Kroniek van een toffe familie en een toffe gemeente.
18-12-2005
hoogdringendheid
Beste bloggers...
Dit is niet mijn stijl...mensen om aandacht vragen...maar op dit ogenblik circuleert op het blog een racistische site
Het is het blog "Hardcore" in de categorie "Muziek".
Ik, en ik denk met mij nog vele anderen, wil dit blog dat poneert dat "vreemdelingen en ander gespuis" hier niet thuis horen van het seniorennet verwijdert wordt. Daarom vraag ik u om een emailtje te sturen naar blogabuse@seniorennet.be Die zullen dat varkentje met zijne vieze praat dan wel verder wassen. Ik hoop dat we met z'n allen en samen zulke blogs kunnen weren.
Bedankt.
De tekst is ondertussen van het blog verwijderd (ma. 19/12)
Lei en Willy. Zou het toeval zijn dat Lei van zijn vrouw is en Willy Claes zijn Suzanne heeft laten zitten? Zouden die twee iets innigs met elkaar hebben? Of in het vooruitzicht van het adoptierecht voor holebi's hun voorbereidingen aan het treffen zijn? 't Zou mooi zijn: een pianospelend voetballerke.!
Alle gekheid op een stokje natuurlijk: Een serieus mens wenst vooral hun twee vrouwen veel sterkte toe. Die twee gasten komen er wel.
Onze kerststal. Op de Voorheide (ge weet wel; die wijk waar het chique volk van Arendonk woont) staat de schoonste kerststal van de provincie Antwerpen. Een ploeg vrijwilligers werkt een ganse week aan de stal die wordt opgesteld in de kerk zelf. Versierd met herders, koningen, kamelen, schaapjes en allerlei andere opgezette vogels en beestjes ligt Jezuke te pronken in zijn kribbeke. Ieder jaar wordt de kerststal bezocht door honderden bezoekers, zelfs van over de grens. Als het goed en schoon is zeggen we het ook: Een aanrader om eventjes binnen te springen en stil te zijn.
lokatie:parochiekerk St.Jozef Arendonk-Voorheide. openingsuren:van zaterdag 18 december tot zaterdag 31 december dagelijks van 13.00 uur tot 17.00 uur.
En ge moogt verniet binnen!!!
Let wel op: Er is maar 1 kroeg in de buurt. En een restaurant of taverne al helemaal niet. U mag gerust uw boterhammekes meebrengen en ter plaatse opeten, als ge maar beloofd om geen weken te blijven...We hebben al last genoeg met ons eigen zelve.
Freya...de Hun. Liefste vriendjes bloggers; neem een voorbeeld aan onze vrienden de Nederlanders. Als onze vice-minister-president Freya Van den Bossche de Hollanders schoffeert en uitmaakt voor, ik citeer: "stijf, truttig, kleinburgerlijk", dan zeggen de hollandse excellenties in koor: "Heer, wij vergeven het haar: het is waarschijnlijk een lomp meiske met een heel slechte opvoeding, twee bloeikes van kindjes en als gevolg daarvan een post-natale depressie". Het wicht weet niet wat ze uitkraamt zeggen de Nederlandse minister-excellenties over ons Freyaake. Freya komt in de geschiedenisboeken, net zoals Attila de Hun en Kop van den Eynde. Dat waren ook een koppel barbaren. Ziet ge bloggers...die nederlanders accepteren als er iemand over hun de waarheid zegt. Zelfs over de manier waarop maken ze geen misbaar. We moeten daar een voorbeeld aan nemen: Als iemand onder ons ook eens de waarheid zegt wordt hij verketterd en vergruisd. Tolerantie, verdraagzaamheid en vrijheid van denken en spreken; dat kunnen wij nog leren van onze hollandse vrienden.....Alhoewel...daar worden er ook overhoop geschoten als ze iets zeggen dat niet in de kraam past.
Plop aan de gevel. In plaats van zich bezig te houden met waar het om draait, met de essentie: dat Ventje in de kersststal, in die kribbe. Neen, dan hangen ze zo een kabouter Plop aan hun raam. ...En dan verschieten ze dat er negers, zigeuners en ander derde wereldvolk ook langs daar binnen kruipt. Ze wijzen ze zelf de weg !!!
100 jaar socialisten in Arendonk. Een tijdje geleden vierden de Arendonkse socialisten hun honderdjarig bestaan als lokale partij. Een heus feest met heel wat prominenten en feestelingen. De Willy, gekend als vroegere baas van de Nato en verdienstelijk pianospeler bij de Kaasboerin, was er zelfs bij. De socialistische partij bestaat dus al lang in Arendonk. Dit in tegenstelling tot de ons omringende landelijke gemeentes zoals Ravels, Poppel en Retie. Neem nu Retie: daar is pas voor een paar jaar de eerste socialist opgedoken en heeft er een partijke opgericht. Ze proberen zich nu een weg te zoeken in het Retiese politieke landschap: voor de eerste jaren zal dat maar een karrenspoor zijn of "ne volleir" gelijk ze in Arendonk zeggen. In de voorbije eeuw waren ze meer gelijk de eerste Christenen in de Romeinse catacomben of doken ze eens sporadisch op gelijk het gewapend verzet in de tweede wereldoorlog.
In Arendonk is dat anders: Hier zijn de socialisten al van in 1905 verenigd in een partij. Dat komt omdat Arendonk, meer dan de ons omringende gemeentes, nijverheid en industrie had. In Ravels en Poppel reden ze met de mestkar rond; hier stonden sigarenfabrieken, dynamietfabrieken, en breiden ze kouskes. Hier was er beweging onder het volk. En de pastoor op de preekstoel kon nog zo tekeer gaan en tieren tegen "die ketters"; niemand hield ze tegen om ook "ne rooie" te worden. Na vele en lange decennia in de oppositie gezeten te hebben maken ze nu deel uit van een coalitie die "Arendonk, Stad en Vrijheid" geregeerd. En zjust is zjust: ze doen dat met verve.
Arendonk is van oudsher een gemeente waar de valkerij werd beoefend. Reeds in de late middeleeuwen zwermden de Arendonkse valkeniers uit naar de Europese vorstenhoven. Zelfs Jan Van Eyck, de Vlaamse primitief die ten onrechte door die van Maaseik wordt geadopteerd, maakte in zijn schilderijen gewag van de valkerij. Vandaag de dag zijn er in Arendonk nog verschillende valkeniers aktief. Als een mens geluk heeft en men krijgt ze aan de praat dan zijn de wilde verhalen niet meer te stoppen: De keren dat hun vogel een konijn te stekken had aan de verkeerde kant van de beek, en dan; broek uit en door het ijskoude water, tot aan de borstkas door de modder, op handen, voeten en op de buik door de koeienschitten, ...pure lyriek. Omdat de valkerij in de Arendonkse geschiedenis zo'n prominente plaats heeft ingenomen is er in het Heemmuseum "Als ice can" een speciale hoek voorzien met alles over roofvogels. Een gewaardeerd lid van de kring, de Carlo, zo kan ik hem wel noemen, is een delerium nabij als hij over zijn havik, een vrouwkesvogel, begint te vertellen. Binnen de kortste keren praat hij in wazige zinnen zoals: "Mijne vogel is....een chique wijveke, en ....ik ben met een grote vogel vertrokken en met een klein vogeltje thuisgekomen. (wat moet ik me daar bij voorstellen ???)... Verstaat ge nu waarom Arendonk met geen enkele buurgemeente is gefusioneerd.!!!
Het Arendonks heemmuseum is elke laatste zondag van de maand open voor het publiek. Ook te bezoeken op afspraak.
....Verhalen uit het asielcentrum van Arendonk. (zie mijn berichtjes van 29/6 en andere: asielcentrum)
Ahmed , zo'n 23 jaar, komt uit Irak. Uit een klein dorpke uit de buurt van Bagdad. Sarah, van dezelfde ouder, komt met haar moeder en broer uit Iran. Om precies te zijn uit Teheran. Het zijn om zo te zeggen geburen. Zo als wij geburen zijn met de nederlanders. Maar naast geburen zijn het ook aartsvijanden. Soennieten tegen Sjiieten, weet je wel. Ahmed is een christelijke Irakees die onder het regime van Saddam Hoessein - zolang hij in de pas bleef lopen - niet veel te vrezen had. Met de komst van de willekeur, na de val van Saddam, geraakte Ahmed als opgejaagd wild op de dool. Hij vluchtte over Koerdistan, via Turkije en nog wat Oost-europese landen naar België. Via Brussel is hij in het Asielcentrum van Arendonk terecht gekomen. Sarah, met moeder en broer, komen uit die andere schurkenstaat: Iran. Ook op de loop voor de willekeur en de Ajattollahs. Ook zij landen in Arendonk. ...En zoals dat wel meer gebeurt in een jong mensenleven worden Sarah en Ahmed verliefd op elkaar. Een Irakees met een Iranese. Water met vuur. Maar alles moet stiekem gebeuren: Broerlief van Sarah is als een gebeten hond als het over Irakezen gaat. Hij lust ze rauw. Enkele maanden hebben zij hun jonge relatie stil kunnen houden. Toen kwam Sarah's broer de liefde op het spoor. Na enkele bedreigingen en een klets tegen zijn oren is Ahmed vertrokken uit het centrum van Arendonk. Naar een ander centrum. Sarah heeft nog een tijdje de liefde kunnen onderhouden met de hulp van de pendeldienst van "de Lijn". Over en weer: van centrum naar centrum. Maar de druk werd te groot. Nu, zo'n twee jaar later, zijn Ahmed en Zarah niet meer samen. ..En deze keer was de onverdraagzaamheid en de haat van "hun eigen volk" de oorzaak...