wegen scheiden
besef dat wanneer
liefde zich
in je wereld reveleert
het nooit te laat is om
het verhaal af te maken
tenzij je de moed niet hebt
het hart te volgen en
wegen scheiden
wegen scheiden
besef dat wanneer
liefde zich
in je wereld reveleert
het nooit te laat is om
het verhaal af te maken
tenzij je de moed niet hebt
het hart te volgen en
wegen scheiden
een gedicht dat dromen sluiert
niks kan zachter golven
dan een lied
dat dromen
sluiert en zeer edele
klanken biedt
zo toverend zweverig
geheimen fluistert
dat zinnen
in tijdloos glijden
spelend licht
hemel en aard
laat samenvloeien
in een beweging
dat liefde toonaardt
immer samen
en of ik je nog weet
binnen mezelf wanneer
ik ogenblikken lang moet
berusten in het alleen zijn
koestering
zij sluimert slechts
tot je weer
met mij beweegt
in een nooit
uitgeademd raken
die er ooit was
wijl ik midden het vergeefse
tast naar leven
word ik een zucht
een vervreemding
die in een diepe schaduw
vol weemoed
een zachtheid sluimert
die er ooit was
stil heel stil
alleen
gun ons een eindeloosheid
vraag me niet
iedere klaproos op de wereld
voor jou te plukken
ze verwelken veel te gauw
maar gun ons een eindeloosheid
waar bloei telkens weer
de kans krijgt
zichzelf te vervullen
alles blijft zoals het was