weet je nog
weet je nog hoe wij
stenen verschikkend
buitenkamers zijn geraakt
op zoek gingen
naar de kleuren
van geurende bloemen
dat stukje blauw
welke wij vanuit
het dakvenster beleefden
ergens verder dan de horizon
met alles wat goed voor ons was
dag morgen hebben gezongen
in een nieuw begin
raakte ooit
midden je bloei
verslingerd
driftte mee
deelde verhalen
geheimen
tijden van liefde
verlies
en verandering
tot ik verweerd
maar nog steeds
een glimlach rimpelend
in de holte van je stam
stil slapend
ging bedenken
dat als dit het einde was
ik er ons heel graag
in verdroom
met evenwel een nieuw begin
binnen handbereik
weerspiegel
in verrassende varianten
waarachtigheid
nodig me uit
om er te blijven
bij stilstaan
tot ik binnen handbereik
jullie als verhevenheid
durf neer schilderen
het ultieme zijn
wanneer ik zie hoe jij
met diepzinnige nuances
eigenzinnig
volkomen jezelf
midden een verharde wereld
in voortdurende verandering
spontaan ontluikt
neem ik deze levenslust
helemaal tot mij
bloei naast jou
met weliswaar
eigen karaktertrekjes
het ultieme zijn
helemaal open
weet ik lieflijkheid
vogelzanggebeuren
elk met een eigen
zomerzachte melodie
in ’t dicht groene
lover van de bomen
houden zij niet alleen
de dag levendig
ze bevliegen
ook mijn gedachten
tot ik het innestel
om ooit weer
neer te schrijven
als ook mijn lied
verzuchtingen
innemend als ‘t verstild
verlangen me parelend
naakt verder draagt
verzuchtingen vertellen
hoe zinnenprikkelend mooi
ons dollen was
wij samen dromend
in Morpheus armen
op verhaal komen
midden alle eeuwigheden
is de dood ermee gemoeid
wanneer ik moegedragen illusies
weggeef aan de bloemen
in mijn tuin
die als vanzelf verder bloeien
naar herfst
of heb ik tijdens dit loslaten
midden alle eeuwigheden
mijn waarheid ontdekt
beleef ik leven nu echt
er is een hartslag nodig
als de avond verstomd
wijl donkerte opkomt
een donkerte die me brengt
naar een nacht die
losstaat van werkelijkheid
is er een hartslag nodig
om boven stilte uit te komen
een hartslag die een nieuwe
dageraad beoogt
weelderige beelden meedraagt
nog voor de zon is opgestaan