Zondag 7 augustus 2011
het vege
sluipt narrig
over ’t wezen heen
klaagt met
gejaagde adem
het drukke neer
laat slechts los
wanneer men
om hondsdagen weent
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zaterdag 6 augustus 2011
nachtwezend
het door licht
en schaduw
bespiedt gezicht
met uitgelezen
zwijgzaam zwarte lippen
wanneer het zich
samen met de maan
ver van ’t leven
spiegelt in kristal
gebarend water
Vrijdag 5 augustus 2011
schouderdicht
stil water
weerspiegelt haar
eenzaamheid
tot ze het wegrimpelt
in nieuwe aanschijn
een weerkaatsing
schouderdicht
achter zich ziet staan
zo fijn te leven
in de schaduw
van wie
men liefheeft
Donderdag 4 augustus 2011
de zon
ze vat bomen lichtend
laat de horizon opstaan
en verkleedt haar
met verbeelding
leidt weiden van duister
naar bleke schijn
verwijdt in een oogwenk
mijn blikveld
waarbij contrasten
die tot definieerbaar
worden herleid
mij klaarblijkelijk verleiden
Woensdag 3 augustus 2011
tussen werkelijkheid en magie
wanneer ineengestrengelde takken
een ruimte omsluiten
waar de zon
als onwaarschijnlijk doorstraalt
belijdt de inplant een plaats
die dood en verval meedraagt
of existeert zij tijdloze harmonie
tussen werkelijkheid en magie
Dinsdag 2 augustus 2011
liefdesspel
met de wind
die is geluwd
dansspelen we
in tedergroene weelde
tekenen bloemen
welke naast ons
staan te bloeien
op elkaars huid
zoeken zonnewarmend
het verlangen
in de diepte
van elkaars ogen
samen vervulling
te kennen
Maandag 1 augustus 2011
heksenkring
als bij volle maan
bizarre cirkelronde
spookgestalten het zwaaistille
met beperktheid bedreigt
zijn het wakkere fantasieën
die met oplichtende strepen
de kracht van een heksenkring
weten te doorbreken
Zondag 31 juli 2011
vreemd ademhalen
ik reik
naar het licht
dat boven mij drijft
begeef me spiegelend
tussen de banen
van beleven
vreemd ademhalen
wanneer alles om me heen
zich ijl uitbreidt
als enige het zie sneeuwen
terwijl zomer
volop heerst
Zaterdag 30 juli 2011
in zijn verder waaien
hoe graag wil ze
zich omspoelt voelen
door een warme wind
wanneer ze gaat openbloeien
zodat hij in zijn verder waaien
haar geur kan meedragen
Vrijdag 29 juli 2011
dieprode weelde
wanneer jij
je dieprode
weelde opent
wil ik zelfs
in mijn haast
je lezen als teder
die mijn zomer
een mooie
bijklank geeft
Woensdag 27 juli 2011
een rijkgevulde dis
waag het niet
de rijkdom
die zomer biedt
met ogen te oogsten
strek er je hand
naar uit
pluk noest
het rijpe fruit
opdat je
wanneer de tijd
geen haast heeft
aan een rijk
gevulde dis
kunt plaatsnemen
Dinsdag 26 juli 2011
als energie stroomt
te lang en teveel
heeft ze geleefd
in der hoofd
zo weinig
vanuit de schoot
tot ze de kracht
van zachtheid ontdekte
overgaf aan de lichtheid
die zich diep
in haar verspreidde
ervan genoot
wezenlijk te zijn
Maandag 25 juli 2011
het zilverzachte van de maan
de huiverende sterren
die mijn hemel scherven
bedenkelijke wind
welke mistroostig
zwenkt met verlies
over de zovele donkere
bomen getemperd in groei
doen me verlangen
naar het zilverzachte
van de maan
om de einder in volle
alwezigheid te zien
Vrijdag 22 juli 2011
met lange lijnen
opgetild en verder gedragen
door warme handen
met verwachting
tot haar hart
dorst naar
zijn armen
hij haar
met lange lijnen
teder meeneemt
in een dans
zo de moeite waard
erin te bewegen
Donderdag 21 juli 2011
gestadig blind
voor volle klaarheid
blijven ze
tussen onwetendheid
zwaar hangen
tot ze licht
durven gaan reizen
zichzelf gaan zien
tussen ’t groene bestaan
van leven
Woensdag 20 juli 2011
als stille zee
de zachte klank van een hart
dat verlangt
heeft ons samengedreven
deint nu verder zachtjes
vloeit in jou en mij
als stille zee
geeft extase
kleur en luister
aan ons leven
Dinsdag 19 juli 2011
verbondenheid
heel alleen
en toch samen
heeft ze op een bank
in het park met dromen
de breedgeloverde
hoge bomen
in volle zomer
even ontbladerd
om te zien of ook zij
ver van elkaar
hun lied in samenzang
blijven zingen
Maandag 18 juli 2011
wanneer regen
hoe hard ik ook tracht
onzegbaar
blijkt licht
en zomerwarmte
wanneer regen
net spetterend geschrei
me herfstig
gebied te kijken
hoe schaduwen
kwetsbaar
in donkere
plassen vallen
Zondag 17 juli 2011
Wanneer ’t rijzend licht
het aardzijn als
een gouden gloed verspreidt
het werkelijk naaktzijn
zo compleet volmaakt
zonder schaduw doorvorst
besef ik het al-ziel vormende
zo fel dat ik mijn tranen
in de hartslag van leven verberg
Zaterdag 16 juli 2011
morgenbalsem
wijl hard zonlicht
gisteren nog ‘s werelds
schoonheid opvrat
laat zachte regen
me vandaag
verdrinken
in de zoete geur
van openbloeiend
gele weelde