in mijn aarde
roerloos
rust ik hier
ongemoeid
door sluimer
met ingekeerde gedachten
vrij van vrees
uitziend op
een geurige vlammenzee
sereen
de tijd voorbij
in mijn aarde
roerloos
rust ik hier
ongemoeid
door sluimer
met ingekeerde gedachten
vrij van vrees
uitziend op
een geurige vlammenzee
sereen
de tijd voorbij
jaag een droom na
jaag een droom na
het drijfzand in
rustpunt midden storm
een diepgaand verstild ogenblik
waarbij het nare mij
attent maakt op het goede
onvolmaaktheden
als mooi omschrijft
die op grond van waarheid
geen sporen nalaat
houden van
mogelijk maakt
vandaag ben ik
vandaag ben ik
dat tikkeltje meer voelen
die passie
ongelooflijk
broze daadkracht
het onverhoopte
heel dichtbij
een haat
liefde verhouding
vrij
zonder eindeje moet verdwalen
om jezelf
weer te vinden
rondkijken
en weer verdwalen
ontdekken
herontdekken
je laten verrassen
door beweging
die haast
zo stil
door dromen stroomt
zonder einde
(foto zojuist genomen)
echtheid vertolkwat heb ik aan vleugels
wanneer ik de wind
niet durf voelen
beleven gehinderd wordt
door schaduwen
die dromen als
begoochelingen uitstrooien
totdat ik midden cirkels
mijn blikveld verruim
klaar ben in mezelf te leven
echtheid vertolk
liefdein een klein plekje
van mijn hart
spinnen gedachten
hoop tot een zekerheid uit
dat ware liefde
zelfs niet even
uit elkaar rafelt
al is er soms
een afgesneden zijn
eenheid
vindt zich steeds terug
stilteomdat stilte
stilte blijft
leven daar
prevelt
verlaat ik
mij erin
een haalbaar
nieuw begin