NIEUW: Blog reclamevrij maken?

 

Actueel
Gemeenschapsraad
Nieuwsblad regio

Vers van de pers

Rollo spreekt

Informatie

Het Buurthuis

Kalender

Dokter - Tandarts - Kine
De Lijn
Handelaars
Containerpark

Verenigingen

ACW
Crescendo
Chiro
Historie Folklore
Folkloreraad
Harmonie
Gezinsbond
Gulden Leeftijd
KAV
KVLV
KWB
Landelijke Gilde
NEOS
Okra
Pimpeloentjes
St.-Antoniusfeesten
Toneel Trees
Verbroedering
Ziekenzorg
Parochie

Kerk en leven

Vormsel

Mededeling

Cultuur

Kerkbezoek

Verken Rollegem

Wandelgids
Noord            Kaart  
Zuid              Kaart

Historie

St.-Antonius Abtkerk
St.-Antoniusfeesten
Rond de kerk

Sporthal Weimeersen

Parochiezaal

Basisschool

Varia

Ne Rollo

Rollshausen
Foto
Foto
Foto
Hoofdpunten blog belleman
  • stabroekse roepsteen
  • Historiek van de roepsteen
  • De roepsteen te Rollegem
  • Gemeentelijke bekendmaking in den oude tijd
  • De wieg
    AAA
    Zoeken in blog


    Archief
  • Alle berichten
    Archief per jaar
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • 2006
  • 2005
  • 2000
  • 1999
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Laatste commentaren
  • Rollegem wordt door zijn bewoners geliefd (alfacinha)
        op stond in min gazette
  • De huiskamer van B.Z.N. (Dirk)
        op stond in min gazette
  • Goedemorgen (Dirk)
        op stond in min gazette
  • Goedemiddag (Dirk)
        op kerk en leven
  • Van twee foto's een gemaakt. (Dirk)
        op okra
  • Goede morgen (Dirk)
        op toponiemen
  • Muziek Box met verschillende artiesten (Dirk)
        op St-Antonius
  • De beste wensen voor 2016 (Dirk)
        op toponiemen
  • Wensen u fijne feestdagen (Dirk)
        op kunst en cultuur
  • Groetjes (Eddy Felix)
        op kinderopvang
  • Foto
    Schepenhuisstraat 68
    Foto

    Bellegemseweg ( Roll) nr. 4

    Foto

    Rollegemplaats nr. 5

    Foto
    Klijtbergstraat nr. 4
    Foto
    Rollegemseweg nr. 20
    Foto

    Tombroekstraat 43

    Foto
    Tombroekstraat 45
    Foto
    Tombroekstraat 66
    Foto

    Tombroekstraat 249

    Foto
    Rollegemkerkstraat nr. 7
    Foto

    Rollegemkerkstr. nr. 21

    Foto

    Rollegemkerkstr. nr. 109

    Foto

    Schreiboomstr 104

    Foto

    Schreiboomstr nr.54

    Foto

    Schreiboomstr 53

    Foto

    Schreiboomstraat, 36

    Foto

    Schreiboomstraat, 1

    Foto

    Schreiboomstraat,2

    Foto

    Muynkendoornstraat 125

    Foto

    Lampestraat 113

    Foto

    Muynkendoornstraat 230

    Foto

    Lampestraat 173

    Foto

    Rollegemknokstraat 20

    Foto

    Het hof van Odo

    Walleweg 115

    Foto

    Walotex

    Foto

    Binnenstr nr. 8

    Foto

    Muynkendoornstraat 117

    Foto

    Lanteweg 12

    Foto

    Kwadebrugstraat 171

    Rolleghem en het werelds bestuur

    1146 heerlijkheid die bestond uit een

    monoir(soort kastel) gebouwd op een

    mote rondom in wallen.

    D'Halluins eerste heren van Rolleghem.

    eerste Heer Wulferius D'Halluin

    akte 1202- heerlijkheid kasteel van Kortrijk

    Aangifte te Wevelgem bij kanselier Gerard

    aan Balduin van Ronslo.

    1289 Fressende Vrouwe Van Rolleghem.

    1560 Bezit in handen van Carolus de Croi

    1635 Adrien Desmet Cinsheer van Porte-Ferèe

    (zie geschiedenis van Rolleghem)

    1735 Bezit in handen van Engelbert

           Frederik d' Ennetières

    1768 Pieter-Roger Joinville

            Baljuw(grafsteen aan de sacristie)

    1798 Franse Republiek Rollegem was deel

            van kanton Bellegem

    Joseph Jacquart was voorzitter en

    Constant de Brabander secretaries

     

    Foto

    Het schijnt dat de oude groote hofstede  een overblijfsel dier heerlijkheid is of dezelve vervangt

    Burgemeesters 1799

    of Maire de Rolleghem

    In 1769 werd te Moorsele Constantin France Vandermeersch geboren, hij trad in het huwelijk met Marie Theese Everaert en woonde op de plaatse. Hij bleef burgemeester en wierd lid van den Provincieraad, en stierf in 1849.

    Van 1849 tot 1866

    De zoon Constantin Vandermeersch

    Van 1866 tot 1870

    Joseph Warrot hij gaf onmiddelijk ontslag en August Herbau was dienst doende burgemeester.

    1870 tot 1872

    August Salembier

    1872 tot 1899

    Casimir Herbau

     

    Foto
    Foto

    van 1900 tot 1918

    Herbau Léon

    Foto

    van 1922 tot 1937

    Everaert Eugène

    Foto

    van 1937 tot 1747

    Everaert Maurice

    Foto

    Van 1941 tot 1944

    Tijdens de Duitse bezetting

    Castelain Maurice

    Foto

    Van 1947 tot 1970

    Polydoor Declercq

    Foto

    Van 1970 tot 1976

    Laatste burgemeester

    van onafhankelijk Rollegem

    Gerard Vandenberghe nu

    Nieuw in Kortrijk | Stad Kortrijk

    Rollegem blogt ...

    30-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Rallypiloot Renzo Herpoel

    Geboren in 1972 het rallyteam Herpoel Vanrobaeys. Hij werd van jongs af gebeten door de microbe en zelfs na zijn ongeval van oktober 2005 is hij nog niet zinnes er mee te stoppen Een rally wagen kost een pak aan centen en vandaar een kiekenfret. Voor de achtste organiseert het Rallyteam een Kiekenfret.  Vroeger te Rollegem maar door de grote opkomst zit men in het OC te Bellegem, ieder jaar zo een 700 man komt er op af.



    Luc Herpoel,

     drieëntwintig jaar oud 1,82 meter groot en 79 kg zwaar begon in 1973, zuiver als liefhebber, en zowel in 1979 als in 1978 geraakte hij via provinciale naar nationale titel. Voor het seizoen 1980 heeft hij gekozen voor het prototype. Het is met enige weemoed dat hij zijn geliefde plateau achterlaat. Autocross is een autosport naast rally, klimkoers, slaloms, rallycross en snelheidskoersen. Het kwam overgewaaid uit Frankrijk waar de “Tout-terrain” altijd veel publieke belangstelling heeft genoten.  Het is geen gevaarlijk sport, want zowel in de plateauwagens als in de prototypes is de piloot bescherm  door een buizenstel. En bij de toerismewagens ook een beveiligd koetswerk aanwezig. De gemiddelde kostprijs van een autocrosswagen bedraagt 260.000 fr. En daarbij moeten nog een 150.000 fr bij rekenen voor de onkosten tijdens het seizoen. De nationale titel behaalde hij door optelling van de punten in 15 wedstrijden.  In 1978 en 1979 gebeurde dat aan boord van een plateauwagen. Voor het seizoen 1980 kiest hij voor een prototype. De kampioen in deze reeks is Jozef Lesaffre uit Rekkem, hij is de kloppen man voor Luc. Zijn mecanicien is L. Dhondt uit Oostende, zijn sponsors zijn Hervé Stichelbout uit Rollegem en Belcotrans uit Bellegem. Hij heeft deze meer dan nodig want met 3000fr na een goeie dag kan je geen mirakels doen.


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    29-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kindervriend
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

                                        17de LENTEWANDELING

                  DE KINDERVRIEND ROLLEGEM i.s.m. WSK Marke

                                         Zondag 11 Maart 2012

    Dit jaar kan opnieuw gekozen worden tussen verschillende afstanden: 4km, 8 km, 12 km, 16 km, 21 km.

    Er kan gestart worden vanaf 7 uur ten laatste starten om 15 uur

    DannyDe Coene

    Revalidatiecentrum De Kindervriend

    Tombroekstraat 4 8510 Rollegem 056/215326

    danny.decoene@rc-kindervriend.be

     


    Categorie:MPI
    » Reageer (0)
    23-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Autocross

    De wedstrijden worden op weilanden gereden, er komt veel bochtenwerk aan te pas, je rijd aan hoge snelheden, men haalt al vlug 150 km per uur. Voor het geld hooft je het niet te doen,wel voor de ontspanning en ambiance. Je kan je er uitleven wat je op straat niet mag, daar kan het wel. Waarom weinig jeugd bijkomt is heel waarschijnlijk te zoeken in het hoge budget van ruim 6.000 € (of 250.000Bfr) Vandaar dat men zelf crossen organiseerd.

    De Gebroeders Mouton, Philip, Alain, Yves en Patrick lid van de autocrossvereniging “ Golden Wheel”.  Philip, de oudste van vijf kinderen. In 1974 zijn eerste jaar was een leerjaar. 1975 Wist hij 5 eerste te behalen op 11 wedstrijden. Hij rijd bij de proto’s, dit zijn wagens met eigen gemaakte chassis en motor tot 3000 cc. Hij rijd met een 2000 cc? Hij werd in 1975 West-Vlaams kampioen.

     

    Patrick Mouton Geboren op 21 maart 1959,  de schoonbroer van Renzo heeft een passie voor autocross. Sinds zijn16 is hij automecanicien, iets later werkte hij in een BMW garage en al zijn vrije tijd gaat naar de voorbereidingen van de autocross. Hij wilde samen met de fans van Renzo hem weer op het circuit helpen.

    Het begon toen broer Philippe in 1973 in de duik zonder mede weten van moeder een auto kocht. Het was een “Plateau” die altijd het chassis van een kever (volkswagen)moest hebben. Het karretje had een 1200 VW motor. Van de “plateaus) Hij stapte al gauw op de prototypes over. Algauw gingen alle broeders  crossen. Hij was toen 18 jaar en studeerde op leercontract voor mecanicien. De auto stond bij een nonkel welke garagehouder was. Zijn broers zijn intussen gestopt. Hij reed achtereenvolgens met BMW- motor, Renault Alpine, Porsche, BMW en VW. Met Renault en Volkswagen werd hij reeds zes maal Kampioen. De laatste titel dateert reeds van vijf jaar terug. Sedert een drietal jaren rijd hij met een Nissan met GTRI motor, een 24 kleppen turbomotor die over gekoelde pistons beschikt. De 4X4 is goed voor ruim 300pk. Op het circuit wordt maximum

    Het is en blijft hobby maar de hobby slorpt veel tijd op, want de mechanische problemen lost hij zelf op. Pilotage is zeer belangrijk. 

    Hij weet ons ook nog te vertellen dat in zijn kelderruimte zeker een 300 tal bekers te pronken staan. Het is een sport waar niet veel training van verwacht wordt, maar vooral moet en durf, het heeft iets mee van rallysport, die net iets hoger ligt in de autocross wereld.

    13/10/2000 Patrick is Belgisch Kampioen autocross bij de prototypes.

    Vermelden we hier ook nog bij Lesaffre Jozef uit Rekkem tevens een geboren Rollegemnaar, welke tevens kampioen van België geweest is  in de reeks prototypewagens autocross (1984)


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    19-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oud rollegem

    Wat de voornaam Rolin betreft, hij is van een oud gebruik in Vlaanderen. Je kunt hem terug vinden in de opera diplomatica en tevens in een acte opgemaakt te Kortrijk in 1202, door de welke Kanselier Gérard een gift doet van een tiende van Wevelgem aan Boudewijn de Ronslo, ten voordele van het Kapittel van Harelbeke.

    Bij de getuige die deze oorkonde afsloot, komt Rolin de Houte voor Aubert Le Mire t. II, p. 984. Rouslo moet Ronsloo zijn. Rolin ook Rollin geschreven.

    “Dit is West-Vlaanderen (Flandria Brugge deel drie blz. 1635) Rollegem betekent: nederzetting van de afstammelingen van Rollo

    “Ene woning waar men “rolde” schrijft Adriaan Meynne Vandecasteele in zijner sleutel om op het eerste zicht de echte en onbedrieglijke etymologie te vinden van de benaming der steden, dorpen, gehuchten enz (Nieuwpoort drukkerij van P. Kesteloot 1862)

    De man wil ernstig zijn doch hij rolt op stake, waarom omdat hij de oude schrijfwijzen van Rollegem niet kent en vervolgens niet zoekt te ontletten( het zelfde als ontleden, de letten of leden van een lichaam scheiden” gij zult u wachten een anders gedrag t’ ontletten) of “deswegens” bij taalgeleerden om raad te gaan.

    De oude vormen van Rollegems name ontbreken niet. Zo vindt men in oorkonden van het capitel van Harelbeke; Rolinghem(1103 en 1167) Rollenghem (1146) en Menus de Rolenghem ten jare 1252 in deze van O.L.VR. kerk van Kortrijk onder het jaar 1239.

    Hrothilingahem, Rodellenghem en Rodelghem, Rodelinghem ene landse prochie, over Sint Omaars was in 1159 Rollingahem geschreven en nog een zusterdorp in de oude weezerijboeken van Kortrijk. Rodelghem (1439 en 1664) in de kerkrekeningen van Belleghem. Roddelghem, (1657 in de oorkonden van het bisdom Doornik, op heden bewaard te Bergen nr. 276 treffen wij aan anno 1163) In Roedelghem 6 liveruis de Duerwaerder pater, Daniel seu Neyl de Deurwaerder et Walterus de Duerwaerder ejuo filü non communicaverunt a° LWII°” het volgende jaar ontbraken de zelfden nogmaals aan hunne paasplicht) De Fransche wending verschilt weinig van de Vlaamsche zo het blijkt uit den gedrukte oorkondenboek der abdij van Groeninghe te Kortrijk(1287) “Jou Fressens dame de Rodelinghien ki lui femme a mon signeur Huon de Haluin chevalier”.

    Ter zake; wat beduid Rolleghem Johan Winkler, van Haarlem die Rond den Heerd met zo menige kostbaren opstel vereerde antwoord in de Jaargangen 1877 en 78 blz. 150 en 364 Rolls zegt hij”is een mansnaam die onder de volken van Germaansche bloede in de middes-eeuwen veelvuldig aan knaapkens werd gegeven en nog ten huiden ten dage is mansnaam Rolle in Friesland en hier en daar in Noord-Nederland, evenals in Noord-Duitsland in gebruik.

    Rollo intussen is de kort of keppe (troetelkind, lieveling) name van den vollen oud-dietsche naam Roland wiens oorspronkelijke vorm is Rodland of Hrotland.

    Rolleghem nu is de woonst der Rollingen of afstammelingen van Rolle of Rollo.

    Met ons Rolleghem staan we in verband Rollingen onder Looz in Limburg.

    Rollingen in, afgestaan Luxemburg.

    Rollinghausen en Rollshausen in Hannover. Rolshoven en Rollesbroich in de Rijngewesten. Rollinggeweer en Rollemaste in Holland. Rollshausen bij Lohra en meer andere.


    Categorie:Oud Rollegem
    » Reageer (0)
    16-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



     Hugo Valcke

    1996 In de Munkendoornstraat staat het atelier van een gitaarbouwer. Aan de muur prijken een zeldzame Gibson Hummingbrid het befaamde Everly Brothers model en een peperdure Martin folkgitaar, beiden klaar om opnieuw vernist te worden. Hugo doet zijn eigen creaties, het doet weinig toe wat het financieel rendement is, hij word er emotioneel rijker van. In 1978 ruilde hij Beauvoorde voor een huisje te Rollegem, wat eens zijn hobby was doet hij al vijftien jaar professioneel: gitaren bouwen en herstellen. Op zijn zestiende begon hij gitaar te spelen. Toentertijd bestond amper muziekacademies en ging hij in de leer bij privélesgevers. Algauw had hij door dat hij geen getalenteerd musicus was, hij hield zich meer bezig met knutselen aan het instrument dan met spelen. Gitaren bouwen kan men niet leren op school. Enkel in Duitsland en in Engeland bestaat er onderwijs voor instrumenten bouwers. In zijn atelier staan allerhande werktuigen, die hij her en der op de kop kon tikken. Een droominstrument was b.v. een driepikkel. Een oude tekentafel welke hij van de schroothop gered had. Bovenop de driepikkel staat een beweegbare ijzeren bol , die hij met een hendel kan vastzetten. Op die bol had hij een houten balk gevezen. Daarop kan hij de hals van een gitaar vastmaken en in alle richtingen draaien, volgens de noden van het werk. Hij herstelde gitaren voor den brode maar zijn eigen creaties zijn, zijn kinderen.


     

                     Voor wat de Sport  betreft openen we met Biljarten

    Philippe Vandendriessche

    Die hier te Rollegem zijn stek gevonden heeft, laat onze zeggen en schrijven zijn “Tweede thuishaven” zegt dat hij hier ontzetten graag woont. Zijn eerste passie was voetballen, tot een knieoperatie een streep plaatste bij zijn voetbalambities.

    1996 uit de Aalbeeksestraat eindigde onlangs tweede op het Belgische kampioenschap drieband te hooglede. Een memorabel tornooi, hij was bij de 32 finalisten en had nooit gedacht om de “grote finale” te spelen.  Zijn biljarttalent kwam op 14 jarige leeftijd bovenborrelen. Onder leiding van de eerste leermeester Andre Seys groeide hij uit tot een van de betere driebanders van de streek. De eerste keer dat hij met Raymond Ceulemans  rond de groene tafel stond en met hem een partij betwiste, blijft het hoogte punt uit zijn carrière, iedereen in deze sport kijkt op naar hem. Zijn eerste buitenlandse wedstrijd was in Athene, twee goede wedstrijden gespeeld, maar dan kapot van de zenuwen.

    Hij heeft nooit ernstig overwogen om professioneel te spelen , want in heel België zijn er maar enkele spelers die met biljarten hun brood kunnen verdienen, maar biljarten is zijn hobby.

    Hij vind het jammer dat de jeugd al te vaak te snel naar de drieband overschakelt. De basis van een goede driebander, het vrijspel en kader, wordt door de meeste jongeren als weinig interessant en onnodig beschouwd. Iemand die wil winnen , moet een beetje nijd hebben ten opzichte van zijn tegenstander, anders mist hij ambitie.

    Gelukkig zijn de prijzen de laatste jaren baar geld, vroeger ging het om broodroosters, haardrogers enz. Nu worden er al mooie bedragen uitgedeeld. Doch de doelstelling in iedere sport. Als je een wedstrijd aanvangt met het idee dat je toch zal verliezen, dan blijf je beter thuis.

                                          


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    13-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oud rollegem

    De aardbeving Rond den Heerd IV, 334

    Rollegem; eglise commision royale des monuments bulletin de la Fl. cici I 8, 13, 18, V 158, 183, 330, 340, 356, 389 tot 391.

    In Fragmenta deel I blz. 195 Lezen we het volgende: De Kerke van Rolleghem in 1721

    Aan zijne Doorluchtigheid Monseigneur Bisschop van Doornik.

    Weer tonend van een diepe eerbied de baljuw, burgemeester, schepenen en “mergliseurs” van  het dorp Rollegem Chastellenie de Courtray,  dat ongeveer veertien dagen geleden , door de grote wind en zoveel woestheid (die het gedaan heeft) de vensters en daken van de genoemde kerk zijn zodanig in wanorde en bouwvallig dat het volk en inwoners van het dorp niet meer beschut zijn en droog zitten in genoemde parochiale kerk, En omdat de inkomsten van de fabriek en aalmoezen, zowel van de offerblok als andere, in geen geval voldoen voor de reparatie van de schade en dat er werd vastgesteld door de aanplakbiljetten van 2 oktober van het jaar XVI dertien, uitgaande van het “faict” van de herstellingen en restauraties der kerken dat in vernoemd geval wij verhaal hebben op de kerkelijke “tienden”, en daar Uwe Dooluchtigheid de grote “Dissimateur “ is in de genoemde parochie van Rolleghem, de “remonstrants” nemen toevlucht op zijne Hoogheid, verzoekende met diepe eerbied, een commissaris te willen afvaardigen ten einde de noden voor deze herstellingen te willen onderzoeken, en vervolgens na hun rapport order te geven dat gemoemde venster en dakbeddeking in goede staat hersteld worden en de kosten die er uit voorkomen zouden worden betaald uit de inkomsten van de genoemde tienden etc.

    J Parent, 1721, Jan Vereecke, J_B Du Mortier ‘tmercq van Jacques Lefebre. ’t Mercq van Guilliame De Jagere, Geerart Bonte

    R. Carette toren van Rollegem Rond den Heerd XII 57, 66.

    De Klokken Rond den Heerd IV 337

    Iets over P. Ghesquiere Rond den Heerd XVII 335

    Ook nog Compte du Chastel de la Howarderie-Neuvireuil, Notes pour servir à l’histoire de Rollegem-les-Courtrai, de Rolleghem capelle et des trois Fiefs de Rolleghem, dans Ypers ainsi que de la famille qui en portee nom. Tournais Vasseur Delnée 1904-in 8°-132 blz.


    Categorie:Oud Rollegem
    » Reageer (0)
    09-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur




    Het ene succes volgde het andere op met stukken als “ De baby baron” “Toon heeft een Miljoen” “Prosper” men constateerde dat Rollegem er opnieuw klaar voor was en men ging een afzonderlijke toneelkring te stichten  dat was  februari 1982. Trees Ovaere welke een rol vertolkt had in “Prosper” zette zich ten volle in om een gezelschap op te richten. Korte tijd later overleed zij.  Uit erkentelijkheid tegenover haar, die een van de meest verdienstelijkste medewerksters was van het eerste uur werd de nieuwe kring dan  ook “Trees” genoemd. Het officiële eerste stuk was “Antje”. Met in de rollen Christa Naessens, Jean-Marie Derdeyn, Edwig Demey, Stefaan Naessens, Patricia, Pedro en Petra Mareel, Lieven Decabooter, Christine Lefebvre, Antoon Ganseman, en Lut Barbier Dries Decabooter tekende voor de regie en achter de schermen was voorbehouden voor Lieve Vansevenant, Trui Baert en Paul Catoul. De Grime was handen van Coiffeuse Dominique. Vermelden we nog dat  het gezelschap lid is geworden van het AWT(Algemeen West-Vlaams Toneel) een vereniging van amateurgezelschappen die haar leden deskundige begeleiding geeft, ondermeer door het organiseren van diverse cursussen.  De prijs was 100fr. In voorverkoop 80fr. Kinderen tot 14 jaar 50fr.

    In 1987 had “trees” haareerste lustrum het jubileumjaar werd ingezet op 28 februari om 20.00 u met de opvoering van “Een beeld van een man”  in de parochiezaal in het centrum te Moen. Het stuk waarmee ze het jaar voordien volle zalen lokten.

    In 1992 vierde “Trees” haar tweede Lustrum, of 10 jaar toneel. In die periode brachten ze 11 volavondstukken op de planken en bijna even veel wagenspelen. Een aantal leden zoals Marc Vantomme, Bernard Bille, Dries Decabooter en Rik Vanessche schreven een wagenspel. De vertrouwde stek van de groep is de parochiezaal waar ze zelf een regiekamer bouwden.

    In 1996 was de parochiezaal aan vernieuwing toe, en trees had geen podium meer in de gemeente. Ze wisten ook niet wat de toekomst hun ging brengen. De zaal werd wel opgeknapt, maar of ze nadien nog zullen kunnen spelen was toen een groot vraagteken. Hun keuze viel op OC de wervel in Bellegem. Omdat ze toen vijftien jaar bestonden, brachten ze niet een maar twee producties. Rik Vanessche de regisseur zit daarbij niet stil. Samen met zijn vrouw is hij fotomateriaal, gegevens over gespeelde stukken en dergelijke meer aan het bundelen om ter gelegenheid van het vijftien jaar bestaan een boek uit te geven.

    In  het jaar 2000 regisseert Germain Eeckhout weer Trees, met de komedie “Sanistory” een toneelstuk geschreven door Auteur Rik Vanessche.

    In 2007 stond de toneelgroep “Trees” 25 jaar op de planken, ze werden dan ook op het Kortrijkse Stadshuis ontvangen. Het was voorzitter Luc Colman die terug blikte op de vele mooie momenten. In de revue passeerden 25 avondvullende voordtellingen, 23 eenakters, 7 fuiven en precies 100 acteurs en actrices.  Vijf mensen werden vernoemd welke er van bij het begin bij waren; Claude Neirynck, Marleen Detavenier, Dries en Rik Decabooter en Nadine Demuynck. De sterren zijn Stiene Lefebvre met 20 voorstellingen en Dries met 17 optredens en 13 regies. Na de ontvangst zijn dan gaan Bowlen. Jaarlijks gaan ze op winterweekend en in mei op zomerweekend. Ze hebben voor hun 25 jaar nieuwe polo’s laten maken en tijdens de “folklorefeesten” pakken ze uit met de koerfeesten in de voormalige jongensschool. Ze hadden voor hun 25 jaar enkele concrete wensen: “dat ze hun 25 voorstelling in december van 2007 opnieuw in de parochiezaal mogen kunnen spelen” de zaal was niet geschikt? “En ruimte zouden krijgen om hun attributen te plaatsen! Vanaf 1 september was het zover de parochiezaal werd in erfpacht gegeven voor 99 jaar, aan de stad Kortrijk. Het verhaal van de parochiezaal, zo schrijft men in 2007 viel voor heel wat Rollegemnaars tegen. De zaal bleek geschikt voor Familiefeesten, maar niet voor het toneel. Wegens te duur? De familiefeesten werden afgeschaft, om verenigingfeesten te laten doorgaan?

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    05-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oud rollegem

    Sanderus; Flandria illustrata, t. III.p.57, col.2.

    Er is bijna geen verschil tussen deze twee auteurs. De ene zegt dat Lauwe, Rekkem en Rollegem. En de andere dat Rekkem en Rollegem deel uitmaken van het schitterende domein van Halluin. Behalve de tweede die niet van Lauwe spreekt en ook vergeet te zeggen dat de Croï, de Halluins opvolgt bij het bezit van Rollegem, en dat ze beiden niet wisten dat Rekkem van de Halluins overging naar de Vanden Coorenhuuse.

    Geschiedkundige boekenschouw, dat is de name van een merkwaardig werk, opgesteld door E.H. Allosery, onderpastoor van Sinte Anna, te Brugge en gedrukt bij De Plancke ten jare 1913. Daarin overloopt de geleerde schrijver parochie voor parochie van W-Vlaanderen en weet te zeggen welke boeken of tijdschriften er over de geschiedenis van elke parochie bestaan. Zo tekent hij aan nopens Rollegem bij Kortrijk.

    “Varia Rond den Heerd,III, 290, IV 38, 172 XXIV 208. Naamuitleg A. Dassonville, Biekorf,1909, blz. 213.

     

    De Castanjeboom FragmentaI, 22 De kerk in 1721 I, 195:

    Van de Kortrijksche gruite was een leen gehouden wezende “een eerlycke  erfvelyke  rente genaemt de Castangeboom, groot seven en t’setig razieren, eenen havot, drye pinten en half witte evene Cotrycksche maete ende twee cappoen en half, t’selve is streckende op diversche gronden van erfven binnen der parochie van Rolleghem ontrent Tombrouck, (is heden nog een wijk van Rolleghem met eene bevolking van 220 inwoners) Item vermaegh dit voorz. Leen tol, vont, bastaert ende stragiers goet, boete van drye ponden pars. Ende daer onder ende alsme eenige gronden daer dese rente op strecken(sic) verandert ofte vertiert by coope, danne soo hebbe ick (leenhouder) vythien groote van de ponde ende groote ende ter doot van de taeten dobbel rente te betaelene binnen xmj daegen naer het overliden op de boete van drye ponden pars. Naer costuyme, Item vermaeg myn voors leen te stellen eene bailliu ende als men weth van doene heeft men moet die uuyt-leenen jeghens den balliu van Cortryck ghenaempt Graefgroen schepenen….” Dit leen behoorde, den

    31 Maarte 1640, Janneken Verkindert, die het geërfd had ten overlijden van haar moeder Jaquemyntjen Casin, dochter van Wouter; in 1746  was de leenhouder ervan Mher Karel Frans Joseph de Partz, burggrave van Kortrijk, heere van Ogierlande, Grysperre enz. Koninkl. Biblioth. Van België. Goethalsfonds, Hs. 298, bladz. 85-91 


    Categorie:Oud Rollegem
    » Reageer (0)
    02-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                               

    Op den 3 maart van het jaar 1940 spelen de kajotsters van Rollegem een toneel ten voordele van de gemobiliseerde en hun familie. Een toneelstuk in vier bedrijven “ Groote Zus” de rollen worden verdeeld als volgt; Anna Seynaeve, Simone Vanneste, Clara Herpoel, Aurore Degroote, Thérese Degroote, Stella Vanneste, Margriet Bauwens, Marie-Louise Baert, Erna Vervenne, Anna Castel, Maria Cossement en Anna Declercq.

    15 minuten rustpoos tweede deel De V.K.A.J. in dienst van haar volk.

    Door haar arbeid, spreekkoor, door haar dienstbetoon ; aanspraak. Door haar levens belijd zingt; de Straatmuziekanten, de Nachtwacht en Boemelschots.

    “ Oude en Nieuwe Mode, tijdens de poozen zang en orkest. Na de rustpoos wordt de kaart opnieuw vereischt.

    Een prachtig toneelfeest  op 11 maart 1945, men voerde toen een drama op in drie bedrijven “Liefde” met 10 minuten poos tussen 2de en 3de bedrijf om te eindigen met een klucht in een bedrijf “Jetje zonder zenuwen” Men mocht niet roken in de zaal.

    Op de Vastenavond op 31 maart 1946 was er in de zaal een toneelstuk in 4 bedrijven” De Sombere Molen” met zang en dans, gevolgd van “De Witte Vrouw “ dolle klucht in 1 bedrijf: De speelsters waren Denise Soete, Anna Declercq, Josette Soete, Dina Vervenne, Denis Dendievel, Raymonde Crunaire, Denise Naessens, Marie-Thérèse Vandeghinste, Stella Vanneste, Simone Vanneste, Clara Herpoel, Erna Vervenne, Martha Wyckaert, Elza Pauwels, Denise Anseele, Maria Uvyn, Simone Naessens en Georgette Vanessche.

    Voor de witte dame waren het; Marie-Thérèse Vandeghinste, Simone Vanneste, Martha Wyckaert, Stella Vanneste en Dina Vervenne.

    De prijzen der plaatsen genummerd 15 fr. Tweede rang 10fr.

    Algemene herhaling, zaterdag 30 maart te 5 u prijs voor de kinderen 2 fr. Boven de 14 jaar 5fr.

    Op 16 maart 1947 zaal open om 4 uur de gordijnen om 14.30 uur “Tusschen twaalf en Halfeen” Korte toneelschets in 3 taferelen, poos en dan”Als het Bloed spreekt”  Dit gaat door in zaal het “Gildenhuis”

    Prachtig liefdadigheidsfeest in zaal het “Gildenhuis” ten voordele van de missiën. “Kapitein Marie” in de rolverdeling ; Suzanne Leplae, Stella Vanneste, Simone Vanneste, Aurore Degroote, Georgette Vanessche, Monique Bekaert, Arlette Huyghebaert, Jacqueline Vanessche, Cecile Mouton en Cecile Debels.

    Na de poos “De getemde Draken “ leuke klucht in één bedrijf.

    Op kerstdag 1948 speelde men in het “Gildenhuis” “Hildeke’s Droom” toneel in drie bedrijven. Met een rolverdeling als volgt; Clara Debels, Stella Vanneste, Simone Vanneste, Dina Vervenne, Cecile Debels, Suzanne Leplae, Georgette Vanessche en Agnes Yzerbyt. Daarna om eens goed te lachen een klucht in een bedrijf “De levende Etalagepop.” De rolverdeling was Monique Bekaert, Dina Vervenne, Erna Vervenne, Georgette Vanessche, Arlette Huygebaert, Cecile Mouton en Elza Pauwels.

    In 1950 in de “Gildezaal” in de Kerkstraat Prachtig toneelfeest met de opvoering van “ Strijd aan ’t witte Front” het stuk is van Willy Van Den Berg. Het speelt zich af in een hospitaal in drie bedrijven. Daarna volgde een klucht in één bedrijf “ De Dame In ’t Zwart”

    1952 “Vrouwen=Eiland” door Arie Van Der Lucht.” Eerste bedrijf; op een gure decembernamiddag. Tweede bedrijf; een uurtje later. En het derde bedrijf; tegen middernacht. En als slot EEN VERRASSING!!!

    Ten voordele van de missiën op 24 oktober 1954 “Moeder in Nood” een drama in drie bedrijven in de rolverdeling; Georgette Vanessche, Stella Vanneste, Aurore Degroote, Yvette Verfaille, Cecile Debels,  Jacqueline Vanessche Marie-Rose Soete, Françine Libeer, Monique Vanneste, Ginette Vandecasteele.

    Zo vinden we op halfvastenavond 20 maart 1955 in de zaal D V.K.A.J. welke uitnodigt voor het toneelstuk in drie bedrijven “Moeders Kerstgeschenk” met in de hoofdrol Paulette Vandeghinste, een rijke weduwe Francine Goethals, haar dochter Cecile Debels, zuster van de weduwe en haar dochter Marie-Rose Soete. Een arme weduwe wordt vertolkt door Mireille Verfaille. De dienstmeid, Yvette Verfaille Rosa door Marie-Thérèse Haemers. Liesje, Francine Libeer. Zuster Angelica, door Monique Vanneste; Moeder Overste door Agnes Yserbyt. Den duivel door Jeannine Haemers en een zuster door Jeanny Vanhoutte. De toegangs prijs eerste rang bedroeg 20 fr. Tweede rang 15 fr. De kaarten waren te koop bij de kinders Derdeyn.

    Met het opkomen van de T.V. viel alles een beetje stil maar alles heeft zijn tijd en de tijd van het toneel kwam terug.  Eind januari  1970 bracht de jeugdclub focus en de B.G.J.G. de “Verkocht bruid” op de planken en in oktober van het zelfde jaar bracht jeugdclub focus “De dokter van Cunangnun” waar mee ze succes wisten te boeken

    In 1974  en 1975 heeft de K.W.B. en de K.A.V. korte stukjes opgevoerd die in de smaak vielen, en men kwam tot het besef dat er talent voldoende in huis was, om toneel stukken op te voeren. Op zaterdag 20 November 1976 was het dan weer zover.  Het blijspel in drie bedrijven “Zeg het niet aan Mathilde”  met in de rol verdeling S. Desmet, Lien Baert, Pat Marcel, Julia Verschelde, Noë Roobroek, Marijke Baert, J.M. Derdeyn, Arséne Derweduwen, Wies Vercaempst en Gertrui Baert De regie was in handen Van Josée Deschaemps.


                                              


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    28-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oud rollegem



                                      

     

                                              Oud Rollegem

                             

     

                           Etymologie(woordafleiding) van de naam “Rolleghem”

     

    En zo lees ik in mijn “gazette” van 3/8/1975: wat men vond in een boek uitgegeven door Ente. Chastel de La Howarderie Neuvireul, waarvan er slechts 185 exemplaren werden gedrukt in 1904. En daar Rollegem zijn eigenheid gaat verliezen werd er in gegrasduind.

    Edudes étymolgiques sur les noms de ville, etc. du Brabant, van Chotin op blad 186 (Doornik, Malo en Levasseur, 1859 in 8°) zegt dat de naam Releghem de oudste vorm die hij gevonden heeft, zijn, in 1132 Radelegim, Mieus, operadiplomtica, t. l. P. 97. Radelinghem in 1167 en Radelgem in 1198. Het zou kunnen dat dit kan voort kommen van het Vlaamse woord Rad of het Duits Radel, dat wiel betekend in de ruimere zin wagen.Wat in het Latijn Rheda en in het Vlaams, betekent het “Rijtuig”

    Dan komt hij tot het besluit,  dat Radelghem waarvan men sindsdien zegt Releghem, een posthalte, in het latijn mutatio( verandering) waar zich de Romeinse posthalte bevond. Rollegem waarvan de oude vorm Rodelghem en Rollinghem zijn, zou dezelfde oorsprong hebben. Want Eerwaarde heer Alphonse-Marie Coulon en zijn Histoire de Mouscron, (Kortrijk, weduwe Nijs en zonen 1851, in8° tome II, p. 448 uit het idee dat er een posthalte was tussen Tournai en Wervicq, waarvan Mouscron halverwege is, ligging die ook deze is van Rolleghem-over-Leye.

    Niettegenstaande dat, zijn er toch nog andere verklaringen. Zoals Rolleghem wil zeggen: woonst van Roll of van Rolin

     Sanderus Antonius gelatiniseerde naam van Antonius Sanders Antwerpen 15/9/1586-abdij Afflingem, Hekelgem, 16/1/1664 Zuid-Nederlands, historiograaf priester is vooral bekend als auteur van Flandria Illustrata Winkler prins encyclopedie 2006.( t. II, p. 373) hij geeft op datum van 1146 de vorm Rolenchem en op data van 1167 Rollinghem dat staat te lezen in het graafschap van St. Genois (Cie F;J; de Saint-Genois de Grandbreucq.( Oude monumenten, t.I;, tweede deel, p. CCCCLXXVII(477 . Op dezelfde datum vinden we Rolenghem  in het werk van Mereus( opera diplomatica, t.I,p 554)

    Het gebied van Rollegem was een riddergoed gehouden door het kasteel van Kortrijk voor de trotse heerlijkheid, maar we vinden het tweemaal, op het einde van de XVIe eeuw en in de loop van de XVIIIe, het bestaan van de grondheren van de heerlijkheid en tezelfdertijd van deze van de dominerende heren van de heerlijkheid waarvan de grondheren “admodiateurs of engagisten” schenen te zijn. Grammaye, Lille, Chrisophe Beys, 612 in 4°



    Categorie:Oud Rollegem
    » Reageer (0)
    25-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    vervolg toneel

    Op den 3 maart van het jaar 1940 spelen de kajotsters van Rollegem een toneel ten voordele van de gemobiliseerde en hun familie. Een toneelstuk in vier bedrijven “ Groote Zus” de rollen worden verdeeld als volgt; Anna Seynaeve, Simone Vanneste, Clara Herpoel, Aurore Degroote, Thérese Degroote, Stella Vanneste, Margriet Bauwens, Marie-Louise Baert, Erna Vervenne, Anna Castel, Maria Cossement en Anna Declercq.

    15 minuten rustpoos tweede deel De V.K.A.J. in dienst van haar volk.

    Door haar arbeid, spreekkoor, door haar dienstbetoon ; aanspraak. Door haar levens belijd zingt; de Straatmuziekanten, de Nachtwacht en Boemelschots.

    “ Oude en Nieuwe Mode, tijdens de poozen zang en orkest. Na de rustpoos wordt de kaart opnieuw vereischt.

    Een prachtig toneelfeest  op 11 maart 1945, men voerde toen een drama op in drie bedrijven “Liefde” met 10 minuten poos tussen 2de en 3de bedrijf om te eindigen met een klucht in een bedrijf “Jetje zonder zenuwen” Men mocht niet roken in de zaal.

    Op de Vastenavond op 31 maart 1946 was er in de zaal een toneelstuk in 4 bedrijven” De Sombere Molen” met zang en dans, gevolgd van “De Witte Vrouw “ dolle klucht in 1 bedrijf: De speelsters waren Denise Soete, Anna Declercq, Josette Soete, Dina Vervenne, Denis Dendievel, Raymonde Crunaire, Denise Naessens, Marie-Thérèse Vandeghinste, Stella Vanneste, Simone Vanneste, Clara Herpoel, Erna Vervenne, Martha Wyckaert, Elza Pauwels, Denise Anseele, Maria Uvyn, Simone Naessens en Georgette Vanessche.

    Voor de witte dame waren het; Marie-Thérèse Vandeghinste, Simone Vanneste, Martha Wyckaert, Stella Vanneste en Dina Vervenne.

    De prijzen der plaatsen genummerd 15 fr. Tweede rang 10fr.

    Algemene herhaling, zaterdag 30 maart te 5 u prijs voor de kinderen 2 fr. Boven de 14 jaar 5fr.

    Op 16 maart 1947 zaal open om 4 uur de gordijnen om 14.30 uur “Tusschen twaalf en Halfeen” Korte toneelschets in 3 taferelen, poos en dan”Als het Bloed spreekt”  Dit gaat door in zaal het “Gildenhuis”

    Prachtig liefdadigheidsfeest in zaal het “Gildenhuis” ten voordele van de missiën. “Kapitein Marie” in de rolverdeling ; Suzanne Leplae, Stella Vanneste, Simone Vanneste, Aurore Degroote, Georgette Vanessche, Monique Bekaert, Arlette Huyghebaert, Jacqueline Vanessche, Cecile Mouton en Cecile Debels.

    Na de poos “De getemde Draken “ leuke klucht in één bedrijf.

    Op kerstdag 1948 speelde men in het “Gildenhuis” “Hildeke’s Droom” toneel in drie bedrijven. Met een rolverdeling als volgt; Clara Debels, Stella Vanneste, Simone Vanneste, Dina Vervenne, Cecile Debels, Suzanne Leplae, Georgette Vanessche en Agnes Yzerbyt. Daarna om eens goed te lachen een klucht in een bedrijf “De levende Etalagepop.” De rolverdeling was Monique Bekaert, Dina Vervenne, Erna Vervenne, Georgette Vanessche, Arlette Huygebaert, Cecile Mouton en Elza Pauwels.

    In 1950 in de “Gildezaal” in de Kerkstraat Prachtig toneelfeest met de opvoering van “ Strijd aan ’t witte Front” het stuk is van Willy Van Den Berg. Het speelt zich af in een hospitaal in drie bedrijven. Daarna volgde een klucht in één bedrijf “ De Dame In ’t Zwart”


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    21-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oud rollegem
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Mag ik me even voorstellen, om een goed begrip te hebben van ons nieuw verhaal. Ik ben Lucien, geboren te Moen, te St.Denijs gekweekt en te Rollegem de kerk om ges.. Gepist zei men vroeger. Indien je naar Moen gaat en er naar mij vraagt dan vraag je beter, naar de zoon van Clara van champetters. Rond het jaar van de wereldtentoonstelling 1958 zijn we omwille van de werken aan het kanaal Bossuit- Kortrijk verhuisd naar St-Denijs. Mijn naam was niet veranderd maar men kende me daar als, die mensen van naast het café de “Vrijheid” of naast “Suysies” de loodgieter.Toen ik huwde kwam ik naar Rollegem en daar werd ik de man van Monique Libeer, de dochter van den zwarten van Libeers, mijn schoonvader was nochtans kaal.Doch zou hij vroeger “Ne” schonen kop zwart haar hebben gehad.

    Mijn ouders hadden me verteld dat vroeger den ponjaard(dolk) op de tafel stond, wanneer iemand van een andere parochie, het meisjes vond waarmee hij zijn leven wilde delen. Geloof me er is niet veel veranderd, ook al is het stilaan op gang gekomen. Ik heb het toch aan den lijve ondervonden.

    Wanneer ik iets wil zeggen of vragen, over het leven van vroeger en nu in het dorp, was het je weet er niets vanaf. En wilde ik iets kwijt over het dorp waar ik vandaan kwam wilde men er niets over weten, ik was een vreemdeling. Denk hierbij maar aan de vreemdelingen die noch onze taal noch onze gewoonten aannemen.

    Ik was dan hier en wilde me aanpassen Ik moet en ik zal er iets over afweten, alle documentatie was goed, Rollegem zou ik kennen, en misschien beter dan zij die er wonen Ik was het beu dat zelfs kloosterzusters mij er opwezen dat ik dit dorp niet ken. Ik ken misschien nu wel iets van het dorp maar of ik de Rollegemnaar ken dat is nog een andere vraag.

    Zo begon ik op te schrijven, te verzamelen en dat is het resultaat. Oordeel zelf

    “Niemand is sant in eigen land” Van waar komt het dat hij het weet?

    Ken je nog het sprookje van “Hallo, mijnheer de Uil” van de Fabeltjeskrant? Waar breng je ons naartoe? Naar het fabeltjesland en lees je ons dan voor uit de fabeltjeskrant. Ken je het boek van Robin Hannelore “Mijn dorp is de wereld”? Het stuk van de “Mémoires van kerkuil”. Toen ze een congres hielden in de kerk van Pulle waarin de oudste klok van Europa ging (1309), stond er in het brons geslagen; “gold sinds mensenheugenis als de verblijfplaats van de uilendynastie”. De uitdrukking” In ’t  jaar één als de uilen preekten” was uit Pulle afkomstig. In ‘t jaar 1801, toen de sansculotten de kerken gesloten hadden en de pastoors die niet meer mochten betreden, werd in de kerk van Pulle het negentiende Wereldcongres van de kerkuilen gehouden.

    Ik kon bij hen raad gaan vragen. Maar toen ik dacht aan de krant was deze de meest geschikte Ik las in mij “Gezette”, weet je nog  “ ’t  Stoand imin Gezette” Wat ik vond in dagbladen, boeken werd bij gehouden.Toen was het hek helemaal van de dam opzoeken, kijken, en als het goed is neerpennen.

    Proficiat schreef een Rollegemnaar voor het titanenwerk! Dank je hartelijk! Frans


    Categorie:Oud Rollegem
    » Reageer (1)
    18-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    Het koor “Crescendo” zie hun website  Zangkoor Crescendo Rollegem - Kerk in Kortrijk

    Rollegem en zijn ToneelToneelgroep Trees | Kortrijk-zuid

    Toneel op de bunnen of in het echte leven, toneel is van alle tijden.

    Het eerste documenten dat we terug vinden van het toneel dateert uit 1917 (zie foto) Wie weet hoe lang het toen al bestond? Het was een vaste toneelgroep die jaarlijks tweestukken opvoerde. Met daarbij, tussen de beide wereldoorlogen de K.A.J en de V.K.A. J., de landbouwers en landbouwersvrouwen, welke regelmatig op de planken kwamen.

    De toneelgroep “Deugd & Vreugd” met zijn optredens in het “Vlaams huis” “ de gilde” nu de Volksvriend, zouden we haast durven zeggen, dat het meer dan honderd jaar zou bereiken hebben,indien men de naam had  behouden . 

    We moeten tot onze spijt bekennen dat over die tijd weinig bekend is en moeten wachten tot dit document:

    Met de welwillende medewerking der Ste-Cecilia muziekmaatschappij  word een luisterrijk liefdadigheidsfeest gegeven door de toneelgilde “Deugd &Vreugd” uit Rollegem, in het Gildenhuis. Rust Roest- Kunst Adelt Op zondag 24 februari 1924. Spelwijzer: 1 openingstuk “Voor de Vertoning” Kluchtige tweespraak met zang door Fred Loncke. August; Jozef Millecamps Paljas; Gaston Ghyssel. 2.” Naar Den Afgrond” drama in drie bedrijven in de rolverdeling Alfons Vandewalle, Maurits Remmerie, Jules Vandenborre, Gaston Nottebaere, Georges Cosaert, Gustaaf Cosaert, Henri Hindrickx,  Gaston Remmerie en Richard Vandevenne.

    Daarna was de rust poos en vervolgens “Het Testament”  een blijspel in twee bedrijven. Met als rolverdeling Remi Seynaeve, Robert Remmerie, Gerard Nottebaere, Robert Stichelbout een Anthime Leveugle., dan orkest met een klucht zangspel in een bedrijf door Pol van Gavere “ Keizer Karel en de Roovers”. Met in de rolverdeling; Alfons Vandewalle, Jules en Remi Derdeyn, Julien Debels, Maurits Vandewalle, Robert Remmerie, Gustaaf en Georges Cosaert, Marcel Mouton Jules Vandenborre en Richard Vandevenne. Aan het Klavier; Jules Samyn.


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    28-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

                                         Jean Platteau

    Geboren op 14/5 1954 wonende in het Rozenpark 11, zoon van Achiel, de man achter de WTV camera die met Johan Persyn naar Burundi trok, kunst fotograaf. Van opleiding fotograaf, maar doet al jaren camerawerk voor BRTN, VTM en WTV. Hij was voor zeven dagen in Burundi in 1992 voor een reportage over de Damiaan actie.  Jean was er toen de president vermoord werd, hij was zeer geschokt. In 1994 draaide de fotograafcameraman in het zuiden van Indië voor de werelddag van de melaatsen. De film werd gemaakt om de strijd van de Damiaanaktie tegen de lepra te ondersteunen. Met ongeveer vijftig kilo gram matreaal vertrok hij samen met Carla Reynders, richting Bombay. Vanuit Bombay ging het naar Madurai, en dan met de jeep naar Aundipatty waar het project van de Damiaanaktie loopt. Dit project is niet zijn proefstuk, hij maakte in eigen beheer documentaires over Equador, Brazilië en Frans-Guyana. Dit werk was niet het zoveelste in de rij over lepra maar dit keer een diepgaand en beklijvend portret van vier leprapatiënten, in dorpen diep in de brousse.



                                    

    De in 1958 geboren kunstenares, wonende in de Oude Aalbeeksestraat.  Ze kaapte onverwachts de eerste prijs in de wacht bij het project Kunst te Kortrijk in 2004. Het was geen klassiek beeld dat je erbij moet voorstellen, ze houd wel van monumentale kunst maar geen klassieke beelden. Ze maakte een assemblage met verschillende soorten metaal. Zij is een amateurkunstenares, volgens eigen zeggen, doch met deze prijs is ze vast van plan om er mee door te gaan. Ze begon ooit een opleiding eerste jaar beeldhouwen aan de academie maar stopte er mee. Nu is ze begonnen met een cursus keramiek, en zou willen meer tijd gaan besteden aan kunst. Het heeft altijd een plaats ingenomen in haar leven. Misschien komt er ooit een tentoonstelling van haar werken. Haar werk was te zien in de verschillende OC.

    Christine Lefebvre
                                        


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    25-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Historiek Gezinsbond

                                75 Jaar gezinsbond/

     

     

     

     

     Inschrijven bij: 056/226253 of: gezinsbondrollegem@hotmail.com

     

     

     

     

     

     

    Gezinsbond Rollegem even voorstellen
     

    Financieel voordeel
    Gezinsspaarkaart

    Vakanties
    Gezinsvakantie-Familiatours
    Jeugd- en sportvakanties met GSF
    Creatieve vakantie met crefi

    Gsm-kaarten

    Kindergerichtservice
    Botsing
    Brieven aan jonge ouders
    Tweedehandsbeurs
    Kinderoppasdienst

    Goedkoper openbaar vervoer

    Kinderoppasdienst: ben je 15 jaar, vind je kinderen de max, wil je een centje bij verdienen meer info: barbara.vandewalle@scarlet.be

    Energievoordelen voor leden

     

    Woonleningen

     

    Bioscoopkorting

     

     

     

    Advies en hulpverlening.            En wie is wie...

     

    Soci

    voorzitter & grootoudersactie Socio-cultureelwerk: Vanneste Toon. Tulpenpark 48 056/22 66 24 toonvanneste@skynet.be

    Ondervoorzitter : Noreillie Ingfield Oude Aalbeeksestraat 71 koen.en.ingfield@telenet.be

    Actief Medewerker : Vandeputte Leen

    Ledenadministratie Secretariaat: Duprez Leen walleweg 115 leen.duprez@telenet.be

    Kinderoppasdienst & Jonge gezinnenactie: Egermont Anne Schepenhuisstraat 21 Stephane.debevere@telenet.be

    Penningmeester, Telefoonkaarten  NMBS- passen cinematickets: Johanna Hennin Tulpenpark 7 Johannahennin@skynet.be

     

     

    Kortingkaarten NMBS/De Lijn  Gezinssportfederatie -Tweedehandsbeurs: Remmerie Tracy Aalbeeksestraat 155. Youri.vermeulen@telenet.be



    Medewerkers:   Loncke Mia Tulpenpark 45 mialoncke@gmail.com
                              

    Alliet Sabine Molenkouter 18 william.renard@telenet.be
                              

     

    Verslaggever: Vandenbulcke Myriam Munkendoornstraat 136 myriamvandenbulcke@hotmail.com

     

     

     

     

     

     

     

     

    “ De Bond der Kroostrijke gezinnen”

     

    Op 31/12 1921 rijden op de Belgische wegen zo ‘n 20.000 auto’s autobussen en vrachtwagens.

     Tevens de oorsprong en de kern van den “Bond”

    “Een bond voor alle gezinnen” een boek van Edward De Moerschalck.

     In 1921 is kolonel Lemercier al enige tijd van plan om hier rond een vereniging te stichten.

    “De Bond van de talrijke Huisgezinnen”

    Samen met pater Valerius Fallon en een socialistische senator Volkaert.

    Er bestond toen al een “Bond -tegen de ontvolking” van de heren Dr. Dauwe en Dr. Schockaert. Men kon ze overhalen samen te werken.

    Een beschermcomité werd opgericht met onder ander Kardinaal Mercier.

    De “Bond” met een pluralistisch karakter was geboren op een eerste officiële vergadering op 8mei 1921.

    De basisstrategie:

    1) De bevolking overtuigen met propaganda van een rechtvaardige zaak.

    2) Politiekers onder druk zetten om de wetten te veranderen in het voordeel van “Grote Gezinnen”

    3) De massa van “Grote Gezinnen” aan zetten om op te komen voor eigen belang.

     Na korte tijd werd de naam omgedoopt tot “ Bond der Kroostrijke gezinnen.

     



    Te Rollegem gesticht in 1933 aldus een niet te achterhalen feit op dezen ogenblik.

    Wat we wel konden achterhalen is dat de eerste voorzitter de Heer Jozef Vandeghinste die tevens gemeenteraadslid werd en in 1937 na het overlijden van burgemeester E. Everaert 1ste schepen en dienstdoende Burgemeester.

    Hij was vader van zeven kinderen, Lucien, Jacqueline, Agnes, Simone, Anne-Marie, Monique en Jozef.

    Julien Declercq was 35 jaar voorzitter van de “ Bond” op 9 mei 1981. Hij gaf de fakkel door aan Achiel Platteau.

    Het was in de jaren vlak na Wereldoorlog II dat Julien door de toenmalige proost E.H. Willems en door enkele wijkmeesters gevraagd werd het voorzittersschap van de “Bond der Kroostrijke gezinnen” waar te nemen in opvolging van Jozef Vandeghinste, die einde 1946 overleed.

    In die tijd had Rollegem nog geen vlag en Julien ging het nodige geld bijeen halen.

    Kunstschilder Achiel Platteau zorgde voor het ontwerp: het gezin was toen nog “in” en dit symbool was natuurlijk in de vlag terug te vinden.

    Op 10 juli 1955 werd het vaandel plechtig ingewijd door Mgr. Desmedt.

    Inderdaad het noemde kroostrijke gezinnen. In 1979 werden er niet minder dan 10 gezinnen in de bloemen gezet met meer dan zeven kinderen!

    Een van de hoogtepunten was een groot feest met als gastheer Nand Baert in 1980.

    En dit jaar 2008 wordt het dan 75 jaar onder leiding van Toon Vanneste. Samen met Leen Vandeputte als secretaris, Tine Blankaert leden administratie, Kinderoppas Van de Walle Babs, Penning meester Hennin Johanna, voor gezinssport Breye Philip, Cultuurwerk Vandecasteele Graciane en de korting Kaarten Remmerie Tracy.

     

    Voor de tachtigste verjaardag is Antoon Vanneste nog steeds de voorzitter

     

     

     

     





    De oude en de nieuwe vlag

     

     

    Gezinskrant "De Bond"om de 14 dagen


    Grote feesten op getouw 2013 gezinsbond wordt 80 jaar. Hou alvast het laatste weekend van juni vrij

     

     

     

    Een greep uit de activiteiten:

     

     

     

    Tweede handsbeurs:iedereen kan zijn overtollig gerief( speelgoed, baby-uitzet, kledij enz) zelf te koop aanbieden. Naast het inschrijvingsgeld is de opbrengst voor de verkoper.

     

     

     

    Paasfeest: Jaarlijks organiseren we op paaszaterdag een heus paasfeest, waarbij de paashaas ons de wegwijst waar de eitjes ongeveer verborgen liggen. Dit gaat steevast gepaard met een gezellig samenzijn onder alle aanwezigen.

     

    Barbecue: Veelal gecombineerd met een aangename fietstocht voor het ganse gezin, verzorgen we een heus barbecufeest voor jong en oud. 

     

    Halloween: in een spookachtig kader zorgen we voor griezelige animatie tijdens een korte wandeling in de duisternis! Nagenieten doen we dan meestal met een hapje en een drankje.

     

    Sinterklaas: naar jaarlijkse gewoonte vraagt de Gezinsbond aan de Sint en Piet dat ze, voorzien van snoep en speelgoed, de kinderen een huisbezoekje brengen.

     

     

     

    Losse activiteiten worden ook voorzien zoals;

     

     

     

    Kinderactiviteiten, info-avonden, knutselavonden voor volwassen en kinderen, kinderkoken, samenwerking met andere verenigingen (vb kerstmarkt)

     

    Bij iedere activiteit genieten de leden van de Gezinsbond een verminderde inschrijvingsprijs.

     

     

     

    Voordelen voor de leden van de Gezinsbond: gezinskaarten bij openbaar vervoer, ENI(Nuon) telenet, dienstencheques, GSMkaarten, bioscoop plaatselijke handelaars enz....

     

     

     

    advies en hulpverleningallerhande: Sociaal- juridisch ouderen-gehandicapten-zieken, gezinsverzekering, energieconsulent.

     

     

     

    Georganiseerde en voordelige vakanties

     

     

     

    Kindergerichte service: kinderoppas, tweedehandsbeurs,........;

     

     

     


    Categorie:historiek Gezinsbond
    » Reageer (0)
    23-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    De kunstenaar zegt:

    “Cela n’a rein avoir” dit-il

    'Dat heeft er niks mee te zien', zegt hij

    Le bonheur est quelque chose que le choisis à l’avance. Que j’aime ma toile ou pas ne dépend pas de meubles ou de la décoration –ça dépend plutôt de la façon dont moi je la perçois

    Het geluk is iets wat ik op voorhand heb gekozen. Of ik van het doek houd, hangt hiet af van de meubels of de decoratie - dat hangt eerder af van hoe ik het doek waarneem.

    “C’ est déjà décidé dans ma tête que j’aime ma toile. C’est une décision que je prends tout les matins à mon réveil”

    "Mijn besluit staat vast dat ik van het doek houd.. Het is een beslissing die ik neem elke ochtend als ik wakker word "


    ’Jai le choix, je peux passer la journée en comptant les difficultés que j’ai avec ma toile et remercier le ciel

    Ik heb de keuze, ik kan de dag doorbrengen met het tellen van de moeilijkheden die ik heb met het doek en de hemel danken

    Chaque jour est un cadeau, est aussi longtemps que je pourrais ouvrir mes yeux, je focaliserai sur le nouveau jour et tout les souvenir heureux que j’ai amassés tout long de ma vie

    Elke dag is een geschenk, zolang ik mij ogen kan openen, zal ik mij concentreren op de nieuwe dag en alle gelukkige herinneringen die ik in mijn hele leven heb verzameld

     

    “ La vieillesse est comme une galerie d’art- Tu retires de ce que tu as amassé”

    Ouderdom is als een kunstgalerie-je weerhoudt wat je verzameld hebt

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    16-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

                                              Achiel Platteau

    Hij werd Geboren te Kortrijk op 24 Maart 1919. Al vroeg ontdekten de onderwijzers zijn teken talent. Zo belande hij op 12 jarige leeftijd in de kunstacademie van Moeskroen. Wat later volgt hij les aan de academie van Kortrijk. Tijdens zijn militaire dienst (17 maanden) ziet hij de kans de cursussen te volgen te Brussel.  Daar word hij bekroond voor het eerst met het gouden ere metaal. Tijdens de oorlogsjaren had hij zich ontpopt als geliefd portretschilder( Krijgsgevangene geweest) terwijl hij ook stemmig stilleven en bloemstuk graag beoefende, maar uiteindelijk droeg het heuvellandschap van zijn streek zijn voorliefde weg. Het werk van Achiel bezit een volkomen eigen authentiek uiterlijk gezicht en innerlijk gelaat. Het innerlijk gelaat van zijn werk heeft rust, stilte en verademing. Over het œuvre van de kunstenaar hangt een sluier van weemoed , een introvertheid gericht op het verleden. Op al dat gave en goede dat in deze tijd tot bouwval of verdwijnen gedoemd is, maar dat hij nog net met kleurige verf weet te bestendigen.  En als het al in werkelijkheid reeds verdwenen is , het nog uit de herinnering en verbeelding weet op te roepen, de met riet of stro bedekte hoeven onder een hoog en bewogen geluchte, of in innige, ingetogen stemming van begijnhoven en kerkinterieurs. “Dat men mij als sfeerschilder beschouwd” zegt Achiel wist ik zelf niet “ ik wilde mij alleen uitdrukken in de kleur. Kleurentechnieken en licht en schaduwspel geven echter onvermijdelijk een speciale sfeer.” Voor hem is het kwestie van toevoegen en schrappen. Alles wat de natuur ons biedt is kunst. De schilder kan hiervan een aspect gaan uitwerken. De natuur is zo volmaakt dat men ze bij het vastleggen op doek niet moet veranderen. Ik voel mij gelukkig, dat ik als schilder, dank zij de techniek van licht en schaduw en de beheersing van het lijnenspel, de mogelijkheid krijg de natuur bij te werken “ aldus de kunstenaar zelf.”



                                             

    Hij is nog van het ras der sfeerschilders, te midden van denderende hijskranen, kille torengebouwen, en jachtige straten, omdat de sloophamers der twintigste eeuw wel het oor, het oog en het gezicht kunnen kwetsen, maar nog niet raakten aan het innerlijk gelaat de ziel, het heiligdom van sommige bevoorrechten.  Zijn werken zijn als balsem op de huid van dit geteisterd en gelittekend mensdom.

    Achiel behaalde de gouden Medaille in 1937 en 1938 in de Kustacademie te Moeskroen en te Kortrijk. Hij is laureaat van de arbeid sierkunstschilder sinds 1952 en behaalde in de tentoonstelling de bronzen medaille CEAE Kunst in Europa te Brussel in 1973. Ook een bronzen medaille bij de beroepskunstenaars te Brussel in 1976. Hij werd laureaat met een bijzonder prijs van het publiek Gaverprijs 1976 bij 152 deelnemers

    In 1945 stelt hij tentoon voor de eerste maal in de rookzaal van de schouwburg te Kortrijk. Het duurt daarna tot 1971 vooraleer we de kunstenaar opnieuw met een individuele tentoonstelling terug zien.

    Het werk van Platteau bezit een volkomen eigen authentiek gezicht. Vromelijk kenmerkt het wek zich door een gedurfde en toch verfijnde en precieuze meszetting gepaard met aan ambachtelijke vaardigheid. Hij is een schilder die met passionele bezetenheid de schoonheid van het heuvelend landschap, bezuiden Kortrijk in kleuren vastlegt. Hij doet het technisch beheerst en met uiterst rijk en verscheiden pallet van neventinten en tonaliteiten, op basis van slechts weinig bruinachtige grondtonen. Thematisch is zijn werk beperkt tot combinaties van aarde, lucht, wolken, bomen en hoeven maar ook sfeervolle kerkinterieurs en begijnhoven waarbij de kleine prachtig omlijste werkjes als ware pronkstukjes aandoen

    Het innerlijk gelaat van Plattaeu’s werk heet “rust” stilte, verademing. Dit innerlijke aspect gaat trouwens in volmaakte harmonie met het palet van de kunstenaar.Over zijn werk hangt een sluier van weemoed.


                                          

    Achiel haalde het bronzen eremetaal kunst in Europa 1973.

    Op de tentoonstelling van november 1976 stelt men voor de eerste maal,  aanwezigheid van bloemstukken vast. Ook zwart-wit wil hij als tekenvaardigheid bewijzen. Bij de opening hoorde men , dat de eigen gemeente druipend van landelijke schoonheid die elke seizoenwisseling op de glooiende hellingen bied, blijf de onuitputtelijke inspiratiebron.  In het mooie dorpskerkje vind hij, steeds weer verrassende kijkplaatjes. Kenmerkend is dat vele werken uitsluitend met paletmes tot stand kwamen.

    Bij het behalen van verscheidene onderscheidingen werd Achiel ook op het gemeentehuis onthaald. Er werd een korte schets gemaakt over zijn œuvere en zijn bekomen prijzen. Hij hield expositie te Brussel in het Rogiercentrum en in de galerie Hena Internationaal, Zulte villa Salome, Waregem Galerie Da Vinci, Charleroi in Van 1 tot 12 november 1979 houd hij zijn 10 individuele tentoonstelling in de rookzaal van de stadsschouwburg te Kortrijk

    In 1981 op de tentoonstelling  stellen we vast dat Achiel evolueert naar specifiek kerkinterieurschilder. Men heeft hem wel eens de schilder der stilte genoemd. De vele vrome hoekjes van de kerk uiten zich in doeken tot religieuze stemmigheid. Hoewel hij ook opnames toont van andere kerken, toch blijven zijn Rollegemse kerkinterieurs pareltjes. De kern van zijn werk is; een sacrale stilte, gevolg van schoonheid die niet uitbundig is maar tot de essentie doordringt, geraffineerd tot op het punt dat de stilte voelbaar wordt. Een stilte die schreeuwt om gehoord te worden.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    15-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Landelijke Gilde
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    surf naar onze website: Landelijke Gilde

    St Antonius Abt in feest leest er alles over opdeze pagina

     

     

     

     

     

     


    » Reageer (0)
    09-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    Alma Jamaers.

    De sinds in 1969 woont de kunstenares hier te Rollegem. Ze is afkomstig uit het Limburgse Maaseik, en woont nu in de Groene Dreef, ze is samen met haar man naar West-Vlaanderen afgezakt, omdat hij hier in de streek werk gevonden had. Zij werd geboren op 21 september 1944, na vier jaar kunstacademie kan ze met een zekere tevredenheid haar schilderijen aanschouwen. En ze wilde die tevredenheid delen met een ruim publiek. Daarom stelde ze haar werken tentoon tijdens de week van de amateurskunsten. Pas tijdens de opleiding kon ze haar creativiteit volledig ontplooien. Haar technieken blijven evolueren en ze begon stilaan haar eigen stijl te vinden. Ze stelde tentoon met tien andere kunstenaars, en stelde vier van haar werken tentoon. Haar eigen favoriet heet “Wall Paintings” het is een interpretatie van een stuk uit de muurschilderijen van Altamira.  Een werk waar verschillende technieken en materialen bij gebruikt werden. Zij hoopte nog in 2006 een tweede deel van dat werk te maken, een tweede luik zeg maar. Ze stelde tentoon van april tot mei 2006 in het Erfgoedhuis.



    Jean-Pierre Seynaeve

    Wonende in de Rollegemkerkstraat, afkomstig van Luinge is het algemeen geweten hoe verdienstelijk Jean-Pierre als kunstenaar en lesgever is. Deze wonderlijke man is zowel over abstracte als figuratieve kunst zeer bevlogen als men er hem over aanspreekt. En terwijl hij beide landstalen vrolijk door elkaar haspelt, begeestert hij zijn  leerlingen en andere omstaanders zoals allen de oude meesters (Les grand maîtres) dat vroeger deden. Door de jaren heen ontwikkelde hij een sterk aanvoelen voor klassieke en hedendaagse tendensen



    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    02-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    Noël Naessens

    Een Rollegemnaar geboren in 1950, maar woont sinds 1970 te Marke Kunst vormde altijd al een essentieel onderdeel van zijn leven. Sinds zijn 21ste volgde hij Kunstonderwijs rond figuurtekenen. Later specialiseerde hij zich in olieverf, acrylverf en aquarel. Hij is per week ongeveer naast zijn beroepsleven 15 uren met kunst bezig. De kunst is volgens hem een stukje schepping, zijn kind. Hij maakt zowel abstracte of figuratieve kunst. Hij verkoopt niet vaak werken, en doet slechts sporadisch mee aan wedstrijden. Hij organiseert maar zelden tentoonstellingen, hij creëert uit liefde. Toen hij in Marke tentoonstelde met het werk “Hier laat ik je los”  was het publiek verbaasd over zijn kwaliteiten. Hij creëert uit liefde de professionele uit de brode.



             

    Shirley Vanquickelberghe

    Ze nam deel voor de derde keer aan kunst in Kortrijk. Met haar schilderij “Zomers gevoel” veroverde ze de harten van het publiek. Het was 2003 de kunstenares is pas van Rollegem naar Kooigem verhuisd. Shirley is al vanaf haar 17 de bezig met les te volgen aan de academie. Het werd een passie, ze werd naar de lessen gedreven. Het is nu nog een belangrijk deel van haar leven. Na acht jaar opleiding behaalde ze met grote onderscheiding haar diploma van hoger secondair kunstonderwijs. Daarna bleef ze de academie een tijdje trouw als “vrije leerling”. Soms gebeurd het dat ze tijdens haar werk een heel goed idee heeft, dan word dit direct genoteerd, anders waaien de idee weg. Om den brode zou ze het niet kunnen daar ze niet onder druk kan werken. In een tuinhuisatelier werk ze met muziek op de achtergrond, daar vind ze rust en vrijheid. Het moeilijkste vind ze een idee uitwerken. Ze experimenteert met verschillende materialen. Ze heeft al verf gemengd met zand en verder met touwen en keien gebruikt, ze wil ook leder gebruiken. Ze werkt ook regelmatig op vraag, op basis van een foto. Mensen vragen om een tekening te maken van kinderen, of van grootouders en of een koppel. Zij wil ook voorbereidingen treffen om een eigen tentoonstelling. Haar zoon heeft zelf voor haar een website gemaakt http://www.shirley-vq.tk.  sinds een tijdje zijn de kinderen de deur uit en kan ze zich ten volle  uitleven op het doek In 2007Stelde de 53 jarige (1954) kunstenares  voor een origineel cadeau onder de kerstboom tentoon op de Kwarmont in de galerij “Noorderzon” zo een dertigtal werken. Warme levendige kleuren zijn de typische kenmerken van de kunstenares. Schilderijen waar rood en oranje de boventoon voeren. Haar werken zijn een mengeling van abstract met een vleugje realiteit. Warm en intense kleuren zijn haar visitekaartje, vooral de passionele rode tinten, omringd door diep zwart. Ze laat zich inspireren door dagelijkse dingen. Ze is langzaam een andere weg aan het inslaan, meer naar het abstracte toe. Iedereen laat ze zijn fantasie de loop, net zoals zij haar inspiratie zijn gangetje laat gaan.



                                                           


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    19-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    Albert Buyck

    Geboren te Desselgem op 18/10 1928 wonende in de kerkstraat 104. (Nu te Kortrijk)

    Tentoonstelling november 1976



                                        Carine Despriet

    In de Eikendreef vinden we Carine een 52 jarige dame, zo opgewekt en gedreven, zo stil zijn haar geometrisch-abstracte doeken. Haar doeken worden opgebouwd in lagen . Ze werkt bewust in reeksen en het ene werk is als het ware voorstudie voor het volgende. Laag per laag laat de kunstenares zich meevoeren in de sfeer van de stilte en ingetogenheid. Met bruinen, grijzen en witten speelt zij een subtiel spel van licht en schaduw. De stille schilderijen nodigen uit om er bij weg te dromen 2008 nog een foto nemen!!!!



                                         Peter Van Ammel

    De Rollegemnaar wint tweejaarlijkse Alfons Blommeprijs voor schilderkunst, te Roeselare,  met zijn schilderij “Une Fleur pour Charles Baudelaire”

    Peter woont in de Tombroekmolenstraat, alle tijd die rest na zijn dagtaak wijdt hij aan de schilderkunst. Hij is nu in 2005 reeds zes jaar door de microbe gebeten, het is een must, soms zelfs een last, maar het moet. Hij schildert vooral abstract, maar integreert ook altijd figuratieve elementen in zijn werk. “Mensen moeten opnieuw leren kijken” zegt Peter. De werkelijkheid vormt altijd de inspiratie van zijn werken. Die werkelijkheid kan bijvoorbeeld een werk van een grote meester zijn. Die interpretatie, die in geen geval een kopie is, samen met een aantal toevalligheden vormt dan een totaal nieuw beeld. “Alles kan een werk beïnvloeden” aldus de kunstenaar “ een boek, een gesprek, een beeld in de straat, kortom alles wat hij meemaakt, heeft rechtstreeks of onrechtstreeks een invloed op zijn werk. Mocht het kunnen  dan maak ik van schilderkunst mijn beroep, ik ben er dagelijks mee bezig, niet altijd met de borstel maar vormen ideeën en het mentaal voorbereiden. Het is ook vaak hard om van mijn werk afstand te nemen. Ik wil weten waar mijn werken terecht komen , waar ze zich bevinden, ik ben er emotioneel met verbonden. Hij gaf in 2005 een tentoonstelling in de galerij “Montanus” in Diksmuide, ook in Oostende waren werken van hem te bewonderen. Hij nam al regelmatig deel aan een wedstrijd dat heeft de kunstenaar de kans om het grote publiek te bereiken. Je ontmoet er mensen die echt met kunst begaan zijn. Toch is er een zekere barrière om met het werk naar buiten te komen. De kunstenaar legt in zijn werk zijn ziel bloot, het is een stuk van hen zelf, en hij weet niet wat het publiek er zal van denken. Het doet dan ook deugd voor de kunstenaar indien hij nu en dan eens een prijs wint. In de commentaar bij Peter zijn tentoonstelling in het buurthuis lezen we dat in zijn werk de emotionele factor sterk aanbod komt en het drukt een zekere zwaarmoedigheid uit. Maar soms vind je in zijn werken de mildheid van lichte sierlijke dansmotieven. Na jaren van rusteloos laboratoriumwerk, is hij nu aan een stevig opbouw bezig.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    12-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Jean-Jacques Deweerdt

    Rollegemse kunstenaar stelde in februari 1995 tentoon in de galerij Gaselwest. Zijn vernissage werd ingeleid door dichter Dirk Rommens. Geboren in 1952, volgde het Hoger Grafisch Instituut van Gent en de Koninklijke Academie van Kortrijk. Hij schilderde reeds meer dan twintig jaar, maar stelt eerder mondjesmaat tentoon. Hij werd reeds verscheidene malen geselecteerd o.m. in de Prijs van de stad Ronse voor schilderkunst 1976. De Prijs van jonge Vlaamse schilderkunst in Moeskroen. De Prijs van Landschap Michel Depypere in 1979 en in de Happening Beelden Kunst en Muziek1988.Hij is overigens ook één van de stichters van de Hélène van Staphorststichting de kunstvereniging. Zelf zegt de kunstenaar” Ik werk verhalend rond vertellingen, die zowel religieus, werelds als beschrijvend kunnen zijn. Verder is er natuurlijk de grote aandacht voor kleurenharmonie. Een werk kan van start tot laatste penseeltrek, over drie tot vier jaar gespreid zijn.”Hij schildert portretten maar het liefst landschappen. Daarvoor verlaat hij vaak zijn Rollegemse atelier en trekt de natuur van Noord Frankrijk in.

    Zijn benadering van de kunstwereld is die van kritische afstandelijkheid. Zijn overgrootvader was Karel Noppe, lesgever aan de academie en ontwerper van kostuums van de eerste Guldensporenstoeten begin 1900.



          

    Carine Houtekier

    Ze werd geboren op 18 juli 1980  Haar werken zijn vooral een samenspel van abstracte indrukken, landschappelijke en organische elementen die in elkaar lijken over te gaan. Kunst kan soms heel confronterend werken, maar ze wil zeker de schoonheid niet wegvegen die mens en natuur bieden. 

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.harmonie



    de koninklijke harmonie is 150 jaarEigen website: klik hier

    Klik op logo Nieuwe foto's, lees verder over de geschiedenis

    De Koninklijke Harmonie St. Cecilia

    Harmonie Sint-Cecilia150 jaar

    In 2011 was de harmonie 150 jaar jong!

    Daarom zochten zij oude foto's, beeldmateriaal, krantenartikels enz.

    Kunstenaar Jean-Pierre Seynaeve, schonk een prachtig beeld van de harmonie.

    Burgemeester Lieven Lybeer kreeg de gelegenheid het te onthullen.

    Feestelijkheden;

    er was een verbroederingsweekend met de Jeugdharmonie Leisele,

    ze brachten een Jubelconcert, gecombineerd met diner.

    er was een feesthappening in het centrum. Verschillende muziekkorpsen zijn van de partij.

    ze hadden hun jaarlijkse mosselsouper in de parochiezaal.

    het jubeljaar werd afgesloten met een "oberbayeravond.

     wij brengen u alvast een stukje historiek

    Het was waarschijnlijk niet het eerste korps dat Rollegem, zag geboren worden. Een document uit de Kortrijkse stadbibliotheek spreekt over een optocht door Kortrijk in 1848” voorgegaan al spelende door het muziek van de parochie Rolleghem”

    Een fanfare werd gesticht op 10 september 1861, welke later werd omgevormd naar harmonie. Het was een losse’ groep om het stille dorpsleven wat op te vrolijken, welke is uitgegroeid tot een culturele vereniging. Het eerste voorzitterschap werd waargenomen door de burgemeester Constant Vandermeersch, die opgevolgd werd door Remie Salembier in 1887. In 1905 was het de beurt aan Vandeghinste Albert hij was toen pas 25 jaar wanneer hij zijn oom opvolgde., deze hield de leiding tot 2 december 1967 om op zijn beurt opgevolgd te worden door Georges Vandeghinste.

    Het eerste festival had plaats op 9 juni 1872 ter gelegenheid van het 11 jarig bestaan. Tien buurmaatschappijen namen er aan deel: Dottenijs, Wevelgem,  Moeskroen, Warcoing, Marke, Zwevegem, Lauwe, St.- Genois, Herseaux  en uiteraard Rollegem.

    Festival in 1933 ter ere van Albert Vandeghinste ter gelegenheid van 30 jaar voorzitter van het muziek. Volgende verschillende maatschappijen waren aanwezig; Ingooigem,  Wijtschate, Dottenijs, Ruien, Marke, Aalbeke, Warcoing, Etaimpuis, Bavikhove, Mont-à-Leuse, Heestert, Bellegem, Watou, Bissegem, Rollegem-

    Capelle, Kooigem, Luinge, Lauwe, Rekkem en St. Denijs.

    De fanfare begint  geregeld uitstappen te plannen, geholpen door boer Delanglez, die met zijn paard en kar voor het vervoer zorgt.

     In 1911 wordt een muziekschool opgericht in de Molenstraat te Tombroek met als lesgever de “sous-chef de la musique de Rolleghem” Jos Vandemaele hij werd later gemeentesecretaris te Bellegem. De enige leerlingen waren Julien en Polydor Declercq. In het zelfde jaar trok de fanfare naar Antwerpen met 40 deelnemers alwaar ze op de Groenplaats een concert geven.

    In 1911 Had Camille Billiaerd, een inboorling van Rollegem die in Antwerpen carrière had gemaakt, had er voor gezorgd dat het corps daar eens kon gaan spelen.”Deju, naar Antwerpen had er een commissielid gezegd “ Het muziek van Rollegem naar Antwerpen voor twee dagen” ! Wat een grote gebeurtenis was dat niet voor iemand die van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat op de akker ploeterde of tjikketjakte aan het handweefgetouw.

    Veertig Rollegemse muzikanten en hun commissieleden met een “harte lijk een koekebrood” dicht opeen gepakt op de stoomtram, welke hen eerst naar Kortrijk bracht. De president had zijn “sjiekste”(mooi) kostuum aan, een hoge kol en een plastron die veel te veel spande. Het was een warme zomerdag, vandaar dat het zweet van hem “huste”(stoomde), gelijk de goot aan de achterdeur van “’t hof van Commerce “ kon overlopen als het ’t “frem” (hard) regende en daarbij nog de grote responslabiliteit over al de muzikanten Toen dat ze Brussel naderden kon niemand nog een woord zeggen. Brussel! Verdomme ’t was nog eens zo groot als Kortrijk en Rollegem samen, en ze zagen maar langs een kant. Meer dan veertig zielen stonden elkaar te verdringen om toch maar door één van de twee kleine venstertjes te kunnen kijken naar iets wat ze nog nooit gezien hadden. En de commentaar die erbij hoorde: al die hoge huizen, die mooie brede straten en al dat sjiek volk! Een elektrische tram! Een uur later was het zover.  Met veel geknars en omgeven door een massa rook en damp, stopte de trein in het centraal station. Miljaar de miljaarde, een overdekte station, wie had dat ooit gezien. De gits Camille was niet tijdig op het appel en ze hoorden uit een café recht tegenover het station enkele bugelstoten uit “ Chez Suzette”, de vicepresident die kost wat kost wilde dat zijn muzikanten treffelijk voor den dag kwamen, brieste in alle toonaarden om ze tot de orde te roepen. Maar pas twee uren later, kwam hij nu nog roder dan er voor buiten gestrompeld. Deju, wat hadden ze hier toch goed bier, maar ’t was wel wat duurder; 6 cent voor een glaasje met een hoge “kol”!!!  Hij had het optreden van zijn muzikanten op het “Groenplein gemist. Gelukkig moest hij niet meespelen.

    Men logeerde in het hotel “Chez Pays” onder een kritische blik van den portier, met na veel  geen en weer geloop had iedereen zijn kamer. Uitgezonderd de Rosten en zijn maat. Die twee probeerden de hele tijd de lift, van boven naar beneden en van onder naar boven, tot hij tussen twee verdiepen in blokkeerde. De portier was razend.

    Na door de president op de gevaren van de rode of blauwe lichtjes gewezen te zijn trokken ze stad in. Ze zagen paleizen van huizen, standbeelden en kerk de grote van bietenvelden. En als er ergens iets honderd jaar oud is, hangen ze overal plakkaat aan met gouden letters. In Rollegem zouden ze overal zo plakkaatjes mogen hangen, uitgenomen aan de jongensschool want die is nog maar 25 jaar gebouwd.

    Tot aan de eerstvolgende kermis werd er te Rollegem over niets anders gesproken dan over “ die grote 2-daagse treinvoyage naar Antwerpen”

    Het schijnt dat het de eerste maar ook de laatste keer geweest was dat er een muziekkorps in dat hotel heeft mogen logeren!

    Op 21 oktober 1918 staat de fanfare aan de gemeentegrens “De Lante” de Belgische en Engelse soldaten op te wachten. Een zegetocht met het gemeentebestuur, het lokte veel volk in de Rollegemse straten.

    In 1955 ter gelegenheid van vijftig jaar voorzitterschap van Vandeghinste Albert, namen 20 harmonies en fanfares deel aan dit festival Ze besloten den dag met een knetterend vuurwerk dat tot ver buiten Rollegem te zien was.

    In 1959 Bij het overlijden van dirigent Achiel Decock, word Noël Vandecasteele de nieuwe dirigent.(foto’s boek 27)

    Ter gelegenheid van 100 jaar bestaan van het muziek op 10 september 1961(1861-1961) verleende de koning de titel van “Koninklijk” Opnieuw een festival deze maal met een dubbele reden, vooreerst 100 jaar bestaan en ook 55 jaar voorzitterschap van Albert Vandeghinste. Er was een enorme volkstoeloop gezien dat niet minder dan 18 korpsen er aandeel namen. Deze verschillende maatschappijen hebben gekomen;Tuqnet- Mont-à-Leuse- Dottenijs- Warcoing- Luinge- Rekkem- St. Denijs- Rollegem- Capelle- Bissegem- Kooigem- Lauwe- Marke- Heestert- Bellegem- Aalbeke- Wijtschate en  Bavikhove Het concert werd opgenomen door de radio.

     

    Het was in 1889 kreeg men de eerste vlag die nog altijd bewaard werd in het oud-gemeentehuis, hun lokaal nu “Domino”. Met als  opschrift “ Socété Sainte Cécile Rolleghem 1889” Dit gebeurde onder de nieuwe voorzitter Remi Salembier, deze vlag bleef lange tijd bewaard bij Albert Vandeghinste

    In 1928 kwam de tweede vlag en op 2 december 1962 had de wijding plaats van de 3de nieuwe vlag. Het was de lokaalhoudster, van die tijd ,Marie-Rose welke op eigen krachten en met eigen financiële middelen deze vervaardigd had.

    De op 5 augustus 1880 geboren Albert Vandeghinste , welke in 1905 werd aangesteld in opvolging van zijn oom was een graag geziene voorzitter, het korps was zijn leven. Hij was brouwer en voor muzikanten op herhaling, was er steeds een “pintje” om op adem te komen. Hij sprak steeds met lof over zijn muzikanten en muzikantenfamilies uit den goeie ouden tijd. o.a.  de Gebroeders Vanneste Jules, Remi, René en Achiel. De familie Leplae met vader Louis en de drie zonen Hector, Camiel en René, de familie Lesaffre met vader Achiel en zijn vier zonen Georges, Jerome, Michel en Julien. Nu nog zijner zonen en vaders  aanwezig en met vele jaren dienst.

    In 1963 kwamen de muzikanten op straat in een nieuw uniform, hoe ongelooflijk het ook mag klinken maar pas nu na 103 jaar hadden ze voor het eerst een uniform. Net voor het 120 jarig bestaan werd het totaal vernieuwd. Dit jaar hadden ze een gouden ereplaket ontvangen van minister Laevens.

    Op 9 januari 1965 werd een feest banket aangeboden door hun president Albert Vandeghinste ter gelegenheid van zijn 60 jaar voorzitterschap, een enig feit in de geschiedenis van de muziekwereld  werd er neer gepend.

    De vierde voorzitter, Georges Vandeghinste, Geboren  op 22 januari 1910  had als erevoorzitter Vandeghinste Albert, deze overleed in 1970 in de gezegende ouderdom van 90 jaar. Hij was zelf 64 jaar voorzitter geweest van de maatschappij. Na een heel lange loopbaan als ondervoorzitter Lucien Vandeghinste( de toekomstige opvolger van Georges) en Gerard Stichelbout die overleed in 1971 deze werd opgevolgd door zijn zoon Roger. In twee jaar tijd verloor men twee grote steunpilaren. Op 7 december 1969 werd senator Vandenberghe erevoorzitter en in 1972 kwam het “majorettekorps” flink uitgerust op straat met als meter mevrouw Vandenberghe-Bossuyt en peter Verwee Carl, die ook ondervoorzitter werd.

    Men heeft een jeugdorkest, niemand had gedacht dat het zo vlot zou verlopen een twintigtal jongeren waren bereid samen te musiceren. De leiding van de groep werd toevertrouwd aan J.L. Bertel, welke ook spelend is samen met zijn vader. Hun eerste optreden had plaats tijdens de St-Ceciliafeesten van 1974. Ze noemden zich “Het Kliekske”.

    In 1975 was Noël Vandecasteele dirigent, voorzitter Georges Vandeghinste en Ere voorzitters Gerard Vandenberghe en Carl Verwee. Ondervoorzitters Lucien Vandeghinste en Roger Stichelbout. Het jeugd orkest lag in de handen van de jonge heer Jean-Luc Bertel. Bij de Marionetten was de leiding in handen van Juffrouw O. Deschuyttere.

    Noël Vandecasteele, een rasechte Rollegemnaar werd geboren in 1911? Trad in de voetsporen van zijn vader welke een zeer goed muzikant was. Vanaf zijn 12 jaar leerde hij muziek op school, indien tijd van meester Samijn. Hij bleef ongeveer 47 jaar aangesloten bij de harmonie. Hij werd dirigent in 1959 als opvolger van Achiel Decock.

    Rene Leplae geboren op 5 juli 1889, is lid van sedert 1912, hij maakte als dertien jarige zijnen eerste uitstap mee. Twee van zijn broers, Hector en Camiel(Oud-gemeentesecretaris) waren ze lid van de maatschappij. Hij begon met saxofoon suprano, dan alto en zal waarschijnlijk eindigen als tenor. Rene heeft zes dirigenten gehad; de heer Ramart, Jozef Vandemaele, Jules Vanneste, Meester Samijn, Decock en de huidige Noël Vandecasteele. (1975) Sinds 1964 is hij oprust en is nu 63 jaar muzikant. In 1975 naam hij het laatste deel aan de vereniging van de harmonie zijn gehoor liet hem in de steek. Hij overleed

    In 1976, vader en drie zonen maken deel uit van de harmonie. Vader marcel Bertel geboren op 4 december 1919 volgde op 9 jarige leeftijd dat was 1928 notenleer en 1930 was hij spelend lid van de Koninklijke harmonie van Dottenijs, hij bleef er aangesloten tot 1950, daarna was hij drie jaar aangesloten bij Cercle Avenier van Moeskroen, om dan de volgende drie jaar terecht te komen in het korps van de brandweer te Doornik. In 1956 kwam hij hier terecht en slot zich onmiddellijk aan bij de harmonie. Hij bespeelde de dwarsfluit. Zijn zoon Jean-Pierre geboren in 1942 is ook van jongs af begonnen als trommelaar en daarna de klarinet. Zoon Jean-Luc geboren op 15 augustus 1955 Begon als zeer goeie muzikant met klaroen, dan trombonne en nu hoorn. Den jongste Francis geboren op 15 januari 1959, verkiest de klarinet. De jongste Françoise, houd het bij zingen in het plaatselijk koor.

    In 1975 is er een versmelting van het zangkoor en het jeugd orkest.

    Marcel Beyls, de schoenmaker, een zeer gekend en bemind filosoof, zag het levenslicht op 17 juli 1904 nu 1976, een  72 jarige jonggezel, is op zeer late leeftijd muziek gaan leren en is op heden nog altijd muzikant. Hij was trouwens ook een zeer gewaardeerd helper om zieken te voeren te Lourdes, hij ging op bedevaart om mensen te helpen. Niet om den toerist uit te hangen of om zich zelf maar uit liefde voor de zieken. De eerste maal dat hij ging was in 1947 en nu twintig jaar later , doet hij het nog met de zelfde overtuiging. De talrijke zieken die hij in die vele jaren geholpen heeft zullen dit zeker ook niet vergeten. De jeugd is ook in 1976 muzikaal aangelegd. Ongeveer 20 jongeren volgen lessen bij Michel Loncke voor slagwerk en tamtam. Tevens geeft hij ook les aan de majorettes. J.L. Bertel en Paul Verhue staan in voor het aanleren van de klarinet. Lucien Vandecasteele en Paul Verhue staan tevens in voor de notenleer. Op 14 november sluit men het werkjaar af in de stadsschouwburg met een winter concert o.l.v. Bernard Courtens en het St-Ceciliafeest op 28 november. In deze viering ter nagedachtenis van de overledenen en in het bijzonder voor de heer L. Du Faux bestuurslid. Men zal ook dit jaar vier leden het ereteken “In Veterani Honoren”  opspelden nl. René Vandevelde, Robert Coussement en Cyriel Wante, die 45 jaar spelend lid zijn en Lucien Vanhoutte 25 jaar spelend lid.

    Georges Vandeghinste, Geboren  op 22 januari 1910, was vanaf zijn 16 jaar spelend lid in de harmonie en bleef dit gedurende 30 jaar. Vanaf 1957 werd hij ondervoorzitter en sinds 1967 was hij voorzitter. Hij overleed in  januari 1977

    Georges Vandeghinste, word zoals verwacht opgevolgd door Lucien Vandeghinste ondervoorzitter sinds 1967, het  dateert  sedert 1905 dat een Vandeghinste voorzitter is. Ook Salembier Remi welke voorzitter was van 1887 tot 1905 was familie van Vandeghinste Gilbert Ook Gerard Isebaert nam ontslag en werd opgevolgd door Patrick Decruynaere.

    Ook Noël Vandecasteele dirigent houdt het na het bereiken van de 66 jarige leeftijd voor bekeken, een jeugdige kandidaat staat klaar, hij was reeds bekend in de middens, hij was er klaar voor de 22 jarige en zeker de jongste dirigent van het land Jean-Luc Bertel. Hij zag het levenslicht te Doornik op 15 augustus 1955 O. L. Vrouw hemelvaart. In de plaatselijke gemeenteschool was hij een de beste leerlingen. Ook in de technische school te Moeskroen was hij een knap student. In de stedelijke muziekschool te Kortrijk studeerde hij hoorn, kamermuziek en notenleer en behaalde er verschillende prijzen. In het conservatorium van Gent volgde hij notenleer en behaalde ook daar de eerste prijs. Hij is vrijwillig bij het leger gegaan, waar hij na de normale opleiding werd ingelijfd bij de muziekkapel van de binnenlandse strijdkrachten te Aarlen. Ook dit jaar heeft er met de nieuwe dirigent een lenteconcert plaats, samen met het optreden van het Kliekske. Het Is Gerard Isebaert die de mensen verwelkomt.

    Voor den 116 maal vierde de harmonie hun St-Ceciliafeest,(1978) bij  het uitreiken van Fedecameretekens, P.m. Zilver was het dit jaar Ovaere Marie-Rose, meter van de harmonie en lokaalhoudster, 15 jaar actief, Lucien Vandeghinste, Germain Maes en Isebaert Gerard secretaris. Muziekanten met 25 jaar dienst I.V.H. Zilver Courcelles André, Declercq Jozef  Lesaffre André Lesaffre Jozef en Paul Verhue. 45 jaar I.V.H. Goud 1ste klas Bertel Marcel. 50 jaar activiteit (Ridder en Fedecamorde Courcelles Jules, Vandecasteele Noël en Vantomme Andre  65 jaar Commandeur in de Fedecamorde Declercq Julien. Julien werd geboren op 26 december 1894. Reeds in 1911 volgde hij muzieklessen samen met zijn kozijn, oud-burgemeester van de gemeente.  Zoon Jozef stap reeds in de voetsporen van vader Julien en wellicht zal zoon Michel dat doen tegen het volgende feest.

    De Rollegemse harmonie promoveerde naar 2de afdeling  in april 1979 onder leiding van Jean- Luc  Bertel. Het gebeurde te Langemark Het was een hele gebeurtenis. Het concert bestond uit vier delen ; de militaire mars nr1 van Frans Schubert, door Sinfonia in Bes van Joh. Chr. Bach dat bestond uit drie delen met vooral de Klarinet van Pol Verhue welke aanbod kwam. Arioso van de zelfde auteur volgede als nr. 3. De mars “for anniversary van Serne Leneen besloot met een daverend applaus. na de pauze  werd gestat met de Ouverture “H.M.S. Pinafore van Sullivan” Higlights from Jonathan Livingstone Seagull was het grote succes van de avond. The Marchin Bleus was het derde nummer, daarna kwam “Parade 79 mars van de dirigent Jean Luc Bertel, opgedragen aan de twee erevoorzitters Carl Verwee en Gerard Vandenberghe. Daarna was het een optreden van “’t Kliekske” onder leiding van Lucien Libeer.

    1980 het bestuur ziet er uit als volgt; Ere voorzitters Gerard Vandenberghe, Carl Verwee. Voorzitter: Lucien Vandeghinste. Ondervoorzitters; Germain Maes Hervé Nottebaere. Secretaris: Patrick Decruynaere. Schatbewaarder Lucien Libeer. Leden Jean-Pierre Bertel, Ghyssel-Ovaere Marie-Roos, Gracienne Herie, Marnix Soens, Maurice Soens, John Vanasten en Medard Vanasten. De muzikanten krijgen een nieuw uniform en het majorettekorps schakelt over naar drumband.

     

    Het 120 jarig bestaan wordt de viering geleid door Jean-Luc Bertel op 27 juni  1981. Muziekkorpsen uit Dottenijs, Marke Heestert, St. Denijs en Bellegem kwamen het feest opluisteren samen met het korps uit Rollegem. Het was de bigband jazzgroep uit Mont-à-Leux welke s’ avonds een nieuw geluid bracht. Het staat beschreven dat het een natte bedoening was het regende.

    In 1986 is de maatschappij 125 jaar en er was feest, een jubileumfeest wat men zomaar niet kon laten voorbij gaan. Twee bijzonder hoogte punten op het programma. Een ervan  is onbetwistbaar het bezoek van de muziekkapel van de luchtmacht op vrijdag 6 juni 1986. Het grote Harmonieorkest stond onder leiding van Luitenantkapelmeester Alain Crépin, bijgestaan door hoofdonderkapelmeester Jean-Luc Bertel, die tevens dirigent was van de harmonie. De muziekkapel van de Belgische luchtmacht telde zo ongeveer 52 muzikanten, allen gediplomeerde van onze conservatoria en uit een signaalkorps van 19 muzikanten. Dit laatste onder leiding van tamboer-majoor Jean Foucart. Om den avond te besluiten kwam de voltallige bezetting (orkest en signaalkorps) aan bod om enkele marsen te vertolken. De tweede activiteit vond plaats op 22 juni met een muziekfestival. Op het schilderachtige dorpsplein komt de “Showband Axel” uit Axel, Nederlandse kampioenen ere divisie show KNF 12/10/1985. Om 11 u was het de beurt aan jong Eendracht Aalbeke. Om 14.00u was het dan de Showband Axel, om 14.30 was het de beurt aan de “Deizelse Drumband”  Om 15 de parade door St. Jan uit Marke, jong en moedig uit Bissegem, de St. Leonardszonen uit Bellegem, en de verenigde Vrienden uit St-Denijs,. Tegelijkertijd speelde op de kiosk een concert door Royale Union Musicale uit Dottenijs. De showband kwam nog eens terug om 16.00 u en om 16.30 u de Deizelse drumband, om daarna te beëindigen met een sterparade en een finale.

    Op 19 april 1998, de 136 jarige harmonie stond  onderleiding van dirigent Francis Goemaere. Met een weelderige haardos en dito baard uit den beekweg. Beroepshalve is hij muzikant bij de Belgische Zeemacht. Verder zorgt hij als penningmeester voor de kas van vzw folklorefeesten. Hij is ook spelend lid bij de fanfare de Ridder Jans Zonen in Dadizele.Voor deze gelegenheid verscheen men voor het publiek in het nieuwe uniform. Het nieuwe uniform bestond uit een grijze broek met een militaire snit, doch zonder epauletten. De vest is min of meer een kopie van het uniform dat door het muziekkorps van de marine wordt gedragen. Op het wit hemd wordt een rode das gedragen. Een nieuwigheid was dat de muziekanten geen hoofddeksel meer dragen. Vroeger was dit een Kepie, doch bij het uniform dat voor het eerst in 1979 werd aangetrokken, had men dit vervangen door een bootachtig mutsje. Daar sommige dit niet altijd droegen heeft men besloten geen hoofddeksel meer te dragen.

    Bij het honderdjarig bestaan van de Harmonie was er in 1961 een muziekanten familie van maar liefst zeven personen. Achiel Lesaffre, die het levenslicht zag te Aalbeke op 18/12/1885, hij had vijf kinderen en al spoedig telde men vijf lesaffre’s. Jerome een van de vijf huwde en had 9 kinderen waarvan vijf zonen en vier vervoegden de harmonie.

    Het lente concert in 1990 staat onder de leiding van dirigent Francis Goemaere.

    In 1992 was het de beurt aan Marino Brodioi en Philippe Soens, Jean-Pierre Bertel en Herve Nottebaere om de medailles in ontvangst te nemen.

    In 1996 Marcel Bertel is 66 jaar muzikant, Hij heeft blijkbaar een straffe lange adem. Van zijn elfde tot zijn 77ste levensjaar speelt hij nu al fluit. Voor zijn verdienste kreeg  hij het erekruis van Commandeur. Georges Derweduwen met 79 jaar en 61 dienstjaren als muzikant, ontving het erekruis van officier. Jozef Declerk en Lucien Libeer beiden 68 en 50 jaar muzikant, kregen het ere kruis van Ridder

    2001 hebben ze hun 140 jaar gevierd met een taptoe en een kroegen tocht. Iedere zondagvoormiddag is er een gezellige drukte in café “De Volksvriend” want dan is er repetitie van ‘t muziek. Al sinds 1986 staat dirigent Francis Goemaere aan het roer. Men had dit jaar een zware tegen slag. Op 4 april enkele dagen voor het jaarlijks concert op 7 april is het lokaal , zaal Domino volledig uitgebrand. Het gevolg was heel veel schade aan de instrumenten. Vooral trommels van de drumband kregen het zwaar te verduren ook pupiters en tal van partituren waren zwartgeblakerd. Het concert werd afgelast en noodgedwongen hebben ze dan de werking stilgelegd tot na de vakantie. De bestuursleden hebben de handen uit de mouwen gestoken om zoveel mogelijk zaken eigenhandig te herstellen. Een titanenwerk dat heel wat onbaatzuchtige inzet en tijd heeft gevergd. Ook financieel was het een zware dobber, men mag rekenen op een schade van rond de 25.000€. In oktober gaat men opnieuw naar het oude lokaal. De Harmonie gaat heel prat op haar drumband, onderleiding van Bruno Vanoverbeke, Rollegemnaar maar woonachtig in Lendelede.

    Op de vooravond van het 150ste jaar van hun bestaan gaan ze rond met een kalender voor 2011, het feest kan nu beginnen. Wij wensen hen alvast proficiat en doe zo verder op naar 200 jaar!

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


    Categorie:Harmonie
    » Reageer (0)
    05-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    In mijn gazette van 28/10 /1983 lees ik dat: onder kunst en cultuur

    er een  Rollegemnaar een tentoonstelling gaf in november 1976. In 1985 en 1986 haalde hij telkens een onderscheiding in de “Jeune Pienture Belge”.  In1987  werd hij daarenboven laureaat  van Stimulans. Hij stelt in 1992 een reeks tekeningen en schilderijen op leisteen “schoolbordjes” tentoon. Die “bordjes “ bedekt hij met glanzende lakverf. Daarop tekent of schildert  hij “beelden of “beeldfragmenten”

    In 1983 wint hij de prijs Hoppeland voor schilderkunst. 
    Hij behaalde een A2-diploma plastische kunst aan het VTI te Kortrijk en volgde ook twee jaar monumentale aan het Sint-Lucas Gent. Hij werd geselecteerd door stimulans ’83, zijnde een promotionele groepstentoonstelling in het cultureel Centrum te Kortrijk met werken van West-Vlaamse jongeren, gevormd in het Nederlandstalig Kunstonderwijs. Deze selectie schonk hem wellicht de overtuiging met zij schilderijen op de goede weg te zijn en was ongetwijfeld ook een stimulans om voor de Vijfjaarlijkse Nationale prijs Hoppeland voor schilderkunst twee weken in te studeren.

    1.    hoppelandwedstrijd             PRIJS HOPPELAND  

    1.     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    29-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur




    Andre Hendrickx overlijden

    Broeder André Hendrickx, scheutist werd geboren te Rollegem op 19mei 1912, in een gezin van zes kinderen,  als zoon van Henri en Elvina Deveugle waarvan er een Passionist werd.

    Hij volgde de lagere school in Moeskroen om zijn Frans te leren. Het was 8 km met de stoomtram. Hij was gefascineerd door de gloeiende vuurmuil, waarin de machinist van tijd tot tijd een schep kolen stopte. Gedurende de zomer trokken ze te voet naar school, een uur stappen. Daar leerde broeder Calix, dat je nooit een minuut mag laten verloren gaan. Deze instelling zou zijn ganse leven bijblijven. Op 14 jarige leeftijd moest de knappe student werken bij zijn vader die huisschilder was van beroep en het druk had. Tien jaar fietste André onder het licht van de “carbidlantaarn” naar de avondschool voor algemene lessen in Moeskroen. En van 21 u tot 22.30 u nam hij deel aan de toneelrepetities. Na Moeskroen volgde hij avond- en weekendacademie in Kortrijk. Hij was tevens actief in het patronaat, in missie naaikring en in de parochiale bibliotheek.

    Meer dan twintig jaar wijdde hij zich met hart en ziel aan het huisschilderend. Op een zekere dag, in een Waals dorpje, zo vertelde hij:” werd hij op  een discrete manier van mijn ladder weggeroepen. Een man vertelde mij dat er in de een welgestelde Vlaamse familie kende met een gepast meisje.” Hij hapte  echter niet toe en trad kort daarop binnen bij de paters van scheut, het was toen 1948.

    Niemand kon begrijpen dat hij op die leeftijd en met zo een mooie stiel naar de “Zwartjes” wilde. Maar ja, de extravagantie van Christus liefde gaat boven alle verstand en verbeelding te boven. Op november 1949 legde hij zijn plechtige beloften af. Op het einde van 1951 vertrok hij als missionaris naar Kongo. Hij verbleef er zeven jaar. Daarna mocht hij regelmatig naar België terugkeren. Hij verbleef in Kongo tot in 1975. Hij was er actief als bouwheer en als tekenleraar. Hij werd achtereenvolgens directeur van de vakschool en de normaalschool en leraar in schone kunsten.  De Kongo was een van de mooiste periodes als kunstschilder, hij verbleef in Inongo.  Tijdens de laatste periode kreeg hij van de plaatselijke bevolking de naam “Maitre des Beaux Arts “ mee. Zijn grote passie was schilderkunst. Telkens als hij terug keerde naar zijn missiepost had hij slechts drie wekennodig om zich aan te passen. Toen hij terug kwam naar België duurde de aanpassingperiode wel tweejaar. Nu dat hij hier terug was  noemde men hem “ De fietsende broeder”hij was steeds onderweg om zieken en bejaarden op te zoeken, en dat met de fiets Hij benutte elke minuut, ’t zij met schilderen  mensen van dienst zijn, en dankte God, die hem altijd heeft gedragen. Hij overleed op 1 september 2005

    Kerk in de kijker vrijdag 13 januari 2006

    De kerk van Rollegem is al ettelijke keren geschilderd en getekend omdat ze zo pittoresk is'', aldus Lucien Kints. ,,Ze is heel herkenbaar en charmant. Heel bijzonder is het nabootsen van de arduinen bezettingen in de kruisbeuken en aan de vensters. Het Rollegemse schildersbedrijf Henri Hendrickx, (met aan het hoofd de latere broeder Andre) stond hiervoor in.''

    De kunstenaars die zaterdag en zondag tentoonstellen waren Achiel Platteau, Shirley Vanquickelberghe, Jean-Pierre Seynaeve, Albert Buyck, Frans Vaneeckhoute, Jean-Jacques Deweerdt, Filip Vandeghinste, Gerard Decock, Anthony Vanooteghem, Roger Herve, Romain Haemers, Nelly Windels, Steven Wilsens, broeder André Hendrickx, Simon Hendrickx en Raf Mercier.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    22-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur





                                                        Christophe Denijs

    De in 1975 geboren Christophe, zoon van André wonende in de kerkstraat , in zijn jeugd miniatuurboot bestuurder en 15 jaar lang lid van de Chirojongens, waarvan drie als leider. Sinds hij met de Chiro stopte, heeft hij maar een hobby meer schilderen.  In het vijfde jaar secondair begon hij beeldende kunst te studeren aan het VTI in Kortrijk Hij was toen in zijn derde jaar schilderkunst in St.-Lucas. Gefascineerd door landschappen, is dat zijn hoofdonderwerp. Hij kan zich uren bezig houden met het gadeslaan van het leven op straat of in het café. Hij houd van mensen bestuderen. Hij werd met drie werken geselecteerd voor Kunst In Kortrijk. Naast schilderen tekent hij ook gaarne, hij heeft de tekening gemaakt voor de cd van de groep Hitch die binnen kort verschijnt. Normaal hangen zijn werken in zijn atelier, de achterzaal van het vroegere café De Kroon. Zijn leven aldus de kunstenaar: Speelt zich af tussen agressie in de muziek en de stilte van de kunst. 2001 Landschappen centraal! In de gangen van de Kulak Kortrijk. Christof bijt er de spits af. De naar Gent uitgeweken Rollegemnaar houdt zich bezig met schilderkundige landschappen. De 27 jarige kunstenaar wilde niet gans zijn leven achter een bureau zitten en kwam in de kunstsector terecht. Hij studeerde in Gent aan het Sint-Lucas en leraar aan de Kortrijkse kunstacademie.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    15-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur




    André Denys

    Hij werd geboren te Heestert op 14/6/1947 wonende in de Rollegemkerkstraat

    Op 26 april 1984 werd de modelboot van de Engelse torpedojager “Dark Agressor “ In de trouwzaal van het Zwevegemse  gemeentehuis als pronkstuk van de NEMO- moddelbotenklub aan de burgemeester overhandigd, Andre was toen de secretaris van de modelboot vereniging van Zwevegem. NEMO werd opgericht in 1980, Andre stond aan de wieg van het gebeuren, en was van meet af aan de secretaris. Jaarlijks word er een wedstrijd gehouden Andre is tevens een van de plaatselijke piloten. Zijn zoon Christof, waarvan vader Andre de meeste verdienste heeft, zou kunnen uit groeien tot een van de beste miniatuurboot bestuurders ter wereld.

    Er werd een aparte VZW opgericht om hun festival van de vriendschap  tweejaarlijks te organiseren. De VZW met de naam Internationaal folklorefestival Bissegem kortweg IFFB. Voorzitter Denys zegt” tijdens ons eerste festival in 1995 genoten we van de danspassen uit verschillende landen, in 1997 zochten ze de buitenlucht op naast het ontmoetingscentrum, in 1999 bouwen we een festivaldorp.” In de traditionele kledij van de periode 1900 brengt de eigen volksdansgroep Nele een gevarieerd programma. Dit om de Vlaamse cultuur te promoten en de sfeer van andere culturen te proeven.

    In 1999 Hebben de dans groep Nele een denderend folklorespektakel, waarin Denys als voorzitter vele mensen bedankt voor de bereidwilligheid om gastgezin te willen zijn. Ook in 2005 primeert vriendschap op het folklorefestival te Bissegem.

    Het was de wens van André zijn inspiratie op glas uit te leven, de patroon heilige van de kerk te vereeuwigen. Een pracht creatie is het geworden, hij schonk in januari 2010 (noveen periode van St-Antonius) deze creatie aan de kerk. Ze heeft een definitieve plaats gekregen aan een venster in de sacristie, waar het zonlicht het werk ten volle in zijn kleurenpracht laat schitteren.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    08-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Kristien Vermeeren 19/1/1955

    Kristien, afkomstig uit ons dorp Rollegem stond 1996, bekend bij de firma De Witte Lietaer als amateurkunstenares, en ze werd bereid gevonden om het resultaat van haar kunstzinnige hobby tentoon te stellen. Ze begon er aan rond de het 1986, hoofdzakelijk in het atelier voor plastische kunsten  te Wevelgem. Thuis heeft ze daar , omwille van het vele werk dat een buitenhuiswerkende vrouw er wacht niet veel tijd voor. Daarom probeerde ze om zoveel mogelijk op vrijdagavond naar Wevelgem te trekken. Ze maakt zowel olieverfschilderijen als aquarellen en landschappen. Bloemstukken zijn haar favoriete onderwerpen.



      

    Anthony Vanooteghem

    Anthony uit het Rozenpark  een ras echte Rollegemnaar werd geboren op  14/6/1977.

    Volgde schilderkunst aan de academie van Gent. Hij was ook leider van de Chiro. Toen hij 12 jaar was trok hij naar de academie in Kortrijk. Later volgde hij de richting beeldende kunst in het VTI. Hij denkt eraan om een D-cursus te volgen zodat hij later les kan geven. Hij vind het moeilijk om van de kunst zijn brood te verdienen, vandaar les geven vind hij ideaal. Hij kan niet werken in een drukke omgeving. Rollegem is wat dat betreft ideaal. Maar zulke plaatsjes zullen er ongetwijfeld nog te vinden zijn ; Dus komt er waarschijnlijk eens een dag waarop hij Rollegem vaarwel zeg! Of het nu figuratief of abstract is, hij blijft in verwondering staan voor de dingen rondom hem. Met de materie verf gaat hij een gevecht aan en probeert hij zo zijn impressies te uiten op doek. In 2006 stelde de kunstenaar opnieuw werken tentoon dit maal in zaal Domino. Hij verliet enkele jaren om in Brugge voor regent plastische opvoeding en geschiedenis te studeren. Hij heeft plastische opvoeding en algemene vakken in Buso De Kouter in Kortrijk. Samen met de kunstenaar Jean-Pierre Seynaeve kwamen ze op het idee om op regelmatige basis tentoonstellingen te organiseren. Elk weekend komen er in de zaal een honderdtal feestvierders over de vloer. Een publiek dat er wellicht in een klassieke tentoonstelling nooit zou bereiken. De figuren in zijn werken zijn vaag weergegeven. Zo krijgt de toeschouwer de mogelijkheid om er zijn eigen verhaal rond te bouwen en verlegd de kunstenaar de aandacht van wat geschilderd is naar hoe het is weergeven. De stijl in zijn werken kan je als postmodernistische omschrijven. Hij zelf zou het geen hobby noemen eerder een soort gedrevenheid die altijd een constante in zijn leven zal blijven.

                                                          


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    01-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Trees Yzerbijt. Moorselestraat 241 Wevelgem

     Uit de Aalbekestraat 46, dochter van meester “Yserbyt”  een geliefd persoon van hier bij ons, stelde haar recente werken  tentoon in haar eigen atelier te Moorsele

    Ze werd geboren te Rollegem op 15 maart 1943 en volgde hier  lageronderwijs.

    Nu impulsiever en directer. Van opleiding regentes plastische kunsten in het Sint-Lucas te Gent. Vanaf de jaren ’80 is ze haar roeping zoals ze dat zelf zegt gaan combineren met haar professionele activiteiten in de wereld van de kunstambachten. Ze werkt met felle kleuren, vaak abstract, maar even goed figuratief. We vinden Trees terug toen ze deelnam aan het project Art on Cows  in de zomer van 2003 in Brussel. Brussel pronkt in de zomer van 2003 na Zürich, Salzburg, Arnhem en Bilbao met artistieke koeienproject. 180 kunstenaars beschilderden of bekleedden evenveel koeien. Trees twijfelde geen enkel moment, ze heeft altijd geschilderd, maar legde zich de jongste tijd toe op beeldjes. De kunstenares ontving een witte koe vervaardigd uit glasvezel en maakte zeen schets. Anna Aurelia Meuh, zo noemde Trees haar prachtexemplaar, heeft roodwitte poten en een gelijkaardige halsdoek. De uier zit netjes in een broek, die opgehouden werd door spannende bretellen. Tussen de horens hangt een wasdraad met een gewassen reservebroek. Verder was de koe goudgeel geschilderd en gevernist. Deze koe stond tentoongesteld van 21 juni tot 21 september in de winkelwandelstraat Gulden Vliesstraat in Brussel. Ze werden na de tentoonstelling openbaar geveild voor het goede doel.


                                              


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    17-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Frans Van Eeckhoutte

    Geboren in 1938,  wonende in de Oude Aalbeeksestraat, op vrij  jonge leeftijd viel zijn voorliefde voor het tekenen al op. Zo kon hij toen hij  als 12 jarige al heel goed overweg met waterverf en penseel. Vooraleer hij zich de olieverftechniek eigen maakte, werkte Frans met pastels. Hij waagt zich aan zowat alle tweedimensionale kunstvormen, van olieverf over aquarel tot pastel en acryl. Boerderijen en portretten zijn daarbij zijn geliefkoosde onderwerpen.          



    Kunstenaar Carl Goethals

     

    Geboren in 1960 wonende in de Schepenhuisstraat. Een jong Vlaamse kunstenaar en al verscheidene malen door kunstcritici opgemerkt. Carl schildert sinds enkele jaren niet meer met olieverf, maar met gouache of plakkaatverf. Zijn stijl en ontwerpen zijn bijzonder origineel. Hij is immers geboeid door de wereld van de graffiti en die vind je dan ook zeer veel in alle mogelijke vormen in zijn werk terug, verwerkt in een dikwijls grijze achtergrond.

    Hij liep school in Kortrijkse VTI. En volgde A2 Plastische kunsten. Hij voelde zich van jongsaf tot tekenen aangetrokken. Trouwens zowel zijn peter (Charles)die sculpturen maakte als mijn vader(Etienne) die schildert hadden artistieke aanleg. Nadien trok hij naar de Koninklijke academie voor schone kunsten in Gent om er a1 Monumentale Kunsten te volgen met specialisatie schilderkunst. Daar kreeg hij ondermeer Jean Bilquin en Karel Dierixkx.

    Pas 18 jaar oud werd Carl in 1979 geselecteerd voor stimulans’79 in Kortrijk; Hij was de jongste deelnemer. Dat stelde hem in de mogelijkheid om het jaar daarop in Eindhoven en in Amersfoort in Nederland een paar van zijn werken in groepstentoonstelling aan het buitenlandse publiek voor te stellen. Daarna volgden nog selecties in de prijs voor beeldende kunsten ’82 in Harelbeke, in Stimulans ’83  en in de KULAK voor tentoonstelling “ Kunst van en voor jongeren. Hij was geen enkele keer laureaat maar kreeg al heel wat reacties op de selecties en tentoonstellingen. Opvallend is het volgens hem dat bijna altijd dezelfde mensen zijn die geselecteerd worden. Maar het toffe is dat je ziet dat men je adres begint te kennen, dat je gevraagd wordt Hij nam deel aan de expositie in Kuurne onder de titel ” Tien Kortrijkse Kunstenaars” en in Kortrijk over “Vijftien jaar plastische kunsten “ Ook in 1985 diende Carl voor Stimulans enkele creaties in.

    De schilderijen van Carl zijn abstracte werkjes waarin vaak heel veel verteld wordt. Schilderen is poëzie en in onze opvoeding leren we veel te weinig met poëzie omgaan. Dat weinig mensen echte klassieke muziek weten te appreciëren is een vergelijkbare vaststelling aldus de kunstenaar. Men kon zijn wek bekijken in de Pentascoop in 1986 in de reeks “Kunst in Kino” en in de Kulak met een groepstentoonstelling met 15 jonge kunstenaars. Sinds 1986 fotografeert hij de kleurrijke schilderingen op de attracties van de foor vast. Dat leverde hem een mooie collectie op, in de kermisschilderingen vind je alle stijlen terug, barok, jugendstil, popart, rococo en noem maar op. Sommige dia’s kregen na enkele jaren een “historische waarde”. De oude met de nieuwe vergelijken leverde boeiende commentaar op.” Wie weet hoed ik er ooit nog een spreekbeurt over” aldus Carl.

    In oktober 1992 vinden we hem terug in de Hovenierstraat te Kortrijk, in ten huize Goethals waar er overigens een dubbel feestmaand op het getouw staat , want naast het behalen van  brons in de provinciale prijs, werd de kunstenaar ook nog vader, wij wensen hem proficiat en zeggen dat het hem verder goed mag gaan.

    Den dag van vandaag kom ik nog heel zelden naar Rollegem, waar hij nochtans zijn jeugd jaren heeft door gebracht.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (1)
    10-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Kunstenaar  Joël De Rore

     Werd in Moeskroen geboren op 7/5/ 1951, hij bracht zijn jeugd door in de Moeskroenstraat 37,Het platte land Rollegem, hij beleefde hier een kommerloze. jeugd Het is dus geen toeval dat dieren zijn schilderijen bevolken De hanenkop keert in heel wat van zijn werken terug. De hanekop brengt hem in de gelegenheid om met veel kleuren en in draaiende beweging te werken. Nu woont hij te Zwevegem, en  wordt er in de kunstkringen zeer gewaardeerd. Het aantal selecties op prijskampen van enig belang is aanzienlijk. Ook behaalde hij diverse vermeldingen. Hij kreeg nog één voor de belangwekkende wedstrijd “Sport en kunst “ in het Paleis voor schone Kunsten te Brussel. Zijn doeken waren ook te bezichtigen in de Pentascoop te Kortrijk in de reeks “Kunst in Kino”  Hij haalt zijn inspiratie uit de realiteit van elke dag. De gewone dingen rondom hem verwerkt hij. Zijn werken die tot de Nieuwe Wilden mag worden gerekend, in geen geval abstract. “Nee” zegt hij “zeker niet en er  steekt ook in het geheel geen geometrie in zijn werk. Misschien evolueert hij in de toekomst meer naar het abstract. Enkele van zijn doeken tonen dieren die op gewelddadige manier om het leven kwamen; een muis in de val, een neergeschoten vogel dood in een hand. Zijn uitleg” het heeft te maken met overwinning? Dat is een belangrijk gegeven in de maatschappij, me dunkt. Zelf hebben we er als mens voortdurend mee te maken. Voor ons komt het er ook elke dag opnieuw op aan om te overleven winnen of verliezen dus. Hij was twintig toen hij zich aan het schilderen zette. Zijn eerste werken hadden zeker geen gemeen met wat hij nu voort brengt. Het waren landschappen, het realistisch voortbrengen van wat hij zag. Later schilderde hij ook figuren. Pas toen hij een kunstopleiding volgde aan de academie van Kortrijk, welke zes jaar duurde, kwam daar in verandering, hij kwam geleidelijk tot het besef dat hij beter moest kunnen, hij ging anders te werk een meer spontane stijf zijn eigen stijl. Zo kwam hij tot de draaiende beweging welke in al zijn werken terug komt. Hij is wat men noemt een laatbloeier


    De voornaamste wapenfeiten welke we konden noteren tot in 1987 waren : het behalen van een eervolle vermelding bij Sport in de kunst. Zijn bekroonde werk werd zelfs opgenomen in het kunstboek met de zelfde naam. Hij trok zelfs over de landsgrens in het Franse Fenetrange en behaalde er de zilveren medaille.In 1988 werd Joël enkele belangrijke prijzen toegekend, de 2de prijs in de Europaprijs in Oostende( waaraan niet minder dan 354 schilders aan deelnamen) en de 1ste prijs in de provinciale wedstrijd voorbeeldende kunst. Dat gaf aanleiding, om zich totaal te geven aan zijn kunst. hij is eigenlijk een buitenbeentje binnen de wereld van de hedendaagse schilders. Hij is geen acdemieproduct, maar veeleer een autodidact. Zijn werken sluiten aan bij de “Nieuwe Schilderkunst” meer dan bij de “Nieuwe Wilde” omdat hij figuratiever schildert. Hij legt zijn figuren met veel zwier en veel verf vast op grote doeken. Door die manier van schilderen steekt veel beweging in zijn werk. In zijn begin periode schilderde hij zo als reeds hoger vermeld dieren. Zijn handen straalden een zekere fierheid uit. Maar de fierheid moest plaats maken voor andere gevoelens, de hanen verdwenen en er kwamen muizen in de val, duiven met afgesneden kop, kruisen… Momenteel schildert hij vooral glazen en kandelaars en daar steekt een eenzaamheidsgevoel achter. Hij was nu in een periode van leegte, zoals hij zelf zei” het is alsof iemand welke met pensioen gaat, je hebt veel tijd om na te denken, je leven herschikken, je moet weer schilderen, en dat is de gemoedstoestaand uit die periode zijn neerslag op het doek. Er moet brood op de plank komen, er moeten tentoonstelling zijn nu hangen werken in de “’t Zand “ in de Panne, er komen tentoonstellingen in Brussel, we zien wat het word, ik doe alles om van mijn passie mijn beroep te maken, aldus de kunstenaar.

    Naast zijn grote doeken laat de kunstenaar ook een reeks litho’s zien waarbij de zelfde figuratieve elementen als muizen, kruisen, kaarsen, en ook  wel eens een kat gebruikt worden. Ondanks gebrek aan kleur slaagt hij er in heel expressieve werken te maken, waarin het anekdotische karakter zelfs nog beter tot uiting komt.

    In 1992 Word Joël uitgenodigd naar de Leuvense universiteit door professor Top. Tijdens de opening waar de “haan” centraal stond, toonde premier Dehaene zijn verwondering over het feit dat de haan nog zijn plaats heeft in de hedendaagse moderne kunst. Als de premier een vrij plaatsje heeft op zijn drukke agenda komt hij zijn keuze maken uit de bestaande werk, aldus Joël uit de ommegangstraat  te Zwevegem.

    Joël is een kunstenaar die zijn eigen weg artistieke weg gaat. De artistieke vrijheid primeert, maar hij zoekt zijn onderwerpen niet veraf. “De zonde, de dood en het leven ,dat is zijn thematiek, en hij schildert appels als symbolen daarvoor.

    In 1996 was Joël De figuur van het jaar te Zwevegem.

    “ Het etiket op de fles is het visitekaartje van de wijn”  in 1997 nam een wijnhandelaar uit de streek zijn favoriete kunstenaar mee naar de Bordeauxstreek  om het drukken van etiketten van dichtbij mee temaken. Deze had, onstuimig en met grote passie wijnglazen geborsteld, dit kleurrijk motief  zal op twaalfduizend Fronsac-flessen van de Franse vermaarde wijnbouwer Alain Roux gebotteld in het kasteel “ Bourdieu la Valade” prijken

    In 199 zien we Joël terug, de herinneringen aan de ruts van zijn kinderjaren kan hij niet vergeten, het is een dorp dat hij nog altijd graag ziet. Ter gelegenheid van de folklorefeesten komt hij deelnemen aan de tentoonstelling. Hij herinnerd zich dat hij woonde op “den buiten”. En elke dag liep hij langs de wandelpaadjes naar school, en ’s avonds zaten ze nog uren buiten te keuvelen. Die periode wilde hij nog eens weergeven op doek.

    Joel woont in een dorpscafé welke werd omgebouwd en die de woning werd van het gezin.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    03-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Rik Dereeper eerste Stadsdichter                   

    Hij is afkomstig van Koekelare, maar woont al een tiental jaar met zijn  vrouw hier bij ons. Hij schrijft al twintig jaar poëzie, die zich de laatste jaren vooral richt naar de jeugd. Zijn drie kinderen vormen zijn  eerste publiek. In 1988 won hij de publieksprijs van het tijdschrift Appel in St-Truiden. In 1990 en 2004 werd hij laureaat van de stad Harelbeke. Hij werd laureaat Albert de Longie-poëzieprijs van het tijdschrift in 1990. Laureaat Gaselwest prijs voor  poëzie in Roeselare in 1994  en laureaat poëziewedstrijd van Keerbergen in 2006 en in 2007 werd hij tweede in de wedstrijd voor Laakdalse stadsdichter. Dus verdiend hij het ook de Kortrijkse stadsdichter te zijn. De laatste jaren schrijft Rik vooral Jeugdpoëzie. Sommige van die gedichten vond men in de nieuwsbrief van kinderland Marke. “Schietgebed voor soldaatkinderen” werden al vaak gebruikt in spreekbeurten. Volgens Rik heeft poëzie de laatste twintig jaar een enorme evolutie gekend.                  


    Tom Nottebaere "Stick in a Bottle"                               

    Enkele jaren terug werd den drang om opnieuw op te treden en om als vrienden plezier te maken te groot. Ze waren al dertien jaar bezig met eigen muziek. Ze verlieten dat pad en werden volwaardige coverband met een uitgebreid repertoire aan rock- en popklassiekers. Echte feestnummers eigenlijk, die tijdens optredens gegarandeerd voor ambiance zorgen. Zij voelden hun als ordinaire Jukeboxen, terwijl eigen muziek toch altijd iets speciaals is. Vandaar dat ze opnieuw creatief voor de dag komen. Na twee jaar werk Verscheen er de cd Plastic me. Het is poprock met zes tracks, ze zijn stuk voor stuk anders. Met veel trots vertellende men dat de cd in eigen beheer was opgenomen. Tom  en Ringo waren de technici van dienst. Van Plastic me werden er in een eerste fase 500 exemplaren geperst.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    20-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Germain Droogenbroodt.

    Germain Droogenbroodt, geboren op 11 september te Rollegem, West-Vlaanderen is dichter, vertaler, uitgever en promotor van moderne internationale poëzie. Sinds 1985 leeft en werkt hij in het schilderachtige mediterrane kunstenaarsstadje Altea. Hij vertaalde een dertigtal bundels Duitse, Engelse, Franse en Spaanse poëzie, waaronder werk van Bertolt Brecht,

     Op uitnodiging voor een avond vol muziek en poëzie verzorgd door de stedelijke openbare bibliotheek en de Kortrijkse afdeling van het Davidsfonds, in oktober 1993 kwam de bijna vijftig jaar geleden (± in 1943) geboren Rollegemnaar, die inmiddels zijn geboortedorp ruilde voor het zonnige Spanje uit zijn gedichten voorlezen. Uit zijn pas verschenen bundel Tastbare aanwezigheid. Hij is dichter, poëzievertaler en uitgever van Point. Droogenbroodt is een man van de wereld, hij gaf al een groot aantal lezingen en poëzierecitals op diverse internationale poëziefestivals. Hij werd hier begeleidt door Jan Van Der Scheuren uit Ninove, welke de knepen van de Spaanse gitaarspel onder de knie heeft. Hij is ondermeer solist bij het orkest van de Brusselse Munt.


                                                     

    Rich du Bois

    Is de muzikale kracht van het duo Gino Kesteloot( voormalig lid van de Kortrijkse funkband Bronxx) en Hans Rijckebosch uit de Aalbeeksestraat ( midden de jaren ’80 actief in de Verenigde staten) aangevuld met de charme en het talent van Tina Van Hooreweghe Hans maakte 8 jaarlang het mooie weer in Charlotte N.C. USA  Daar verzorgde hij de geluidsinstallatie van o.m. Gorgie Fame. Hans en Gino vonden elkaar in de groep Rich du Bois. Hun eerste singel verscheen in november van 1989 “The best days of my life” die meteen doorbrak op nationaal vlak. De groep ook begaan met de kankerpatiënten bewees hun deelname aan de VTM levenslijntrein. Hun nieuwe singel heet “My desire” en werd geschreven door Hans en Eddie Door de groeiende populariteit van de groep zijn al enkele belangrijke optredens, op 30 juni 1990 te gast in Bellewaarde voor het afscheid van Jos Ghysen, het voorprogramma van de Kreuners en Soulsister in Oudenaarde en radio programma’s. Het is een band waar we in de toekomst nog veel zullen van horen. 1991 in de Aalbeeksestraat 46, opnieuw feest een nieuwe singel is uit “Worrie/Promises, een melodieuze softrock.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    06-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                        

    Isabelle Buyck,

    geboren op 22 juli 1965, zij begon haar vioolstudies aan het stedelijk conservatorium te Kortrijk. De muziekhumaniora volgde zij aan het Lemmesinstituut te Leuven  en behaalde er een eerste prijs notenleer.

    Zij studeerde verder viool aan het koninklijk conservatorium te Antwerpen bij dhr. Lenaerts en behaalde er een eerste prijs muziekgeschiedenis. 

                                                  

    Jean-Marie Dursin Dansschool Dursin

    Van postbode tot dansleraar, hij werd geboren op 26 juli 1946 en woonde in de Tombroekstraat nr.14. Niet iedereen kan zomaar danslessen geven. Via verlof zonder wedde en andere regelingen ging hij geleidelijk over naar het statuut van professioneel dansleraar De eerste lessen werden gegeven in 1980 te Gullegem.  De allereerste oefenavonden in Gullegem werden op het ijsstadion gehouden. Wegens vele deelnemers moest er uitgeweken worden en werd per toeval een zaaltje in de St-Denijsstraat te Kortrijk welke te huur stond, meteen tot lokaal beklonken. Twee jaar later kocht hij de hele zaak en investeerde in een gloednieuwe zaal van 1000 m². Sinds de nieuwe zaal, is er  een enorme explosie van dansers. Op één jaar tijd kwamen 1500 mensen hun dansvaardigheid bijschaven. Toen new beat opkwam zond Jean-Marie zijn dochters, 15 en 20 jaar naar de discotheken , waar ze hun ogen de kost gaven. Thuis werd deze nieuwste mode op maat gezet en bijgeschaafd tot een aan te leren dans. Andere dansen leert de familie Dursin op danscongressen, die vooral in Nederland, Duitsland en Engeland plaatsvinden. Samen met zijn vrouw Christine vormden ze in een recent verleden nog een te duchten koppel in wedstrijden.

                                         


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (1)
    29-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                   

    Tom Callens

    Geboren op 28 november 1982, hij is de jongste uit een gezin van twee kinderen  en woon in de Candeléstraat. We lezen en schrijven het jaar 2000. Aan het Vrij Instituut voor secondair onderwijs in Mariakerke volgt Tom een grafische opleiding. Hij was daar voor zijn laatste jaar, maar hij droomt van de Muziekacademie. Tijdens het recital, dat Will Tura op 26 maart brengt in Wevelgem, speelt de jonge saxofonist, Tom, 17 jaar, mee. Het is reeds voor de tweede maal, na het eerste concert in februari in Brussel klopte Will Tura op zijn schouder, en zei dat hij het goed deed. Toen Tom pas tien jaar was kreeg hij van zijn grootvader Emiel Callens uit Aalbeke zijn eerste saxofoon. Het was de droom van grootvader dat zijn kleinzoon zou muziek spelen. Dank aan dat instrument begon de notenleer te Bellegem. Tom maakt deel uit van de Bellegemse jeugdharmonie Fantasia en van de Leonardszonen. Zes jaar geleden begon hij saxofoonles te volgen en tevens ook jazzles in het conservatorium in Kortrijk bij Chris Denijs. Naast de saxofoon speelt hij ook dwarsfluit. Tom is gek op jazzmuziek Hij was al toe aan zijn vierde saxofoon, zijn laatste kocht hij samen met zijn leraar in Parijs een van het merk Selmer.


    Alexander Leman

    Geboren op 13/5/1967 Een beloftevol klassiek pianist waar we hier tros kunnen opzijn, want dat vind je niet overal. Op acht jarige leeftijd begon hij notenleer te Aalbeke, een bijschool van het stedelijk conservatorium Kortrijk. Inmiddels negen jaar kreeg hij zijn eerste pianolessen. Hij kreeg algauw zijn eerste vleugelpiano. Ondertussen maakte hij zijn studies af in Don Bosco-instituut, waar hij richting latijn-wetenschappen met vrucht doorliep. Hij volgde zijn hogere muziekstudies aan het conservatorium van Brussel, waar hij naast piano natuurlijk, ook nog harmonie en notenleer volgde.  Hij behaalde aan het conservatorium al de graad uitmuntendheid B en kon dus meedoen aan de muziekwedstrijd van Pro Civitate hij behaalde er de eerste prijs  in 1985. Meer dan van zijn leven volgde hij toen reeds pianolessen Hij was er toen 18 en studeerde reeds 10 jaar piano onder de bezielende en inspireerde leiding van mevr. Deneckere. Bij hem thuis is muziek niet onbekend, vader Leman speelt orgel en piano. Hij haalde reeds een eerste prijs in Marche-en- Femenne  met 92%, waarvoor hij een prijs in de wacht sleepte van 20.000fr. Alexander zou zeer gaarne als beroep  pianoconcerten geven. Het pianofenomeen bracht op 18 maart 1989 in de concertstudio (conservatoriumplein Kortrijk) een pianoconcert  Hij vierde dat jaar zijn 21ste verjaardag Hij behaalde reeds de eerste prijs piano , werd laureaat van de Nationale Muziekwedstrijd van het Gemeentekrediet en van de José Vigneron-wedstrijd voor kamermuziek. Hij bereide zich toen voor op het examen “Hoger diploma”. In 1988 was hij halve finalist van een internationaal pianoparcours in Tsjecho-Slowakije. Hij wil zich na het eindexamen aan het koninklijk conservatorium te Brussel verder bekwamen in het buitenland. Het Buitenland is groot genoeg maar je moet er toch een ingangsexamen afleggen. De 23 jarige Alexander deed dat in Baltimore. Hij behaalde in Brussel haalde hij een eerste prijs voor piano, kamermuziek en Harmonie. Op zijn Hoger diploma voor piano staat grootste onderscheiding en momenteel vervolmaakt hij zich in 1991 bij pianovirtuoos Abdel-Rahman Elbacha.

    De organisatoren van de Koningin Elizabethwedstrijd, editie 1995 kregen al in februari 1994 de kandidatuur van Alexander. Vroegere leermeesters noemen hem een van de grootste talenten die de regio ooit had. Hij woont nu ongeveer een jaar in Leuven, hij combineert zijn oefenstonden met lesgeven. Zopas verscheen van hem een eerste cd.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    22-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                                 

    Bernard Courtens Virtuoos

    Geboren in 1947,  op 9 jarige was hij muzikant bij de Koninklijke harmonie Sint-Cecilia.

    Hij haalde na zijn gemeenteschool behaalde hij het diploma van het hoger middelbaar in St-Jozef te Kortrijk. Hij volgde ook avondlessen in het muziekconservatorium te Kortrijk, en er alle diploma’s en medailles behaald die er te bekomen waren. Hij is een uitstekend klarinettist en muziekkenner. Na het behalen van deze diploma’s ging hij naar het conservatorium van Gent en behaalde 1e getuigschrift muziekgeschiedenis, 1ste prijs notenleer, 1ste prijs klarinet, 1ste prijs kamermuziek. Jaren lang was hij solist bij de Koninklijke muziekkapel der Gidsen. Hij concerteerde in binnen en buitenland en was lid van het Brussels Dennerkwartet. Speelt mee in het Staedler-Klarinettenkwartet en ten slotte hanteert hij al veertien jaar het dirigeerstokje van de Waregemse Harmonie. De muziekanten brachten op 19 november 1988 een galaconcert in de schouwburg van het cultureel centrum.  Daarmee wilden ze op passende wijze hun 160ste jaar afsluiten.

    Hij behaalde het hoger diploma van virtuoos met 94% met de gouden medaille van de regering wat een zeldzame onderscheiding is.

    Bernard was in het concert van 1975 nog uitvoerder op de concerten.

    Ondanks zijn talrijke behaalde successen is Bernard gebleven wat hij was eenvoudig en vriendelijk tegenover iedereen.

    De “stille” muziek van Bernard 


                         

    Brigitte Buyck

    Ik werd in 1962 te Kortrijk geboren (Brigitte verjaart op 29 april, nvdr.). Mijn jeugd bracht ik door te Rollegem in een gezin met vijf kinderen. Ik volgde muziekschool te Aalbeke. Dat is geen fait divers: muziekles volgen was bij ons bijna een evidentie en voor een aantal  van ons ook belangrijk voor de rest van ons leven zoals zou blijken, want we zijn met z’n drieën waarvan het beroep met muziek te maken heeft. Ikzelf heb regentaat muziek gevolgd en mag dus lesgeven in het middelbaar onderwijs. Ik ben inmiddels twaalf jaar gehuwd met Chris Vander Massen en samen hebben we twee kinderen: Silke (11) en Arne (8).

    In 1986 is ze  een vierentwintigjarige jonge vrouw welke de eerste kosterorganiste word in het bisdom Brugge. Ze is afkomstig uit de Rollegemkerkstraat. Het is een primeur voor West-Vlaanderen zij volgde haar muzikale studies in het Leuvense Lemmesinstituut. Ze haalde het van enkele mannelijke collega’s. Als jonge vrouwelijke kracht mag zij nu met een grote sleutelbos de kerk openmaken, het zal voor de parochianen even een wennen geweest zijn.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    01-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Riet Vandecasteele

    Komende uit  een muzikale familie, dochter van Noël, wonende in de kerkstraat,21 moeder van drie kinderen, voelde ze zich steeds aangetrokken tot de plastische kunst. Als kind tekende en schilderde ze gaarne. Toen ze echter trouwde en kinderen op de wereld zette was er niet veel tijd meer voor haar hobby. Toen ze haar kinderen naar het kleiatelier bracht, kreeg Riet weer zin om te boetseren. Haar buurman Hendrik Decuypere, zelf leraar beeldhouwen, ontdekte haar echte aanleg en zette haar er toe aan academie te volgen. Vijf jaar later behaalde ze haar diploma beeldhouwen en dan nog wel met een werk in harde witsteen gehouwen. Sinds haar huwelijk woont ze te Bellegem, in haar huis en haar tuin prijken meer dan 40 kleine en grote werken. Stukjes van haar zelf. Ook in haar tuin prijken levensgroot twee Jonge blij gezinde meisjes met fiets, alles uit polyester. Het werk werd bekroond met de prijs van de stad Kortrijk.

    Jean-Luc Bertel

    Geboren op 15 augustus 1955 Is in 1985 onderkapelmeester (adjunct-dirigent) van de muziekkapel van de luchtmacht

    Hij kwam aan het componeren via de Rollegemse harmonie, waarvan hij tien jaar de dirigentstok hanteert. Componeren is voor hem iets zonder bijbedoelingen. Hij schrijft gewoon voor zichzelf en als anderen daarom vragen. Muziek is voor hem een expressiemiddel, maar er is ook veel meer dan muziek in het leven. Zijn passie is bier brouwen…. Iets wat hij net als componeren als autodidact aanleert. Zijn werken zijn dus niet gepubliceerd, maar wel allemaal uitgevoerd, door de Muziekkapel van de Luchtmacht, de Rollegemse harmonie en een aantal plaatselijke gezelschappen. De Muziek die wij schrijven zal met ons sterven omdat de functie ervan door anderen instanties is overgenomen: achtergrondmuziek in warenhuizen, in stations, zelfs bij het lezen van een krant. “ componeren is poëzie” De eigen Vlaamse mensen moeten andermaal vaststellen dat zij in concerten en uitvoeringen vergeten zijn.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    25-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



     Veronick                              

    Nationale tekenwedstrijd

    Veronick Isebaert was op woensdag 17 februari 1971 in aanwezigheid van prins Albert en prins Filip en van verscheidene ministers,  bij de uitreiking van de tekenwedstrijd in het licht van de natuurbescherming. Uit geheel het land kwamen laureaten, vergezeld van hun ouders of leraars, de schouwburg in de Wetstraat bezetten. Het was de Chiroleidster Anne-Marie Delanglez, welke ook een pluim verdiende om hen aan te sporen mee te dingen. Veronique dochter van schooldirecteur en leerlinge van het vijfde Lat-wisk.  Aan het Lyceum Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen te Kortrijk, mocht een prachtig boekenpakket in ontvangst nemen. V. Isebaert beschikt over een uitzonderlijk talent in tekenen, dat zich reeds op zeer jeugdige leeftijd manifesteerde.



    Isabelle Buyck symfonie orkest

    Geboren in 1966 gaf ze op haar 22ste  haar eerste recital in 1988. Ze was nog zeer klein toen ze droomde een snaarinstrument te mogen bespelen. Ze zat in het vierde leerjaar en volgde notenleer en vioolspel aan het stedelijk Muziekconservatorium te Kortrijk. Daarna volgde ze Kunsthumaniora om dan verder te studeren aan het Lemmesinstituut te Leuven.

    Isabelle behaalde de eerste prijs notenleer aan het Antwerpse conservatorium alsmede de eerste prijs muziekgeschiedenis. Ze was toen volop bezig met de voorbereiding voor het examen voor het behalen van de eerste prijs voor viool. Ze treed af en toe op in het West-Vlaams Orkest. Haar eerste recital word begeleid door Lieve Clement, laureaat Lemmens en momenteel lesgever aan de muziekacademie te Harelbeke.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    18-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

     

                                                          André Buyck                                                                          

    Uit de Klijtbergstraat zette zijn eerste stapjes in de fotografie toen hij een jaar of 14 was. Hij schoot plaatjes op kamp met de jeugdclub. Jaren later want niets liet vermoeden dat Andre met de fotografie ging bezig houden, sprak een collega hem aan over de fotoclub in Moeskroen. Hij nam toen veel dia’s van familie of op reis en het sprak hem wel aan om hem te vervolmaken en hij hapte toe. Hij werd zelfs na een jaar of zes de secretaris en is sinds 2004 de voorzitter van een goed draaiende fotoclub. Deze telt een 70-tal leden tussen de 15 en de 88 jaar. Regelmatig is er beeldopname in de studio, fotograferen ze op locatie of bezoeken ze de ene of andere tentoonstelling. In 2009 waren ze al aan de 20ste editie van een tweejaarlijkse prestigieus internationaal fotosalon die iets speciaals zou worden. Wereldwijd worden  meer dan 3000 uitnodigingen verstuurd naar fotograven en fotoclubs. Voor het salon van 2007 waren er meer dan 3000 foto’s uit 47 verschillende landen. Er zijn drie secties, zwart/wit, kleur en experimenteel. In 2009 weerhielden ze meer dan 400 foto’s. een deel krijgt er van een medaille of een diploma. Er zijn bewust geen geld prijzen. De foto’s worden digitaal gefotografeerd en op cd-rom gezet. Ze hebben een maand om de foto’s in te lijsten, ook de clubleden stellenfoto’s tentoon. Op zo een tentoonstelling zijn ongeveer een 600 tal foto’s ingelijst tentoon gesteld. Het is en blijft een liefhebberij, aldus de fotograaf.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    11-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                                  

    Roger Loncke

    Roger werd geboren op 29 oktober 1946 en woont in de Munkendoornstraat , zijn artistieke hobby begon zowat een twintig jaar geleden toen hij 2006 behoefte had om met zijn kunst naar buiten te komen. Op een regenachtige dag, vond hij bij het opruimen een stuk koper. In plaats van het weg te gooien, is hij er beginnen met knutselen en zijn hobby was geboren. Door het koper met een gasbrander te bewerken, ontdekte hij, dat je heel wat kleurenschakeringen kunt geven. Waarna je met een priem allerlei dessins kunt slaan. eerst maakt hij tekeningen op papier en met een metaalschaar knipt hij alle stukjes uit en assembleer ze tot een figuur. Academie heeft hij nooit gevolgd, hij leerde alles door te experimenteren. Hij maakt zeer graag heel fijne composities van bloemen. Zijn inspiratie vind hij in boeken of postkaarten. Soms doet hij niets, maar dan plots kan hij een halfjaar bezig zijn met een kunstwerk. Per dag werkt hij een drietal uren tot het er perfect uit ziet. Een hobby die per momenten best wel belastend is voor de armen. Roger stelde reeds op de folklorefeesten, en op de kermis te Bellegem. Heel wat van zijn werken hangen inmiddels in huizen over heel Vlaanderen. Dat hij nu naast een klinkende naam als Tine Vindevogel (juwelen)mag tentoonstellen, vond hij uiteraard een hele eer. Hij is heel trots op zijn werken, en steevast hoorde hij dat zijn werken uniek zijn, alvast was de tentoonstelling een rijke ervaring.




    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    04-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



     

                                     

    Luc Geeraert ( mei 1998) (18 juni 1996)

    Hij ontviel ons op 11 mei 1998, geboren op 14 september 1959, hij was bekend als een bekwam vakman een gedreven kustsmid. Hij was van huis vertrokken om nog een ritje  te maken met zijn paard, helaas de mens wikt maar god beschikt,  met nog vier vrienden maakte hij een avondwandeling. zijn paard struikelde en Luc kwam onder zijn paard  terecht. Hij zal nooit meer zijn zo geliefde arbeid uitvoeren. Ook hij is ons te vroeg ontnomen zijn kunst werken zijn er nog

    Na zijn A2 diploma behaald te hebben aan het vrije technische instituut in Kortrijk werkte hij 4 jaar in een metaalbedrijf, na een ongeval van de zaakvoerder sloot het bedrijf en Luc trok naar een ander firma waar hij zich ontpopte als een bekwaam lasser en samensteller van cabines voor bulldozers. Hij vestigde zich als zelfstandige smid en kunstsmid in het ouderlijk thuis op 1 januari 1990 Zijn zaak werd een bloeiend bedrijfje dat twee mensen tewerkstelde. Luc manifesteerde zich als een van de beste kunstsmeden en inoxverwerkers uit de regio Kortrijk.


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    28-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    Kunstsmid.

    Wilfried Wullens.

    Op 23 mei 1985 overleed in tragische omstandigheden  de kunstsmid Wilfried Wullens hij was toen 37 jaar. Door een onbekende reden verloor hij de controle over zijn voertuig en beland met groot geweld tegen een woning. Toen gebeurde een tweede drama; een tank met stookolie scheurde open en vatte vuur dat zich dadelijk verplaatste in het verongelukte voertuig voor de bestuurder kwam alle hulp te laat.



                                                                

    Naast zijn beroepsbezigheid van trappen in kunstsmeedwerk, verscheidene uitsmeden van figuren, poorten en alles wat met het smidsvuur te maken had, waar nog tal van zijn creaties te bewonderen zijn, was hij ook de bouwer van de Rolls Royce van de barbecues. Het begon allemaal toen de folkloreraad hem vroeg een maxi model te smeden om kippen te braden voor een reuzenmaaltijd. De kunstsmid slaagde erin een stel te creëren  waarbij een 60 tal kippen samen konden worden bereid in een minimum van tijd.

    Hij paste het model aan om ongeveer tachtig steaks in één keer te kunnen braden. Nieuw hierbij was dat de vuurhaard vertikaal achter het vlees was en niet meer horizontaal eronder.

    Vele mensen vroegen om een kleiner model welke een minimum van bergplaats vroeg, hij trok er mee naar Brussel alwaar hij het liet brevetteren zodat namaak verboden was. Hij werd er aangeraden mee te doen aan het uitvindersalon. Alwaar hij van de jury de bronzen medaille kreeg en van het publiek de zilveren mocht in ontvangst nemen. Er waren 250 uitvindingen uit 17 verschillende landen. Zijn prestaties gingen naar verschillende landen zoals Amerika, Spanje, Frankrijk en Griekenland. Een Franse ambassadeur gaf de uitvinding de naam “de Rolls Roye van de barbecue”

    Hij wilde een bedrijf oprichten waar werknemers op grote schaal, deze handenarbeid in deze gemechaniseerde wereld konden verrichten, in een periode van economische crisis en stijgende werkloosheid zou dit een welgekomen initiatief geweest zijn. Het heeft  niet mogen zijn de jonge ondernemer kunstsmid is ons veel te vroeg ontvallen.



    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    18-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

     

                                                            Kunst en cultuur

    Voorwoord

    Rollegem kent zoals in vele dorpen, zijn kunstenaars, schilders, fotografie, kunstsmeden of metsers…. Vandaar de we ook daaraan aandacht willen schenken. We willen kunst en cultuur in den breedste vorm uitsmeren, niet de bekrompenheid van enkelen,  met de vinken spelen is ook kunst, of ze zelf te kweken kan in aanmerking gebracht worden. Wellicht zullen we mensen vergeten, maar dat willen we niet, je kan ons steeds bereiken, en er ons op wijzen. 

    Iedere hobby ieder tijdverdrijf, kan een vorm van kunst of cultuur inhouden. Wij willen niemand uitsluiten of kwetsen, alle hulp is welkom.

     

                                             

    Het eerste boek welke over Rollegem werd gepubliceerd geeft als de titel Nota’s voor de geschiedenis van Rollegem- bij- Kortrijk, van Rollegem – Capelle en de drie leengoederen van Rolleghem in Ieper alsook van de familie die er de naam van draagt En de families Pulinx en van Deventer gepubliceerd door De Graaf Du Chastel De La Howarderie – Neuvireuil. Uit gegeven door boekhandelaar – uitgever Vasseur – Delmee in 1904 te Doornik( het boek is uitgegeven in het Frans) Er is voor zover we weten slechts één vertaling van deze uitgave verkocht waarde( ± 9000 bfr. koper onbekend )

    Bij het hoofdstuk II word Rollegem-Capelle er bij betrokken “de Heren van Rollegem”, welke behoren tot Rollegem-Capelle met de familienaam “Van Rollegem” worden verweven met Rollegem en deze horen hier niet thuis.

    Graaf P.A. Du Chastel, de la Howarderie, bedankte ten zeerste M.Gaston Van de Ginste, gemeentesecretaris , Eerwaarde heer Billiiau, pastoor en Eerwaarde heer Vander Straeten , onderpastoor voor hun medewerking. Het hoofdstuk I beschrijft het Rollegem over Leie of Rollegem bij Kortrijk. Tevens word ook het “Wapen van Rollegem” medaillon van 1676 er in besproken.

    In 1982 verscheen een uitgave van de Archeologische Stichting voor Zuid-West-Vlaanderen, en in 1997 een uitgave over het landelijke leven deel 8 Rollegem.

    In 2006 verschijnt er een nieuwe uitgave.  dorp Rollegem.

                                          

    De Heer Gerard Isebaert,Geboren te Moeskoen op 1 augustus 1925 en overleden te Brugge op 19 februari 2007. Ereschooldirecteur aan de basisschool van Rollegem, gehuwd met Léa Cheyns

    Na het hoger middelbaar onderwijs gevolgd te hebben, behaalde hij het diploma van onderwijzer aan de normaalschool te Torhout. Op 16 juli 1945 werd hij benoemd te Rollegem, op 1 oktober 1965 tot schoolbestuurder ter vervanging van H. Cyriel Degroote. Hij was niet alleen onderwijzer maar ook secretaris van de muziekmaatschappij en spelend lid. Als vader van een groot gezin heeft hij ook de taak op zich genomen als secretaris van de Bond van grote en Jonge gezinnen. Ook in de middens van het Davidsfonds was hij geen onbekende waar daar was hij penningmeester. Hij daarbij was hij ook aangesteld als bibliothecaris een taak die hij evenals alle andere met veel toewijding deed. Het is onbegonnen werk om op te sommen wat hij voor school en de kinderen gepresteerd heeft.

    In 1994 worden te Rollegem voor het eerst sedert jaren opnieuw grote feesten georganiseerd rond St. Antonius met zijn zwijntje. Na dat Pastoor Dewulf,  rond maart 1993 te Rollegem was gearriveerd, wilde ten allen prijzen de parochiezaal die er verkommerd bijlag opnieuw in een nieuw kleedje dompelen. Er moest dus geld gevonden worden om dat project tot een goed einde te brengen. Hij was Salisiaan,( een schooier), maar je kunt niet alles bijeen schooien, dus er moest nog van ander kanten geld op de schaaprooi gebracht worden. De groot meester achter de schermen was E.H Dejaeghere, maar och God de man was op rente wat kon hem nog de eer opbrengen, iedereen wist dat hij een grote bouwheer was geweest dus werken achter de scherm was al een grote eer voor hem. Naast het kerkelijke feest, kon er ook een profane bij, en dat zou geld opbrengen. De leden van de folkloreraad onder leiding van Dirk Vanbelle, waar ik nauw bij betrokken was, gingen een kijkje nemen hoe men in zijn werk ging bij andere St.Antoniusfeesten, en gingen we van start. Dat was echter nog niet voldoende om het grote project te financieren. 

    Zo werd ook hier beroep gedaan op Gerard om er iets moois van te maken. Zo bracht  hij in 1995 het boek uit “Het leven onder de toren” met de Opbrengst voor de Zaal, in 2001 verscheen ook van zijn hand “Onze Antonius” en in 2006 “Rollegem algemene geschiedenis” Het was niet de eerste keer hij had ook voor de muziekmaatschappij al bladen uitgegeven”Hobo” of ter gelegenheid van de jubelviering van het Davidsfonds al werkjes geschreven.

    Voor de Rollegemnaar zal “Kleen meesterke “zoals hij in de volks mond gekend was, in het geheugen gegrift blijven. Zijn oud-leerlingen blijven hem zeker onthouden als hun goeie leraar.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    11-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    In de reeks kunstenaars:  willen we ook deze kunstenaar er in betrekken ook al is hij niet afkomstig van Rollegem hij heeft er toch bijna dertig jaar van zijn leven door gebracht vandaar dit kunstwerk

    Lieven Vercruysse:

    Op 1 september 1986 werd hij directeur van het MPI. de kindervriend

    Naar aanleiding van de “Definitieve opstelling “ van het kunstwerk op de groenzone aan de rotonde even na beschouwen.



    De sculptuur “ De stem van de autostrade” van Lieven Vercruysse, hij is ere directeur van het mpi.

    Lieven Vercruysse, loopt marathons; zijn wielers, zoals hij zijn kunst werk noemt krijgen vormen tijdens het lopen.

    Natuurlijke materialen worden omgevormd tot eigenzinnige voertuigen, deze bizarre karren, agressieve oorlogstuigen confronteren de toeschouwer met eigentijdse realiteit. Vanuit de primitieve constructie en ruwe vormgeving gaat er sterke en sarcastische kracht uit.

    Het wiel fungeert in elk van zijn sculpturen als een symbolische restant uit een ver en mysterieus verleden.

    Niemand kan achterhalen waarvoor deze onheilspellende en vreemdsoortige tuigen dienen. Hun taak bestaat er enkel in de toeschouwer in een gemoedstoestand te brengen die ofwel doet nadenken ofwel doet glimlachen.

    Het kunst werk is naar zijn zeggen “Het geluid van de snelweg”. Het werd gemaakt om mee te doen aan een wedstrijd” kunst op het water” Maar toen hij het uitprobeerde in een vijver begon het te zinken in plaats van drijven. Het werd met een kraan uit het water gehaald, maar hij kon niet meer meedoen aan de wedstrijd.

    In 1999 was er een tentoonstelling gedurende de Folklorefeesten onder de benaming Art 17, een tentoonstelling over de autostrade (A17) die pas geopend was,  het kunstwerk mocht er staan. Eerst was het een soort boot, maar omdat hij niet bleef drijven, plaatse hij er wielen onder, en dacht aan de auto’s op de autosnelweg,  de toeter doet denken aan lawaai,het vele geluid , vooral de vrachtwagens op de snelweg.

    Hij heeft er vier maanden aan gewerkt, het werk werd aangekocht door Kortrijk, hij hoopt dat het werk op het rond punt zal blijven staan.

    Hij maakte zijn eerste beeld op 13 jarige leeftijd, zijn mooiste creatie vind hij” Dans der mobilanten” welke hij verschillende malen tentoonstelde. Hij maakt ook schilderijen

    Het werd op sokkel, bestaande uit houten paletten geplaatst op het rondpunt . Na een tijd,  (2003) werd het zwaar beschadigd kunstwerk weg gehaald, en werd er beslist het een nieuwe plaats te geven.

     

     

    Uiteindelijk kreeg het kostelijke werk, een nieuwe plaats,maar ook een nieuwe naam, op de hoogte van de rotonde werd “De stem van de Autostrade” neer gepoot.


     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)


    Films over Rollegem
  • De bevrijding
  • Het boerenleven anno 1946
  • Het wereldrecord wandtabpijt

  • Inhoud blog
  • SAMANA
  • okra
  • KWB
  • FEMMA
  • kerk en leven
  • verdienstelijke
  • doodsprentjes, bidprentjes 1946
  • doodsprentjes, bidprentjes 1945
  • doodsprentjes, bidprentjes 1944
  • doodsprentjes, bidprentjes 1943
  • doodsprentjes, bidprentjes 1942
  • doodsprentjes, bidprentjes 1941
  • folkloreraad
  • doodsprentjes, bidprentjes 1940
  • doodsprentjes, bidprentjes 1939
  • doodsprentjes, bidprentjes 1938
  • Adem-Tocht
  • doodsprentjes, bidprentjes 1937
  • doodsprentjes, bidprentjes 1937
  • stond in min gazette

    Categorieën
  • 100 jaar oorlog (4)
  • Adem-tocht (1)
  • De parochie Pastoors (16)
  • Fatima (8)
  • Femma (1)
  • Folklore historiek (3)
  • folkloreraad (1)
  • gehuchten (20)
  • gesneuvelden (133)
  • gezinsbond (2)
  • handelaars (24)
  • Harmonie (2)
  • historiek Gezinsbond (1)
  • historiek ziekenzorg (1)
  • Kinderopvang (1)
  • koor Crescendo (1)
  • kunst en cultuur (64)
  • KVLV (0)
  • KWB (1)
  • Missiebestuur (1)
  • MPI (1)
  • Neos (1)
  • nieuw (1)
  • nieuw te (3)
  • Nostalgie (23)
  • Okra (1)
  • onderpastoors (10)
  • Oud Rollegem (49)
  • pre Historie (11)
  • Priesters inboorlingen (34)
  • rollegem (33)
  • Rollegem denkt aan zijn missionarissen (18)
  • rollofeesten (1)
  • Rollshausen (10)
  • Rouwprentjes (46)
  • St-Antonius (1)
  • St.-Antoniusfeesten - historie (17)
  • staartje van Antoniuszwijntje (25)
  • Stond in min Gazette (32)
  • straatnamen (9)
  • Tijd van toen (25)
  • Tombroek koerse (2)
  • Toponiemen (272)
  • veertigdagentijd (1)
  • verdienstelijke persoon (21)
  • wist u? (7)
  • Ziekenzorg (2)
  • zusters Inboorlingen (4)

  • Mijn favorieten
  • cultuurweb
  • Damesvoetbal Rollegem
  • Basisschool Rollegem
  • De Kindervriend
  • Aid basket Rollegem
  • WTC De Platse
  • NEOS
  • Rollofeesten
  • Seniorenacties Kortrijk Zuid
  • fotosite Chiro Rollegem

    E-mail uw bericht

    Wil je als vereniging activiteiten en nieuwtjes op het blog? Een mailtje volstaat.


  • Harmonie St.-Cecilia
  • Rollegem.be
  • Chiro Tandem
  • Vormelingen

  • Archief per maand
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 11-2010
  • 06-2010
  • 12-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 06-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 04-2007
  • 02-2007
  • 11-2006
  • 12-2005
  • 11-2005
  • 10-2005
  • 01-2000
  • 12-1999
  • 11-1999
  • 10-1999
  • 09-1999
  • 08-1999

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Foto

    pastoors vanaf 1448

    Hespeel Philippens

    1448 tot 1452

    Jan Vande Male

    1453 tot  1454

    Pieter Adams 

    1454 tot 1455

    Jan Bronne

    1455 tot 1458

    Jan Boudin

    1458 tot 1476

    Willem Cordier

    1476 tot 1505 

    Andries Noppe


    Foto

    1505 tot 1541

    Philippus Hespeel

    1541 tot 1547

    Jooris Halsberghe

    1547 tot 1549

    Willem Adyn

    1549 tot 1560

    Pieter de Condé

    1560 tot 1574

    Willem Adyn

    1574 tot 1586

    Pieter De Jonghe

    1586 tot 1597

    Jan Reynkens

    1597 tot 1600

    Adriaan Mulier


    Foto

    van 1600 tot 1606

    Corneel Van Boterberghe

    van 1606 tot 1608

    Jan Longovius of Langenhove

    1608 tot 1613

    Bernard de Crudenaere

    1613 tot 1614

    Hubrecht Saba

    1614 tot 1614

    Jacobus Beert

    1614 tot 1656

    Franciscus Seyse

    1656 tot 1668

    Jacobus Caelewaert

    1668 tot1691

    Joos De Boo

    1691 tot 1700

    Hendrik Commacen

     


    Foto

    1700 tot 1703

    Petrus Franciscus Van Biesbroucq

    1703 tot 1714

    Karel Frans Van Eeckhout

    1714 tot 1743

    J. J. Vande Velde

    1743 tot 1751

    J.B. Wasteels

    1751 tot  1761

    Fac. Jos. Fattrez

    1761tot 1762

    P.P.F. Van Haesendonck

    1762 tot 1772

    Jan Francis Cusenelle

    1772 tot 1801

    Joannes J. Rutgeers.

    Begraven voor de Calvarieberg

    Steen links van het kruis. 

     


    Foto

    Van 1801 tot 1803

    Mullier Pieter Jos

    1803 tot 1808

    Verlinden Jean-Bapt

    1808 tot 1809

    Cardoen Steven Frans Jos.

    1809 tot 1842

    Mullier Pieter Joseph

    1842 tot 1852

    Denijs Karel

    1852 tot 1862

    Missu Karel-Louis

    1862 tot 1867

    Lonneville Francis

    1867 tot 1873

    Lietaert Edward

    1873 tot 1879

    Huys Lodewijk

    1879 tot 1903

     


    Foto

    Phillippus Jacobus Bettenhof

    Begraven aanzijds den calvarieberg

    14 mei 1903

     

     

     


    Foto

    Billiau Rijkaart

    Van 1903 tot 1910

    Hij mocht de kerk

    vermeerderen en

    herstellen


    Foto

    VandeWeghe Camiel

    Van 1910 tot 1925


    Foto

    Lelieur Constant

    Van 1925 tot 1938

    blijft te Rollegem

    tot 15/12/1943 +


    Foto

    Ysebaert André

    van 1938 tot 1960


    Foto

    Stemgee Gustaaf

    Van 1960 tot 1974

    + 12 maart 1982


    Foto

    D'Heygere Odiel

    Van 1974 tot 1983

    + 16/10/1986


    Foto

    Duhem Louis

    Van 1983 tot 1993


    Foto

    De Wulf Willy

    Van 1993 tot 2001

    Salisiaan

    Laatste eigen Pastoor


    Foto

    Volgens E.H. Slosse,

    zou er reeds in 1454

    een kapellaan van

    St-Pieter hier zijn geweest,

    ze waren niet verplicht

    op de parochie te wonen

    F. Cordon 1734/38

    Vansteenbrugge 1738/40

    Helluy P.F. 1743/44

    Vandenbroucke 1744/45

    Roussel P. 1746/47

    Ghesquiere P. 1747/48

    Libbrecht F. 1748/50

    Devos G. 1750/1755

    Ghequiere 2x 1751/61

    Courouble P. 1761/62

    Vissens F. 1762/76

    linneau 1776/83

    Storm E. 1783/85

    Everaert J. 1785 zes weken

    Six F. 1785/89

    Vandenbroucke J. 1789/90

    Mullier P. 1790 1801

    Wierd hier Pastoor

    van 1801 tot 03 en van

    1809 tot 1842


    Foto


    Rollegem op de inventaris van het bouwkundig erfgoed


    dorp



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!