o primavera
heerlijke bloemennaam,
betekent ook begin
Over mijzelf
Ik ben Van Overstraeten Nicole, en gebruik soms ook wel de schuilnaam yasmin.
Ik ben een vrouw en woon in Halle 1500 (België) en mijn beroep is gepensioneerde leerkracht Nederlands.
Ik ben geboren op 30/06/1946 en ben nu dus 78 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: poëzie, theater, oosterse cultuur, muziek en koken.
Ik publiceerde 4 dichtbundels (De dagen van de winter, Jagen, Sapkracht en De tuinen van Thevenet). In 2006 acteerde ik in 'De koffers zijn gepakt', een theaterproductie van het Masereelfonds, als eerbetoon aan Bertold Brecht.
een lief okerkleurig scharminkel
literatuur, cultuur, small talk
10-03-2015
den haag: highlights (2)
Sprookjesbeelden aan zee
Een uitstapje naar zee stond natuurlijk op het programma! We moesten de tram nemen aan de halte in de Javastraat, niet ver van onze woning. Na 20 minuutjes waren we reeds in Scheveningen. De zon scheen fel: het was alsof we werden ondergedompeld in witwitwitwit licht! Ik zat voor het eerst dit jaar enkele minuutjes in volle zon. Super!
Veel wind, bijna niemand op de dijk...
Ook leuk!
Op de achtergrond het beroemde Kurhaus Hotel van Scheveningen...
Ons eerste terrasje in de zon!We moesten onze oogjes dichtknijpen, zo'n fel licht...
We besloten het Museum Beelden aan Zee te bezoeken, dat zich helemaal aan het eind van de dijk, verscholen in de duinen, bevond. In dit museum liep een tentoonstelling hedendaagse beeldhouwkunst. Tof!
Maar op een steenworp afstand van de ingang van het museum botsten wij zomaar op een wonderlijke beeldengroep: 23 cartooneske beelden van de Amerikaanse bereldhouwer Tom Otterness, die zich liet inspireren door wereldberoemde sprookjes en zeelegendes. Sommige wereldwijd bekend (Hans en Grietje), andere hadden betrekking op de omgeving van Scheveningen (De Haringeter).
Mama is boos/ Angry Momma. Wellicht naar de speelfilm Mama is boos uit 1986 van Ruud van Hemert.
Dit is De Haringeter/ Herring Eater, het grootste beeld van de groep (12 meter hoog)
Geïnspireerd door Scheveningen zelf als centrum van haringhandel. De beide voeten van de haringeter rusten op twee andere beelden, de rechtervoet staat in het bootje van kapitein Ahab die op Moby Dick jaagt, de linkervoet staat bovenop het paviljoen van Wied.
Moby Dick komt boven water met op zijn rug de harpoenier Fedallah verward in harpoentouwen.
(Uit Moby-Dick van Herman Melville)
Ahab gaat in een kleine boot de zee op om Moby Dick te harpoeneren.
De Huilende Reus/ Crying Giant: modern sprookje over een reus die huilt na de terroristische aanslag op het World Trade Center in New York, 11 september 2001.
Terug in Den Haag centrum kwamen we terecht midden in de de viering van het Chinees Nieuwjaar...Deze schattige draak zou de kwade geesten verdrijven!
Chinese confetti! Hebben zij dat ook uitgevonden?
Het jaar 2015 staat in het teken van de geit. Maar ik liet me fotograferen bij dit lieve muizeke!
Jaja, mijn mooie sjaal werd bijna weggeblazen, niet door de draak of de leeuw, maar door Heer Wind!
Oef! We waren wel moe van deze uitstapjes. Terwijl N. spaghetti bereidde, rustte ik even uit.
Dit mooie kiekje van het RK kerkje Heilige Jacobus De Meerdere, 71 Parkstraat (Den Haag, Zuid-Holland) nam ik door het zolderraam...
We reisden naar Den Haag, met de intercity tot het station Hollands Spoor. op deze luchtfoto (geleend van een toeristische site) zie je dit stationnetje en de tram die je moet nemen om naar het centrum te gaan. een poppenhuis en de tram een speelgoedtram.
Den Haag is een coole stad, in alle opzichten. Het was koel, want een frisse zeewind waaide. Hoge gebouwen, wolkenkrabbers, futuristische design. Op sommige plekken waande ik me in manhattan. Blauwe wolkenluchten. Roltrappen en liften overal. Supervriendelijke mensen. Trams en fietsers in het straatbeeld. In het begin was ik wel een beetje bang van die fietsers, want zij reden zo nonchalant tussen de voetgangers. maar zij zijn dit gewoon, rijden heel beheerst.
Omdat we de sleutel van ons logeeradres maar pas na zessen konden krijgen, zetten we onze bagage in een locker en stapten gezwind naar het centrum. te voet! een heel eind! oef! oef! oef! .... oeps! Heb het gevoel dat ik een schoolopstelletje schrijf. Maar alla, in mijn schooltijd beschikte ik nog niet over een smartphone: onderstaande fotoreeks maakte ik met mijn Huawei smartphone, mijn speeltje waar ik nu al kwaad op ben!
We liepen langs de Stationstraat Chinatown binnen, de vroegere Haagse Jodenbuurt. Nu een wijk met veel Chinese winkels en restaurants. Na de tweede wereldoorlog stond de wijk grotendeels leeg en verpauperde. In de jaren zeventig van de 20ste eeuw besloot de gemeente de wijk op te knappen, vanaf dat moment vestigden zich meer en meer Chinezen in deze buurt. In 2008 kreeg Chinatown twee reusachtige Chinese poorten. Cool! Deze poort staat in het begin van Chinatown, de tweede ongeveer ter hoogte van de bijenkorf.
Op het Spui moest ik even uitblazen. ik zag reusachtige banken met gaatjes. Met mijn rode jas op oranje achtergrond lijk ik wel een echt Hollands dametje...
En dit is de prachtige bibliotheek, grenzend aan het gemeentehuis. Hier kun je niet alleen boeken lezen en ontlenen, maar ook surfen op internet, prutsen met je smartphone, proeven van heerlijke drankjes (koffie, theetjes, vitaminedrankjes) en lekkere stukjes taart en diverse andere zoetigheden. Als ik hagenaar was, zou ik hier alle dagen vertoeven!
We wandelden ook noordwaarts, naar het Hofkwartier, dat is de buurt rond het paleis Noordeinde. Hier een fotooke van de achterzijde, in een straat met identieke naam: Noordeinde.
Bij aanvang van deze straat een imposant beeld van Willem 1 (of is het Willem 2 ? )
Het publiek mocht wandelen in de paleistuin, waar weirde installaties te bezichtigen waren..
De tweede dag in Den Haag. Ik wou dit beeld absoluut: een grachtje, het zonneke, een versierde fiets, een oranje dame... zijn we hier in Holland of niet?
Men had ons gezegd dat we in een van de kronkelstraatjes in het oude stadsgedeelte Vlaamse frieten konden krijgen... het was een leuk plekje, dat kleinste winkeltje, maar de frietjes waren te hard gebakken en te zoutig. bah!
Maar koffie kunnen ze in Den Haag zetten als de beste. Hier bevind ik me op een van de leuke terrasjes op een van de leuke pleintjes, die namen dragen als Het Plein!
Zelfs mijn dochter zei na een paar dagen altijd maar: leuk, leuk!
Hier (het was, denk ik, reeds de dag daarna) proeven we van een Hollandse lunch in 't ogenblik, een leuk restooke in de Molenstraat. N. proefde van een slaatje, ik (naar beneden strollen) bestelde een oerhollandse snert: dikke erwtensoep met rookworst en roggebrood en gebakken spek. Zalig, als het koud is buiten, zo'n hete snertsoep!
Daarna nog even wegdromen bij langoureuze jazzmuziek... Dit fotooke heb ik met mijn smartphone bewerkt: er zijn diverse mogelijkheden. Je kunt extra belichten, je kunt tikken op estheet of op latte of je foto blauw maken om toffe effecten te bekomen.
Laatste kiekjes van deze reportage. Een paar straten verder dan waar wij woonden bevond zich een kapper... met een gedicht op het uitstalraam! Het was een natuurkapper, er werd alleen met natuurlijke producten gewerkt. Om je haar te laten wassen en kleuren moest je languit gaan liggen op een tafel. Cool, toch?
oeps! moet eerlijk bekennen: mede door de komst van mijn smartphone, de tsunami aan versnipperde info veroorzaakt door facebook en mijn onverwachte trip naar nederland (pas terug op 27 februari) is mijn leven danig overhoop gehaald. had een heleboel foto's op mijn blog geplaatst, maar de posts waren in kladversie gebleven. soms denk ik: deze blog is niet meer nodig, want zit nu op facebook. soms vind ik facebook leuk, soms onnozel. heb er zelfs al aan gedacht mijn facebook-account te sluiten, want met dat tikken en wrijven en lezen verlies ik uuuuuurrrrren..
vanmorgen besloten mijn blogberichten te updaten!
mijn vriendin colette was laureate van de eerste internationale prijs voor gravure rené carcan, georganiseerd door de koning boudewijnstichting.heb zelf een kleine fotoreportage gemaakt, maar neem aub ook een kijkje op de officiële website! (zie http://www.kbs-frb.be/pressitem.aspx?id=315270&langtype=2067)
'Japanner, Belg en Canadees zijn de laureaten van de eerste Internationale Prijs voor Gravure René Carcan
Japanner, Belg en Canadees zijn de laureaten van de eerste Internationale Prijs voor Gravure René Carcan Op 5 februari 2015 had in het BELvue museum de uitreiking plaats van de Internationale Prijs voor Gravure René Carcan (1925-1993). Een initiatief van het Fonds René Carcan, dat beheerd wordt door de Koning Boudewijnstichting.
Van de 80 kandidaten uit de hele wereld werden er 22 beoordeeld door een internationale jury onder het voorzitterschap van de Belgische graveur Maurice Pasternak. De jury kende de volgende prijzen toe: - de Grote Internationale Prijs René Carcan (€ 5.000) aan Masaharu Imamiya, een Japanse kunstenaar en graveur; - de Tweede Internationale Prijs René Carcan (€ 3.000) aan Colette Cleeren, een Belgische schilderes en graveerster; - een erevermelding aan Thierry Mortiaux, een Belgische aquarelschilder. Sam Kerson, een Canadese graveur en schilder, won de Publieksprijs René Carcan (€ 2.000) dankzij de internetstemmers.'
vooraf een koffietje drinken in de tearoom op de kunstberg... en dan naar het museum belvue. neen, dit is niet mijn vriendin colette, maar betsy, die graag meekwam naar de vernissage!
en hier zijn ze dan, de twee laureaten: masaharu imamiya, japanse kunstenaar en graveur en colette cleeren uit antwerpen
foto genomen door het raam van het belvue museum, dat uitgeeft op de koninklijke plaats
gold on gold: hiermee won colette haar prijs:
'In this series of engravings I explore how we find our identity in the eyes of the other; both fhysically and culturally. We discover ourselves through others and in them we seek what we have in common, and thus how we differ.'
Techniques: zinc, acid, chine collé on cigarette paper, zerkall 340gr Afmetingen 26.7cm x 48,8cm - papersize 49.8cm x 67.5cm Oplage 6 Technieken Kopergravure
met onomatopée I, won de jonge japanse etser masaharu imamiyade hoofdprijs:
'How can I visualize the sound that I've never heard of? How can I visualize the sound of enjoyment? How can I visualize the sound of predicament? How can I visualize the sound of love? How can I visualize the sound of hate? How can I visualize the sound of past? How can I visualize the sound of present? How can I visualize the sound of future? How can I visualize everything simultaneously? Evocative rather than definitive.'
Dimensions 56cm x 76cm Tirages 3 Technique Taille douce
mooi, mooi, maar ik hield heel veel van de etser die de troostprijs kreeg (eervolle vermelding) thierry mortiaux, een belgische aquarelschilder.
noces orientales
la doudou
we vonden de tentoonstelling fantastisch... en de vernissage verrukkelijk!
Ben dolblij met het poezieweekgeschenk, een sonnetenbundel geschreven door de ongeëvenaarde grootdichter Ilja Leonard Pfeijffer. Het laatste vers van het eerste sonnet is de beginregel van het volgende enz. Sonnet vijftien is alle veertien beginregels van de vorige gedichten samen.
Het zijn verrukkelijke liefdesgedichten, ik kan mij geen beter valentijnsgeschenk voorstellen...
Op marktplaatsen heb ik naar jou gezocht. Waar minderbroeders op je hammen kwijlden, prelaten onder al je rokken zeilden, heb ik het pluimvee uit je schoot gekocht.
Gebraden hanen reeg je aan het spit alsof je daarmee iets wilde beweren. Je greep met harde hand naar schorseneren en raspte stengels met ontbloot gebit.
Al heb je ik zo vaak nog nooit ontmoet, zal ik je van mijn leven niet vergeten. Ik wil je zeggen hoe je overvloed
mijn honger al die jaren heeft bezeten. Ik zou niet weten hoe ik zoeken moet. Ik wist je naam niet, wilde die niet weten.
Ilja kreeg ook de Librisprijs voor zijn roman LA SUPERBA
Heb dus onmiddellijk ook ilja's nieuwste bundel besteld!
2. De laatste week was een facebookweek. Moet verdomme oppassen niet aan dit nieuwe speeltje (mijn smartphone) verslaafd te raken.
Ga af en toe slapen met mijn phone in het zakje van mijn pyjama. Diep weggemoffeld onder mijn dekens lees ik dan gratis proefversies van psychologische thrillers van Nicci French. Leuk makkelijk lezen, soms hilarisch: het verhaal van het jonge leraresje dat met een pompoen een tasjesdief neerknuppelde in Onderhuids! De pompoen was nog heel na de operatie, de tasjesdief buiten westen. Lag te gniffelen van pret en viel dan in slaap.
3. Kreeg deze mail van een vriendje:
Vind het trouwens verrukkelijk hoe je mailt, sms't, blogt en facebook gebruikt; ik kan nog wat van je leren. ik ben al blij als ik één kanaal (mijn blog) enigszins kan opvolgen.
Ach, ach, in snap nog een heleboel dingen niet: wat is in 's hemelsnaam een bug? Hoe ik moet delen, hoe ik berichten op mijn facebook moet zenden naar mijn blog bijvoorbeeld. Uitzoeken of mijn berichten van op facebook wel bij de juiste persoon terechtkomen. Al enige keren mislukt, vermoed ik!
Maar geen nood: kan al fotookes nemen, heb apps van de krant, de nmbs en de lijn.
4. Een paar dagen geleden (vrijdag 30 januari, nu ik het me herinner), naar White Lies gaan kijken in CC 't Vondel.
1. nieuwsflits: heb nu een smartphone, voor 1 euro gekocht bij telenet! kan ook googelen, facebooken enz... zit alles uit te proberen.
mijn profielfoto, genomen in december 2014 in resto prego in de mausstraat in brussel, werd onmiddellijk geliked.
maar mijn quote uit le vrai lieu van annie ernaux, daar besteedde niemand aandacht aan...
Cela dit, la différence qui joue dans l’écriture est davantage, selon moi, de nature sociale que sexuelle. Qu’on soit homme ou femme, c’est l’origine sociale qui détermine. On n’écrit pas de la même manière quand on est issu s’un milieu populaire ou, au contraire, privilégié. Cela reste sans doute une des plus fortes composantes de l’écriture.
Annie Ernaux, LE VRAI LIEU, entretiens avec Michelle Porte
vind 90% van mijn eigen ervaringen en ideeën in annie ernaux terug. maar ach, progressief en links zijn is tegenwoordig not done: de overwinning van syriza in griekenland werd door de noordelijke rijke landen met argusogen bekeken. ik wens tsipras alle geluk!
2. heb gisteren een antwoordgedicht geschreven bij de dichter is een koe van gerrit achterberg.ernaux en maitland helemaal uitgelezen. ben blij dat maud de publieksprijs kreeg (Herman De Coninck-prijs 2015), had toevallig net de bundel wij zijn evenwijdig ontleend aan de bib...
ben ook blij voor peter verhelst, wil ook het boekenweekgeschenk van pfeijffer bemachtigen!
en, verneemik daarnet, hester knibbe wint de VSB Poëzieprijs 2015!
3. jaja, vrij zijn om te schrijven, een droom... maar dikwijls schrijf ik dan toch poëzie omgeven door hels lawaai (in vgl met maitlands stilte!) en zo tussen de optredens van mijn huisgenoten door...
4. ben wakker om 4 uur in de ochtend en slaap in de namiddag, maar dan droom ik onmiddellijk,...
Droom nummer 63
Weer bevond ik me in een zoete winkel. Ik moest voorraad verzamelen, want ik was op reis. Ik zwierf van het ene adres naar het andere, wou mijn koffers pakken, mijn gebakjes, pralines en fruitbonbons inpakken. Maar de straten waren eindeloos verlaten. Ik verdwaalde, vond mijn reisgenoten noch mijn vrienden, noch mijn huisgenoten terug.
Droom nummer 64
Grafic novel
Een wezen opende zich volkomen, spreidde zich breed in de oneindigheid, het werd een gekrulde omgekeerde boog, met zwarte rafelflitsen, zoals in een grafic novel.
In de boog nestelden wezens van ander allooi, van vlees en bloed.
Droom nr 65
Mijn moeder, mijn vader en mijn zus beletten mij te ontbijten. Mijn pa plaatste altijd maar speelgoedkopjes naast mijn bord, mijn ma schoof mijn pannenkoek op mijn bord heen en weer. En mijn zus ging pardoes bovenop mijn pannenkoek zitten.
Droom nummer 66
Lange slanke modellen, dat waren mijn vrienden. Daartussen evolueerde ik. Een meisje liet haar ellenlange knalrode haren (middenstreepkapsel) golven in de wind. Het waren allemaal skeletten…