in zwoele samenhang
wanneer een lichte rilling
tussen de donkerpaarse
trosvolle takken
een geur vrijmaakt
die bij diep ademhalen
een gevoel van
welbehagen meedraagt
dan wil men de tijd
laten stilstaan
om helemaal op te gaan
in zwoele samenhang
in al zijn onbezonnenheid
omdonkert
draag ik het eerder
zacht vertrouwde
als verdroomt voort
het einde van een sprookje
terwijl de wereld
in al zijn onbezonnenheid
over ons beslist
goede vrijdag
zoektocht en volharding beloond
wanneer ik juist vandaag
tussen duisternis van zonde
en licht van leven
takken met doornen
zie uitgroeien
tot een knoppende roos
die zal open bloeien
als een rood omfloerste
adem van eeuwigheid die
volmaakte liefde neerschrijft