geniet ons

het is de geur

die mij vindt

aanspoort om

met de ogen dicht

op zoek te gaan naar

een honingzoete droom

waarrond dartele vlinders

witte werkelijkheid wolken

binnen de grenzen

van gevoel

waar schaduwen bezwangerd

van het intieme

een glimp van hoop

stralen

geniet het hart

tijdloos

juist dat stapje verdergaan

waar werkelijkheid

verbeeldingskracht raakt

laat me ervaren

ik troost kan vinden in verhalen

het zweven tussen

fascinatie en fantasie

me heel wat

levensvisie kan bieden

stil raak ik

wanneer zij

die door de wind

zijn uitgezaaid

nu dwalend

in eigen kleur

staan de spelen

onder mijn ogen

soms wegglippen

als weidse subtiliteit

midden oneindigheid

dan zo dichtbij lijk

een welwillend geurende

tegemoetkomendheid

hoe dan ook

telkens weer

mijn hart herovert

zelfs in

schemerend leven

zullen we

ons herinneren

hoe Hollandse kant

onze ziel kleurde

zie mijn lief hoe zij

warm van een prille lentezon

met zweempjes wind

tussen de takken

onze tot wasdom gekomen liefde

als weelderig voldragen

zelfzekere volmaaktheid

open bloeit

sta even stil

en wacht op morgen

’t is goed verpozen

tussen licht en donker

me te verdiepen

in het weten

dat in mijn nieuwe dag

wij samen zullen liefde delen

als onwetendheid

heb ik jou geplant

om onder een roes

van onze aandacht

uit te groeien

tot een twee enigheid

met de zekerheid

van een kloppend hart

velden

bloeiend geel

een verlichte vertoning

tot iedere bloem

afzonderlijk besloot

om als lichtexplosies

weg te pluizen

ver in de lucht zich

leken te begraven

waarbij ik me ging afvragen

of leven wel zin heeft

een misvatting bleek later

wanneer herdwarrelingen

een cirkelgang zonder eind

lieten zien

keer op keer

gelukkig weer

voor mij en de wereld

het nest ontgroeit

fladderen ze

in de war verder

tot ze zich

weten te schikken

midden eigen

tijdloos warme bron

met sterke vleugelslagen

het leven leiden

waar ze als juveniel

naar trachten