Archief

zonder de beelden

die zomerse werkelijkheid dragen

gebaar na gebaar

met een andere rijkdom

kwamen aandraven

lijkt ze nu

zo eindeloos stil

in haar overleven

dat ik haar wil toedekken

met kristalheldere weelde

hoe kan het lichaam

zich herstellen

als de geest voortdurend

onder druk wordt gezet

eigen gedachtegangen verwerpt

niet durft toe te geven

aan de roep

van eigen ziel

om tussen de aarde

en de hemel

jezelf en leven

weer te vinden

als stille verwarring

laten herfstkleuren zich dieper

in chaos van modder wegzinken

een weemoedig bewegend schouwspel

waarbij wij ontdekken dat geleend leven

ooit weerkeert naar haar

de aarde

als ik zie hoe

een immense groeikracht

rood zijn einde vindt

door de lucht als

vlinders op lichte vleugels

gedragen worden

naar geen weg terug

waarom zou ik

dan bang zijn

te sterven

heb het moment vastgelegd

waar ik uiteindelijk mezelf herwon

door je beter te leren kennen

besefte dat dood hoort bij leven

een heel andere wereld

vroeg of laat

tijd om te gaan

al leef ik in het nu

mijn eigen leven

intens

het doet pijn

huis van mijn jeugd

vandaag voorgoed

achter te laten

tussen de bomen

die zich in rouw

donker verdromen

sta ik verweesd te kijken

niet wetende dat de maan

haar zilveren schijnsel

als troost voor zware dagen

over het landschap zal uitspreiden

door de aanblik zal beseffen

dat ik nooit alleen me zal moeten

overgeven aan het ogenblik

dat zich voordoet

in een stiltemoment

net voor het oude valt

overweldigt de boom mij

met zo’n zachte uitstraling

hij het wezenlijke in mij voedt

dat alles is zoals het moet zijn

volkomen gelukkig

wanneer zijn duister hart

de overhand krijgt

somberheid

in zijn takken prijkt

dwing ik mezelf

uit het leven dat hij leeft

zal ik bij machte van verbeelding

mijn bestemming

in vrije loop verwezenlijken

tussen een reeds lang

gedroomde bloemenzee

heel alleen

midden een herfstig landschap

waar een kille wind

me een koude winter voorspelt

besef ik meer dan ooit dat leven

niet alleen bestaat uit zorgeloze zomerdagen

nooit meer in het lange gras

zal verstoppertje spelen

met wat liefde heet