Vijfennegentigse Ronde van Vlaanderen

Vijfennegentigse Ronde van Vlaanderen
vanuit beklemming
in de schoot van leven
wanneer de mens gaat ploegen

groen gras
groeit verwilderd
over de stoppels
van een voorbije zomer
laat zich zelfs niet tegenhouden
door kwelmende voren
die plompverloren
over het landschap verspreidt liggen
het is pas wanneer de mens
gaat ploegen
dat het zich moedwillig
laat onderdelven
om het uitzicht
van de wereld
in voorspoedig
te herscheppen
in haar moment
hem wacht zomer
met de ogen dicht
passievol rood
vrij ademenweg van alle zwaarte
waarin ik
wakker geworden ben
laat ik mij
meedrijven met de wind
de vleugels stil
om de ervaring
van het vrij ademen
in de lucht
te verzuchten
in een nieuw begin
zielend van bestemming
in zijn ontkenning
verscholen
zal het
zielend van bestemming
met hem
blijven meelopen