met scherven van liefde
het was de stilte
midden een groezelige nacht
die me in een verhaal bracht
doorspekt met vele herinneringen
die als sidderingen
over mijn ziel liepen
een verloren kind
door niemand gewild
die van geen wijken wilde weten
het was om roeping te doen
van nature rebels
met scherven van liefde
in een intens kloppend hart
het zwarte woud
hoog in de bergen ontdek ik
wolken als zinnebeeld van
mysterieuze sfeer en bijgeloof
hoeder van oude waarheden
waar mijn nostalgische eigenheid
een romantische weerklank vindt
een eeuwige voort vertelling
het zwarte woud
hoog in de bergen ontdek ik
wolken als zinnebeeld van
mysterieuze sfeer en bijgeloof
hoeder van oude waarheden
waar mijn nostalgische eigenheid
romantische weerklank vindt
een eeuwige voort vertelling
waarheid
door de bomen
naar de hemel starend
vertwijfeld raken of waarheid
bevrijdend zou werken
omdat velen voelen
hoe vreselijk beangstigend
het is om midden het weten
verdwaald te raken
geliefd door jou
gaan
wil ik
de wereld rond
langs wegen waar
kirrende en kozende
bloeiende kroontjes
me geurige sprookjes
toefluisteren
waar passie troont
zoete liefde zich verwoord
leven voluit beweegt
schoonheid gedijt
als gelukzalige volmaaktheid
in een steeds weer herbeleven
ongeremd
geliefd door jou
voor immer in jou
omdat ik me in je daden
niet langer kon weervinden
sloot ik me van je af
tot ik ging inzien
dat jij het was
die me toefluisterde
mijn instinct niet te negeren
een gift van jou
die voel en vertrouwen
liefde terug in mijn leven bracht
een open einde
als in een sprookje wuiven
zon glanzende bomen
mij liefkozend toe
langzaamaan verzink ik
met al mijn hartstocht
in die gloed
nooit het beleven moe
lach ik met bezieling
een open einde aan die droom
indrukwekkend
hoe indrukwekkend
mee te deinen
in je ademhaling
voorbij het omheinde
van hunker bevrijd
toe te geven aan verleiding