Woensdag 24 juni 2015
binnen handbereik
weerspiegel
in verrassende varianten
waarachtigheid
nodig me uit
om er te blijven
bij stilstaan
tot ik binnen handbereik
jullie als verhevenheid
durf neer schilderen
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Woensdag 17 juni 2015
het ultieme zijn
wanneer ik zie hoe jij
met diepzinnige nuances
eigenzinnig
volkomen jezelf
midden een verharde wereld
in voortdurende verandering
spontaan ontluikt
neem ik deze levenslust
helemaal tot mij
bloei naast jou
met weliswaar
eigen karaktertrekjes
het ultieme zijn
helemaal open
weet ik lieflijkheid
Dinsdag 16 juni 2015
vogelzanggebeuren
elk met een eigen
zomerzachte melodie
in ’t dicht groene
lover van de bomen
houden zij niet alleen
de dag levendig
ze bevliegen
ook mijn gedachten
tot ik het innestel
om ooit weer
neer te schrijven
als ook mijn lied
Woensdag 10 juni 2015
verzuchtingen
innemend als ‘t verstild
verlangen me parelend
naakt verder draagt
verzuchtingen vertellen
hoe zinnenprikkelend mooi
ons dollen was
wij samen dromend
in Morpheus armen
op verhaal komen
Zondag 7 juni 2015
midden alle eeuwigheden
is de dood ermee gemoeid
wanneer ik moegedragen illusies
weggeef aan de bloemen
in mijn tuin
die als vanzelf verder bloeien
naar herfst
of heb ik tijdens dit loslaten
midden alle eeuwigheden
mijn waarheid ontdekt
beleef ik leven nu echt
Vrijdag 5 juni 2015
er is een hartslag nodig
als de avond verstomd
wijl donkerte opkomt
een donkerte die me brengt
naar een nacht die
losstaat van werkelijkheid
is er een hartslag nodig
om boven stilte uit te komen
een hartslag die een nieuwe
dageraad beoogt
weelderige beelden meedraagt
nog voor de zon is opgestaan
Donderdag 28 mei 2015
het onverwachte
verwachtingen verbleekten
toen het onverwachte
me nabij kwam
met trillende vleugels
neerstreek in mijn hart
een nieuwe wending
aan mijn leven gaf
waarbij ik niet langer hoopte
maar onvoorwaardelijke liefde
kon geven en ontvangen
Dinsdag 26 mei 2015
vergane rijkdom
zoals jij
mij de zee
laat horen
neemt ze driftig
alle rijkdom
naar de diepte mee
om ze later als
stil wit wolkend geruis
op ’t strand terug te werpen
me eraan herinnert
dat wat ooit is geweest
hoe dan ook terugkeert
Zondag 24 mei 2015
onvoorwaardelijke liefde
het licht van de morgenzon
langs de randen van de gordijnen
zo volmaakt sereen naar binnen
zien glijden
begiftigd me met een verlangen
mezelf over te geven aan de meest
onvoorwaardelijke liefde
die ik ooit heb gevoeld
wijl zij zich
met mijn leven verbindt
Vrijdag 22 mei 2015
Wij zullen je missen Kristof
als een stil
innemend gerucht
dwaal jij voortaan
in ons tekenlokaal
leven wij je verder
kleuren mengend
gelukkig uitstrijkend
als jouw lied
dat even opklimt
uit immens
innerlijk verdriet
Dinsdag 19 mei 2015
ware liefde
in je haastig voorbijgaan
heb ik de neiging
om uit je wereld
te verdwijnen
in plaats van te bloeien
je een glimlach te geven
laat ik me in de onderstroom
van leven meedrijven
op zoek naar het geluid
van terugkerend getij
in een zee van bewustzijn
ware liefde mijn aandacht geef
leef
Maandag 18 mei 2015
in een zojuist ervaren
zonnestralen
die mijn tuin enthousiast
tot een oase
vol magie
onderdompelen
verschaffen mij
een overweldigend weten
dat wat zich
voor mijn ogen afspeelt
de kloof tussen aarde en hemel
kleiner maakt
durven blijven dromen
de oorsprong van liefde
miraculeus voortbrengt
Donderdag 14 mei 2015
kantbloemen
het gaat om liefde
wanneer ik
ze zie bloeien
met mijn eigen reden
vol passie vergaar
om te ontdekken
dat ze in mijn hart
vereeuwiging zullen kennen
Zondag 10 mei 2015
en frele luistering
ween me een rivier
vol verhalen
die het landschap
zijn kleuren laat zien
beleef en min haar
van bron tot monding
met de stroom mee
één frêle luistering
jij bent ik ben
ons zelve zo eigen
Donderdag 7 mei 2015
verbondenheid
al is het soms benauwend
toch kan die inbreuk
op persoonlijke ruimte
juist datgene zijn
wat je nodig hebt
Maandag 4 mei 2015
vereeuwiging
ondergrondse ommekeer
zal ervoor zorgen
dat ze werelds aanschijn
ooit terug zullen kleuren
al zie ik de blaadjes
van de anemonen reeds
overstraalt door de dood
verspreidt liggen
hun uitgebloeide hart
draagt nog steeds
de mimiek van leven mee
Zaterdag 2 mei 2015
mijn dag zien ondergaan
zittend in mijn ouwe getrouwe zeteltje
tussen de gele paardenbloemen
en lieflijke meizoentjes in het gras
de her en der uitgestrooide vergeet mij nietjes
zoete geur van diep paarse seringen
een meizon als bijzondere weelde
van licht zien ondergaan
verwacht ik geen kwaad van de nacht
maar zal hij mij een hemelbed
vol schitteringen schenken
zodat ik niet langer bang ben van het donker
het doodstille niet meer veracht
maar aanvaardt als met een toekomst in zich
Donderdag 30 april 2015
onweerstaanbaar
Ik voel hetzelfde
voor jou
wou dat het niet
zo was
maar
het is wel degelijk zo
liefde is
onweerstaanbaar
Vrijdag 24 april 2015
Queen of the night
neem hun schoonheid in mij op
wijl ik mezelf beloof hen ooit te tekenen
tijdens één van die lange winteravonden
met schemertoestanden
in de kleur die mij verraste
Donderdag 23 april 2015
zonder hang naar zekerheid
als ik je zo zie
je takken wazig
naar de aarde groeiend
zonder hang naar zekerheid
pril uitbloeien tot
groen dat rust geeft
midden zon, regen en wind
voel ik me niet langer vreemd
maar op mijn plaats
meer waar
1 reactie op dit bericht