Zaterdag 31 juli 2010
winterslaap
zullen wij
lente zaaien
om als zomeroogst
binnen te halen
zodat wij warm omgeven
kunnen liggen te leven
Berichten van 1 juli 2010 tot 31 juli 2010
Vrijdag 30 juli 2010
als intens schaduwbeeld
hoe verlang ik
naar de ruimte
waar wij
in hoogst menselijke uiting
het hartstochtelijke nastreefden
zelfs het bloemetjesbehang
de gevoeligheden
van je handen
als intens schaduwbeeld
liet leven
Dinsdag 27 juli 2010
een bonte verfijning
werd als
allerindividueelste impressie
naar boven toe bewogen
om er als volmaakte zege
van weelde
zich op te richtten
naar ’t zonzilveren licht
Maandag 26 juli 2010
als vereende luminatie
door lichtgolven heen
pakken wolken zich samen
als vereende luminatie
die woede aan tweent
in het duister van tegenwoordigheid
de hemel tekent
Zondag 25 juli 2010
akkerdistels
ik liet hen ondergronds kruipen
wijdverspreide kolonies
van rechtopstaande
scheuten krijgen
waarbij de violette bloemen
tot pluimtrossen
gingen groeien
voor de nectarzoekende bijen
die met hun noeste arbeid
hen als symbool
van weerbaarheid
in mijn tuin verspreidden
Vrijdag 23 juli 2010
geurende dagdromen
hoe durf je bij ’t ontwaken
palaveren over de neergang
van lyrische wanen
wanneer de opkomende zon
bijenkelken opent
zodat je op de bloembodem
een voorraad geurende dagdromen
kunt oogsten
Donderdag 22 juli 2010
ik droomde in blauw
ochtenddauw
maskeerde kil
het volmaakte
omtreurde stil
het pas ontwaakte
in diepgrauw
ik laakte
het vergrijsde
droomde in blauw
een vergezicht
omzoomd met zonnelicht
Dinsdag 20 juli 2010
na het zwoele
nadat zon en maan
even samen
zalig baden
in onbegrensde koelte
na het zwoele
van een hoogzomerse dag
rekken schaduwen
zich zo lang uit
tot de wereld
donker sluit
en ik de nacht
voel komen
Vrijdag 16 juli 2010
tulpen
potloodtekening 16 juli
Zondag 11 juli 2010
eenzaamheid
de nacht bracht
de stilte nog dieper
alle woorden vervaagden
verward in een lege droom
achtergebleven tijd dwong me
tegen een muur van vergetelheid
Vrijdag 9 juli 2010
nauwelijks ademhalend
Het is hard
zwijgen
als een vinger op je lippen
jou uit eigen woorden
doet stappen
nauwelijks ademhalend
jezelf dreigt
te verliezen
terwijl het hart verlangt
naar onvermoede bekentenissen
Dinsdag 6 juli 2010
handenvol
hoe moeilijk was het
ze te verzamelen
handenvol weg te dragen
om in de vloeiende gang
te laten verdrinken
tot er enkel nog de vage kringen
van het diep geborgen zijn
na rimpelen