Maandag 31 oktober 2011
witwievend
is er ontwaken
komt er later
wanneer grijpgraag
lijkende wade
zich witwievend vastkleeft
boven gebroken dromen
Berichten van 1 oktober 2011 tot 31 oktober 2011
Zondag 30 oktober 2011
als ik loslaat
als ik loslaat
mijn ogen breken
neem ik mijn herinneringen
in gedachten mee
in ruil geef ik jou
mijn beeld
gegroeid in een tijd
waar ik glimlachend leefde
Rond de periode van Allerheiligen worden er sobere borden met gedichten rond het thema afscheid geplaatst op de kerkhoven van alle deelgemeenten van Herzele. Deze gedichten hebben als bedoeling woorden van steun, begrip, troost, herinnering, enz. letterlijk aanwezig te stellen op de kerkhoven.
Zie www.herzele.be (cultuur)
Zaterdag 29 oktober 2011
vanonder een kleurrijk deken
in haar slaap ruist de wind
de donker vastgebonden dromen
gemaakt in dode dagen over
zodat ze vanonder een kleurrijk deken
in open ongedwongen verhaal
zou kunnen opstaan
Vrijdag 28 oktober 2011
samen
de akkers die zwaar
liggen na te hijgen
van een rijke oogst
herinneren mij
hoe wij samen
begin mei
onze mooiste zomer
ooit zaaiden
Maandag 24 oktober 2011
uitgevlakt
in haar loop
zingt er
een lied mee
omdat ze meer
dan regen en wind
nodig heeft
om over de keien
uitgevlakt
te rakenZaterdag 22 oktober 2011
lichtglanzende vergezichten
(schilderij Turner)
pas als lichtglanzende vergezichten
verlatenheid bedekken
een wereld van ervaring openleggen
zal ik trachten in te nemen
waaruit te zijn verdreven
doodstil
Vrijdag 21 oktober 2011
hoe scherft hij
het gele
kartelend
naar beneden
om het
als wak
in ’t geruis
uit te spreiden
Donderdag 20 oktober 2011
uitgekeken leegte
doodstil is zij opgestaan
om door een open raam
uitgekeken leegte mee te geven
om en om de maan
tot aan gedaan met klaarte
haar terug binnen te halen
Woensdag 19 oktober 2011
als stilleven
al schildert de zon
hen nog even als stilleven
dra zullen ze hun vrijheid nemen
rood gekleurd
wervelend spelen
op de stroom van leven
tot ze bij windstil
zich warm gaan koesteren
in een tijdloos voortbestaan
Dinsdag 18 oktober 2011
in open wij
in open wij
die diepte liefheeft
vertelden zij
hoe hun groeien
ongemerkt door de ander
werd overgenomen
Maandag 17 oktober 2011
waar siergrassen
als schuimkoppen
grimmige sporen trekken
rond een rots die hem zo somber
als de zee zelf maken
ga ik ingebed tussen duinen
verlangen naar mijn landschap
waar zachtvloeiende siergrassen
de strakke lijnen verzachten
Zaterdag 15 oktober 2011
als alles stilstaat
mijn stap houdt halt
alles bladstil
onbewogen vijvers
een erbarmend zwijgen
doortrokken van leegte
het moeilijkste loslaten
terwijl ik droom van leven
voor Johan, jeugdvriend
vandaag ten Grave gedragen
Zaterdag 15 oktober 2011
leven
uitzwermende vogels
in hoge luchten
boven een open zee
laten me zien
dat leven
niet in te dammen is
Vrijdag 14 oktober 2011
leven wij dromen
samen
hand in hand
leven wij dromen
ontrukken
in geborgenheid
ons van de tijd
om in wederkerig geven
ons leven
te leven
Donderdag 13 oktober 2011
rotsschamende stilte
wanneer wat is voorspeld
zal zijn
rotsschamende stilte
vrijt met ravijndiep grijs
wijl verdoemenis zelfverwijten
kwijlt uit slijk
zal zelfs ik vergeten zijn
Donderdag 13 oktober 2011
zonder misbaar
in de greep
van wervelend donker
waar geluid
niet verder wordt gedragen
ruim ik zonder misbaar
chaos op
bewaar wat er nog
van leven rest
tot het zich heropbouwt
Woensdag 12 oktober 2011
vanuit het hart gegeven
deze engel
vanuit het hart gegeven
welgelukzalig
ontvangen en geaccepteerd
zet hogere vibraties
in beweging
waarin wit licht
zich zuiver inspint
Dinsdag 11 oktober 2011
levensvreemd
wanneer openheid
hardop ligt te dromen
te worden opgebaard
als winterse waarheid
raakt levensvreemd
omzichtig de horizon
Maandag 10 oktober 2011
schaduwlijdend
al verzet groen bergen
tijdens zomers mooie dagen
wanneer storm herfst braakt
kronkelt het zich
overkomend terug
in verhard zicht
nietig klein
schaduwlijdend
Zondag 9 oktober 2011
voorbij het omheinde
hoe indrukwekkend
mee te deinen
in zijn ademhaling
voorbij het omheinde
van hunker bevrijd
toe te geven aan verleiding
Donderdag 6 oktober 2011
op eigen graf
mistroostig hoe ze
in hun onverdroten puur zijn
lichtdromend staan te kijken
naar een reeds verloren hemel
waaruit verdord bruin dagdievend
naar beneden valt
zich niet bewust dat ze tevens
met de wind mee
staan te dansen op eigen graf
Woensdag 5 oktober 2011
diepduiken
als de nacht openbreekt
tracht ik te kunnen diepduiken
in de woorden van een wiegelied
die me de hoop
op een nieuwe morgen meegeven
Dinsdag 4 oktober 2011
in een zee van tijd
hartbrekend toch
hoe een ondergaande zon
in een zee van tijd waar leven
nauwelijks durft te praten
zoveel meeneemt
een marmeren maan
te sterven staat
wijl tastend donker
in doodsverbreiding
zichzelf afvraagt
Maandag 3 oktober 2011
mistig zicht
waarom
mezelf dwingen
verder te gaan
wanneer ik
in mistig zicht
en aardse volharding
eigen ruimte vindt
Zaterdag 1 oktober 2011
wieg bij dageraad
in een verloren droom
wieg ik bij dageraad
het laatste vleugje hemel
heen en weer
lukt het me even
schoonheid te beleven
tot ik in een spoor
van tranen
ervaring achterlaat