Naar de inhoud

Doorheen de seizoenen - Verhavert Martine

seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 augustus 2015 tot 31 augustus 2015

heb je lief

 

 

 

 

 

 

midden je woorden

kom ik thuis

 

vlei me vertrouwd

door je hele zijn

 

wijl ik met mijn liefde

je innigste raak

 

bloemen in mijn schoot

 

Geschreven door verhavert om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

oprecht

 

 

 

 

 

ze gaat op zoek naar een ladder

om die ene blozende appel te plukken

 

zelfs al schreeuwt men haar toe

hem te laten hangen

 

nog houdt ze vast aan

’t verlangen hem te smaken

 

oprecht en volkomen zichzelf

 

 

Geschreven door verhavert om 20:39 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

het kind in mij

 

 

 

 

 

 

 

binnen mijn eigen

kleine wereldje

 

waar verpozing heerst

schilder ik voor mezelf

verrassingen

 

creëer zonder de minste

terughoudendheid

in geel een speelse sfeer

 

waarmee ik liefde

uit het leven kan halen en

volop het kind in mij beleef

Geschreven door verhavert om 21:10 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

God

 

 

hoe mag ik je noemen

wanneer ik zie hoe de bloemen

in mijn tuin openlijk je diepe zelf

voor mij openbaren

 

waaiend op speelse zomerwinden

je wondere werkelijkheid dragen

zwoel geurend je passie

voor leven uitstrooien

 

leg je naam op mijn lippen zodat

ik je als hemelsbrede koestering

kan prevelen midden de wereld

die ik liefheb

 

ik noem je god

maar dat zegt nog niets

 

met dank aan Cor van Vliet voor de laatste strofe

 

 

 

Geschreven door verhavert om 19:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

oneindig vloeiende weelde

 

 

 

 

 

 

 

in de warmte van de zon

vinden zij beiden

 

dat wat zich laat beleven

als een oneindig

vloeiende weelde

 

midden haar ruimte

hen die leven zacht van zin en

licht van adem gretig opneemt

 

 

 

Geschreven door verhavert om 22:12 Reageer op dit bericht Stuur door

een met hem

 

 

 

 

 

met in mij het prille

dat pas gaat bloeien

 

wanneer ik op een stille

afgelegen plaats schoonheid

als Gods werkelijkheid ontdek

wortel ik mij diep in

 

één met hem

en zijn wereld

 

Geschreven door verhavert om 03:23 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

peppe

 

 

 

 

 

 

midden mijn alleen zijn

heeft ’t verleden

me bij de arm gegrepen

bracht me naar de bank

achterin de tuin

 

bedacht hoe hij een tak

zoetigheid afbrak en sprak :

huil maar mijn stekelbeeske

 

ik droog je tranen wel

nu en later

zal nooit overgaan

maar in je hart verblijven

één en al aanwezigheid

 

samen zijn we naar binnen gegaan

 

 

Geschreven door verhavert om 21:03 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

een ogenblik verder

 

 

 

 

 

 

 

 

een ogenblik verder

geldt er geen weg meer terug

 

slechts eenzaamheid

wenkt voor beiden

 

zij hier

hij aan de overzijde

 

enkel een schemering van wat

is geweest blijft hen nabij

 

 

een oudje van tussen mijn bundel

nog uit te geven gedichten gehaald

 

 

Geschreven door verhavert om 21:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

de vlinderstruik uit mijn tuin

 

 

 

 

 

 

je was nooit

zal nimmer zijn

zoals je vandaag

te beleven staat

 

één en al

honingzoete sfeer

waar vele vlinders

naar toe worden gelokt

 

en hoe weliger

je gaat wuiven

net als ik

niet meer willen wijken

 

tot de dag ondergaat

je helemaal vergeten raakt

of zal ik je vannacht

nog dromen

 

Geschreven door verhavert om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

schluchsee

 

 

 

 

 

het is haar rustige glans

die me naakt

voor haar laat staan

 

want hoe wil ik haar

voelen op mijn huid

 

innig mee palaveren

met haar zacht geruis

 

blauwe spetteringen

laten vervagen tot

wondere regenbogen

 

gedachteloos genieten

van wat leven heet

 

simpelweg

gelukkig wezen

 

Geschreven door verhavert om 20:31 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

waterval van Triberg

 

 

 

 

 

 

nog hoor ik

hoe het water valt

gefluister dat uitgroeit

tot een werveling

die juicht en zingt

 

loskomend

van beslommering

 

als een droom in haar verga

licht van adem

dieper en dieper

mezelf achterlaat

hopeloos verliefd

 

 

Geschreven door verhavert om 03:02 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Doorheen de seizoenen - Verhavert Martine

↑ Terug naar de berichten