Dinsdag 31 januari 2012
tussen licht en donker
er vlaagt wit
dwalend zijde zacht
nakende sereniteit
over mijn werkelijkheid
aarzelend tussen
licht en donker
even wolkend
smelten gedachten
gehechtheid
Berichten van 1 januari 2012 tot 31 januari 2012
Maandag 30 januari 2012
weerglim ik
flemen gouden zonnestralen
warme schaduwen
op mijn lichaam
weerglim ik
eigen gedachten
uitgelaten naar de hemel
net zolang
tot sneeuwig grijs zich
met ons samenspel bemoeit
Zondag 29 januari 2012
het wonderlijke
hoe schreit de morgen
zijn nevels neer
om open op te komen
oog en hart het genieten
geeft het wonderlijke
des leven te plukken
om mee te nemen langsheen
de grillige schimmen
van een sombere winter
Vrijdag 27 januari 2012
in eigen ritme
in ontdekken ken ik
geen bestemming
stroom mee
in eigen ritme
soms ademhappend
om unieke schepping
Woensdag 25 januari 2012
slaat nevel neer
dan dringen zonnestralen
de slaperigheid in
breken open
wat verborgen leek met zo’n
volmaakte fijngevoeligheid
oorsprong terug
zijn waarheid schrijft
Dinsdag 24 januari 2012
werk je uit je nacht
je hebt veel te lang geslapen
toe werk je uit je nacht
zie met de ogen van een kind
hoe nieuw de sterren
de hemel ontplooien
Dinsdag 24 januari 2012
heimwee vreemd
als er niks meer zal zijn dan
een lucht waarin
wolken grijs zuchten
bomen met naar beneden
grijs ruisende twijgen
die hun laatste streven tonen
stil uitgestrekte schraalheid
waarin de ziel
nog nauwelijks praat
omstrengel mij
heimwee vreemd
en sterker dan de dood
Maandag 23 januari 2012
je hart
als de stilte
ons inhaalt
ga ik met mijn hoofd
op je borst liggen
om je hart
te horen bonken
als stroomgebied
van verlangen
dat ik zozeer begeer
Vrijdag 20 januari 2012
in oneindige weerklank
hou me dieper dan
om de nacht
blind te kunnen aanraken
in oneindige weerklank
angst en verlangen
te horen verhalen
Donderdag 19 januari 2012
bewondering
meegaand in groei
haar verlangen
tot openbloeien
ontdek ik de kracht
om donker te breken
Donderdag 19 januari 2012
eeuwig jonge weerschijn
als onder de wolken
vogels vleugellam
door de slagen
van een harde wind
naar beneden vallen
waar een kwelmende aarde
in een niet te bezinnen
beweging meekolkt met water
waar vissen met de buiken
bovendrijven
dan smacht ik deze droef
zwarte dag naar de nacht
om de eeuwig jonge weerschijn
van de sterren als troost bij nood
bij een gladde zee te zien glanzen
Dinsdag 17 januari 2012
verloren liggend
die oerschreeuw
vanuit het duister
heeft de aarde
wanhoop meegegeven
een onverwachte dood
met een lichaam
van steen
en ogen gesloten
verloren liggend
in gemis
zonder hemel
Maandag 16 januari 2012
samen een
neem me als je schaduw mee
dan geef ik me jouw gedachten
heen en weer steeds weer
tot we samen één
tussen hemel en aarde zweven
heen en weer steeds weer
Maandag 16 januari 2012
zwaar van winterslaap
bewonderenswaardig hoe hij
zwaar van winterslaap
met zilverachtige flitsen
als uitgebeten droombeeld
zich tracht te onthechten
van een omgeving
grijzer dan zichzelf
Zondag 15 januari 2012
kristallen dromen
na het stugge grijs
waar de dagen
te zwaar
om dragen waren
liggen weilanden nu
rijkelijk gedrapeerd
met kristallen dromen
zo mooi dat wij
heel dicht bijeen
als vage schaduwen samen
deze winterrilling willen dragen
Vrijdag 13 januari 2012
als ’s nachts
de wind
zijn kleuren geeft
een wassende maan
in gekozen richting
blijft meelopen
ongebonden wolken ons
in woelende verrassingen
onderdompelen
waarom dan nog
naar overdag trachten
die dromen uitsluit
Woensdag 11 januari 2012
met een kwinkslag
verdriet roert zich inert
tot leven het met
een kwinkslag treft
eerder tussentijdse
melancholie kwiek
wordt dwarsgezet
Maandag 9 januari 2012
de kracht van groei
hoe leek hij
verzonken in rust
ingekeerd en stil
zichzelf te verzwijgen
tot warmte
de kracht van groei
in hem joeg
ons aandachtig maakte
dat hij wou gaan bloeien
tot wat wij
niet in hem zagen
Vrijdag 6 januari 2012
versteende verdediging
Is het omwille van herinnering
dat de versteende verdediging
van een eeuwenoud tijdperk
vast in gebaren ligt te strijden
met hemelsbreed
Vrijdag 6 januari 2012
de ziel voldaan
op slechts een golflengte
van hem verwijderd
durft zij het aan
eerder woelig wedervaren
te verdrinken
om vrij gebarend
in stil water
de ziel voldaan
vol overgave
naar hem toe te zwemmen
Donderdag 5 januari 2012
regenbrenger
als ik zie hoe zij
die voorbestemd als regenbrenger
zich vastklampen aan leven
ondanks doodstemming
die ’t aangezicht van d’aarde kent
ontdek ik diepste wezen
Woensdag 4 januari 2012
tot de wind gaat liggen
hoe gegrond
rimpelt het
tijdloze momenten
tot de wind
gaat liggen
zicht
ontmantelend
laat varen
als vol overgave
verzonken