volkomenheid
langs wolkentoppen als een ademtocht
rondom rond in ochtendrood
breek je bij mij binnen
licht in licht
los van wat mij bindt
ontstijg ik beperking voorbij
je helemaal verkoesterend
volkomenheid
langs wolkentoppen als een ademtocht
rondom rond in ochtendrood
breek je bij mij binnen
licht in licht
los van wat mij bindt
ontstijg ik beperking voorbij
je helemaal verkoesterend
herfstig
wijl één enkel vlinder
honing tracht te puren
uit een roze rode begoocheling
bloeiende munt me aanmaant
de blaadjes te plukken vooraleer
ze wegkwijnen onder de grond
mijn berk zich met gezichtsverlies
bezig is aan te kleden
in herfstig geel
talrijke geruchten uit de notenboom
verloren raken in
het hoge droge gras
raak ik helemaal zomer kwijt
de zon nog op mijn gezicht
God schept niet zomaar
door mijn ervaren
schrijf ik hen vandaag
nog steeds bloeiend neer
een beetje verwilderd weliswaar
door herfstige verandering die overal
zelfs in mijn gedachten heerst
maar toch vertrouw ik mijn hart die
me vertelt dat ze ooit weer zullen vlammen
als ze door een nieuwe zon worden gewekt
God schept niet zomaar
er is een wel gegronde reden
die ik liefde heet
met aanwezigheid mijn diepe stilte kleurt
het alsnog bloesemende
een nieuwe herkomst
een ervaren

zonder ook maar één schaduw van wolken
glijdt een zonbeglansde wereld
naar zoet sensationele sfeer
waarbij onbedeesde vlinders
zich gretig verzwelgen
in windstil geluk
en toch ervaar ik het gegevene
als emotioneel beladen
omdat ik herfst reeds in mij draag
afscheid nemen
maakt de mens een beetje klein
zelfs al reikt het verwachtende
nieuwe kleuren aan
haast stil

hij ademt aardse sfeer
verdroomt zich in de tijd
wijl leven rustig verder glijdt
zo zacht ik mijn ogen sluit
elke inspanning van gisteren vergeten
mijn dromen laat stromen
haast stil
uitzichtloos
tracht je elders
je gelijk te halen
weet er is geen antwoord
zelfs geen uitweg
die kermt om tumult
laatbloeiers
laatbloeiers
houden deze zomer
voor me vast
dompelen me onder
in honingzoete herinneringen
met een gouden randje
die me doen inzien hoe
blijvend waarachtig onze liefde
in mijn hart wel is
uiten
maak een ommetje
langs de maan
waar fantasie glimt
het helpt me
woorden gebruiken
om te praten
over wondere dingen
die ik tot nu toe
niet op papier
heb kunnen zetten
bang met mijn lonken
sterren aan de hemel
uit te dagen mijn poëzie
in zich te dragen