Mijn favorieten
  • natoken
  • hettysite
  • bojako
  • Vekabocamping De Boomgaard Vorden NL
  • ludovikus
  • Fotojacht--jachthonden/ motorcross
  • ani
  • thea
  • loewiesa
  • wimhetty
    Mijn favorieten
  • Beth
  • Paperclip
  • Foto
    Inhoud blog
  • Bram. de filosoof
  • Wie is de baas?
  • Rick en Epke...
  • Hattem
  • Zaterdag
  • Knipscheer..??
  • Drie generaties
  • Suze
  • Verrassing
  • Oog in oog
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Archief per maand
  • 04-2024
  • 10-2023
  • 01-2023
  • 11-2022
  • 10-2022
  • 08-2022
  • 07-2022
  • 05-2022
  • 04-2022
  • 03-2022
  • 02-2022
  • 09-2021
  • 07-2021
  • 05-2021
  • 04-2021
  • 03-2021
  • 02-2021
  • 01-2021
  • 12-2020
  • 11-2020
  • 10-2020
  • 04-2020
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 07-2018
  • 05-2018
  • 04-2017
  • 11-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Wil je meer lezen over het nestje bordercolliepups en hun ontwikkeling de eerste 8 weken kijk dan eens op www.hettysite.nl   weblog 1  vanaf 1 juni 2007. Het was zo mooi om mee te maken dat ik er een kinderboekje over schreef. 
    Dit dierenprentenboekje is te koop. Scotty vertelt over wat hij beleefde vanaf het moment dat hij geboren werd tot hij zich op z'n gemak voelde bij z'n nieuwe baas. Meer informatie over "Ik ben Scotty" en hoe je het unieke boekje kunt bestellen, is op de website www.hettysite.nl  te lezen onder het kopje Kinderboekjes. Welkom! 
    Foto
    Foto
    De pups van Tessa en Scott waren een geweldige ervaring!
    Foto
    Foto
    Een paar pagina's uit het kattenprentenboekje IK BEN MONIEK.
    www.hettysite.nl
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Categorieën
  • Aan het Schoolpad (956)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie Israël (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (956)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie Israël (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (956)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie Israël (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • hetty's site
    of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
    07-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over een badkamer en twee vriendinnen..
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wim tussen de beide vriendinnen.

    Zal het er toch van komen? Rick z’n badkamer is aan een opknapbeurt toe. En voor dat soort klussen hebben we een paar heel handige jongens in onze kennissenkring. En ze hebben heel goede ideeën. We hebben nog precies 18 dagen om alles in huis te halen. Wanneer Rick dan vóór de grote trip de laatste nacht bij ons slaapt wordt de badkamer al gesloopt. Heeft die Rick even geluk. Hij zag zich al zonder water zitten en midden in de troep. Dit komt wel erg mooi van pas. Wanneer we eind september uit Canada terug zijn kan hij zo zijn nieuwe badkamer inwijden. Wat een mazzel.
    Net hebben we al een nieuw hangend toilet gekocht en straks komt Rick hier en gaan we op jacht naar een inloopdouche, kranen en een badmeubeltje.
    Volgende week moet hij zijn tegels uitzoeken en alles wordt in zijn kamer gezet. Die laatste week zal hij zo wel doorkomen.
    Zo zijn we nog even druk voor we morgen weer een paar dagen naar camping De Boomgaard verkassen en Rick gaat mee. Ons oude tentje is al gecontroleerd. Rick mag hem weer even opnieuw inwijden.
    Deze week is Susans vriendin vanuit Schotland overgekomen. Dat is altijd feest. De hele week doen ze leuke dingen en gisteren waren ze hier. Sally is sinds een paar jaar klassenassistente in het basisonderwijs. Ze was zo zat van haar kantoorbaan dat ze toch deze switch nog gemaakt heeft. Knap hoor!
    Na de koffie vertrokken we gedrieën naar Het Goed, het donderdagse uitje van Susan en mij. Ze hebben er heerlijke cappuccino èn tosti’s. Dit keer vonden beide dames iets leuks. Nee… voor mij was er niets dit keer. Echt niet... Ik denk altijd eerst aan Wims advies: Gooi eerst maar eens wat weg voor je iets nieuws koopt. Maar ja… als hij bij de Gamma rondloopt hoor ik zo’n kreet nooit…





    07-08-2010 om 21:44 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    06-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De reis van het leven

    Nog even terug bij de reis van het leven, het gedicht dat Karin zo indrukwekkend voorlas. Ik vond het ook op internet zelfs met een clip. Door  hierop  te klikken kun je die ook bekijken.
    http://www.cvcc.nl/De-trein-van-het-leven.pps#267,20,Dia 20
    Het leven is als een treinreis.

    Mensen stappen op en mensen stappen af.
    Er zijn haltes met een gelukkig weerzien, en haltes met een droevig afscheid.
    Als we geboren worden stappen we op de trein, en ontmoeten onze ouders, en denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven.

    De realiteit is helaas echter anders.
    Ze stappen noodgedwongen af op een station en laten ons alleen achter in de trein, zonder hun gezelschap, liefde en genegenheid

    Maar er stappen ook weer andere mensen op. Mensen die voor ons heel belangrijk zullen zijn tijdens de verdere reis.
    Het zijn onze broers en zussen, onze vrienden en alle andere mooie mensen die veel van ons gaan houden.

    Voor sommigen is de reis een leuk uitstapje
    Voor anderen is het helaas een droevige reis met loodzware bagage.
    Nog anderen staan steeds klaar om iemand anders in de trein te helpen.

    Sommigen laten een grote heimwee achter.….
    Anderen stappen in en snel daarna weer uit en geven ons enkel maar de tijd om hen vluchtig te ontmoeten.

    Soms zijn we verrast dat sommige medereizigers waarvan we houden in een ander rijtuig gaan zitten en ons alleen verder laten reizen.
    Natuurlijk houdt niemand ons tegen om hen in het ander rijtuig te gaan opzoeken.
    Soms kunnen we echter niet meer naast hen gaan zitten, omdat die plaats al is ingenomen door een ander.

    Dat is niet erg, zo is de reis nu eenmaal; vol dromen en verrassingen, vol van ontmoeten en afscheid nemen, meevallers en ontgoochelingen....

    Maar bedenk wel……..er is geen terugreis.
    Dus laat ons de reis zo aangenaam mogelijk maken, we reizen tenslotte maar één keer.
    Laten we proberen onze reisgenoten te begrijpen, en laten we zoeken naar de mooiste kanten van elk van hen

    Weet dat er op elk moment van de reis een van onze reisgenoten ons begrip nodig kan hebben.
    Ook wij zelf kunnen op een bepaald moment behoefte hebben aan iemand die ons begrijpt.

    Het grote mysterie van de reis is dat we niet weten wanneer we zullen moeten uitstappen.
    We weten ook niet wanneer onze reisgenoten zullen uitstappen.
    Zelfs niet degene die pal naast ons zit.

    Ikzelf, ik denk dat ik heel droevig zal zijn als ik moet uitstappen. Ik ben er zelfs zeker van.
    Het afscheid nemen van alle lieve mensen die ik ontmoet heb in de trein, hen achterlaten,zal zeer pijnlijk zijn.

    Maar ik ben er zeker van dat ook ik ooit zal aankomen op het Centraal Station, en dat ik iedereen daar weer terug zal zien, met veel meer bagage dan waarmee ze vertrokken waren.
    Ik zal gelukkig zijn dat ook ik hen meer bagage bezorgd heb.

    Lieve vrienden, laat ons er een mooie reis van maken!
    Laat ons ervoor zorgen dat we mooie herinneringen achterlaten op het moment dat we uitstappen.

    Aan allen die in mijn trein zitten wens ik:
    Een hele mooie reis,
    Geniet er van!

    06-08-2010 om 10:04 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    05-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Walter
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Walter met de eerste pup in 1997.

    Vanaf vandaag mag Wim dus weer fietsen en autorijden. Dat blijkt altijd zo te zijn na een hartkatheterisatie. Het betekende maandag dat ik moest rijden toen we naar de crematie van Wim z’n oud-collega Walter Vasbinder in Assen reden. Het was nog een jonge vent toen hij ergens halverwege jaren 90 bij Holvrieka kwam werken in de Kwaliteitsdienst. Toen in 1997 Kim een nestje puppies kreeg meldde hij zich - of was het nou Karin-, net als mede collega Jack, aan voor een pup.
    Walter is slechts 44 jaar geworden. Wat is kanker toch een vreselijke ziekte. Tien maanden kreeg hij om eerst tegen zijn ziekte te vechten en daarna te accepteren dat hij afscheid moest nemen.
    De plechtigheid was geheel door Walter en de familie ingevuld .. met tromgeroffel, klokgelui, gitaarmuziek, een toespraak van zus Chrissy met een boodschap van Walter:

    Wees dankbaar voor iedere dag die je gegeven is.
    Ontdek wat voor jou het belangrijkste in het leven is, ongeacht wat,
    en geniet ervan zoveel je kunt.

    Karin zelf las een afscheidsgedicht voor: De trein van ons leven, aangevuld met persoonlijke details.
    Walter had aangegeven liever planten dan bloemen te willen ontvangen voor een eigen plekje in de tuin. Het was één bloemenzee rond de kist. Al met al een bijzonder afscheid.
    Toen we Karin de hand schudden vertelde ze over hun honden. Ze hebben zo’n 13 jaar geleden twee pups van ons gehad. De tweede hadden ze van te voren al besteld en toen Kim met bevallen begon had ik haar snel gebeld en heb samen met Karin de hele dag bij het nest gezeten. Ze vertelde dat de beide honden thuis altijd aansloegen wanneer er mensen kwamen. Maar toen Walter die ochtend in de rouwauto en de familie vertrok vanuit hun huis naar het crematorium in Assen waren ze beiden doodstil geweest en dat had haar bijzonder getroffen.





    05-08-2010 om 09:35 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    04-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Je teller staat weer op nul
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De Eemslander Shanty's vorige week in de tent in Nieuw Schoonebeek.

    “Nee.. ga jij maar naar binnen, ik wacht hier wel”, had moeder van der Kolk tegen Niesje gezegd bij de huisjes in het Veenpark toen ze een dagje uit waren met de bejaarden vanuit Hattem. Nee moeder interesseerde zich nooit voor oude huisjes. Ze ziet ook slecht. Maar weet wel wat ze wil. Wanneer er ergens muziek gemaakt wordt waar het liefst ook bij gezongen wordt doet ze volop mee.
    Ondanks haar leeftijd blijft ze een regelneef. Wanneer Ben en Nies zeggen dat ze ergens heen gaan zegt ze :”Ga ik ook mee?”. Vroeger bedisselde ze al:”Laat Ben maar voorin zitten met z’n lange benen.” Allemaal goed bedoeld, maar daar moet je mee om kunnen gaan. En dat kunnen Ben en Nies goed… en Henry en Tonny net zo. En zo halen we herinneringen op.
    We zitten op het terras bij het Veenpark te luisteren naar de Eemslander Shanty’s, de laatste van de 10 keer deze zomer dat ze hier optreden. Ben en Niesje zijn een dagje over en samen genieten we van het mooie weer, de Shanty’s en dat van het feit dat Wim er zo goed van afgekomen is. Rick komt ook al bijtijds en noemt het: Papa is weer door de APK gekomen en neef Joop, voormalig automonteur, gaf aan: Je moet maar zo denken: je teller staat weer op nul.
    Nog twee dagen niet auto rijden of fietsen en dan is ons leven weer normaal. Het betekent wel dat Wim blijkbaar niet rustig in de auto naast me kan zitten. Ik rijd anders, neem andere routes, en word er wat nerveuzig en onzeker van als hij met de hand in het handvat boven de deur zit en de weg probeert aan te wijzen die ik normaal niet neem. Maar... zonet is hij geslaagd als backseatdriver. Vanaf Intratuin en via de Gamma heeft hij geen enkele aanwijzing gegeven. Toch ben ik blij wanneer hij morgen zelf weer achter het stuur kan.





    04-08-2010 om 09:04 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stenen en herinneringen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wij hebben zo ook onze stenen met een speciale herinnering. Wij nemen vaak van bijzondere vakantieplekken een steentje mee. Vanaf het strand in Maryport waar onze vriend Tom Woodgate werd geboren, uit de Schotse bergen, vanaf de Summer Isles een steen met oranje soort mos. Ooit waren met Dick en Anda aan een kratermeer in Auvergne en heb ik een rond gesleten stuk vulkaansteen meegebracht. Zelfs toen we in de Big Pit, een oude kolenmijn in Wales afdaalden kreeg ik een stukje steenkool dat hij van beneden had meegebracht."A good luck stone", zei onze gids, een voormalig mijnwerker, stralend
    De stenen in de Morvan waar we met Piet en Marry waren waren zo enorm, maar niet om mee te nemen, wel een speciale plek met prachtig uitzicht er gratis bij.
    Maar een plek die voor ons nog steeds iets warms en ook geheimzinnigs heeft en waar we graag naar toe gaan is de Hohe Stein in de Hunsrück. We zijn zo vaak eerst mèt en later zonder jongens in Badenhard geweest, maar steeds zoeken we vanaf het huisje van de fam. Laborenz die Hohe Stein op. Toen Wim net met de VUT was stonden we met caravan op camping Loreleyblick in St Goar, dichtbij Badenhard dat meer in het achterland op een hoogvlakte ligt. Natuurlijk bezochten we behalve boer Steeg ook de Hohe Stein niet heel ver van het huisje en maakte ik een foto van Wim. Ik zei nog zoiets van:”Nou hoe voelt het… die vrijheid?” En ik knipte af. De foto hebben we nog naar de collega’s gestuurd.
    Hij was zo opgelucht dat hij met de VUT kon omdat het in die tijd slecht ging met Holvrieka en er sprake was van sluiting. Nu na 10 jaar is hij er nog steeds blij om. Er is inderdaad heel veel veranderd.





    03-08-2010 om 11:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    02-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het kerkje van Fransum
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    “Je had een leuk stukje geschreven over Reizen” ( 27 juni) , zei onze ds Jan de Korte na de kerkdienst van vandaag. We hadden het na het inrichten van de expositie met de quilts van Bea Van Arkel gehad over wat Reizen voor je kan betekenen. Jan wilde er 4 zomerdiensten mee vullen en er een middagje brainstormen aan vooraf laten gaan. "Je eindigde je stukje met: Ik ben benieuwd wat Jan er mee gaat doen. Maar je was er na die tijd niet.”, zei hij tot slot.
    Tja reizen hè… we hebben er al weer een paar korte op zitten en hebben nog veel meer plannen, maar vandaag zijn we er. De rode draad waren stenen die je overal tegen kunt komen en die een betekenis hebben. Inderdaad zagen we in Noorwegen de gestapelde stenen, Stonehenge is er, we hebben diverse stone circles gezien in Engeland en Schotland en in Drente hebben we onze hunebedden.
    Het kerkje van Fransum zagen we hier op beeld, een kerkje in the middle of nowhere boven in Groningen. Het doet geen dienst meer, alleen kan het voor een receptie afgehuurd worden, maar verder…..een dood kerkje, een hoop stenen. Dit gedicht vond hij erbij:

    Kerkje van Fransum

    Bestaat nog god, kleine sarcofaag
    Van het geloof, even leeg
    Als de Dorische tempels van Paestum:
    Hun zuilen een schuilplaats voor andere vogels
    Dan goden- als ik naar hem vraag?

    Kleine mummie van steen
    Zonder hart, tabernakel,
    Zonder plaats voor een wijkaars, bescherm je
    Met jouw lichaam ons landschap
    Als bodem voor de hemel? Ik vraag maar

    Stille klankkast voor buiten, voor grutto’s
    In juni, het loeiende melkvee bij het hek-
    Zo gesloten, een avond, ik zit in het gras
    Tussen jouw zerken, zo ben je het mooist:
    Dicht, van uitblijvend antwoord de schrijn.

    C.O.Jellema

    Jan liet daarna de pianosonate nr 1, deel 3 horen van Gakina Ustvolskaya. Ik vermande me… doe nou eens je best om iets klassieks in je op te nemen… Het is nog steeds paarlen voor de zwijnen voor mij… hoewel de trieste langzame klanken riepen wel het beeld van zo’n eenzaam brok stenen op. En dat was nou net de bedoeling.





    02-08-2010 om 09:04 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    01-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Den eersten vliegmensch in Nederland
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dat je toch altijd weer iets weet te schrijven… vragen sommigen zich af. In de afgelopen jaren is gebleken dat er genoeg te melden is, maar soms helpt iemand mee.
    Neef Joop heeft al heel wat materiaal aangedragen wat ik gebruik voor blog wimhetty en bij het opruimen in het huisje van tante Jo kwam er nog het een en ander boven water wat hij voor mij op een cd-rom wil zetten.
    Je weblog moet niet scheef gaan hangen met de Egginksfamilie, schreef hij. Maar ja… ik ben blij met alles wat binnenkomt. Dankzij oom Sjoerd hebben we van ons gezin het een en ander en door de foto’s van Wim Harwig kwamen er ook leuke herinneringen tevoorschijn.

    Joop mailde over een herdenking in Ede van “den eersten vliegmensch van Nederland”: Jan Hilgers. Hij was uitgenodigd om daar met hun Bleriot te komen en die daar ter plekke midden in het bos op te bouwen.
     
    Het was 29 juli 2010 precies 100 jaar geleden dat Jan Hilgers boven Nederland vloog. En… diens zoon was aanwezig met zijn vrouw. Natuurlijk nodigde Joop hem uit om in de Bleriot te klimmen. Hij moest nogal praten, maar daarna was het flink duwen (Joop) en steunen (Hilgers jr) en lukte het. Hilgers vond het prachtig.
    Na de officiële toespraken lieten ze de motor even brullen. ‘Klonk wel aardig’, meldt Joop. Hij bedoelt natuurlijk: geweldig.
    In september is er een vliegweek en dan gaan ze, als het weer het toelaat, met deze Bleriot een herdenkingsvlucht maken.
    Met dank aan Joop.



    Neef Joop l. met Hilgers jr



    Gelukt. De zoon van Jan Hilgers zit op een vergelijkbare plek als zijn vader in 1910.



    Nog een sfeerplaatje van de herdenking van de eerste vlucht boven Nederland met op de voorgrond Hilgers jr met zijn vrouw.



    01-08-2010 om 08:27 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zó klein èn zo handig...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Deze foto's zijn, net als de vorige twee met het opgedroogde cameraatje gemaakt.
    De achterste drie beelden van de vijf zintuigen: het zien-r-, de tastzin en de smaak.

    Wim kwam maandagavond binnen en hield me een kletsnat fototoestel onder de neus… de mijne: ”Niet zo handig hè um zon ding buten te laoten liggen.” Ik had er foto’s mee geschoten toen Gerhard en Robin de vouwwagen kwamen halen en op de tuintafel laten liggen, ook nog zonder hoesje. ’s Middags kwam er een ontzettende plensbui waarbij de regenmeter zelfs halfvol zat. Ik zag het somber in voor mijn geliefde handige kleine toestelletje en Wim natuurlijk helemaal. Het enige wat ik kon bedenken: de batterij en het fotochipje er uit halen en alles voor het ventilatorkacheltje leggen. Dat hebben we 3x een uur gedaan.
    Intussen had ik al een nieuwe uitgezocht bij www.camera.nl. De ontwikkelingen gaan snel. Het type zeer kleine compactcamera van Canon was er niet eens meer… alleen een nog geavanceerdere uitvoering. Zag er goed uit, je kon er nog meer mee en de SD fotokaartjes die ik had kon ik gewoon gebruiken. Dan klinkt het vanuit de keuken:”Hee dut ’t nog!” Niet te geloven... helemaal goed, zelfs geen waas te bekennen. Ik sluit met een zucht de website van camera.nl.
    Maar wat nou toch zo vervelend is? Iedere keer als Wim dat ding ziet mòèt hij gewoon even zeggen:”Ie-j mot wel wat zuniger op oew fotostellechien wodden… de volgende keer is het wèl mis.” Na de vijfde keer schoot ik uit m’n slof:” ’t Is af’elopen, noe wet ik ’t wel. Ik zeg toch ok gien vief keer tegen oe da’j oew mobieltjen niet mot laoten vallen.!”
    En dat hielp.





    31-07-2010 om 11:17 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    30-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Thuis...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In de hoofdgang van het Scheperziekenhuis staan de 5 zintuigen afgebeeld vervaardigd door de kunstenaar Hans Ittmann (1914- 1972), in bruikleen gesteld door de gemeente Emmen. Vooraan de reuk, dan het gehoor, het zien, de tastzin en de smaak. Ik vind ze mooi!

    Wim stapt binnen of er niets gebeurd is. We zijn beladen met folders over nazorg en gezonde voeding. We hadden gehoord dat Jennifers vader Klaas ook opgenomen is in het Scheperziekenhuis en gingen hem even goeiendag zeggen. En even later gaan we bij buurvrouw Wielens aan, is die ook weer gerust.
    En dan begint het leven weer aan het Schoolpad. Wim mag een week niet autorijden of fietsen, niet meer dan 5 kilo tillen, verder geen bijzonders…. Gewoon alles doen en blijven bewegen. "We komen zondag wel bij jou", meldt broer Ben als hij hoort van een week niet autorijden.
    Nou ja... zo'n eerste dag.... kan hij lekker spelletjes Freecell spelen op de pc. Ik zie hem genieten. Verder moet hij wat van z'n klussen regelen nu hij dat zelf niet kan doen. Het oud papier voor Valerius moet worden opgehaald, ook begin september als we op vakantie zijn.
    En... nog even.. en Mark en Jennifer zullen weer terug zijn.





    30-07-2010 om 08:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    29-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een engeltje op je schouder...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    “Hé heb ik geen les van u gehad?”, vroeg zuster Chantal vanmorgen toen ik Wim wegbracht naar de afdeling Cardiologie. U bent toch mevrouw van der Kolk en u gaf toch Nederlands. Ik kijk het zustertje even goed aan en zie meteen de bekende donkere ogen die je zo vol vertrouwen aan konden kijken. “U weet wel… Adrienne zat ook in die klas en de voetbaljongens… O die vonden wij zo stoer” en ze begint te glimlachen bij de herinnering.
    Vandaag was het een bijzondere dag. Omdat we de volgende maand naar Canada willen vond de cardioloog het raadzaam om een hartcatheterisatie bij Wim uit te voeren. Hij had al een tijd wat vage klachten op de borst als hij gefietst of gelopen had. Zweten kwam er bij en toen hij gisteren zijn fiets naar de fietsenmaker bracht vertrouwde hij me toe:”Ik ben blij dat er woensdag naar gekeken wordt”. Vanmorgen pakte hij z’n rugzakje met spullen voor één nacht maar vast uit voorzorg mee.
    Na de voorbereidingen mocht Wim meteen het gele operatiekamerschortje aan en toen ik naar huis ging brachten Chantal en een andere verpleegster hem al naar de operatiekamer.
    Een uurtje later belde zuster Chantal. “Ze hebben een behoorlijke vernauwing gevonden aan de linkerkant van het hart en hebben meteen maar gedotterd en er een stent in gezet.” Dat was even schrik maar een nog grotere opluchting.
    Hij had er niet veel langer mee moeten lopen. “Hij heeft een engeltje op zijn schouder gehad”, werd er gezegd. Wat een dag.
    Telefoontjes met familie en vrienden maakten veel goed.
    Morgen tussen 9 en 10 mag ik hem weer ophalen... mèt stent

    29-07-2010 om 08:38 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    28-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakantie... hoe doe je dat..?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Waar bij Mark en Jennifer de volledige vakantie wordt benut door vanaf dag 1 wèg te zijn is het aan de Kuifmees anders gesteld. Daar wordt een vakantie geheel op hun gemak voorbereid. Dat is ook al vakantiegevoel. De auto wordt eens flink uitgezogen- Robin. Er worden lijstjes gemaakt - Judith- en dan volgen de boodschappen op kampeer- en verzorgingsgebied- Gerhard èn Judith-. De vouwcaravan werd afgelopen maandag opgehaald. Agnes en ik hadden hem al helemaal schoongepoetst want een winter onder een open carport …dat kun je wel zien. Gerhard en Robin zijn aardig op elkaar ingespeeld. De knipperlichten worden grondig gecontroleerd. ’s Middags zal de vouwcaravan geïnspecteerd worden en alle stokken nageteld. Ze waren in hun tententijd eens een zak met stokken kwijt en daar leer je van.
    De vouwcaravan opzetten is voor hen straks gesneden koek. Judith geeft de aanwijzingen… ik zie het weer voor me. En dan gaat hun vakantie beginnen. Het is alleen jammer voor ze dat ze een regendag gepland hebben om op pad te gaan. Tja… Gerhard is wel weerprofeet, maar het weer veranderen kan nog niemand.
    Het worden 10 dagen aan het Leekstermeer. Ze hebben al ontdekt dat kampeerhal De Vrijbuiter in hun buurt is. Staat in elk geval garant voor één droge middag.






    Nou... even dan..?

    Ach wat een schattige pup was het toen Queeny met 7 weken met Mark meeging. Ze kreeg alle aandacht. Je hoefde maar te wijzen en ze zat op je schoot. Tja... nu is ze 3 jaar en je hoeft ...inderdaad niet eens meer te wijzen. Robin vindt het wel gezellig.

    28-07-2010 om 09:41 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    27-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arme jongen...

    Ik heb een goede kennis die me vertelde dat ze echt niet kan koken. Ze is verder heel creatief met de kwast en naald en draad, maar koken… nee dat is nooit haar hobby geworden. Het was zelfs zo dat ze toen haar man naar hun dochter in Australië was ze zelfs zo de bruine bonen uit het blik lepelde. Waarom ze zelf niet meeging weet ik niet meer, maar een leuk mens is het.. geweldig.

    Vandaag keek ik toevallig naar herhalingen van Showroom. Wat was dat een leuke serie bijzondere mensen. Daan Modderman kwam voorbij met z’n paarden en zwart houten lijkkoets. Maar er kwam ook ene Sue Berk in beeld, een oude dame die prachtige wandkleden maakte, maar verder niks kon. Dat hoefde vroeger in de betere kringen niet, zei ze. Toen ze uiteindelijk haat toekomstige echtgenoot Schout bij Nacht Berk tegen kwam was het voor beiden liefde op het eerste gezicht. Dikke Berk werd hij door velen genoemd, maar Sue vond hem geweldig met zijn volle figuur. Toen hij haar hand kwam vragen aan haar vader- dat ging toen nog zo- barstte haar moeder in huilen uit terwijl ze zei:”Arme jongen, ze kan niks!” Maar Berk vond dat een uitdaging. Die had de pest aan die moeders die hun dochter ophemelden met : Annetje kan zo mooi piano spelen. Ik denk dat Sue geluk had dat ze inderdaad niets hoefde te doen aan huishouden. Maar toen de oorlog uitbrak ging haar dikke Berk met de Heemskerck prinses Juliana naar Canada brengen en kwam 5 jaar lang niet thuis. Toen er in Nederland geen eten meer was ging Sue op de fiets met haar dochter naar de boeren waar ze zich nuttig maakte met naaien. Zo kwam ze die tijd door. Nee koken doet ze nog steeds niet en de rest ook niet . Toen de mensen van de NCRV er waren voor het interview vroeg ze of ze ook iets aan haar tv konden doen. Ze waren immers van de tv. Het beeld was zo slecht. Ze maakten de glazen voorkant van de tv goed schoon en klaar was Sue. Er bleek een dikke laag stof en koffie spetters op te zitten. En zo was het overal in haar huis. Na de uitzending van Showroom werd ze natuurlijk steeds herkend en er kwamen mensen die graag haar onderkomen wilden zien. Ze zette gewoon de deur open zodat iedereen in en uit kon lopen. Het ging wel erg ver. Je zou met Joh. Kievit kunnen spreken in de Avonturen van Dik Trom: en een bijzonder mens en dat is het…

    En zo kwam het dat ik even aan mijn goede kennis moest denken die het geluk heeft dat haar man van koken houdt.

     

     

    27-07-2010 om 11:04 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    26-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over een hond en een barbecue...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wat vind je het leukste om in Emmen te gaan kijken?”, vraag ik Agnes, onze logé, gisteren. Dat is snel  duidelijk… kledingwinkels en dan het liefst in de buurt van Cool Cat. Dat is blijkbaar haar favoriete shop. “Nou”, zeg ik. “ik denk dat Wim daar dan even buiten blijft”. Ik herinner me vorige keren als ik voor kinderen op zoek was naar iets hips. Er is daar nl altijd muziek! En duidelijk popmuziek en vaak een beetje hard. Dit keer viel het mee.. zachte discomuziek en warempel Wim verschijnt even later ook. Agnes valt op kleurtjes en op glitter. Het kost geen moeite om daar iets in te vinden.
    Gelijk met ons loopt een slanke jonge vrouw met haar Canadese herder naar binnen die haar op de voet volgt zonder lijn. Ze wil iets passen en wijst naar de grond en zegt alleen maar :”Down”. De hond gaat keurig voor haar hokje liggen. Als ik haar een complimentje maak met haar goed opgevoede hond, lacht ze en zegt alleen :”Dat moet ook wel.” Agnes merkt op:"Dat zou Queeny ook wel doen."
    We zijn op tijd weer thuis beladen met spullen voor de barbecue en we gaan bezig met de voorbereidingen. Gerhard en Judith gaan a.s week ook op vakantie en dat moet gevierd worden. Robin komt al wat eerder en maait het gras om het huis. Dat is zijn klusje geworden. Handig zo’n grote kleinzoon die ook nog eens niet ver weg woont.
    En … het werd gezellig. Tja…. Mark, Jennifer en Eva waren er wel niet bij, maar je kunt soms niet alles hebben. Met Rick èn Agnes erbij was het een gezellig clubje. En nu maar hopen op mooi weer voor deze vakantiegangers, want die gaan naar het Leekstermeer.




    De Canadese herder en zijn baasje.


    Gerhard en Robin bedienen de barbecue.


    En natuurlijk is Rick er ook bij...

    26-07-2010 om 09:27 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    25-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over mensen en dieren
    Klik op de afbeelding om de link te volgen “Queeny vermaakt zich prima”, zei ik nog tegen Mark toen hij even belde vanaf hun vakantieadresje in Zuid Frankrijk.. “Zij ligt nog niet bij het hek op je te wachten zoals hij dat op doordeweekse dagen wel eens doet wanneer het wat laat wordt voor je haar komt halen.” De andere dieren zijn levendiger nu het iets koeler is geworden en zeg nou zelf. Iedereen is actiever. We lopen nu weer naar het bos met Tessa en Queeny. De kip met kuikens zie je weer overal scharrelen. De katten zie je meer en de honden liggen niet meer voor pampus. Die waren ’s middags ook het liefst in huis languit op de stenen vloer.
    Gisteren was het wel een héél actieve dag voor Tessa en Queeny want de buurjongetjes Frank en Tim kwamen. Hand in hand kwamen ze aangelopen. Moeder Anja keek ze na en ik wachtte ze weer op bij de hoek van de Bargerweg/ Schoolpad. Mark had voldoende speeltjes voor Queeny achter het hek gedumpt voor ze vertrokken en één zwartwitte bal is favoriet. Ik weet niet wie er het meest moe was… de honden of de jongens. Zo te zien waren het Tessa en Queeny… die liepen om het hardst. Daar hadden we de rest van de dag geen hond meer aan. Nou ja…. Agnes dan. Die is altijd blij als ze honden, katten of de pony’s ziet.
    In eens zie ik Queeny weer voor het raam op een poef liggen kijken, de ogen gericht op het hek. Het is half 6. Zou die tijd er toch ingebakken zitten, de tijd dat Mark meestal komt. Nog 8 nachtjes slapen Queeny! Agnes ontfermt zich over haar en leidt haar af. Komt helemaal goed!


    25-07-2010 om 07:52 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.What's in the name?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ben en Riet samen met Wim bij de discuswerper in de tuinen van de Wiersse.

    Wanneer ik Wim met veel respect hoor praten over ene Titia zou ik toch denken dat het een statige vrouw zal zijn. Een beetje adellijk type zal ik maar zeggen. Bovendien is ze de drijvende kracht achter de Voedselbank. Toen ik haar deze winter zag bij een bijeenkomst bleek het een gewone vrouw te zijn met een alledaags uiterlijk maar wel met een bijzondere uitstraling.
    Bij een naam alleen kun je blijkbaar niet een goed beeld krijgen. Ik ken ook een paar Jantje’s, die bijzondere gaven hebben. Of Jannie’s. Soms vindt iemand zijn of haar naam niet passend en wordt een Wilma zomaar Berber. Of Marijke Christina of zoals in onze familie een Marry die Marijke wil zijn.
    Ik ben nog uit de generatie dat iedereen vernoemd werd. Dat veranderde in de jaren 60 en 70. Toen kwamen de Franse en Engelse namen in.
    Oom Paul, de vader van Niesje, had het niet zo op de nieuwere generatie met de buitenlandse namen. Hij had een goed lopende textiel- en beddenzaak en kreeg wel eens ouders met kinderen in die winkel die bijzonder onopgevoed op de bedden sprongen. De –meestal—moeders riepen ze dan voorzichtig tot de orde: Monique niet op de bedden springen…! Chantal ga eens weg bij die gordijnen….! Isabel… blijf met je vingers van die lakens af! Maar luisteren? Ho maar. Wat had hij de pest aan die vrijgevochten kinderen met hun buitenlandse namen.
    Nu zie je weer een teruggang naar eenvoudige vaak Hollandse namen. Emma, Eva, Kim, Vera, Tim, Tom, Bas en Daan…
    Vorige week vertelde Riet dat ze in hun C1000 supermarkt niet afwachtte tot de ouders hun kinderen in het gareel hadden. Ze greep gewoon zo’n racemonster bij de arm en kneep er eens flink in. Daar kreeg ze eens de opmerking van zo’n meisje:”Mijn vader is hier ook hoor!” Net of Riet daar bang voor moest zijn.
    Ik ken er gelukkig ook een paar andere. In de vakantie op de camping in Mechelen liep een jongetje voor me uit en zag een meneer die liep te sjouwen met visspullen. Die liet z’n net vallen. Het jongetje schoot er op af en gaf de meneer netjes zijn net weer aan. En buurjongetje Frank deelt alles wat hij krijgt met je. Ik had hem vanmiddag een schaaltje chips gegeven. “Je mag er ook wel wat pakken, hoor”, zei hij.
    Je kunt nooit vroeg genoeg met opvoeden beginnen.

    24-07-2010 om 08:49 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    23-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Niet neulen...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Rick in zijn woonkamer, genomen door Sabine die iedere week een uurtje komt. 'Zo sta je zelf ook eens op de foto', had ze gezegd. Je kunt aan de inhoud van de kast wel zien wat zijn hobby is.




    “Niet neulen…je hebt ook rechten. Ik weet het van m’n voorman. Kijk maar eens op consuwijzer.nl.” Rick hoorde van Wim z’n mobiel die een veel te vaag beeld geeft. Je kunt bijna niets meer lezen.
    Meteen toen we afgelopen maandag terug kwamen uit Linde is Wim naar de Kpn geweest met dat ding, maar zonder de aankoopbon wilden ze niets doen. "Hebt u hem laten vallen?", vroegen ze nog. Eenmaal thuis doorzochten we het laatje waar hij in moest zitten, maar noppes. We hebben onder de hand alle laden en eventuele plekken in huis al doorzocht. Wel is er het complete doosje met gebruiksaanwijzing en al, maar geen bon.
    Nee Rick zou het er niet bij laten zitten. “Gewoon er mee terug naar die zaak. Ze moeten goede spullen leveren. Je moet net zo lang blijven tot ze een oplossing voor je hebben. Dat zou ik tenminste doen.”
    Ja als Rick ergens voor gaat dan ben je voorlopig niet van hem af.
    “En als het niet lukt…. Papa kan dat zeker niet…. Dan ga ik wel”. Rick is in een goede bui.
    Hij had gistermiddag hitteverlof… tenminste samen met de baas, ieder de helft aan uren. Toen ze eergisteren pas om half drie met die boodschap kwamen, had Rick daar geen zin in. Hij hoefde nog maar een half uur. Terwijl de rest ogenblikkelijk aftaaide bleef hij aan het werk… zonde om een halve middag van z’n vrije tijd in te leveren.
    Hij heeft ook weinig last van de warmte en heeft zelfs nog een jas aan als hij komt. Hij is het helemaal met Opa Bijenhof eens: Wat goed is veur de kou is ok goed veur de hette.
    Toch is hij blij met z'n airco die de kamer lekker koel houdt met dit weer.





    23-07-2010 om 08:12 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    22-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Best vol te houden...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Weer thuis. We hebben een speciaal rek voor de E-bikes aangeschaft. Die kunnen meer dragen.

    De honden racen naar het hek... er komt bezoek. Gerhard verschijnt, helemaal lopend met zijn hond Ziva. Goed voor de hond èn voor hem. En zo zien we elkaar nog eens. Queeny en Ziva zijn echte speelmaatjes, gaan ook beiden naar de behendigheidstraining met hun baasjes, maar Tessa kijkt gewoon de andere kant op. Die vindt dat gespring om zich heen helemaal niks.
    We zijn terug op onze basis en hebben net Ben en Niesje, onze zeer gewaardeerde oppas, uitgezwaaid.Het huis was helemaal spic en span en Niesje kookte een heerlijke maaltijd.
    Ik was net op tijd terug om vanmorgen mee te helpen met het inrichten van de nieuwe expositie, dit keer van Jannie Siebring, in de Schepershof. Niesje ging mee op de fiets en kon dit ook eens meemaken.
    En... het hangt er mooi! Jannie is tevreden en wij ook. Ze schildert in verschillende technieken: aquarel, acryl en krijt. Ik wist niet dat je met krijt ook zo helder kon werken.
    De middag brengen we door onder de bomen bij de kota... languit. Best vol te houden...

    22-07-2010 om 00:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weer thuis...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een doorkijkje bij Ben en Diny.

    "Ie kunt vanmiddag toch wel blieven?" Op weg naar huis gaan we even bij Ben en Diny langs. Het is net als bij mama vroeger. Ze wil je gewoon nog niet weg hebben. Maar ja.... het is goed geweest. We worden nog even verwend met soep en een broodje. Dan komen Berend en José de caravan weer terug brengen. Olaf was in Thüringen ziek geworden en daarom zijn ze wat eerder terug gekomen. Wat hadden ze het heet gehad. Volgens mij komen ze ook tot de slotsom dat je soms net zo goed in de buurt kunt blijven en dan is een middagje aan de Molendijk nooit weg.
    En dan zitten we 's avonds met Ben en Niesje bij ons kampvuurtje en hopen dat in Canada straks nog vaker te doen.
    Ben en Wim... je hebt er geen kind aan. Die zijn aan het uitplussen hoe de tv die in Zuid Limburg niet aan de praat was te krijgen, in elkaar steekt. Eerst blijkt er een aan en uitknopje op te zitten die we niet konden vinden Ha! En dan wordt het zoeken met de zenders. Alles kunnen ze krijgen behalve Nederland 1, 2 en 3. Misschien heeft Rick straks in het weekend nog wat te doen.






    De Boomgaard, het huis waar ik opgroeide

    21-07-2010 om 23:05 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    20-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kateker
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Huize De Wiersse.-- bij Vorden

    Denk maar aan een kateker", had de van oorsprong Engelse landheer de Catacre tegen de mensen op zijn landgoed de Wiersse gezegd, wist Ben gisteravond te vertellen. Kateker is de Achterhoekse benaming voor een eekhoorn.
    Diny had ons al verteld:"De Wiersse hef marn een open dag. Daor mo'j es hengaon... echt de muujte weerd."
    En dat deden we gisteren. Al waren de rhododendrons nu uitgebloeid, de landschapstuin, moes- en bloementuin waren prachtig. De rozentuin deed er nog een schepje boven op. En een kop koffie in het koetshuis na die tijd deed de rest. Echt prachtig. We hadden er al een mooi tochtje per fiets van gemaakt. Ben en Riet hadden nogal bekijks met hun vouwfietsen mèt elektrische ondersteuning. Ze hadden ze al zo kunnen verkopen. Deze fietsen zijn zo nl niet in de handel, maar de electra is er later op gezet. Ze vliegen soms vooruit omdat de fietsen zelf zo licht zijn. Volgens mij kunnen ze er wel 100 km mee fietsen voor ze weer opgeladen moeten worden.
    Na onze verplichte middagtuk hebben we gezellig gebarbecued en tot onze verrassing kwamen ineens Ben en Diny aan. Dat werd dus een avondje met z'n allen incusief Johan en Joke en Ben en Riet vóór de caravan ... ouderwets gezellig.
    En nu...? Inpakken en op de koffie bij Joke en dan weer op huus an. We willen onze trouwe oppas ook nog een paar dagen meemaken. Och... het leven is zo gek nog niet....




    Daar waren de mannen wel voor te strikken...


    Info bij de Wiersse


    Een van de grachten om de Wiersse

    20-07-2010 om 22:59 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Achterhoekse woordenschat
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De tuinen van het landgoed de Wiersse.







    Bovendien geeft dit informatieblad enige uitleg over Woordkennis van het Achterhoeks.

    Goedemorgen-- gooiemarn
    slager-- vleishouwer
    aardappelen-- eerpels
    etenswaren-- vretterieje
    paardenvlees-- peerdevleis
    drinkwaren-- zoeperieje
    kruisbessen-- stekkelbeezn
    koekjes-- keukskes
    erwten-- doppers
    glaasje bier-- glaesken pils
    kersen-- kars'n

    En dan nog:
    Is het geen mooi weer vandaag?
    Weertjen wat?

    Kan ik hier dineren?
    He'j ok aovendett'n?

    Kunt u mij een ander hotel aanbevelen?
    Waor mo'k aanders hen?

    Wat is de prijs?
    Wa kost mien dat?




    Pluk en groentetuin bij de Wiersse


    De Wiersse


    Maar ook... de tuin bij Ben en Diny

    20-07-2010 om 08:20 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Welkom op Hetty's site

    Laatste commentaren
  • Goedemorgen blog vrienden ('t Vosken)
        op Bram. de filosoof
  • Goeden avond (Dirk)
        op Bram. de filosoof
  • een geluks brengertje op 1 mei (liliane)
        op Bram. de filosoof
  • De zegen op deze midweek middag (dezinvanhetleven)
        op Bram. de filosoof
  • Zegen op deze maandag middag, avond en nieuwe week (tricia)
        op Wie is de baas?
  • Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    The Great Gray-- de Laplanduil, geschilderd op een plak berkenhout.


    Foto

    Hector
    Foto

    Samen met vader op de bok
    Foto

    De takkenvlechter.

    Nieuwsgierig geworden?
    Meer schilderijen zijn te zien op
    www.hettysite.nl

    Hoofdpunten blog wimhetty
  • Over licht... en donker...
  • Weerspiegeling
  • Homoet of Hoenwaard
  • De Verkentoren
  • Vesting- en Hanzestad Hattem

    Zoeken in blog


    <a href="http://imageshack.us"><img src="http://imageshack.us/img/iss1.png" border="0" /></a>


    Foto

    Foto

    Welkom bij
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Startpagina !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!