leven verder beleven
omklem de hand
die zij jou toesteekt
niemand meer dan jij
verdient een warm
in de handliggend gegeven
want dankzij jou
kent zij leven
wil het verder beleven
leven verder beleven
omklem de hand
die zij jou toesteekt
niemand meer dan jij
verdient een warm
in de handliggend gegeven
want dankzij jou
kent zij leven
wil het verder beleven
andere inzichtenal dartelen laatste vlinders
even speels
als bij prille lente
langsheen asters
die tot nu toe hun kleuren
nog daadwerkelijk openbloeien
witte scherven in een blauwe hemel
roodglorend ochtendlicht
en een kille wind
dwingen me tot uitdagingen
met heel andere inzichten
mis jewanneer ik meen
je zachte stem
in bladgeruis te horen
bij kalme golfslag
je warme lach
in flikkering van sterren
je heldere blik bemerk
ontken ik dood
tot mist me dwingt
de kleur van wade
te onderkennen
waarin je stil
lag opgebaard
zonder houvast
mijn weg
moet verdergaan
verheven
in zichzelf gekeerd
blijft ze rustig staan
tussen wat is geweest
en nog moet geboren worden
tot ze in een moment
van waarheid
de overtuiging vindt
om tot bestaan te komen
verheven de wereld
haar kleuren toont
vol levensdriftnog een laatste keer
zonder schoenen
langs het strand
zon en zee
vonkend rood
als één adem
voelen ondergaan
wegduiken in helmgras
en een aarzelende herfst
uitdagen
tegen de stroom in
vol levensdrift
elkaars naaktheid
beminnen
leven tussen bloemenvraag je niet om vleugels
wijl wind gaan liggen is
wil me niet uitstrekken
in een leegte
met geen enkele betekenis
laat me woelen
in de aarde
leven tussen bloemen
die mij laten groeien
in warm thuisgevoel
houden van
van droom in droom
waarin warme gedachten
met zwoele zuchtjes
en heerlijke kreetjes
het liefdevolle levendig houden
beseffen wij elkander eeuwig
met vermeende kleurenin stille bedding
op golven van gewoonte
wachten tot knisperend verkrullen
is mij een onthuld raadsel
pluk toch open
met vermeende kleuren
zodat het in de palm van je hand
de reden kan neerleggen
vergulde pronkveel liever baad ik mij
in schaduwrijke weelde
van gekerfde stenen
die met sfeervolle zin
voor schoonheid
oude guirlandes aards inkleuren
in plaats van te dwalen
langsheen roemrijke kamers
waar overdadige vergulde pronk
enkel breedsprakige
waarheden van illusies
blijken te zijn
onverwachte valspreekt het zilver geruis
van broze bladeren
door omzichtig licht
nog zomer
toch hoed ik mij reeds
voor onverwachte val
omdat de aarde waarin
hij van ent tot boom opging
reeds de weemoedige geur
van vergankelijkheid
in zich meedraagt