verstillend wanneer
een witte wemeling
met ’t licht van de zon
op hun vleugels
hart aan hart
de winter doorzwermen
in de hoop
elkaars hartslag
te blijven horen
in braakliggende dagen
waar de tijd hongert
naar zomer

verstillend wanneer
een witte wemeling
met ’t licht van de zon
op hun vleugels
hart aan hart
de winter doorzwermen
in de hoop
elkaars hartslag
te blijven horen
in braakliggende dagen
waar de tijd hongert
naar zomer
wanneer het gedachten regentals gekletter van regen
op straatstenen
's avonds laat
hels weer spreekt
terwijl het
in de morgenstilte
gelijkgestemd gezind
't ontwaken bemind
waarom zou ik
dan nog langer
in de nacht vreemdgaan
wanneer ik morgen herken
afwezigheid keert
in onbekende oneindigheid
bodemloos diep
kan het enkel wachten
of 't ritme
van eb en vloed
afwezigheid keert
als weerbarstig uitgezworvene
onaangerand
wordt uitgedreven
haastig leven
toen sneeuw
en ijs inspeelde
op de gejaagdheid
die anders heerst
haastig leven
met rood aangelopen zicht
verloren lag te hijgen
onder het roerloze
heb ik mezelf
eenzelvig weergevonden
tussen wolken
water en bomen
een déjà-vue
Ik noem het
een beetje verdwalen
tussen bewegende beelden
wanneer gedachten
versterkt
door emoties
me achter elke hoek
een déjà-vue
uitzicht geven
schone schijnzelfs wanneer
haar wereld
roze strepen
in het blauw
verdonkerde tekent
wentelt en woelt
ze zich dieper
onder de grond
omdat ze de koude
in het vertoon herkent
ontken haar niet
in het volle licht
van verwachting
opent ze zich
uit eigen aard gedreven
en toont
na jaren bescheidenheid
omhoog gericht
haar streven
ontken haar niet
maar raak haar aan
geen toeval dat ze
jouw verlangen draagt
31 december
Wanneer de laatste dag van ‘t jaar
met klank en kleur eindigt
kan hij niet anders
dan buitengewoon mooi
terug opstaan
Hele fijne dagen toegewenst
en natuurlijk alle goeds,
gezondheid, geluk, liefde en
voorspoed voor het komende jaar
Martine
takkenhoog
het sterkgeworteld verleden
zal nu vlug openbreken
ademloos groot
takkenhoog
met groen vertrouwen
toekomstdromen dragen
zo intiem
weet je nog
mijn tintelroze wangen
toen je met lichte vingers
mijn haar in de war bracht
hoe ik jou mijn adem gaf
toen je wachtte
op een antwoord
na teder kussen
zielsgelukkig
naar meer trachtte
wanneer ik de warmte
in ogen zag oplichtten
wij samen
zo intiem
het voorspel van liefde
leerden kennen
onbegrensd
droomzachte herinneringen
leidraden me lichtend mee
gidsen me teder
naar waar onbegrensd
me de verbondenheid
met de sterrenwereld vertelt
niet doordrongen rakenwanneer in het huilen
een verdriet schuilt
dat nog niet is geweest
gaan verbeelde gedachten
neerliggen nog voor ze
zijn opgestaan
omdat ze
niet doordrongen raken
met gebeurtenissen
Kerst

in een nacht
vol sterrenstof
en geheimzinnigheid
vlijt de wereld
zich in kerstmistijd
laat me genieten
in winterschijn
van het wonder
even samen te zijn
hele fijne dagen toegewenst en natuurlijk
alle goeds, gezondheid, geluk, liefde en
voorspoed voor het komende nieuwe jaar !!!
een drogbeeld

te mogen leven
in een witte illusie
waar zorgeloosheid
me onbezonnen
laat spelen
met de sneeuw
lijkt een drogbeeld
als de regen
het laagje magie
doet verdwijnen
en een modderige
werkelijkheid achterblijft
volle maan

bij een bleke duisternis
die vrees aanjaagt
woelt een volle maan
zich meester
door overleving
zonneklaar voor mij
wanneer enkel
gebogen schimmen
schaduwen werpen
op de stilte
ontneem me de zuivere rust niet

zolang in de stilte
mijn schaduw
klein blijft
het leven kristalliseert
en toch de blik openblijft
voor weids perspectief
ontneem me
de zuivere rust niet
met geruchtmakende verhalen
maar laat me
in de voel
van basale verbondenheid
blinde razernijwaar moet ze
met haar boosheid
naar toe
na zomaar
in mekaar
te zijn geslagen
door blinde razernij
niks is pijnlijker
dan krenking
van waardigheid
laat haar
die verdedigen
niet aan ons
om haar
te veroordelen
wanneer ze
het heft
in eigen hand neemt
klaar voor een nieuw begin

zelfs wanneer de mooie Aurore
met schroomachtige
plukjes rood
de hemel laat blozen
blijven ze onbewogen zitten
tot vol zonlicht
het ingekeerde leven
aanzicht geeft
pas dan
ademen ze
de ochtend in
klaar voor een nieuw begin
het hart zo moe
onder een uitgestrekte nacht
leidt de stilte
tot een nergens toe bewegen
met een naar binnen
gekeerde blik
en het hart zo moe
wil ze de slaap
van een onschuldig
kind dromen
dat het verdergaan
niet wordt ontnomen
in verborgen zicht
laaghangende nevel
zorgt ervoor
dat het dromende
werkelijkheid
niet verraadt
hoe het
in verborgen zicht
zijn drang
naar uitgestrektheid
waarmaakt
zodat ik
bij ’t openbreken van de dag
door groeiende belevingswaarde
eindelijk schoonheid
weet te vinden