen.

     

    God van barmhartigheid,

    U verlicht onze zielen

    met een onverwacht licht.

    Daardoor ontdekken we dat

    er in iedereen,

    ondanks het duister

    dat nog in ons woont,

    het mysterie leeft van uw

     

    God van Liefde,

    door de heilige Geest

    bent U altijd aanwezig.

    Uw tegenwoordigheid is onzichtbaar,

    maar U leeft in de kern van onze ziel,

    zelfs als we dat niet beseffen.

     

    Frère Roger - Taizé







    24-05-2023 om 07:38 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    21-05-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BIJ DE ZEVENDE PAASZONDAG

    7de Paaszondag A

     

    Tussen Hemelvaart en Pinksteren hebben wij vandaag een wat stille zondag. Ook de eerste christenen hebben zo een tijd gekend. De droefheid weegt om het verlies van Jezus en de beloofde Helper en Trooster is nog niet gekomen. Maar zij blijven samen in gebed. Want ook Jezus zelf had nog heel ontroerd gebeden die laatste avond toen Hij voor het laatst op weg ging  naar de hof van Olijven en het kruis op Calvarie, om daar zijn zending te voltooien.

    Moge dit gebed van Jezus zelf ook voor ons een steun en troost zijn … in tijden, die zwaar vallen, omdat wij op een of andere wijze vervolgd, verworpen of uitgestoten worden omdat we trouw willen blijven aan de Geest van Jezus.

     

    Ik blijf niet langer in de wereld,

    zij echter blijven in de wereld, 

    terwijl Ik naar U toe kom.

    Heilige Vader,

    Bewaar in uw Naam

    hen die Gij mij gegeven hebt.

    (Johannes 17,11)

     

    ‘Ik bid U voor hen’

     

    Dikwijls kijken wij met heimwee en vertedering naar de tijd van de eerste christenen. Dikwijls ook bidden wij dat dezelfde geestdrift van de vroege Kerk evenzeer in en tussen ons zou leven.

    Vandaag horen we de keerzijde van deze vroegste tijd. Jezus gaat weg uit deze wereld en bidt voor zijn leerlingen. Hij voorziet reeds de moeilijkheden, die hun deel zullen worden. Hij weet dat hun leven niet zorgeloos zal verlopen, als Hij niet meer zichtbaar bij hen zal zijn. Hij kent de vertwijfeling, die zij zullen voelen en Hij weet dat hun weg vaak zwaar zal zijn, als ze zijn weg willen gaan. Daarom dat kleine zinnetje bij het Laatste Avondmaal: ‘Ik bid u voor hen’.

    Jaren later zijn de moeilijkheden van de leerlingen geen toekomstmuziek meer. Het leven was verder gegaan, en de leerlingen waren al die jaren trouw gebleven aan het woord van Jezus. Maar, hoe aantrekkelijk de boodschap van Jezus ook was, zij werden niet begrepen door de wereld. Integendeel: zij werden verstoten en uitgesloten, ze werden vervolgd, omwille van zijn Naam. Petrus schrijft daarom in zijn eerste bief:

    ‘Zusters en broeders, wees niet verbaasd over de vuurproef die u ondergaat; er overkomt u niets uitzonderlijks. Hoe meer u deel hebt aan Christus’ lijden, des te meer moet u zich verheugen.’

    Ook dat was het leven van de eerste christenen en het blijft nog altijd het leven van velen die Jezus willen volgen. Het kan hard vallen in het dagelijkse leven, maar de werkelijkheid kan niet anders zijn. Even voordien had Jezus nog gebeden: ‘Vader, de wereld kent U niet en ziet U niet.’ En daarom bid ik U voor hen: ‘dat Gij hen in deze wereld zoudt bewaren.’

     

    ‘Heer Jezus,

    bewaar uw gelovigen

    in oprechte trouw aan U,

    die Weg, Waarheid en Leven zijt

    en die volkomen vreugde schenkt.’

     

    DE TROUWE BEZOEKER

     

    Parijs. Elke dag op de middag komt een oude zwerver de kerk binnen en stapt een minuut later weer buiten. De koster vindt dit maar vreemd en vraagt de man wat hij komt doen.

    - Ik kom goedendag zeggen tegen Jezus.

    - Welk gebed bid je dan?

    - Bidden kan ik niet. Ik zeg alleen: Jezus, hier is Jim.

     

    Enkele jaren later wordt de zwerver ziek en hij wordt opgenomen in een tehuis voor daklozen. Hij weet de sfeer erin te houden en glimlacht altijd.

    Een verpleegster vraagt hem op een keer:

    - Hoe komt het dat je altijd zo glimlacht?

    - Dat komt door het bezoek dat ik elke dag krijg.

    - Bezoek? Maar om hoe laat dan?

    - Elke dag op de middag.

    - En wie bezoekt je dan? Je hebt me verteld dat je geen familie meer hebt.

    - Dat is waar. Ik krijg bezoek van Jezus.

    - En wat zegt Jezus dan tegen jou?

    - Niet veel. Alleen maar: Jim, hier is Jezus.

     

    (Bron mij onbekend)







    21-05-2023 om 19:00 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    18-05-2023
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BIJ HET FEEST VAN ONS HEER HEMELVAART

    Ons Heer Hemelvaart

     

    Hemelvaart verwijst naar boven. Automatisch kijk je dan omhoog. Dat deden de leerlingen van Jezus ook. Zij volgden Hem met hun ogen tot Hij achter het wolkendek verdwenen was. Ze bleven Hem nastaren, verbouwereerd en aan de grond genageld. Maar de vraag: ‘Wat staan jullie toch naar de hemel te kijken?’, zet hen weer met beide voeten op de grond. Steek nu maar zelf de handen uit de mouwen, is de boodschap.

     

    Ziet, Ik ben met U 

    alle dagen

    tot aan de voleinding van de wereld.’

    (Matteüs 28,20)

     

    Op die berg in Galilea stonden de leerlingen er allicht wat triestig bij. In veertig dagen verliezen ze Jezus voor de tweede keer. Eerst die vrijdag toen Hij gekruisigd werd, verworpen en uitgeroeid. Alles wat hen zo beroerd had, leek voor goed voorbij. Twee zijn er, die al meteen terugkeren naar hun gewone doen in Emmaüs, weg uit Jeruzalem, waar al dat moois aan diggelen was geslagen. Hun woorden raken ons: ‘En wij die gehoopt hadden …’ Maar weg is die hoop.

    Maar het bleek niet echt voorbij. In een vreemde herkennen ze Hem bij het breken van het brood. En Hij blijft zich tonen, aan alle leerlingen die samen zijn, eerst zonder, dan met Thomas; aan Maria Magdalena; aan de vissers bij het meer, die weer hun werk hadden opgenomen. Hij was dus niet echt weg. Bovendien zei Hij nog: ‘waarom zoekt ge de Levende bij de doden?’ En samen met Jezus, die verrezen is, herleeft de hoop.

    Nu staan ze daar weer. Op die berg in Galilea. Hij wordt opgenomen en zij kijken naar de lucht, tot een wolk Hem aan hun gezicht onttrekt. Weer verliezen ze Hem. Weer blijft de leegte van de vervlogen hoop. Weer voelen zij zich van God verlaten, en weer blijven ze bang samen. In die nestwarmte voelen zij zich veilig.

    En nu was Hij echt voor goed weg. Er bleven alleen een belofte: ‘Ik zal u niet als wezen achterlaten’. ‘Ik zal u een Helper, een Trooster zenden.’

    Van Hem kon dat toch geen loze belofte zijn. Hij had getoond dat Hij betrouwbaar was en woord hield. Er bleef alleen dat lichtje in het duister.

    En bij dat lichtje komt een zending: ‘Trek de wereld rond, en vertel over Mij aan alle mensen.’ En laat je eerste woord dan telkens zijn: ‘Vrede zij u!’

    ‘Vrede zij u!’ … op deze zalige hoogdag van Hemelvaart.

     

    Toen is hij opgevaren.

    Zijn tijd op aarde was voorbij,

    zijn drieëndertig korte jaren.

    Nu was hij hoog en vrij.

     

    Ons heeft hij nog gezegend

    en uit het treuren op doen staan

    en uitgezonden langs de wegen

    die hij was afgegaan.

     

    En nu gaat het beginnen:

    hij liet aan ons per testament

    de wereld om voor hem te winnen,

    tot zij de Vader kent.

     

    Wij staan op eigen benen,

    en straks wanneer zijn heilig vuur

    ons heeft veroverd en doorschenen,

    is het ons eigen uur.

     

    Tot hij zal wederkomen

    is ons zijn aarde toevertrouwd

    om te herscheppen naar zijn dromen:

    een stad voor God gebouwd.

     

    Wij zullen met hem varen,

    omhoog, zijn nieuwe hemel in,

    een eeuwigheid van nieuwe jaren.

    Dit is maar het begin.

     

    Michel van der Plas







    18-05-2023 om 09:18 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 11/12-17/12 2023
  • 04/12-10/12 2023
  • 27/11-03/12 2023
  • 20/11-26/11 2023
  • 13/11-19/11 2023
  • 28/08-03/09 2023
  • 21/08-27/08 2023
  • 31/07-06/08 2023
  • 10/07-16/07 2023
  • 19/06-25/06 2023
  • 12/06-18/06 2023
  • 29/05-04/06 2023
  • 22/05-28/05 2023
  • 15/05-21/05 2023
  • 08/05-14/05 2023
  • 01/05-07/05 2023
  • 24/04-30/04 2023
  • 17/04-23/04 2023
  • 10/04-16/04 2023
  • 03/04-09/04 2023
  • 27/03-02/04 2023
  • 20/03-26/03 2023
  • 13/03-19/03 2023
  • 06/03-12/03 2023
  • 20/02-26/02 2023
  • 13/02-19/02 2023
  • 06/02-12/02 2023
  • 30/01-05/02 2023
  • 23/01-29/01 2023
  • 09/01-15/01 2023
  • 26/12-01/01 2023
  • 19/12-25/12 2022
  • 12/12-18/12 2022
  • 05/12-11/12 2022
  • 28/11-04/12 2022
  • 17/10-23/10 2022
  • 29/08-04/09 2022
  • 06/06-12/06 2022
  • 30/05-05/06 2022
  • 23/05-29/05 2022
  • 14/02-20/02 2022
  • 27/12-02/01 2022
  • 20/12-26/12 2021
  • 13/12-19/12 2021
  • 06/12-12/12 2021
  • 29/11-05/12 2021
  • 22/11-28/11 2021
  • 01/11-07/11 2021
  • 11/10-17/10 2021
  • 04/10-10/10 2021
  • 27/09-03/10 2021
  • 17/05-23/05 2021
  • 03/05-09/05 2021
  • 26/04-02/05 2021
  • 01/03-07/03 2021
  • 22/02-28/02 2021
  • 08/02-14/02 2021
  • 01/02-07/02 2021
  • 25/01-31/01 2021
  • 18/01-24/01 2021
  • 11/01-17/01 2021
  • 04/01-10/01 2021
  • 28/12-03/01 2027
  • 10/08-16/08 2020
  • 03/08-09/08 2020
  • 27/07-02/08 2020
  • 13/07-19/07 2020
  • 06/07-12/07 2020
  • 22/06-28/06 2020
  • 15/06-21/06 2020
  • 08/06-14/06 2020
  • 01/06-07/06 2020
  • 25/05-31/05 2020
  • 18/05-24/05 2020
  • 11/05-17/05 2020
  • 04/05-10/05 2020
  • 27/04-03/05 2020
  • 20/04-26/04 2020
  • 13/04-19/04 2020
  • 06/04-12/04 2020
  • 23/03-29/03 2020
  • 16/03-22/03 2020
  • 09/03-15/03 2020
  • 02/03-08/03 2020
  • 24/02-01/03 2020
  • 17/02-23/02 2020
  • 10/02-16/02 2020
  • 03/02-09/02 2020
  • 27/01-02/02 2020
  • 20/01-26/01 2020
  • 13/01-19/01 2020
  • 06/01-12/01 2020
  • 30/12-05/01 2020
  • 23/12-29/12 2019
  • 16/12-22/12 2019
  • 09/12-15/12 2019
  • 02/12-08/12 2019
  • 25/11-01/12 2019
  • 18/11-24/11 2019
  • 11/11-17/11 2019
  • 04/11-10/11 2019
  • 28/10-03/11 2019
  • 21/10-27/10 2019
  • 14/10-20/10 2019
  • 07/10-13/10 2019
  • 30/09-06/10 2019
  • 23/09-29/09 2019
  • 16/09-22/09 2019
  • 09/09-15/09 2019
  • 05/08-11/08 2019
  • 29/07-04/08 2019
  • 22/07-28/07 2019
  • 15/07-21/07 2019
  • 08/07-14/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 27/05-02/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 29/04-05/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 08/04-14/04 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 19/11-25/11 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 25/12-31/12 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 28/11-04/12 -0001

    Blog als favoriet !

    Categorieën
  • Dagboek/bedenkingen (1617)


  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!