Dit is ons nieuw hondje Kira, een kruising van een waterhond en een Podenko. Ze is sinds 7 februari 2024 bij ons en druk bezig ons hart te veroveren. Het is een lief, aanhankelijk hondje, dat zich op een week snel aan ons heeft aangepast. Ze is heel vinnig en nieuwsgierig, een heel ander hondje dan Noleke.
This is our new dog Kira, a cross between a water dog and a Podenko. She has been with us since February 7, 2024 and is busy winning our hearts. She is a sweet, affectionate dog who quickly adapted to us within a week. She is very quick and curious, a very different dog than Noleke.
DEAR VISITOR,
MY BLOG EXISTS ALREADY 13 YEARS AND 2 MONTH.
ON 06/08/2024 MORE THAN 2.161.100
VISITORS FROM 135 DIFFERENT NATIONS ALREADY FOUND THEIR WAY TO MY BLOG.
THAT IS AN AVERAGE OF 400GUESTS PER DAY.
THANK YOU FOR VISITING MY BLOG AND HOPE YOU ENJOY EACH TIME.
The purpose of this blog is the creation of an open, international, independent and free forum, where every UFO-researcher can publish the results of his/her research. The languagues, used for this blog, are Dutch, English and French.You can find the articles of a collegue by selecting his category. Each author stays resposable for the continue of his articles. As blogmaster I have the right to refuse an addition or an article, when it attacks other collegues or UFO-groupes.
Druk op onderstaande knop om te reageren in mijn forum
Zoeken in blog
Deze blog is opgedragen aan mijn overleden echtgenote Lucienne.
In 2012 verloor ze haar moedige strijd tegen kanker!
In 2011 startte ik deze blog, omdat ik niet mocht stoppen met mijn UFO-onderzoek.
BEDANKT!!!
Een interessant adres?
UFO'S of UAP'S, ASTRONOMIE, RUIMTEVAART, ARCHEOLOGIE, OUDHEIDKUNDE, SF-SNUFJES EN ANDERE ESOTERISCHE WETENSCHAPPEN - DE ALLERLAATSTE NIEUWTJES
UFO's of UAP'S in België en de rest van de wereld In België had je vooral BUFON of het Belgisch UFO-Netwerk, dat zich met UFO's bezighoudt. BEZOEK DUS ZEKER VOOR ALLE OBJECTIEVE INFORMATIE , enkel nog beschikbaar via Facebook en deze blog.
Verder heb je ook het Belgisch-Ufo-meldpunt en Caelestia, die prachtig, doch ZEER kritisch werk leveren, ja soms zelfs héél sceptisch...
Voor Nederland kan je de mooie site www.ufowijzer.nl bezoeken van Paul Harmans. Een mooie site met veel informatie en artikels.
MUFON of het Mutual UFO Network Inc is een Amerikaanse UFO-vereniging met afdelingen in alle USA-staten en diverse landen.
MUFON's mission is the analytical and scientific investigation of the UFO- Phenomenon for the benefit of humanity...
Je kan ook hun site bekijken onder www.mufon.com.
Ze geven een maandelijks tijdschrift uit, namelijk The MUFON UFO-Journal.
Since 02/01/2020 is Pieter ex-president (=voorzitter) of BUFON, but also ex-National Director MUFON / Flanders and the Netherlands. We work together with the French MUFON Reseau MUFON/EUROP.
ER IS EEN NIEUWE GROEPERING DIE ZICH BUFON NOEMT, MAAR DIE HEBBEN NIETS MET ONZE GROEP TE MAKEN. DEZE COLLEGA'S GEBRUIKEN DE NAAM BUFON VOOR HUN SITE... Ik wens hen veel succes met de verdere uitbouw van hun groep. Zij kunnen de naam BUFON wel geregistreerd hebben, maar het rijke verleden van BUFON kunnen ze niet wegnemen...
03-12-2016
Roswell UFO BREAKTHROUGH? 'Welder at crash site saw TWO dead ALIENS in flying saucer'
Roswell UFO BREAKTHROUGH? 'Welder at crash site saw TWO dead ALIENS in flying saucer'
EXCLUSIVE: A PAIR of dead aliens WERE found in the wreckage of a crashed flying saucer discovered by the US military at Roswell in 1947, it was sensationally claimed yesterday.
The Mutual UFO Network (MUFON) has received a report from a retired engineer who claims to have interviewed a welder who "cut open" the flying saucer that reportedly crashed in the New Mexico desert, just outside Roswell, more than 69 years ago.
In a detailed report, the engineer – who has not been named – claimed to have carried out the interview in 1970, 23 years after the legendary event.
Roswell has been at the heart of the UFO scene since the military announced in a press release it had found the remains of a crashed flying saucer in the nearby desert, in July 1947.
But the following day it retracted the statement, saying it was in fact a damaged US Air Force air balloon.
Witnesses later came forward to say there had been alien bodies within the "crashed craft", which along with the wreckage were then taken to the mysterious top-secret Area 51 military base in Nevada.
In the shock report to MUFON, the former engineer first explained why the interview came about.
He said: "I joined the staff of the then new campus of the University of California at Santa Cruz.
"There were several sightings of UFOs in the mountains behind the campus in 1969 and reported to the University.
"I was asked to interview three people and file a report.
"I could find no credibility or evidence in these events but, because it was a small campus and everybody in the Science knew what was going on, I got the unwanted reputation of someone who knew about UFOs."
The engineers claimed this led him to be introduced to the welder who had reportedly been employed any the US Air Force at the Roswell base at the time of the crash.
He said: "The individual I interviewed was a welder by trade and after the war was employed at the Roswell Air Force base welding jigs and fixtures for servicing aircraft."
He said the welder revealed how he was told to load a cutting torch for a trip to the desert when they arrived at the crash site.
GETTY
The report claims that a witness testified to seeing two alien bodies in the Roswell flying saucer.
GETTY
The claims about aliens being found at Roswell have been reported to MUFON.
The engineer said in the report: "He [the welder] said they had a flatbed truck loaded with wreckage and there were soldiers on their hands and knees picking up every piece of wreckage and putting it in cloth bags.
"He said they drove a little farther out of sight from the wreckage and came upon a second group of people standing around an intact UFO.
"He said the brush was knocked down indicating the craft had skidded across the ground and came to rest nosed into a natural berm with the back side slightly off the ground.
"He described the craft as being about 25/26 feet in diameter with a large dome on top.
"He said the craft was the 'colour of weak tea' with a burnished finish.
"He said there were no signs of weld marks, seams, or rivets and that all of the edges had either an inside or outside radius. There were no visible windows or openings."
The welder described being told to cut an opening in the dome big enough for a man to crawl through.
The report said he began cutting a hole fromthe base of the dome.
He said he saw two beings who appeared to be dead. He said the cockpit had a strong smell of ammonia.
Former engineer
It read: "He said it was a tough alloy and slow cutting but the material was surprisingly thin. He tried bending the metal out of his way as he was cutting but the metal would spring back to its original shape without creasing."
This mirrors separate claims made in during an interview earlier this year when a woman alleged to have handled material "which came from the flying saucer which could not be cut or burnt and recovered its shape if crumpled" when aged 10 in 1957.
The report went on: "He finished his cut and set the metal piece aside and looked into the cockpit for a few seconds before he was ordered off the craft.
"He said it was difficult to see very far into the craft because of the glare from the portable lights and the cockpit was full of smoke from the cutting torch.
"He said he saw two beings who appeared to be dead.
"He said the cockpit had a strong smell of ammonia.
"He described the two beings as being about 4feet tall, but they were doubled up so it was hard to say.
"They were wearing what he said were skin tight purplish flight suits that reminded him of sequins.
"He described their heads as what we now refer to as greys. He said there were no visible instruments that he could see."
The welder allegedly revealed he was warned to keep silent after returning to base.
The engineer's report read: "He said it was dark when they arrived and he was escorted by armed guards into a building for a debriefing.
He said there were several high ranking officers at the table along with four or five civilians in suits.
"He said that after he was debriefed he was told that he was not to talk about what he had seen as it was a state secret and if he was caught divulging anything he would spend the rest of his life in prison or worse.
"He was scared to death by the threat and my friend and myself are the only people he ever told and that was 23 years after the event."
The retired engineer said he promised the welder not to relay his story until after his death, which happened in the late 1980s.
It is not clear from his report why he waited until now to report it to US-based MUFON, which is the world's biggest organisation dedicated to UFO and alien investigation.
The retired engineer added: "During the interview I never sensed anything odd about his presentation or with his mannerisms.
"He provided a lot more information that I have stated but the interview was almost 50 years ago and forgotten.
"I think he was telling the truth.
"I have shared my knowledge of this interview with a couple of investigators but I think they doubted my credibility."
MUFON is investigating the claims, but the organisation has previously admitted it is sometimes sent completely fictitious and bogus material.
Visit Express.co.uk's weird section tomorrow, Friday December 2, for more exclusive revelations from this shock report made to MUFON.
Twee elektrische voertuigen van Audi gaan volgend jaar naar de maan. De Audi Lunar Quattro is geen normale auto, maar een speciaal ontwikkeld maanvoertuig. Audi-ingenieurs werkten samen met een team van Duitse wetenschappers bij de ontwikkeling.
De twee wagentjes wegen 30 kilo per stuk. Met zonnepanelen wordt een lithium-ion-accu opgeladen. De karretjes hebben vier elektromotoren per stuk, een voor ieder wiel. De vier camera's per Lunar Quattro worden gebruikt om de voertuigen mee te besturen, maar ook om 3D- en 360 gradenopnames te maken. Audi ondersteunde de ontwikkeling op het gebied van vierwielaandrijving, lichtgewicht bouwwijze, elektrische aandrijving en autonoom rijden.
De twee Audi's worden door de ALINA-maanlander naar de Taurus-Littrow-vallei op de maan gebracht. Daar bezoeken ze onder mee het ruimtevoertuig dat Apollo 17-astronauten Eugene Cernan en Harrison Schmidt in 1972 achterlieten aan het einde van de laatste bemande vlucht naar de maan. Voor het zover is worden ze eerst in het Midden-Oosten intensief getest.
Competitie De Lunar Quattro's maken deel uit van de Duitse inzending voor de Google Lunar XPRIZE-competitie. Zestien teams doen mee aan die door de zoekgigant uitgeschreven competitie. Het eerste team dat een voertuig op de maan laat landen, 500 meter aflegt en hd-video en -foto's terug naar aarde stuurt wint 20 miljoen dollar, een kleine 19 miljoen euro. Het tweede team dat aan alle eisen voldoet krijgt een kwart daarvan. De zestien teams moeten voor het einde van dit jaar een contract voor de lancering van hun voertuig kunnen overleggen. Het Duitse team heeft dat nu gedaan door een contract met Spaceflight, Inc. te tekenen.
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen) Categorie:HLN.be - Het Laatste Nieuws ( NL)
Alien Cube Ship Seen 3 Times In NASA Sun Video, Dec 3, 2016, Video, UFO Sighting News.
Alien Cube Ship Seen 3 Times In NASA Sun Video, Dec 3, 2016, Video, UFO Sighting News.
The above photo shows the two long white engines of the UFO.
Date of sighting: 2016-11-26 02:06:07 - 2016-12-03 00:54:07 UTC Location of sighting: Earths Sun Method used: LASCO C3 While looking for UFOs in NASA SOHO videos I found the cube moving about in the far distance. Now, to see the cube, you must slow the video speed to .25 on the Youtube settings and make it full screen. Stop the video at 3 seconds and you will see the UFO cubes engines...with glowing long white lights. These are warp type engines...because on the 4th second the UFO cube is now on the left side of the sun and we no longer see the engines. Instead we see its side, which has a layer over a layer. This moves at almost light speed...the same as the Star Trek warp speed. At 6 seconds into the video, the cube appears again. This time its on the right side and we see it from a whole new side...a different angle from the first two shots. At 8 seconds a 95% cloaked vessel passes from top to bottom on the left side. At 9 seconds, a disk UFO suddenly does a 180 degree turn on the lower left side of the screen. Scott C. Waring
Below is the 95% cloaked vessel moving from top to bottom...very long and may be 2 or more ships.
UFO At Space Station Dec 2016, Video, UFO Sighting News.
UFO At Space Station Dec 2016, Video, UFO Sighting News.
Date of sighting: Dec 2016 Location of sighting: Earths orbit
This UFO was caught by Streetcap1 of Youtube and shows how close these ships come to the space station. You need to understand, the rules of space contacts are much different from Earth contacts. In space its their rules, on Earth is our presidents rules. Up in orbit, humanities rules mean nothing to them. Increased space travel will also increase the number of alien contacts in the future. Scott C. Waring
86 Year Old Buzz Aldrin evacuated from South Pole In Antarctica To Hospital, Dec 2016, UFO Sighting News.
86 Year Old Buzz Aldrin evacuated from South Pole In Antarctica To Hospital, Dec 2016, UFO Sighting News.
Date of news: Dec 1, 2016 Location of event: Antartica Here is an interesting video by SecureTeam10 about Buzz Aldrin who was part of a tourist group visiting Amundsen-Scott South Pole Station through White Desert. The trip was expected to last through December 12, but was cut short for Buzz when a health scare occurred. Buzz, 86 years old seems to want to keep active, and use this life to its fullest. A great example to us all. But, is Buzz thrill seeking so hard, because the Apollo moon mission never took place...forcing him to try to prove to himself and others that he did go to the moon? Is he overcompensating to make up for the lies? I have examined all the Apollo mission moon photos and Apollo 17 photos do not look like moon dust, but more like Earths common sand, and are too smooth, too sand dune-like...as if it was on a stage. However other mission photos appear real. Your thoughts? Scott C. Waring News states: Former astronaut Buzz Aldrin, the second person to walk on the moon in 1969, has landed in Christchurch, New Zealand, after being evacuated from the South Pole when his medical condition deteriorated, according to a release from the National Science Foundation. He is 86 years old. Aldrin landed at 4:25 a.m. December 2. "Upon arrival in Christchurch, the Antarctic program's logistics hub in New Zealand, Aldrin was transferred to a local medical facility," according to the foundation. He "currently has fluid in his lungs but is responding well to antibiotics and being kept overnight for observation. His condition is stable and his manager, who is currently with him, described him being in good spirits," according to an update from luxury tourism company White Desert. His manager, Christina Korp, said Aldrin is recovering. She also tweeted photos showing that Aldrin reached the South Pole, which was his goal.
600+ Meter UFO Turns Night Into Day Over Colima Volcano, Mexico, Dec 2016, Video, UFO Sighting News.
600+ Meter UFO Turns Night Into Day Over Colima Volcano, Mexico, Dec 2016, Video, UFO Sighting New
Date of sighting: December 2016 Location of sighting: Colima Volcano, Mexico
This UFO was noticed by Streetcap1 of Youtube this week over the Colima Volcano in Mexico. The UFO may have just left the volcanos mouth and seems to be charging up to leave the area. This UFO is bigger than the 600 meter wide mouth of the volcano. It seems large, but in the future people wont build spaceships...robots will, and robots don't need work breaks, phone breaks, games or food and drinks...they work 24/7 until the job is done, so making a giant ship like this would be done 10X faster than if the work was done by humans. Scott C. Waring Streetcap1 states: It disappears then reappears way above the Summit. It looked strange. When you think about it, it is the perfect cover. Streetcap1.
Pluto is hiding a massive secret. The tiny icy world in the outer depths of the solar system could in fact, be concealing a subsurface oceanbeneath its frozen, heart-shaped region known as Sputnik Planitia. The big question is: Could that subsurface ocean support extraterrestrial life?
First spotted by the New Horizons spacecraft during its historic 2015 flyby, the heart-shaped region that captured the affections of space-lovers everywhere was found by scientists to be was naturally divided into two lobes: A smooth, icy lobe named Sputnik Planitia, and a rougher region known as Tombaugh reggio.
The region informally named Sputnik Planitia is a deep basin thought to be a remnant of an ancient collision. The would-be crater has been filled in over time with a mixture of three kinds of ices — frozen nitrogen, methane and carbon monoxide — and is located on the surface opposite of Charon (which is Pluto’s large, tidally locked moon).
“Sputnik Planitia is one of Pluto’s crown jewels, and understanding its origin is a puzzle,” New Horizons Principal investigator Alan Stern, of the Southwest Research Institute, Boulder, Colorado, explained in a news release.
Pluto's icy heart could be hiding a subsurface ocean.
William McKinnon, professor of earth and planetary sciences in Arts & Sciences at Washington University in St. Louis is a member of the New Horizons team as well as a co-author on several Pluto papers, including one earlier this summer explaining that Pluto’s modest internal heat, is creating a lava lamp effect in Sputnik Planitia. McKinnon also co-authored another paper suggests any potential subsurface ocean would span some 600 miles wide and more than 50 miles thick. He also estimates that such an ocean would have an abundance of ammonia.
The New Horizons team previously detected the presence of ammonia on Charon, and also on one of Pluto’s small moons. “So it’s almost certainly inside Pluto,” McKinnon explained in a news release. “What I think is down there in the ocean is rather noxious, very cold, salty and very ammonia-rich almost a syrup.”
Could life survive in such an environment? If we’re talking about life as we know it, probably not. (Sorry Jeff Goldblum).
“It’s no place for germs, much less fish or squid, or any life as we know it,” McKinnon elaborated. “But as with the methane seas on Titan — Saturn’s main moon it raises the question of whether some truly novel life forms could exist in these exotic, cold liquids.”
Tardigrades are hearty organisms that can survive in extreme environments.
Life on Earth can tolerate a lot. Organisms known as extremophiles don’t just live, but thrive in the harshest environments. For instance, there are organisms that can tolerate extreme temperatures, as well as very salty conditions, or even the tardigrade, which can dry out for long periods of time and then reanimatethanks to a few drops of water.
It’s cold as hell out in the Kuiper Belt, so in order for a subsurface ocean on Pluto to remain a liquid, there must be some sort of anti-freeze, such as ammonia. Although scientists are not convinced there’s an organism out there that could survive in the viscous, ammonia-rich ocean on Pluto, certain types of bacteria found here on Earth are able to convert nitrogen into ammonia.
If there is an ocean lurking beneath Pluto’s icy heart, it would be a major discovery. Pluto is just one of thousands of worlds taking up residence in the Kuiper Belt, and if an exotic — meaning different than what we find here on Earth — subsurface ocean could be confirmed, the probability of other KBO’s harboring exotic oceans (and maybe life) increases exponentially.
New Horizons was decades in the making, and there are no other missions to explore Pluto currently on the books. If we want to definitively confirm a subsurface ocean exists, we will need to send another orbiter (or better yet, a lander) to collect crucial gravity measurements.
Chinese science fiction writers are having more fun with the genre than anyone else, and in fact, might even be producing its best new works. And now, in the years following the success of Liu Cixin’s award-winning novel, The Three-Body Problem, western audiences are starting to take notice.
For an easy introduction to this massive subgenre, see Ken Liu’s new anthology of short fiction, Invisible Planets, which highlights his favorite contemporary translated Chinese science fiction. And for readers who want to dive more deeply, three essays at the end of the book argue over the actual definition of Chinese science-fiction. In his essay “The Worst of All Possible Universes,” Liu Cixin himself believes that The Three-Body Problem actually helped to recontextualize science fiction in China very recently. In 2006, at the time of Three-Body’s publication in China, he wrote, “China’s science fiction market was anxious and depressed. The long marginalization of science fiction as genre led to a small and insular readership.”
Liu suggests that it has something to do with the book’s thick layer of imagination placed atop its realism. Liu implies that an adherence to strict realism is what shackled Chinese science fiction prior to 2006. “Writers struggled to attract readers outside the tribe and felt they had to give up their Campbellian science fiction fundamentalism and raise the genre’s literary qualities of realism.”
Jarringly, this is not unique to China, because what Liu Cixin is talking about is universal to science fiction publishing. If The Three-Body Problem was a big deal in Chinese science fiction in 2006, when Ken Liu’s translation showed up in American in 2014, it was also greeted as a breath of fresh air.
A contemporary science fiction writer is supposed to somehow reach a mainstream audience, demonstrate a convincing grasp of feasible science on the page, and also pay homage to previous sci-fi. If there’s one overwhelming trend from Liu Cixin or any of the other authors in Invisible Planets, it would seem to be that they looked at all those impossible criteria and said, “Fuck it.” And then, they wrote science fiction that could be realistic, but didn’t have to be. Finally, they were having fun with the genre.
Make no mistake, Invisible Planets is 100% Ken Liu’s baby. And though he might be known as the translator of Liu Cixin’s The Three-BodyProblem, the anthology wasn’t exclusively born out of that novel becoming popular in translation. “I had published 40+ translations of short Chinese fiction, and I realized that I had enough material to create a compelling anthology for readers interested in hearing new voices,” Ken Liu told Inverse. “It had nothing to do with The Three-Body Problem other than the fact that one of the stories in the anthology is adapted from a chapter in [that novel.]”
That’s why “whimsy” is the pervasive thread holding all the stories in Invisible Planets together, and “Grave of Fireflies” by Cheng Jingbo is one of its stand-out stories. In it, the author describes a future in which starships are seemingly evacuating the remnants of humanity in a mad dash to find the last remaining stars that might still be burning. Stars are going out left and right all around the universe, and no one knows why. Meanwhile, a kind of portal helps to guide the main character, Rosamund, to safety. “To the south was the Door Into Summer, built from floating asteroids like a road to heaven,” Cheng writes.
Xia Jia’s own story “Night Journey of the Dragon Horse” is another good example: it features a sentient, mechanical creature lumbering through a decayed, vaguely future-dystopian landscape. Xia Jia based the Dragon Horse on “real” dragon horses on planet Earth; it’s a kind of parade float, an attraction that would delight children. Imagining what a living version of a complex parade float might look like wouldn’t occur to most American science fiction writers. Is lack of imagination to blame? More likely, science fiction has been long dominated by western imagery and tropes, meaning everything about the imagination in Chinese science fiction seems fresh.
But how does one define “Chinese Science Fiction”? The essays in Invisible Planetsdon’t totally agree. In his essay “What Makes Chinese Science Fiction Chinese?” Xia Jia writes that the “disparate stories” found in the anthology “speak of something in common, and the tension between Chinese ghost tales and science fiction provides yet another way to express the same idea.” That’s not to say that there was ever a plan to present one unified theme with this anthology. Editor Ken Liu told Inverse that the book hopefully gives “… an overall sense of Chinese science fiction as a diverse category that includes many themes and approaches,” but Liu stopped short of saying that the book claims any “comprehensiveness” in terms of covering all of Chinese science fiction, ever. “It was conceived of as a showcase for some wonderful works of contemporary Chinese science fiction as gathered by an American writer and fan: me.” Ken Lui said. “I’m an American writer, so I write in the tradition of the Western canon … and I can’t claim that I’m too heavily influenced by any single school of thought.”
Regardless of motivation or total comprehensiveness, Invisible Planets is a wake-up call for a serious fan of science fiction. The message here is: ultra-realistic hard science fiction isn’t the global future of the genre, nor is a blend of literary fiction with borrowed “edginess” from the New Wave of the 20th century. Instead, Invisible Planets puts print sci-fi firmly where it should be: on the edge of what still isn’t quite possible in life, but can be glimpsed in art.
Quoting Gilles Deluze, Xia Jia reminds readers that science fiction is always in a state of “becoming.” There, finally, a true definition for science fiction — Chinese or otherwise might have been discovered. Chinese science fiction’s influence on the rest of the world has opened up a whole new frontier of discovery. Invisible Planets is probably just the beginning.
Tisulsky Princess — Girl in a Casket — Is at Least 800 Million Years Old!
Tisulsky Princess — Girl in a Casket — Is at Least 800 Million Years Old!
Tisulsky Princess — Girl in a Casket — Age of Burial According to the Professor Is at Least 800 Million Years Old!
In the near future, russian scientists publish their findings, and that the scientific world will plunge into shock. Age burial, according to the professor, at least 800 million years old! This refutes the Darwinian theory of the origin of man from apes. The woman was buried in the Carboniferous period of the Paleozoic era millions of years before the dinosaurs, long before the formation of the planet coal, when, in the modern view is still the land of a complete plant kingdom.
It happened at the beginning of September 1969 in the village of Rzhavchik Tisulskago region of Kemerovo region. During the stripping work at coal mine in the core dvadtsatimetrovogo coal seam lies at a depth of over 70 meters, two meters, miner Karnaukhov discovered a marble casket of amazingly accurate mechanical manufacture.
At the command area, commander Alexander Alexandrovich Masalygina had all work stopped immediately. The casket was brought to the surface and began to open, peck on the edges of fossilized time putty. Not so much from the blows, but from the effects of solar heat, putty into a clear liquid and flowed. One looking for experiences even tried it on the language (in a week was crazy, and in February froze at the door of his house.)
Casket lid was adjusted perfectly accurate. For a more permanent connection inside edge fringed double face pyatnadtsatisantimetrovuyu plugged into the wall thickness. Tisulsky Princess Discovery was a shock to the audience. Casket coffin was filled to the brim with pink — blue crystal clear liquid. By spring stitch, which rests high (about 180 C), a slim, unusual beauty woman — who looked about thirty, with a fine European features and large, wide-open blue eyes. Her Hair was a thick, dark brown with a reddish tint, slightly curled and fell to the her waist. At her sides were soft white hands with short, neatly cropped nails.
She was dressed in a white lace transparent dress length just below the knee. With short sleeves embroidered with colorful flowers. Underwear was not. It seemed that she is not dead, but sleeping. At the head — a black, rectangular, rounded at one end, metal box (something like a cell phone) of approximately 25 to 10 cm
The coffin was open for all to see about 10 to 15 hours. See the miracle was the whole village. Almost immediately, the finding reported in the district center. Validating the authorities, fire, military, militia. By 14 o’clock in the field of brick-red helicopter landed and took a dozen solid “friends” in mufti, who once said that the place contagious and told the audience away from the sepulcher. Then sealed off the place of discovery and rewrote all who touched the coffin, and even standing near, ostensibly for a medical emergency.
Coffin “friends” dragged, it was in the helicopter, but the burden was too heavy, and decided to make it easier by removing the liquid. After pumping fluid out of the coffin corpse right in front began to blacken. Then the liquid is again filled in, and the blackness was rapidly disappearing. After a minute late on the cheeks blush is played again, and all of the mortal remains of the former acquired lifelike appearance. The coffin was closed and brought in a helicopter to get together with the remnants of the land putty in cellophane bags and ordered the witnesses to disperse. After that, the helicopter soared skyward and headed for Novosibirsk.
Five days from Novosibirsk to Rzhavchik came elderly professor and read in country club lecture on the preliminary results of a recent laboratory findings. The professor said that this discovery will turn rzhavchikskaya very understanding of history. In the near future, Soviet scientists publish their findings, and that the scientific world will plunge into shock. Age burial, according to the professor, at least 800 million years old! This refutes the Darwinian theory of the origin of man from apes. The woman was buried in the Carboniferous period of the Paleozoic era millions of years before the dinosaurs, long before the formation of the planet coal, when, in the modern view is still the land of a complete plant kingdom.
Originally coffin woman standing in the middle of a wooden vault deep thicket of the forest. Over time, the vault is completely rooted in the ground, collapsed and without oxygen for hundreds of millions of years into a solid layer of coal.
Initially put forward an alien version, but genetic analysis of a woman’s body showed a 100 — percent uniformity of the modern Russian man. Today, we are one to one are the same as were our ancestors 800 million years ago!
The level of civilization to which belonged to a woman, more than all the previously known, including our own, because the nature of the fabric from which made dress “Princess” is not amenable to scientific analysis. Equipment for the production of such material is not invented by mankind. Not managed to identify the composition and pink-blue liquid, identified only some of its constituent components, formed the oldest varieties of onions and garlic. On a metal box professor did not say anything, except that it is being studied.
Lecturer left, and after a couple of days in the local newspaper came tisulskoy tiny note that was found near the village of Rzhavchik archaeological relic, which will shed light on the story. Rzhavchane protested so much sensation, and in the newspaper three lines! Indignation subsided itself when Tisulsky area was suddenly surrounded by the military, the police went from house to house, removing “seditious” number in the population, and the place where he found the tomb, carefully dug and filled up with earth.
Yet despite the efforts of the authorities of the people in the village were found fighters for truth. One of the characters run around all instances, even wrote a letter to the Central Committee, but died a year (according to the official version — from heart failure). When, in the year one after the other in car crashes killing all six “pioneers” coffin surviving witnesses silenced forever.
In 1973, when, according to the authorities, “all was quiet” on the shores and islands of Lake Berchikul that six kilometers from the place of occurrence of the sarcophagus, all summer to late autumn in secrecy conducted large-scale excavations. Job site was surrounded by soldiers and police. But, as they say, murder will out! One guest workers who participated in the excavation and kept quiet for a long time, went to the shopping area, slightly drunk, and said that the islands discovered an ancient cemetery Stone Age. Share the details they flatly refused, but the village has seen both at the dig site and then flew to “brick” and the helicopter was taking something, and on completion of work on the islands and shores of Berchikulya are hundreds of carefully dug up and buried underground tombs …
SHOCK CLAIM: ELITE PREPARING FOR NIBIRU APOCALYPSE NEXT YEAR BUT THE REST OF US ARE DOOMED
SHOCK CLAIM: ELITE PREPARING FOR NIBIRU APOCALYPSE NEXT YEAR BUT THE REST OF US ARE DOOMED
WORLD leaders are planning to hide out in bunkers next year to escape the doom a gigantic planet will cause as it passes the Earth, according to a crackpot conspiracy theory.
The elites have been building bunkers all over the place in anticipation of Earth Changes. Governments around the world have built D.U.M.B’s (Deep Underground Military Bases).
What in the world are the elite up to? In recent days, we have learned NORAD is moving back into Cheyenne Mountain because it is “EMP-hardened”. In addition, government authorities have scheduled a whole host of unusual “training exercises” all over the nation. So are the elite doing all of this in order to prepare for something really BIG, or should we just chalk up all of this strange activity to rampant government paranoia?
I think even though we are confused, I would rather be ready and it not happen than to think it is years down the road. The pieces seem to add up and I am going with next year as the beginning of hell.
This diagram represents the the light of a neutron star passing through an area of space where vacuum birefringence, a theory of quantum electrodynamics, is occurring. The light's magnetic and electric fields (red and blue arrows) are altered and aligned as they pass through the empty space near a neutron star, suggesting the intense magnetic field there creates virtual particles that affect the light.
ESO/L. Calçada
About 400 light-years from here, in the area surrounding a neutron star, the electromagnetic field of this unbelievably dense object appears to be creating an area where matter spontaneously appears and then vanishes.
Quantum electrodynamics (QED) describes the relationships between particles of light, or photons, and electrically charged particles such as electrons and protons. The theories of QED suggest that the universe is full of "virtual particles," which are not really particles at all. They are fluctuations in quantum fields that have most of the same properties as particles, except they appear and vanish all the time. Scientists predicted the existence of virtual particles some 80 years ago, but we have never had experimental evidence of this process until now.
SEEING THE INVISIBLE
How can we possibly see such a thing? One of the properties virtual particles have in common with actual particles is that they both affect light. In addition, intense magnetic fields are thought to excite the activity of virtual particles, affecting any light that passes through that space more dramatically.
So a team of astronomers pointed our most advanced ground-based telescope, the European Southern Observatory's Very Large Telescope (VLT), at one of the densest objects we know of: a neutron star.
Neutron stars have magnetic fields that are billions of times stronger than our sun's. Using the VLT, Roberto Mignani from the Italian National Institute for Astrophysics (INAF) and his team observed visible light around the neutron star RX J1856.5-3754 and detected linear polarization—or the alignment of light waves according to external electromagnetic influences—in the empty space around the star. This is rather odd, because conventional relativity says that light should pass freely through a vacuum, such as space, without being altered. The linear polarization was to such a degree (16 degrees to be precise) that the only known explanations are theories of QED and the influence of virtual particles.
"According to QED, a highly magnetized vacuum behaves as a prism for the propagation of light, an effect known as vacuum birefringence," Mignani says. "The high linear polarization that we measured with the VLT can't be easily explained by our models unless the vacuum birefringence effects predicted by QED are included."
HOW DO YOU MEASURE SOMETHING THAT DOESN'T ALWAYS EXIST?
Vacuum birefringence was first predicted in the 1930s by Werner Heisenberg and Hans Heinrich Euler. It was an exciting time for the development of quantum mechanics, when many of the advanced theories still studied today were developed.
In the quantum realm, matter behaves very strangely to say the least. It violates both Newton's classical laws of physics and Einstein's theories of relativity and gravity. Matter can exist in two separate places at once. Entangled particles, separated by miles, can influence each other instantaneously. As far as we can tell, the smallest building blocks of matter exist with multiple, or even infinite properties, known as quantum states, until they are observed or measured.
Fortunately, we can model and even predict some quantum phenomena, and we do this using wave functions. A wave, such as a sine curve, is represented by an equation that has multiple correct values to make it a true mathematical statement. This same basic principle can be applied to physical models of particles that exist in different locations, or with different properties, or sometimes don't exist at all. When the particles are measured, the wave function collapses, and the matter only exists with one set of properties like you would expect. The researchers were able to measure the virtual particles around a neutron star indirectly, by measuring the light that passes through them.
These concepts are so profound that Einstein and Niels Bohr famously debated, at length, whether the universe even exists as a tangible smattering of matter across the void, or if it is a fluid conglomerate of infinite possible realities until we observe it. The first experimental evidence of vacuum birefringence—absurdly strong electromagnetic forces tugging at the very foundations of matter—reminds us that this is still an open-ended question.
Kosmische toverkunsten: Materie verschijnt en verdwijnt spontaan rond verre ster
Kosmische toverkunsten: Materie verschijnt en verdwijnt spontaan rond verre ster
Er gebeurt iets spookachtigs rond een neutronenster op 400 lichtjaar van de aarde. Materie lijkt er spontaan te verschijnen en vervolgens weer te verdwijnen.
Het is net alsof bij de ster een kosmische tovenaar aan het werk is.
Wetenschappers ontdekten dit vreemde fenomeen toen ze de Very Large Telescope van het Europese Zuidelijke Sterrenwacht (ESO) op neutronenster RX J1856.5-3754 richtten.
Polarisatie
De ster heeft een magnetisch veld dat miljarden keer sterker is dan dat van onze zon, schrijft Popular Mechanics.
Waarnemingen met de telescoop in het noorden van Chili hebben laten zien dat het licht van de neutronenster een sterke lineaire polarisatie vertoont.
Die polarisatie zou niet moeten optreden omdat de ruimte rond een ster normaal gesproken leeg is. Het licht kan erdoorheen gaan zonder veranderingen te ondergaan.
Virtuele deeltjes
In dit geval kan er maar één verklaring zijn: de ruimte rond de ster was niet leeg, maar bevatte ‘virtuele deeltjes’ die nu eens verschijnen en dan weer verdwijnen.
De kwantumelektrodynamica (QED), die gaat over de relatie tussen lichtdeeltjes (fotonen) en elektrisch geladen deeltjes, voorspelt dat zeer sterke magnetische velden de lege ruimte zodanig veranderen dat de polarisatie van passerend licht wordt beïnvloed.
Wemelt
Dit effect, dat ook wel vacuüm-dubbelbreking wordt genoemd, werd al in de jaren dertig voorspeld, maar is nog nooit eerder aangetoond.
De virtuele deeltjes zijn geen echte deeltjes, maar fluctuaties in kwamtumvelden. Deze fluctuaties gedragen zich desalniettemin als deeltjes en kunnen licht beïnvloeden.
Volgens de QED wemelt het universum van virtuele deeltjes. Er was een magnetisch veld van een verre neutronenster voor nodig om ze eindelijk aan ons te onthullen.
UFO SCHIET RAKELINGS LANGS KLEIN VLIEGTUIG ( VIDEO )
UFO SCHIET RAKELINGS LANGS KLEIN VLIEGTUIG ( VIDEO )
Op deze website zijn al veel verhalen gepubliceerd over vreemde wolken, waarbij UFO’s een rol spelen.
Wolken die plotseling verschijnen in een lucht waar ze eigenlijk niet thuis horen, net zoals dat gebeurde met een Cessna die verdween in een wolk boven de Nazcalijnen in Peru.
Dikwijls nemen mensen wolken waar waarbij bliksemschichten heen en weer schieten, maar wat dan ook weer geen echte onweerswolken zijn omdat ze op een bepaalde plaats hangen, terwijl de rest van de lucht gewoon blauw is.
Daarnaast worden UFO’s ook regelmatig gesignaleerd bij wat wel echte onweerswolken zijn. De combinatie UFO/onweer/bliksem is er één die iedere keer weer terug komt, zoals in het volgende voorbeeld.
Het is een opname die nu net naar buiten is gekomen, maar die al in juli van dit jaar is gemaakt in de Amerikaanse plaats Cherry Hill in de staat New Jersey.
Een man staat op zijn veranda een onweersbui te filmen, wanneer er opeens een sigaarvormige UFO een onweerswolk in vliegt.
De theorie die zegt dat UFO's zich verbergen in wolken of die gebruiken om zich te vermommen, wordt ondersteund door een voorval dat plaatsvond in 2011 en wat ook wel één van de meest overtuigende UFO waarnemingen word genoemd.
Het voorval vind plaats in Peru op nieuwjaarsdag 2011, wanneer een groepje medici besluit om een rondvlucht boven de bekende Nazcalijnen te maken met een klein Cessna vliegtuig.
Deze lijnen zijn wereldberoemd en alleen vanuit de lucht zichtbaar. Men denkt dat deze lijnen zijn gemaakt door de Nazca beschaving die in de periode 200 voor Christus tot 700 na Christus in dat gebied leefde. Ze zijn eigenlijk per ongeluk ontdekt in de jaren dertig doordat vliegtuigen ze vanuit de lucht waarnamen. Maar, wie ze werkelijk gemaakt hebben en waarom, blijft tot op de dag van vandaag een raadsel.
De vlucht op 1 januari 2011 is de eerste van die dag en omdat het altijd mooi weer is in het woestijngebied waar de lijnen liggen, kunnen de gasten naar hartenlust filmen.
Echter, op een gegeven moment gebeurt er iets ongewoons en verdwijnt het vliegtuig plotsklaps in een wolk, iets dat normaal gesproken nooit voor komt. De passagiers worden dan ook een beetje angstig als de piloot hen waarschuwt voor komende turbulentie, maar gelukkig loopt alles goed af.
Wanneer men echter in de hotelkamer de beelden bekijkt, dan blijkt dat er zich vlakbij het vliegtuig een UFO heeft opgehouden en eigenlijk rakelings langs het toestel is gevlogen.
In de volgende video zie je na ongeveer 3 minuten en 28 seconden de UFO langs het vliegtuig schieten.
Wat deze opname heel bijzonder maakt, is dat er eigenlijk nooit wolken boven dat gebied worden waargenomen en dat het er nooit regent.
Nu verdwijnt het vliegtuig onverwacht in een wolk en wordt er even later een UFO vlak naast het toestel gesignaleerd. Hebben we hier dan misschien te maken met zo’n situatie waarbij een groter moederschip wordt gecamoufleerd door een wolk en waar een aantal kleinere UFO’s omheen vliegen zoals wel vaker wordt waargenomen?
Met Peru en het gebied waar zich de Nazcalijnen bevinden, gaat het in ieder geval wel over een omgeving waar je buitenaardse dingen kn verwachten.
Russisch ruimteschip met voorraden voor het ISS in de problemen
Russisch ruimteschip met voorraden voor het ISS in de problemen
Caroline Kraaijvanger
Kort na de lancering kwam het Progress-ruimtevaartuig in de problemen en inmiddels is duidelijk dat het ruimtevaartuig als verloren moet worden beschouwd.
Het onbemande ruimteschip Progress werd vanmiddag (Nederlandse tijd) vanuit Kazachstan gelanceerd. De lancering ging in beginsel volgens het boekje. De eerste twee rakettrappen brandden exact op het moment dat dat van ze verwacht werden. Maar toen het de beurt was aan de derde rakettrap ontstond er enige verwarring. De gegevens suggereerden dat er iets niet in de haak was en kort daarna raakte de Russische ruimtevaartorganisatie het contact met Progress kwijt.
Ruimte De Russische ruimtevaartorganisatie laat in een verklaring weten dat het ruimteschip op zo’n 190 kilometer hoogte in de problemen kwam en als verloren moet worden beschouwd. Op het moment dat het ruimteschip zich niet langer gedroeg zoals gepland, bevond het zich boven afgelegen en onbewoond gebied. De meeste brokstukken zouden in de atmosfeer zijn verbrand.
Voedsel Aan boord van het ruimteschip bevonden zich onder meer voedsel en voorraden voor de astronauten aan boord van het ISS. Dat de astronauten naar die voorraden kunnen fluiten, is op zichzelf geen reden tot zorg. De astronauten hebben voldoende voedsel aan boord om zich de komende tijd te kunnen redden.
Hubble ontrafelt het 'draderige' sterrenstelsel NGC 4696
Hubble ontrafelt het 'draderige' sterrenstelsel NGC 4696
Caroline Kraaijvanger
Nog niet eerder konden we het bijzondere sterrenstelsel NGC 4696 zo gedetailleerd bewonderen. Bedankt, Hubble!
Het sterrenstelsel NGC 4696 is te vinden in het cluster Centaurus. Dit cluster bestaat uit honderden sterrenstelsels, waarvan NGC 4696 veruit het helderste is. Het cluster bevindt zich op zo’n 150 miljoen lichtjaar van de aarde.
Structuur Maar niet alleen de helderheid van NGC 4696 is bijzonder. Ook de structuur is uniek. Het sterrenstelsel bestaat uit een heldere kern met daaromheen een systeem van donkere, wervelende filamenten. En dankzij een nieuwe foto van Hubble kunnen we de bijzondere structuur van het sterrenstelsel nu in detail bekijken.
200 lichtjaar Astronomen hebben de nieuwe observaties van Hubble gebruikt om meer te weten te komen over het sterrenstelsel. Ze ontdekten dat elk filament een breedte heeft van ongeveer 200 lichtjaar en een dichtheid heeft die tien keer hoger ligt dan de dichtheid van het omringende gas. De filamenten komen samen en kronkelen vervolgens naar het centrum van NGC 4696.
Het lijkt erop dat de kern van het sterrenstelsel verantwoordelijk is voor de vorm en positionering van de filamenten. In het hart van het sterrenstelsel bevindt zich namelijk een actief supermassief zwart gat dat de binnenste regionen van het stelsel trakteert op energie en zo het gas aldaar verwarmt en wegduwt. Die hete gasstromen bubbelen vervolgens van de kern weg en slepen het materiaal waaruit de filamenten bestaan met zich mee. Ook het magnetisch veld van het sterrenstelsel wordt door die bubbelende beweging weggeduwd en dwingt het door de gasstromen meegevoerde materiaal om filamenten te vormen.
Het licht van een nabije neutronenster lijkt te getuigen van een vreemd kwantumeffect dat tachtig jaar geleden al voorspeld werd, maar nog nooit is waargenomen.
Onderzoekers Werner Heisenberg en Hans Heinrich Euler voorspelden tachtig jaar geleden het bestaan van een vreemd kwantumeffect dat ze vacuüm-dubbelbreking doopten. De volgende stap was natuurlijk: het kwantumeffect detecteren. Diverse pogingen in het laboratorium liepen echter op niets uit.
Neutronensterren “Dit effect kan alleen worden gedetecteerd in aanwezigheid van enorm sterke magnetische velden,” vertelt onderzoeker Roberto Turolla. Maar ja, waar vind je die? Nou, rond neutronensterren bijvoorbeeld. Een neutronenster is het compacte overblijfsel van de kern van een zware ster die aan het einde van zijn leven is ontploft. Het magnetisch veld van zo’n neutronenster is miljarden keren sterker dan het magnetisch veld van onze zon.
“VOLGENS DE KWANTUMELEKTRODYNAMICA GEDRAAGT EEN STERK MAGNETISCH VELD ZICH ALS EEN SOORT PRISMA”
Vacuüm-dubbelbreking Het magnetisch veld van zo’n neutronenster is van invloed op de eigenschappen van de lege ruimte rond de ster. Normaliter is zo’n vacuüm helemaal leeg en kan het licht erdoorheen bewegen zonder te veranderen. Maar volgens de kwantumelektrodynamica – de kwantumtheorie die de interactie tussen fotonen van licht en geladen deeltjes zoals elektronen beschrijft – wemelt de lege ruimte van de virtuele deeltjes die dan weer verschijnen en dan weer verdwijnen. Krachtige magnetische velden kunnen deze ruimte echter zo veranderen dat deze de polarisatie van licht dat erdoorheen gaat, beïnvloedt. “Volgens de kwantumelektrodynamica gedraagt een sterk magnetisch veld zich als een soort prisma – een effect dat vacuüm-dubbelbreking wordt genoemd,” legt onderzoeker Roberta Mignani uit.
Onderzoek En onderzoekers denken sporen van dat vreemde kwantumeffect nu in de ruimte te hebben gespot. En wel tijdens het bestuderen van de neutronenster RX J1856.5-3754. Deze ster bevindt zich op ongeveer 400 lichtjaar afstand en behoort daarmee tot de meest nabije neutronensterren. Maar dat wil niet zeggen dat deze gemakkelijk te observeren is: het zichtbare licht ervan is extreem zwak. Het vraagt dan ook het uiterste van de huidige telescooptechnologie om deze neutronenster te observeren. Maar met behulp van het FORS2-instrument van de Very Large Telescope (VLT) is het dan toch gelukt.
Hier zie je hoe licht – dat van het oppervlak van een sterk magnetische neutronenster (links) komt, lineair gepolariseerd raakt terwijl het zich door het vacuüm van de ruimte in de naaste omgeving van de ster, in de richting van een waarnemer op aarde (rechts) begeeft. De polarisatie van het licht wijst erop dat de lege ruimte rond de neutronenster onderhevig is aan vacuüm-dubbelbreking.
Afbeelding: ESO / L. Calçada.
De onderzoekers bestudeerden het licht van de neutronenster en de polarisatie van dat licht suggereert dat de lege ruimte rond de neutronenster onderhevig is aan vacuüm-dubbelbreking. “De sterke lineaire polarisatie die we met de VLT hebben gemeten laat zich niet gemakkelijk verklaren zonder de door de kwantumelektrodynamica voorspelde vacuüm-dubbelbreking,” stelt Mignani. “Dit VLT-onderzoek is het allereerste observationele bewijs voor dit type kwantumelektrodynamica-effecten die door extreem sterke magnetische velden worden veroorzaakt,” voegt onderzoeker Sylvia Zane toe. “Daarmee is eens te meer aangetoond dat neutronensterren van onschatbare waarde zijn voor het onderzoek van fundamentele natuurwetten,” aldus Turolla.
Astronomen hebben een piepkleine asteroïde gevonden. 2015 TC25 is de kleinste asteroïde die in kaart is gebracht. Het object is niet veel groter dan een mens, namelijk slechts twee meter.
Grappig genoeg is 2015 TC25 tevens een van de helderste aardscheerders ooit. Het object vloog in oktober op een afstand van 128.000 kilometer langs de aarde, waardoor de ruimtesteen werd opgemerkt door de Catalina Sky Survey van de universiteit van Arizona. Wetenschappers schrijven in een paper in The Astronomical Journal dat het oppervlak van 2015 TC25 lijkt op het materiaal van aubrieten. Dit is een zeldzame klasse van heldere meteorieten. Zo wordt zestig procent van het zonlicht door 2015 TC25 weerkaatst. Dat is tien keer meer dan bij donkere meteorieten. Dit verklaart waarom de piepkleine planetoïde zo goed zichtbaar was vanaf het aardoppervlak.
Artistieke impressie van 2015 TC25.
“Dit is de eerste keer dat we optische, infrarood- en radargegevens van zo’n kleine asteroïde hebben, die in feite een meteoroïde is”, zegt assistent professor Vishnu Reddy van de universiteit van Arizona. “Je moet het zien als een meteoriet die door de ruimte zweeft en de atmosfeer van de aarde nog niet geraakt heeft en ook nog niet op de grond is gevallen. Dit kan ooit wel gebeuren.”
15.000 aardscheerders Op dit moment zijn er meer dan 15.000 aardscheerders bekend. Dit waren er drie jaar geleden nog maar 10.000. Aardscheerders zijn objecten die op een afstand van minder dan 195 miljoen kilometer om de zon draaien. Veel aardscheerders vormen geen bedreiging, omdat de aarde 150 miljoen kilometer van de zon verwijderd is. “De komende honderd jaar zullen geen bekende NEO’s een bedreiging vormen voor de aarde”, zegt Lindley Johnson van NASA. “We hebben bijna alle grote asteroïden al gevonden, maar de kleintjes nog niet.”
44 Nysa Reddy denkt dat 2015 TC25 ooit vast heeft gezeten aan 44 Nysa. Dit is een grote asteroïde in de asteroïdengordel tussen Mars en Jupiter. De langste zijde van deze onregelmatige planetoïde heeft een lengte van 113 kilometer. Dat is vergelijkbaar met de afstand van Amsterdam naar Eindhoven. Gelukkig komt dit object nooit dicht in de buurt van de aarde, want een inslag zou sowieso het einde betekenen van de mensheid. In het geval van 2015 TC25 is de kans overigens zeer klein dat deze op korte termijn opnieuw in aanraking komt met de aarde
Deze vrouw werd als enige ooit geraakt door een vallende meteoriet
Hoe groot is de kans dat het ook u overkomt?
Deze vrouw werd als enige ooit geraakt door een vallende meteoriet
Wie een vallende ster ziet, mag een wens doen, zo wordt gezegd. Wie een vallende ster voelt en het nog kan navertellen, mag vooral van geluk spreken. De Amerikaanse Ann Hodges lag vandaag exact 62 jaar geleden thuis in de woonkamer een dutje te doen toen ze door een meteoriet werd geraakt. Ze is vandaag nog altijd het enige slachtoffer ter wereld dat ooit geraakt werd door een gloeiende steen uit de ruimte.
Exact 62 jaar geleden deed Ann Hodges uit Sylacauga in Alabama ’s middags een dutje op haar zetel. Ze had net de tafel afgeruimd en de keuken opgekuist. Ze was alleen thuis, de radio speelde zacht.
Ineens hoorde ze een harde klap en voelde ze een stekende pijn aan haar linkerheup. Ze kermde het uit van de pijn. Tussen haar dij en haar heup zat een gigantische blauw/zwarte plek. Zonder het zelf te beseffen was ze de eerste persoon ooit die geraakt werd door een meteoriet uit de ruimte.
Gelukkig was de val van de steen afgeremd door het dak en het plafond en ketste hij ook nog af op de radio. Anders waren de gevolgen ongetwijfeld veel erger geweest. Maar het voorval werd wel wereldnieuws.
De Russen?
De inwoners van Sylacauga, die het hadden zien gebeuren, beschreven het vallende object als een rode lichtbal met een lange rookpluim. Sommigen dachten dat een vliegtuig neerstortte, anderen vermoedden dat de Russen er voor iets tussen zaten. Dat de Sovjets een aanval hadden uitgevoerd op de VS. Het was toen nog volop Koude Oorlog tussen beide grootmachten. Gelukkig zaten de Russen er voor niets tussen en ging het om een uitzonderlijk natuurfenomeen.
Eugene, de man van Ann, met de meteoriet
De huisdokter stond voor een raadsel. Het enige wat hij kon doen was een enorme bloeduitstorting vaststellen en patiënte Ann Hodges wat pijnstillers geven. De oorzaak van de verwondingen moest hij niet ver zoeken. Boven het hoofd van zijn patiënte zat een groot gat in het plafond. Een steen, ongeveer zo groot als een kassei, lag in de woonkamer. Hij was dwars door het dak van het landhuis gevallen.
Ann werd naar het ziekenhuis gebracht. De politie nam de steen in beslag maar wist er zelf ook niet echt raad mee. Uiteindelijk gaven militairen en wetenschappers het antwoord: het was wel degelijk een meteoriet uit de ruimte.
Ann herstelde en kreeg de steen die haar leven grondig zou veranderen terug. De pers schoof aan voor haar huis om een interview af te nemen van de vrouw. En iedereen wilde het huis waar het natuurfenomeen zich had voorgedaan van dichtbij zien. Ze kon amper nog buitenkomen zonder te worden aangeklampt en werd volgens haar omgeving een ander mens. Ze begon zich zelfs een beetje een ster te voelen.
Haar huisbaas, weduwe Birdie Guy, eiste na een tijdje de steen op. Het was haar huis waarop hij gevallen was en zij moest opdraaien voor de herstellingen. Dus kwam de meteoriet haar toe, vond ze.
Ann gaf niet toe en het kwam zelfs tot een proces. Na een lange en bitsige strijd gaf Birdie Guy haar claim uiteindelijk op. Hodges en haar man Eugene moesten wel 500 dollar aan de vrouw betalen. Ze betaalden met plezier omdat ze geloofden dat ze op termijn veel meer geld met de meteoriet konden verdienen. Een foute gok, zo bleek achteraf.
Niemand was geïnteresseerd in ‘dat stuk steen’. Uiteindelijk schonk het koppel hem in 1956 aan het natural history museum waar hij vandaag nog altijd in een vitrinekast ligt.
Nu de steen weg was, hoopten ze hun vroegere leventje weer op te nemen. Maar Ann begon met haar gezondheid te sukkelen en kreeg vooral geestelijke problemen. Het was haar allemaal wat te veel geworden. Anderzijds miste ze toch ook wel een beetje de aandacht die ze gekregen had en die nu plots was weggevallen. Na een zoveelste zenuwinzinking verliet haar man haar in 1964 en acht jaar later overleed ze in alle eenzaamheid in een verzorgingstehuis. Ze werd maar 52 jaar.
“Ann was een minzame vrouw die niet graag in de spotlight stond. Het voorval met de meteoriet heeft haar leven grondig overhoop gegooid. Ze werd zenuwziek en kon niet meer gewoon functioneren. Die steen was haar ondergang”, zei haar ex-man Eugene op haar begrafenis.
Hoe groot is de kans dat er zo een meteoriet op ons dak valt?
Bij Volkssterrenwacht Urania in Hove zeggen ze dat de kans dat je zoiets meemaakt, zeer erg miniem is.
Amerikaanse wetenschappers zeggen dat de kans dat er een meteoriet op je kop valt zelfs kleiner is dan de kans dat je één een keer het slachtoffer wordt van een orkaan, een overstroming en een blikseminslag.
Bij Urania kennen ze twee gevallen van vallende meteoren in West-Europa. Zonder gewonden. In augustus 2009 was er een inslag in Frankrijk, in oktober van hetzelfde jaar boven Groningen, in Nederland. “Gelukkig zijn daar geen gewonden bij gevallen. Maar het was uniek om zien”, zegt Marc Van den Brouck van Urania.
In de ochtend van 15 februari 2013 kwam een grote meteoriet de dampkring binnen nabij de Russische stad Chelyabinsk. Precies 88 seconden na de verblindende flitsen volgden enkele zware schokgolven. Heel veel ruiten sneuvelden. Meer dan 1.000 mensen raakten gewond. Niet door de meteoor zelf maar door rondslingerend glas en andere objecten.
De boosdoener was een steenmeteoriet met een geschatte diameter van 19 meter en een gewicht van ongeveer 12.000 ton. De kracht van de explosie werd geschat tussen 470 en 600 kiloton. Ter vergelijking: de explosieve kracht van de atoombom op Hiroshima bedroeg ongeveer 15 kiloton. De gigantische steen kwam gelukkig in het water terecht.
“Meteoren vliegen op 70 kilometer hoogte rond met een snelheid van 100.000 kilometer per uur. Op een bepaald moment spatten ze uit elkaar en vallen ze naar beneden. De kans dat we ooit, zoals die vrouw in de VS, geraakt worden door zo een vallende ster, is miniem. Uit onderzoek blijkt dat er jaarlijks een twaalftal neerkomen die de grootte hebben van een voetbal. Maar meestal vallen ze in onbewoond gebied. Voorspellen kan je zoiets niet.”, zegt Van den Brouck.
After weeks of radio silence, President-elect Donald Trumphas finally announcedwho will presumably be taking the reins over NASA for the transition team: Christopher Shank, a former top aide and communications official for the space agency. Shank’s appointment seems to reinforce Trump and Vice President-elect Mike Pence’s calls for stepping up military assets in space and push for greater cross-collaboration between NASA and U.S. intelligence agencies.
Why is that? Shank, a former member of the U.S. Air Force, has experience helping the Pentagon work on space programs. He had a stint as a special assistant to former NASA Administrator Mike Griffin. In addition, since 2011, he’s served as deputy chief of staff for Representative Lamar Smith — the chairman of the House Science Committee for the last three years, and for which Shank has served as a staffer.
Overall, Shank is an establishment figure who has spent plenty of time navigating through the federal government’s civilian and military sectors. He’ll likely act as an effective bridge between the two as the incoming Trump administration looks to foster interdepartmental collaboration.
It’s not just Shank’s appointment that speaks to this notion. Mark Albrecht, space policy advisor under former president George H.W. Bush, has been assigned to work with the Department of Defense for the transition team. Albrecht was long pegged by industry insiders to be a shoe-in for the NASA transition team, so his new role at the Pentagon is a bit of a surprise. But Albrecht’s appointment may actually be a way for the Trump administration to increase the defense department’s influence over U.S. space policy.
Trump has been vocal about his desire to resurrect the currently-defunct National Space Council, which would bring together the heads of various federal agencies together in one body to discuss and direct U.S. policy holistically — not just with regards to NASA. And the head of this council would be Pence, who is reportedly enthusiastic about melding NASA’s work with the military and intelligence community.
Why would Trump and his advisors push for more cooperation between NASA and the military? With China’s own space program pulling together a rapid string of successes, and with the advent of space mining poised to accelerate the the militarization of space, there is a legitimate case to make for why the executive office should start planning now for how it will use space as another platform for strengthening national security. International law only prohibits putting weapons of mass destruction into orbit — it doesn’t prevent conventional weaponry from being launched.
Of course, aggressive actions from the U.S. would almost certainly just persuade Russia, China, and other countries to begin making their own plans to beef up their military assets in space. Trump, if he’s not careful — and so far, there’s no reason to expect anything less than recklessness from our new president — could create a new space race that plunges the world into new existential lows.
Astronomers at the University of Arizona found a new friend last year — the smallest near-Earth asteroid ever observed.
The space-rock, named 2015 TC25, is about six feet in diameter: So tiny, researchers say, that you could literally ride it like a pony (or, as the university’s blog post notes, recreate the bomb-riding scene in Dr. Strangelove). Sure, you’d need to have a spacesuit and also be traveling at roughly 56,000 miles per hour (the average speed of an asteroid orbiting the sun), but theoretically, 2015 TC25 is an explorer’s best chance for a rock ride through space. It passed by Earth at only 79,535 miles, which is about a third of the distance to the moon.
Astronomers at University of Arizona’s Lunar and Planetary Laboratory first found TeeCee in October of last year, as its name would suggest, but recently published their findings in The Astronomical Journal after watching the little rock zip through space for a year. Weirdly, TeeCee is extremely bright for an asteroid, despite its small stature. The astronomers estimate the asteroid reflects up to 60 percent of the sunlight that hits it, mostly because it’s made of shiny silicate materials formed in a high-temperature, oxygen-free environment.
Lead author Vishnu Reddy said that even though TeeCee is a shrimp, it might have bigger implications and could help astronomers learn more about where its bigger asteroid family members are headed. Near-Earth asteroids — ones that break off from the main belt between Mars and Jupiter and pass by Earth — are watched carefully by astronomers just in case one decides to go all Armageddonon us. But Reddy says that’s not really a worry with TeeCee.
“This is the first time we have optical, infrared and radar data on such a small asteroid, which is essentially a meteoroid,” Reddy said. “You can think of it as a meteorite floating in space that hasn’t hit the atmosphere and made it to the ground yet.”
Still, Reddy’s team was interested in the little rock because it was a perfect example of a small-scale meteorite sample untarnished by a traumatic trip through the atmosphere and an impact with earth.
“Being able to observe small asteroids like this one is like looking at samples in space before they hit the atmosphere and make it to the ground,” Reddy said. “It also gives us a first look at their surfaces in pristine condition before they fall through the atmosphere.”
Check out a quick timelapse of TeeCee’s trip through Earth’s turf below.
Beste bezoeker, Heb je zelf al ooit een vreemde waarneming gedaan, laat dit dan even weten via email aan Frederick Delaere opwww.ufomeldpunt.be. Deze onderzoekers behandelen jouw melding in volledige anonimiteit en met alle respect voor jouw privacy. Ze zijn kritisch, objectief maar open minded aangelegd en zullen jou steeds een verklaring geven voor jouw waarneming! DUS AARZEL NIET, ALS JE EEN ANTWOORD OP JOUW VRAGEN WENST, CONTACTEER FREDERICK. BIJ VOORBAAT DANK...
Druk op onderstaande knop om je bestand , jouw artikel naar mij te verzenden. INDIEN HET DE MOEITE WAARD IS, PLAATS IK HET OP DE BLOG ONDER DIVERSEN MET JOUW NAAM...
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Alvast bedankt voor al jouw bezoekjes en jouw reacties. Nog een prettige dag verder!!!
Over mijzelf
Ik ben Pieter, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Peter2011.
Ik ben een man en woon in Linter (België) en mijn beroep is Ik ben op rust..
Ik ben geboren op 18/10/1950 en ben nu dus 73 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Ufologie en andere esoterische onderwerpen.
Op deze blog vind je onder artikels, werk van mezelf. Mijn dank gaat ook naar André, Ingrid, Oliver, Paul, Vincent, Georges Filer en MUFON voor de bijdragen voor de verschillende categorieën...
Veel leesplezier en geef je mening over deze blog.