een glimp van hoop

een glimp van hoop
levensvisie
juist dat stapje verdergaan
waar werkelijkheid
verbeeldingskracht raakt
laat me ervaren
ik troost kan vinden in verhalen
het zweven tussen
fascinatie en fantasie
me heel wat
levensvisie kan bieden
eigentijdse rebel
waag het niet
me te gidsen
door een bos
vol regels
waar ik onophoudelijk
stenen moet omkeren
om mijn waarheid
te herontdekken
wil leven zoals
ik ben geboren
lachen en wenen
tegen structuren in
een eigentijdse
rebel wezen
de kunst van verleiden
stil raak ik
wanneer zij
die door de wind
zijn uitgezaaid
nu dwalend
in eigen kleur
staan de spelen
onder mijn ogen
soms wegglippen
als weidse subtiliteit
midden oneindigheid
dan zo dichtbij lijk
een welwillend geurende
tegemoetkomendheid
hoe dan ook
telkens weer
mijn hart herovert
mijn moederdag
wanneer juist vandaag
op Moederdag
mijn zonen
die druk bezig zijn
hun eigen leven
te verwezenlijken
bij mij komen zitten
erbij te horen
laten voelen
maakt me tot
“een gelukkig moeke”
Hollandse kant
zelfs in
schemerend leven
zullen we
ons herinneren
hoe Hollandse kant
onze ziel kleurde
seringenboom
zie mijn lief hoe zij
warm van een prille lentezon
met zweempjes wind
tussen de takken
onze tot wasdom gekomen liefde
als weelderig voldragen
zelfzekere volmaaktheid
open bloeit
samen
sta even stil
en wacht op morgen
’t is goed verpozen
tussen licht en donker
me te verdiepen
in het weten
dat in mijn nieuwe dag
wij samen zullen liefde delen
weerwerk
weerwerk op verdriet
laat inzien dat
er in ’t verschiet
geen oplossing ligt
een hoogtij
voerende versterving
adem zal afsnijden
tot doodstil overblijft
twee enigheid
als onwetendheid
heb ik jou geplant
om onder een roes
van onze aandacht
uit te groeien
tot een twee enigheid
met de zekerheid
van een kloppend hart