Dinsdag 31 mei 2011
wind waait
hoe waait hij
veranderlijkheid
over haar heen
wijd vloeiend
nimmer leeg
opdat zij
in zijn rijk avontuur
zichzelf wervelend
zou ontdekken
Berichten van 1 mei 2011 tot 31 mei 2011
Maandag 30 mei 2011
het verweerde
toch schreven sporen
in het landschap
het beulsrood verder
al werd het verweerde
door de tijdstroom heen
de schrale diepte ingedreven
Zondag 29 mei 2011
in 't geweeklaag van kraaien
alleen met mezelf
op weg geweest
om bij iedere bocht
even stil te staan
met de hoop
dat een mooi zicht
mijn wereld
zou klaren
tot ik doodvermoeid
in ’t geweeklaag van kraaien
ben teruggekeerd
Vrijdag 27 mei 2011
Herinneringsbuit
toen we zagen
hoe bomen
hun uitdagend
openbloeien spiegelden
in ’t rimpelend water
omzoomden we
het beeld met woorden
en namen het
als herinneringsbuit
naar morgen mee
Donderdag 26 mei 2011
de branding
al wankelen zekerheden
vallen ze
in het hart van de zee
die overschuimt
in haar onstuimigheid
toch blijf ik
hoop en vertroosting zien
in de veranderlijke golfslagen
die volharden
dat er land is
Woensdag 25 mei 2011
verbloeit
heel zacht hoor ik
haar zuchten
om zichzelf te verhullen
zodat geen slijk
haar kan besmeuren
troebel kleuren
in de vloed van bestaan
als verbloeit zou worden
weg geplukt
Maandag 23 mei 2011
de burcht
langsheen ruwe stenen
die een verleden
van ridderlijke
heldhaftigheid uitbeelden
zochten we licht
voorovergebogen
en spinnenwebben gedogend
onze weg naar boven
om in het licht
te zien dat wij
in de uitgestrektheid
om ons heen
het groene
dat er nog is
zo zeer
moeten koesteren
Zondag 22 mei 2011
zo dichtbij
ver in afstand maar zo
dichtbij in voel zijn wij
warm wonderbaar
dit omarmen
het maakt mij rijker
dan enig ander
Zaterdag 21 mei 2011
met heimwee naar vandaag
dit is niet zomaar
een alledaagse zomerdag
waar we met wanneer zien we
elkaar weer uiteengaan
maar een etmaal
dat jou en mij
naar een morgen brengt
met heimwee naar vandaag
Donderdag 19 mei 2011
het klinkklare van de regen
met alle ramen dicht
uitzicht op leegte
een wind die lijkt te zuchten
in zijn rustige voortvarendheid
ga ik een gesprek aan
met het klinkklare van de regen
om met eenstemmigheid onder
een nieuwe zon wakker te worden
Woensdag 18 mei 2011
waan ik mij
wanneer illusies
rood gaan openbloeien
zich vermenigvuldigen
als de bijen
die rond hen zoemen
waan ik mij een koningin
die tussen hen in
met eigentijdse glimlach
werkelijkheid
tracht open te breken
Dinsdag 17 mei 2011
in zachte uitnodiging
zoals het lappendeken
op mijn bed
waarop ik nog niet
uitgekleed neerzijg
om de kleuren
warm te voelen
zo lagen de velden
gisteren in zachte
uitnodiging te wachten
op mijn thuiskomen
Maandag 16 mei 2011
Goed besluit
Ik sta aan de kant
s’morgens vroeg
de waterlelie moe
van haar dag die
is omgegaan heeft
besloten zich
te sluiten
dan gooi ik
doorzichtig
een kiezel
in het water
zodat de kringen
haar doen besluiten
voor mij weer
open te gaan
Een gedicht geschreven door mijn lieve vriend Cor
naar aanleiding van mijn dicht en schilderingetje Waterlelies
dank dat ik je inspiratiebron kon zijn
Woensdag 11 mei 2011
waterlelie
zelfs wanneer zij
vanuit de diepte
met groei
het troebele wegwerkt
haar diepe gevoel
van zuivere schoonheid
aan de oppervlakte
tentoonspreidt
blijft ze ook twijfel dragen
als bij donker
het gouden hart
zich sluit
Woensdag 11 mei 2011
als een wassen beeld
wanneer ik
in die bleke hemel
als een wassen beeld
breekbaar stil
schimmelig verkwijn
ga ik je dan missen
Dinsdag 10 mei 2011
met regenbogen dwepen
als ik je streel
wees dan even stil
geniet van mijn vingers
en weerkaats mijn gevoel
met bereikbaarheid
zodat we kunnen zweven
in hetzelfde licht
met regenbogen dwepen
geen waan gedogen
maar samen begeerte doven
Woensdag 4 mei 2011
volwaardig
tot ik
van leven doodga
ga ik
verder jouw weg
omdat bij elkaar
mij volwaardig maakt
Dinsdag 3 mei 2011
strooi me uit
kist me niet
ben bang in het donker
maar strooi me uit
en laat me herademen
in de bloei van mijn boom
Maandag 2 mei 2011
louter dromen
van een waadbare stroom
in volle zomer
met louter dromen
en glinsterende schijn
wordt hij gedreven
tot fluisterende kringen
die schuimend verzinken
in oneindigheid