In eerste ontmoeting

ontwaken 

terwijl gordijnen

in rood verschuiven

word ik slaapdronken opgetild

jaagt verbeelding mij

in de twinkeling van jouw ogen

laat je liefde mij betoveren

kent het samenzijn

even geen tijd

 Amor heeft mijn hart gestreeld

toen ik nipte van jouw kussen

liet het zachte

mij smachten

in een onbeheerst verlangen

streek het langs

mijn hart en geest

voedde mij

met passionele warmte

die emotie streelde

 een nieuwe wind

met lange uithalen

en onstuimige klanken

verhaalt hij mij

zijn gevoel van heerlijkheid

te zweven met de geur van schoonheid

in een wervelende stroom van leven

leert mij voort  bewegen

met eigen streven naar diepe innerlijkheid

verlangen

 

wanneer de tijd

dromen breekt

en liefde drijft

in groeiende kracht

naar realiteit

dan zal ik niet wachten

 naar datgene

wat in gedachten dwarrelt

maar mij sidderend

overgeven aan verlangen

 Nachtmerrie

wanneer de wereld

iedere nacht zwart kijkt

stilte haalt haar

uit vergetelheid

telkens terugsleurt

naar het verleden

enge beelden

met haar speelt

dan nog blijf ze

schaduwloos dagdromen

een rustgevende slaap

ooit zal komen

 ze laten mij een droom lezen

waarom laat ik

inhoud zo maar gaan

klamp ik mij niet

vast aan woorden

die leven

pogen aan te reiken

om waarheid

te bereiken

 Herleven

de schaduw over het landschap

de silhouetten die er heersen

behoren tot het verleden

de wereld die ik nu beleef

brengt vrijheid zo nabij

geniet tussen droom en werkelijkheid

mijn eigen realiteit

Lieflijke omarming

 als het licht krimpt

zoek ik blind

naar de naaktheid

van jouw lijf

tot wakkere geur

jou herkent

tastende ervaring

mij passie vertelt

in de stroom van leven


 

Wanneer het begrensde

wordt verdreven

door herademende kreten

en flirtende kleuren

in de spelende stroom

van leven

zullen wij schaamteloos

elkaar schaduw opfleuren

Er bloeit zacht

 

onder het zilver

van de dauw

vleit zich

een droom naar werkelijkheid

bloeit zacht

begeerte

in een verblindend spel

van teder zachte beelden

 ogen winterschijn

late wintersluier

deemstert lentepracht

luchtig zwevend

omstrengelt zij

 zilveren weemoed

rond de jonge bladknoppen

 Liefesspel

jouw zoenen

noem ik tederheid

het omarmen

een smachtend open bloeien

strelingen

een deinend bewegen

het zachtjes uitkleden

van begeerte

tot bewegend

passioneel leven

 Innerlijk weten

voel jij je eenzaam

in plaats van alleen

besef dan dat je iets mist

en kruip uit je glazen kist

vertrek uit jezelf

en volg je hart

alleen met geestkracht

krijgt nieuw leven macht

Meanders ver
 

met kronkelige wendingen

slingert zij natuurlijk grillig

buitenbochtend eroderend

door levendig landschap

laat nieuwe schatten

met haar meestromen

uiteindelijk zichzelf verrijkend

in een oneindig golvende zee

ze drinken een nieuwe morgen



haastig, driftig

trippelen zij in schaduwen

die de wereld

nog donker kleuren

op zoek naar morgenlucht

rimpelend van zuiverheid

door niemand

ooit gedronken

Weerzien

 

als geschiedenis zich laat kennen

in transparant versteende extensie

waar dood geen kans krijgt

de tijd te laten barsten

dan licht leven op

in onthullende eeuwigheid