NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Mijn favorieten
  • natoken
  • hettysite
  • bojako
  • Vekabocamping De Boomgaard Vorden NL
  • ludovikus
  • Fotojacht--jachthonden/ motorcross
  • ani
  • thea
  • loewiesa
  • wimhetty
    Mijn favorieten
  • Beth
  • Paperclip
  • Foto
    Inhoud blog
  • De Racka's
  • Puur natuur van Geert
  • Over kusjes en complimenten
  • Nazomer
  • Jan van Vlieland
  • Even rust!
  • Tsjonge jonge...
  • Loeder
  • Eindelijk...dacht de kip
  • Oei!
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Archief per maand
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 07-2018
  • 05-2018
  • 04-2017
  • 11-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Wil je meer lezen over het nestje bordercolliepups en hun ontwikkeling de eerste 8 weken kijk dan eens op www.hettysite.nl   weblog 1  vanaf 1 juni 2007. Het was zo mooi om mee te maken dat ik er een kinderboekje over schreef. 
    Dit dierenprentenboekje is te koop. Scotty vertelt over wat hij beleefde vanaf het moment dat hij geboren werd tot hij zich op z'n gemak voelde bij z'n nieuwe baas. Meer informatie over "Ik ben Scotty" en hoe je het unieke boekje kunt bestellen, is op de website www.hettysite.nl  te lezen onder het kopje Kinderboekjes. Welkom! 
    Foto
    Foto
    De pups van Tessa en Scott waren een geweldige ervaring!
    Foto
    Foto
    Een paar pagina's uit het kattenprentenboekje IK BEN MONIEK.
    www.hettysite.nl
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Categorieën
  • Aan het Schoolpad (903)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (903)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (903)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • hetty's site
    of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
    01-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Racka's

    Het kan zijn dat ik na het dekseizoen nog een paar rammen kom brengen’. Rob kijkt keurend over de wei. Er staat nog heel wat gras.
    Hij heeft net de ‘zielepietjes’ opgehaald, die nu een aardig gewicht hebben. Tevreden tilde Rob de een na de ander op. We drinken nog even samen een kop koffie bij de wei.
    ‘Zou mooi zijn want een kale wei vind ik maar niks’, zeg ik.
    Een week later komen we thuis en we zien 6 schapen in de verte lopen, helemaal tegen de Bargerweg aan. Rob is dus geweest. Ze hebben alle zes 2 rechte gedraaide horens op hun kop, het zijn Racka’s en geen rammen, maar ooien..
    Terwijl de lammeren al op me af kwamen rennen zo gauw ik in beeld kwam, deze blijven op afstand. Ik probeer het met een bak brokjes, maar hoe ik er ook mee rammel, er komt niet een mijn kant op.
    Ook een dag later niet. Wanneer ik aan de achterkant van de wei langs fiets kijken ze me na. Wanneer we terugkomen van de verjaardag van Alle probeer ik het nog eens met een rammelende bak brokjes.
    ‘Laat de honden maar even binnen’, roep ik naar Wim. Dat is het… ze hebben diep ontzag voor de honden. Ik had het kunnen weten!
    Intussen lopen ze wat dichterbij en warempel komen ze nu op de brokjes af.. Ik kan ze nu echt bewonderen en ook hier zie je verschil in persoonlijkheid. Maar allemaal vliegen ze weg zo gauw ik één stap verzet. We zullen zien of we ze wat mak kunnen krijgen, Rob









    01-11-2018 om 17:37 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (4)
    29-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Puur natuur van Geert

    Het gaat wel heel snel, de twee maanden van de expo van Jopie Brinks  is al om en nu zitten we aan de koffie met de vorige exposant Coby en de nieuwe Geert Rabbers. Truus is voor de gezelligheid meegekomen. Onze expogroep zelf is bijna voltallig aanwezig en de meesten hebben voor het werk hun ega’s meegebracht. Maar we beginnen altijd met koffie en hebben het over de ervaringen van de afgelopen expo en horen en zien meteen wat de nieuwe expositie bevat. Dan is er actie! D.w.z.: de mannen gaan de ladder op en hangen de schilderijen op de goede plek. De dames kijken en geven aanwijzingen. Een beetje naar rechts/ boven/ links enz. En ook nu is het weer een prachtige expo geworden.
    Geert was vroeger landbouwer in de Rietlanden waar nu de woonwijk is waar wij ook ons Emmer avontuur begonnen. Zijn leraar had op school zijn tekentalent al ontdekt en gebruikte zijn tekeningen vaak als voorbeeld. Zo ook een vogel, uitgevoerd in o.i. inkt. Deze vorm, alleen groter siert nu hun garagedeur in de Bargeres. Intussen schildert hij al 40 jaar. Geert ontleent zijn onderwerpen aan de natuur, het boerenleven en krijgt inspiratie door er op uit te gaan. Er is zelfs een aquarel bij  die hij maakte naar een foto van een vakantie in de Achterhoek, een paar van het Bargerveen of een zonsondergang aan zee. We kunnen nu weer een paar maanden vooruit. Afgelopen zondag werd deze expo geopend en vertelde Geert zelf na de viering bij de koffie er  iets over.











    29-10-2018 om 19:11 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (3)
    28-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over kusjes en complimenten

    Wat vind ik het leuk dat je dingen over vroeger vertelt’, zo zei een van mijn lezers vanmorgen. Ze herkent er veel van uit haar eigen leven, denk ik. Veel mensen om ons heen zijn van onze leeftijd en dan krijg je dat. Hoe ouder je wordt hoe meer je hebt om op terug te kijken vooral als je bedenkt hoe het leven in de tussentijd is veranderd.
    We hadden het na de kerkdienst over het verschil in karakter en manier van vertellen, ik wil het niet preken noemen, dat is zo’n dubbel woord. Onze predikant Jan de Korte kan zo rustig iets uitleggen met een stilte af en toe. De meesten houden hier van. Vanmorgen gaf hij een mooi voorbeeld van troost. Zijn kleinkind had zich zeer gedaan en ging hierbij de hele kring rond om een kusje te halen op de pijnlijke plek. Dat helpt.
    Ach…zo helpt het ons bij andere pijnen. Als je zoveel meeleven krijgt van mensen om je heen kan dat ook zo goed voelen. Je kunt er geen genoeg van krijgen vooral als de pijn blijvend is en de ene keer meer zeer doet dan een andere keer.
    Rick kan me soms peinzend aankijken en zegt dan: ’Ik zie dat het korstje er weer even af is’.
    Wim en ik zijn nog steeds aan de paracetamol. Wim voor z’n pijnlijke heup en dat zal nog een week of zes duren en ik voor mijn gekneusde bovenarm. Al is het nu 7 weken geleden dat ik op de camping tegen een muur knalde, het is nog steeds niet  over.  Hopen hebben we al geslikt. Wat dat betreft is het goed dat we niet in Duitsland wonen. Daar kost een pakje van 20 stuks 2,75 euro. Hier 49 cent.
    Gisteren was Rick er weer. Na de koffie ging hij in de weer met de bladblazer, dat zal de komende weken nog wel zo blijven. Het ziet er weer spic en span uit om het huis. Op zijn werk krijgt hij wel complimentjes van de chauffeur die de bergen blad op komt halen die hij bij elkaar geblazen heeft. Rick zorgt er voor dat deze er goed omheen kan rijden. Daar houdt hij echt rekening mee. Rick glimt er van.
    Tja, een compliment op zijn tijd doet iedereen goed.







    28-10-2018 om 16:06 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    12-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nazomer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We zitten nog even op onze schommelbank bij de wei met koffie. Het is 10 oktober en wat een mooie nazomer hebben we. Jammer, er is geen schaap of lam meer te zien, maar Rob beloofde nog wat aanvoer. Als het dekseizoen geweest is kunnen hier mooi een stel rammen lopen.’, zei hij tevreden terwijl hij de mooie groene weide met kennersoog bekeek.

    Toch zien we van alles voorbij komen over de Bargerweg en het Schoolpad. Queeny signaleert het eerst een voorbijganger. ‘Dat is t-r ene die geet straks weer terugge bi-j de weg’, merkt Wim op. En het klopt. Queeny trekt zich terug en blijft waakzaam. We kennen de vaste voorbijgangers, vaak met hond. Meestal steken we even een hand op als groet.

    ‘Dat is Jans op die tractor’, meldt Wim en ja hoor, hand in de lucht. ‘Da’s dikke Muter, die is effen naor zien pony’s ewest en Lubbers steet daor bi-j zien land dat e van Jans aover enommen hef’.

    De kloek komt aan schommelen met haar viertal, ze groeien tegen de klippen op. Als ze me zien willen ze meteen voer. Ik loop mee naar de ren. Daar komt de rest ook op me af. Ik zie dat de voerbak leeg is, vandaar die drukte. Ik neem de voerbak mee naar de schuur en vul hem weer. Even later staan alle kippen en de haan er omheen te smikkelen. Moeder kloek heeft de kleintjes even alleen gelaten. Eten gaat voor. Ze protesteren vanonder een struik. Komt straks wel weer goed met jullie.

    12-10-2018 om 18:49 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (5)
    05-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jan van Vlieland

    Het was vlak voordat we weg zouden rijden met caravan, tentje en… Rick natuurlijk. Ik was helemaal aan de lat zoals gewoonlijk wanneer ik gepakt en gepoetst heb voor een vakantie die zo leuk zal worden. Even zag ik het allemaal niet meer, helemaal omdat Wim nog een week op zijn spuit in de heup moest wachten. Al kon het geen Schotland worden dit keer, we zouden er iets van maken met Rick.
    Ik deed nog een laatste graai in de brievenbus nadat we Storm en Queeny voor het laatst hadden toegesproken zoals: ‘Goed oppassen jongens, wij komen altijd weer terug. Ria komt zo’. Ik verbeeld me steeds dat ze me begrijpen.
    Met die laatste graai haalde ik een bijzondere kaart tevoorschijn. Jan uit Vlieland heeft een bijzondere timing om iets van zich te laten horen. Net na het plotseling overlijden van Mark kwam hij meteen bij ons en zo ook na de uitvaart. Zo’n 3 maanden later kwamen hij en Annemarie opnieuw aan. Ze gingen naar de Retropop zoals ze dat het jaar ervoor met Mark hadden gedaan en ze bij hem overnacht hadden. En opnieuw, wat later op een moment dat het weer wat lastig werd, kwam er een bloemenman met een enorm boeket met blauwe bloemen, van Jan. ‘Omdat Mark af en toe nog bij me komt binnenwaaien’, stond op het kaartje.
    Nu maakte ik in de auto snel nog even de envelop open en kwam er opnieuw een boeketje blauwe bloemen tevoorschijn. Hij had het boek MARK gelezen en even gewacht met een reactie. Het had veel met hem gedaan. Een groot deel van hun leven waren ze vrienden, echte vrienden. Het was een speciaal boeketje van Vlieland, minutieus  uitgeknipt door een vrouw op Vlieland. Zo mooi! Daar kan geen kant en klare kaart tegenop.







    05-10-2018 om 18:51 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (3)
    28-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Even rust!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het was nodig om een dag helemaal tot rust te komen. Vakantie houden is leuk maar kost ook energie. Met het weer van gisteren kostte het ook geen enkele moeite om binnen te blijven.
    Gerhard had Wims plaats bovenaan op de Oosttribune van FC Emmen ingenomen en kwam na die tijd verslag uit brengen mèt het badlaken dat beloofd was bij het aanmelden voor een nieuwe seizoenkaart.
    En zo konden we weer languit kijken naar een volgende aflevering van Boer zoekt vrouw.
    Ik had intussen de nieuwe kuikens al gespot. Moederkloek zorgt er goed voor. En afgelopen nacht zaten ze voor het eerst weer in het hok. Het weer zal er toe bijgedragen hebben dat dit een betere plek is bij dit weer dan ergens onder de struiken. Het begint nu wel een volle boel te worden. De drie oudere hennetjes lopen er ook rond al houdt vader Hendrik ze wel op afstand bij de voerbak.
    Bij kippen heerst er een bijzondere hiërarchie. Hendrik zorgt eerst voor zijn twee favoriete hennetjes, daarna mag de rest en helemaal laatst kunnen de teeners een graantje meepikken.
    Al zit ons uitzicht op de Rijn nog vers in ons geheugen, dit tafereel doet ook goed.

    28-09-2018 om 19:49 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    09-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tsjonge jonge...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Tsjonge jonge… wat maakt deze er weer een heisa van. Gisteren had ze een vrije dag, maar vanmorgen ging ze als een speer over het gaas naar de legplek op ons terras. Zonet was de klus geklaard en dat liet de dame weten. Het is de kip met een vrij witte staart die ik altijd direct herken aan de staart èn het lawaai dat er uit komt als ze haar eitje gelegd heeft. Ik wou dat ze dat állemaal deden. Er is er nóg eentje met veel kabaal maar die laat dan merken dat ze ruzie heeft of dat er gevaar dreigt. Soms is haar net een andere voor op de plek om haar eitje te leggen en kan ze niet wachten. Man man, wat een spektakel.
    Er zijn er gelukkig twee die hun ei netjes in het hok leggen. Nu er een broedse kip op 6 eieren zit is deze favoriete legplek even uit beeld. Je moet er nu wel iets voor over hebben om te scoren want deze twee leggen hun eitje juist in de achterste hoek van het hok. We zijn in de loop der jaren overal op voorbereid. Daarvoor hebben we een grashark klaar staan naast het hokje met een extra verlenging er aan geknoopt. Met een beetje geluk schep je de eieren er mee op en schuif je de hark plus lading voorzichtig terug naar het deurtje.
    ‘Hier Wim, vers van de bakker’ en ik hou het nog warme eitje even tegen zijn hals. Hij wou al schrikken want meestal is het juist iets kouds waarmee ik hem onverwacht verras. Tja… ik mag dan wel 75 zijn maar af en toe komen de streken weer boven… Ha....je weet het wel... van die vos...

    09-09-2018 om 09:47 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (3)
    05-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Loeder
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    foto: Loeder in haar glorietijd

    Loeder is weer op jacht. Elke dag komt ze wel met haar buit langs. Gisteren was het een jong vogeltje… niet meer te redden. Eergisteren riep Wim me toe:’ Gauw, gauw, Loeder hef een grote vis in de bek, hee bewaegt nog’. Met stok, vanwege zijn onwillige heup, redt hij het niet op tijd. Dus ik mag rennen.... alweer te laat. 'Lilleke rover', roep ik haar nog na.
    Gek is dat, als ze met een vogeltje of vis aan komt zetten krijgt ze er van langs, maar is het een muisje, zoals meestal, dan zeg je: ’Dank je wel Loeder, goed gedaan jochie’.
    Elke morgen voeren we de vissen. Het is net of ze op je liggen  te wachten in de hoek waar gevoerd wordt en dan is het een drukte van belang bij het verorberen van het voer. We strooien het wat van de kant af, want…. Inderdaad.. Loedertje zit onder de vlonder op een hoekje van de vijver te wachten of ze ergens bij kan. Wim strooide vanmorgen extra ver uit de hoek en Loeder liep even later verongelijkt weg. Jammer, geen medewerking vandaag…
    In haar jonge jaren was ze een dikke stevige poes, maar nu ze toch ongeveer 15 of 16 jaar zal zijn, is ze behoorlijk slanker, maar zoals je merkt: er zit nog flink leven in.
    Ik hoor haar net in de keuken mauwen tegen Wim. 'Wim, griep de katte efkes, dan maak ik een foto van jullie beiden, dat past wel mooi bi-j dit stuksken'. Wim grijpt Loeder en ik kom aanlopen met de camera. Dan zie ik dat hij net uit de douche nog in Adamskostuum loopt, al wel gehoorzaam met de kat op de arm.
    Dan heb ik het even niet meer... Ik zie die foto al voor me. 'Dat zal ik maar niet op de website zetten', zeg ik.
    Wim wijst op de krant:'Daor waarschuwt ze ok veur, anders geet dat 't hele internet aover'.
    Och zoiets houden we maar even voor onszelf, toch?

    05-09-2018 om 13:26 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    14-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindelijk...dacht de kip
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Je eitje is in wording’, meld ik Wim als ik met de koffie bij de schommelbank bij de wei aankom. We zijn aan koffie toe.
    In het voorbijgaan zag ik de ene bruine kip op de bak, bedoeld voor kruiden, zitten. Daar wordt elke morgen vroeg  een ei gelegd. Soms al meteen nadat Wim het kippenhok opendoet. Deze kip trekt dan meteen een sprintje naar het terras. Vanmorgen was het iets later.
    Ik begreep ineens waarom. De haan had al een uurtje lawaai staan maken op het terras. De kip zat toen onder de rododendrons. Achteraf wachtten ze tot de kust vrij was. D.w.z. zo gauw  de honden zouden ophoepelen bij de zijdeur. Die zaten natuurlijk weer op ons te wachten. Of ze slippen gauw naar binnen wanneer de deur open gaat of ze lopen met ons mee naar achteren of naar de wei.
    Toen ik met de koffie naar de wei liep zag ik hare majesteit dus zitten op haar troon. Geen hond meer in de buurt. ‘Nu ben ik aan de beurt. Eindelijk’, zal de kip gedacht hebben.
    Hendrik gaat zich intussen met de rest van zijn harem bemoeien. Er is nog een kip die zijn aandacht krijgt. En de rest? De drie kloeken zijn samen de hele dag in de weer met hun drie kuikens en elke avond zitten ze nog steeds boven op elkaar in het nest met hun kroost onder zich. Die hebben voorlopig even geen tijd voor Hendrik.

    14-07-2018 om 17:51 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (3)
    08-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oei!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Oei, de auto gaf service aan en daar houden we niet van. Dus Wim naar de garage. Niks aan de hand, waarschijnlijk toe aan de volgende beurt.
    Maar Wim ontdekt wel dat er iets gevreten heeft aan het isolatiemateriaal onder de motorkap. Zou het een steenmarter zijn die hier huisgehouden heeft? Wat moeten we nou?
    Ik googelde en dan krijg je de verschrikkelijkste scenario’s voor geschoteld van onverwachte storingen tot  door geknabbelde  remkabels. Meteen worden je ook allerlei huismiddeltjes aangeraden om dat ongedierte te verjagen of tenminste op afstand te houden. Het ging van panty met hondenhaar tot wc blokjes en zelfs een strook gaas onder de auto. Hier zou de steenmarter een hekel aan hebben. Iemand anders beweert dat dit alles geen zin heeft maar dat je ze weg kunt houden door een apparaatje dat een geluidje uitzendt dat mensen niet maar steenmarters wel horen en waar ze een hekel aan hebben.  Nou hebben we sinds een jaar al zo’n apparaatje in de schuur om muizen en eventuele ratten op afstand te houden. En inderdaad vinden we daar geen keuteltjes meer van welk dier dan ook. Dat zal nu de eerste poging worden.

    Meer weten over de steenmarter? Klik op https://www.youtube.com/watch?v=7kgecCW7HH0

    08-07-2018 om 19:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    18-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pisdouk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Na het aqua joggen bij de koffie  vertelt een mede aqua jogster: ‘Toen ik op de Kweekschool in Groningen zat was er een leraar die zich verdiept had in het Groninger dialect. Hij vroeg wie van ons het Gronings kende. Nou dat was ik. Hij vroeg toen of ik wilde kijken naar een hele serie Groninger woorden en of ik ze allemaal kende. Ik kende ze maar lang niet alle woorden gebruikten we. De leraar kwam op mijn lagere school waar ik stage liep en vroeg de kinderen in een aparte ruimte om de beurt welke van de woorden ze kenden. Zo was er de pisdouk, het Groningse woord voor luier. Eén jongetje wilde geen antwoord geven op de vraag of hij een pisdouk kende. Nee, hij hield vol dat hij dat woord niet kende, hoe vaak de beste man het probeerde om hem dat te laten zeggen. Hij kende alleen het woord luier.
    Toen het jongetje die middag thuiskwam vroeg zijn moeder  hoe het op school geweest was. 'Ach zei het jongetje: 'Dee man wol mij pisdouk laoten zeggen, maor dat he’k mooi neit daon.’
    Veel van ons kunnen wel horen aan het accent uit welke streek iemand komt. Het Amsterdams werd nog even aangehaald en voorgedaan door Dinie die er lang heeft gewoond.  Joke daarentegen kwam uit het zuiden en toen ze voor het eerst een weekend bij haar Jans thuis was in Noord Drenthe kon ze er echt niks van verstaan. ‘En dan is een weekend lang hoor’, besloot ze.
    En nu we het toch over verschil in taal hadden en hoe er tegen ons in het oosten aangekeken wordt, vertelde de Groningse dat de benedenbuurvrouw van haar dochter in Den Haag zo’n echte oude Haagse dame was. Ze zei haar altijd even gedag. Pas had deze dame opgemerkt: ’Zo, bent u even over uit de provincie?’ 
    De tijd ging snel en we wensten elkaar mooie Pinksteren.

    18-05-2018 om 14:22 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    16-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Slim of.... gewoon makkelijk.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Deze kleine ooi van de Scottish Blackface heeft het rijk alleen. Daar maakt ze flink gebruik van. Je ziet haar met de dag groeien. Ze kan zomaar rechts of links onder de moeder duiken, maar het liefst doet ze het op deze manier...

    16-04-2017 om 14:07 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (9)
    03-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herfst

    31-10-2016

    Zomaar een plaatje van het uitzicht van ons huis aan het Schoolpad in beginnende herfsttooi.
     
    Boer Bloemink komt binnen, de jonge Bloemink wel te verstaan. Hij rooit zijn laatste aardappelen. Als hij met de rooimachine voorbij komt houdt Wim een koffiekopje omhoog en dat begrijpt de jonge boer meteen. 's Avonds zet hij zijn tractor achter onze schuur, zodat die niet opvalt, om de volgende dag weer verder te gaan.
    'Goeiemorgen', de jonge boer trekt zijn laarzen uit en zet zich bij ons aan de eetkamer tafel. Na een lange tijd is hij weer eens op de koffie bij ons, letterlijk wel te verstaan. 'Vannach heb ik in de auto slaopen', vertelt hij. ''t Is haoste de meuite niet um hen en weer te rieden naor Schoonlo'. 'Wij hebt hier nog wel een bedde aover', zeg ik hem. Zo langzamerhand heeft mijn Achterhoeks iets Drents gekregen. 'Och nee... ik heb verwarming in de auto en ik kan d'r languut in liggen, lacht hij dan. 'En wat kump d'r volgend jaor in?, en ik wijs even naar buiten, 'toch gien mais hoop ik. Bieten misschien?' 'Nee, gien mais en ok gien bieten. Het wodt weer eerdappels. De bietenwagen wil hier niet hen kommen, is te zwaor'. Veel boeren hier verbouwen suikerbieten voor de suikerfabriek in Ter Apelkanaal. Ook de aardappels gaan naar de aardappelmeelfabriek in die buurt.
    Vroeger woonde de familie Bloemink precies op de plek waar in 1968 de brug over de Rondweg aangelegd is. Dat is het huis waar ook buurvrouw Wielens geboren is. Ze heeft het er nog vaak over. Haar zus Jantje bleef er wonen met haar man. De grond hebben ze gehouden maar ze zijn naar een nieuwe boerderij verhuisd in Schoonlo, een dik half uur rijden van hier. Deze jonge boer is haar kleinzoon al weer. De klok tikt door....







    03-11-2016 om 12:41 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (4)
    13-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ergerlijk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Niks is zo ergerlijk dan wanneer je iets kwijt bent, tenminste dat vindt Wim. Ik ook wel maar ik denk altijd dat ik het vanzelf weer tegen kom. Wim niet, het moet gelijk te vinden zijn. ‘Heb jij niet…?’, begint het meestal. Dat zal wel aan de ervaringen liggen want ik leg wel eens iets van me af. Wanneer de autosleutels ineens onvindbaar zijn en ik heb ze het laatst gebruikt, begin ik maar vast te roepen: ’Ik denke in mien jaszak… en as e daor niet inzit… op de WC want toen ik gisteren thuuskwam mos ik inens zo neudig’. Of.. ‘toen ik mien tasse van ’t schilderen in de studio neerzett’n… daor zit e denk ik nog in’. Dan zwaaide er wat. Meestal overkwam Wim zoiets nooit. Die had één duidelijke sleutelplek: aan het spijkertje aan de balk. Tot ik een keer ’s avonds weg moest en hij was al weg. En de autosleutels hingen er niet. Laat ik ze nou boven in z’n broekzak vinden.
    En nu is de zaklamp weg, de perfecte lamp met een sterke straal licht van wel 150 meter. We hadden hem mee in de caravan. Wim wist hem precies te liggen, achter de klep bij zijn toilettas. Nu zijn we thuis en hij is onvindbaar. Geen idee waar hij is, alles al 10 keer nagekeken. Hij is er vervelend van. Mijn: ‘Den kump vanzelf wel weer baoven water’ helpt niet. Hij blijft denken en zoeken. Rick heeft zelfs zijn rugzak nog nagekeken. Dan begin ik toch even te twijfelen en denk: Heb ik hem na de uitpakkerij afgelopen zondag misschien nog gebruikt? Heb ik toch misschien even bij de nieuwe kippen in het hok gekeken? Gek dat ik me dat niet meer kan herinneren. Zou zoiets toch met leeftijd te maken hebben?

    p.s. Na precies een week is ie terecht, de zaklamp. Hij stond achter de tv, waarschijnlijk toen de tv kuren had toen we thuiskwamen en Wim alle stekkertjes van de tv controleerde. Nee... ik was het dus echt niet....

    13-09-2016 om 14:07 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    08-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bejaardenoppas...

    Ja ik ga mee naar oom Ben’. Rick heeft er duidelijk zin in. Na het duidelijk worden van Bens ziekte had hij hem nog niet weer gezien. En zo stonden we al vroeg in de keuken om de enige echte van der Kolk nassi te maken met de pindasaus naar het recept van mevr. Van Straalen, Tonny’s moeder. De net opgezette tent lieten we een dagje staan, misschien wordt die nog getest door een regenbuitje.
    We treffen Ben opgewekt, maar enigszins moe aan. Hij had een wat korte nacht gehad door fysieke problemen. Wat geweldig dat de thuiszorg 24 uur per dag beschikbaar is. We dekken de tafel en eten de ouderwetse nassi à la Kolk. Goedgekeurd. Er blijft nog iets over voor Rick voor de volgende dag, lekker makkelijk. De beide broers houden even siesta na het eten. Het doet Rick de opmerking ontlokken: ’Nu ben ik weer  bejaardenoppas, net als in 2010’. Je moet er bij Rick altijd even bij nadenken. Maar ik ken hem en wist het. In 2010 gingen we met Ben en Niesje naar Henry en Tonny in Alberta. Rick ging ook mee, die logeerde bij Fred en Gera, maar tijdens onze rondreis met camper was hij van de partij en was hij inderdaad de ‘bejaardenoppas’, zoals hij dat uitdrukte.
    Door een plensbui rijden we aan het eind van de middag op huis aan, maar van die regen is thuis niets te merken. Het tentje is kurkdroog en met gezwinde spoed wordt die vakkundig ontmanteld en in de hoes gestopt. Het was een goede oefening voor de vakantie straks.





    08-08-2016 om 20:38 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    19-04-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jong leven....

    .Daan met de nieuwe aanwinst.

    Het is zover, het eerste verstoten lam is op sheepfarm Het Schoolpad gearriveerd. Het is een flink rammetje. Hij was de enige, maar moeder wilde niets van hem weten, och arme...
    We hebben het hok naast de open haard weer in ere hersteld voor de eerste paar dagen. De plek voor Storm is nu zolang onder de trap.
     Hij had ook nog een dikke navelstreng die opnieuw begon te bloeden. Op advies van Rob hebben we daar een sterke draad omheen geknoopt. Nu is het bloeden over gelukkig. Frank en Daan kwamen al gauw even kijken. Dat kleine spul vinden kinderen ook altijd leuk. Wim moest er vanavond al een extra plank op de voorkant van het hok timmeren, want meneertje ging al over de rand.
    Het tweede lam is bovendien in aantocht. Van een drieling komt morgen eentje deze kant op. Dan heeft hij in elk geval de eerste biest gehad. Die gaat de eerste paar dagen naar Anja in een grote kist midden in de huiskamer. Wanneer ze dan eenmaal goed aan het drinken zijn kunnen deze twee naar de stal in de wei. En we wachten af wat er hierna nog komt. De beide tantes in de wei zijn ook aan het lammeren toe. Toch kwamen ze net in looppas naar het hek in de hoop dat ik een paar stukjes brood bij me had. Vannacht wordt het dan nog niks





    19-04-2016 om 17:29 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (6)
    09-04-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voetbal
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    foto 26 -08-2009, inclusief Ben.

    Eigenlijk ben ik helemaal niet van de voetbal. Al mijn mannen, op Rick na dan, zijn er druk mee bezig. Is het niet met voetballen zelf dan toch met leiderschap, trainer of het kijken aan het veld of op tv. Ik heb me er bij neergelegd. Ik had het al kunnen weten toen op een gegeven moment onze prille relatie wat gedoofd was. Wim stelde toen zomaar voor om ’s avonds nog even langs te komen bij mijn kostadres bij mevrouw Sobering.  Ik stemde toe. ‘Het wordt wel wat later’, waarschuwde hij toen, ‘want ik kom na de voetbal’. Het werd inderdaad iets later, tegen tienen, maar onze avondwandeling langs het Mierenpaadje bleek nog niet zo gek. Zo kreeg onze relatie een nieuwe oppepper die tot nu toe gewerkt heeft, maar die voetbal….. ik had het kunnen weten.
    Nu wordt er al een week gerouwd om Johan Cruyff, hij wordt herdacht en geëerd om wie hij was en wat hij gepresteerd heeft. Dat je niet altijd goede vrienden hoeft te zijn heeft daar blijkbaar niet alles mee te maken. Ik hoorde door Daniëls afgelopen vrijdag vertellen dat hij in een programma verteld had over zijn buurjongen in de USA waar hij een paar jaar woonde toen hij daar voetbalde. Zijn buurjongen had het syndroom van Down en terwijl de jongens uit de buurt samen voetbalden stond deze jongen aan de kant want hij kon niet voetballen. Johan nam hem een veertien dagen onder handen om hem de kunst van het voetbalspel bij te brengen. Nadat hij een paar weken weg was geweest en weer thuiskwam zag hij dat zijn buurjongen toen gewoon met de jongens mee kon voetballen. ‘En’…. zei hij er achteraan, ‘toen heb ik hem leren zwemmen’. Zie je, dat kan ik zo waarderen in deze topvoetballer.

    09-04-2016 om 20:14 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    02-04-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over een uitje en veel werk.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vandaag is het zover. Ik had me er al langer op verheugd om Wim Daniëls te zien en te horen over streektaal. Vanavond verzorgt hij een lezing voor Oud Vorden vanwege het 35 jarig bestaan van de club. Ze doen erg veel voor de Vordense historie en cultuur. In het Kulturhus zal deze lezing plaatsvinden. Geen idee waar dat zou kunnen zijn. Het blijkt het vroegere gemeentehuis te zijn waar onze ouders en ook Ben en Diny nog getrouwd zijn. Moeder Coba schijnt altijd gek op bruiloften te zijn geweest d.w.z. het kijken naar het bruidspaar en de stoet er achteraan. Wanneer ze wist dat er getrouwd werd, vooral als het bekenden waren, zorgde ze dat ze paraat stond met of zonder kinderwagen.
    We kunnen hier wel even weg. De tuin ligt er mooi bij na het spitten en opruimwerk van Mark. Het volgende project is mijn schilderskeetje dat door Wim liefdevol: ‘Hetty’s Wilhelminakeetje’ wordt genoemd. Wilhelmina liet in de bossen van het Loo ook zo’n Pipowagen plaatsen om van daaruit te kunnen schilderen. Mark heeft gisteren in één dag het hele keetje geschuurd en afgenomen met water met ammonia. De volgende stap is verven. Allemaal klussen die ons zwaar beginnen te vallen. En… hoewel opa van der Kolk huisschilder was heeft Wim dat niet in zijn genen meegekregen. Gerhard wel, die schildert hun eigen huis zonder morren. En Mark draait z’n hand er ook niet voor om. En zo hebben we meer op ons lijstje. Zolang hij tijd heeft mag hij kiezen. Wim zorgt dan weer voor het diner! En ik…? Ik pendel overal tussendoor en hou de schapen en het eerste lam in de gaten. De Schoonebekers zijn vanaf morgen uitgeteld. Storm volgt mij op de voet.

    02-04-2016 om 23:55 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    05-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    De verjaardag van Joke was een goede reden om er eens op uit te gaan. Storm mocht mee en vond het prachtig. De eerste stop was bij Eb en Dirkje in Eefde. Als vrienden van Ben en Diny zijn het ook onze vrienden geworden en delen we lief en leed. Bij Ben en Diny waren we even later en kwam ons weekendkoffertje te voorschijn. De boerenkool smaakte weer voortreffelijk en samen gingen we richting De Boomgaard. Het werd een gezellige familieavond en we sliepen die nacht als rozen.
    Ben ging na het ontbijt een rondje doen met de honden. Alle vier stonden ze te trappelen om mee te gaan. De zilverreiger die midden in het veld stond trok zich er niets van aan. Ik deed een poging om Ben met alle vier op een foto te krijgen maar dat viel niet mee. Behalve hun eigen teckel Wiesje is er logeerteckel Frankie. Die is onder en boven de wet en was niet te bewegen in de buurt te blijven. ‘Dat vind ik nou zo leuk aan teckels’, vond Diny. ‘Lekker eigenwies’. Ze vindt bordercollies maar onderdanig. Die luisteren gewoon naar de baas. Ha! Ben is nog steeds een fan van Joska die al naast hem gaat lopen als er b.v. een fiets aankomt.
    Dan gaan we ieder een kant op. Ben en Diny gaan op kraamvisite bij Yvonne en Jorrit in Lochem, we hadden de kleine Feline al bij een vorig bezoekje bewonderd.
    Wij vertrekken richting Raalte, want daar wonen sinds kort onze Luttenbergse vrienden Ben en Riet. Samen met hun dochter en haar gezin hebben ze een splinternieuwe ‘kangoeroe woning’ betrokken. Zelf hebben ze een kleiner deel, helemaal gelijkvloers, en het gezin heeft meer ruimte en de gehele bovenverdieping. We praten ook hier weer bij en maken al plannen om ook deze zomer weer een midweekje naar Camping De Boomgaard te gaan.
    Intussen zijn we weer thuis, Storm heeft zijn taak als waakhond weer opgepakt en Wim zit lekker voor de tv schaatsen te kijken… tenminste als hij z’n ogen open kan houden. En ik....? Ik heb de vogels gevoerd en hou jullie op de hoogte.









    05-03-2016 om 11:58 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    03-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De grote visser...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik was niet snel genoeg om mijn cameraatje te pakken, maar deze foto is van een paar jaar geleden in het voorjaar.

    Nou nou… dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Meneer de grote visser kwam langs vliegen. Soms gaat hij langs de oever van de vijver staan staren naar de vissen. Welke zal ik nu eens nemen zie je hem denken. Och… een visje meer of minder maakt niet zoveel uit. We zijn gestopt met de draden over de vijver. De hoeveelheid vissen was toen enorm geworden. Ook het net om de eikenbladeren op te vangen is allang opgeruimd. Maar nu… ik weet niet wat ik zie. Meneertje staat bovenop het voederhuisje van de vogels. Zo heeft hij een goed overzicht op de vijverbewoners. Die zitten echter nog diep, ze worden ook nog niet gevoerd. Ik weet niet of ik een onverwachte beweging maakte of dat hij zomaar eieren voor zijn geld koos, maar de blauwe reiger vloog ineens sierlijk klapwiekend weg….. naar het kanaal verderop waarschijnlijk. Misschien heeft hij daar meer geluk.

    03-03-2016 om 19:10 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    28-02-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over kat en hond en.... de tuin
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    '

    An een bloempot heb ik later genog’, zei de nog heel jonge Wim vroeger tegen zijn moeder toen hij haar met de groentetuin moest helpen. Nee, de tuin was niet echt zijn ding. We begonnen dan ook bescheiden met de gedeelde tuin van juffr. Van de Meulen en later een kleine tuin in Aalten. Het flinke balkon in Hengelo was fantastisch, maar eenmaal aan de Marnixstraat kreeg Wim toch de smaak te pakken en hebben we de voortuin opnieuw ingericht, net als later de flinke tuin aan de Kuifmees in Emmen. Dat we nog weer later een stuk grond zouden krijgen van meer dan 8000 m² wist hij nog niet, maar zelfs na 22 jaar op deze fantastische plek hoor ik hem niet klagen. Met de dieren om hem heen ging het net zo. Vroeger hadden ze op hun bovenhuis en aan de Dorpsweg nog zelfs geen goudvis, maar in de loop der tijd begon hij te beseffen dat een hond en zelfs een kat zijn leuke kanten heeft. Terwijl hij aan de Kuifmees alle vreemde katten uit de tuin met vaste hand verwijderde hebben we aan het Schoolpad er steeds minstens twee gehad. Ook een hond om ons heen kon Wim steeds meer  waarderen. Met Scott, Kim en Tessa hebben we zelfs in de loop der jaren vier keer een nestje om ons heen op zien groeien. Wim maakte met liefde het nest naast de open haard klaar en later een buitenren voor het kleine spul.
    Nu is het Storm die heel slim zijn aandacht eerlijk tussen ons beiden verdeelt. En toen ik ze hier zo tevreden samen op één bank zag zitten, wist ik het zeker: Een mens is nooit te oud om te … veranderen.

    28-02-2016 om 21:26 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    27-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beleef de Lente 2016
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    En dan is het zover: de vrijwilligers dag bij de Vogelbescherming is aangebroken. Wim wil wel mee, dat scheelt al wat organisatie. Erg handig is het dat we een groepsmail kregen met de laatste informatie. Daardoor kon je ook samen iets afspreken. En zo kwam het dat Aaltje uit Friesland en Martine uit Zwolle op ons stonden te wachten voor het station in Zwolle. Even later pikten we bij de Mac Donald in Nijkerk ook Nel nog op en gingen we met volle bak op Zeist aan. Het werd een informatieve dag met veel praten en evalueren van het afgelopen jaar. Er waren mensen die dagboekjes schrijven en clips maken van de beelden die door een webcam opgenomen worden bij de verschillende nestkasten. Wim hoorde al gauw iets bekends. ‘Zo jullie könt ok plat praoten’, zei hij tegen een echtpaar. Komt jullie uut de omgeving van Zwolle?’ ‘Nee uut Eefde’, kwam er direct achteraan. Laat het nou een achterneef van me zijn met zijn vrouw die vlakbij Ben en Diny wonen. De oudste zoon van Mies van de Jaeger, voor de insiders. Zij zijn beiden druk met het bijhouden van de uilenstand en het ringen van de jonge uiltjes. Onze opa’s waren broers. Leuk!
    De lunch was voortreffelijk en gezellig. We struinden even de winkel rond die vol staat met alles op vogelgebied wat je maar kunt bedenken. Bovendien staat hier in de tuin de voederplekken waar ook een webcam op staat. Deze mag ik straks van een schrijfsel voorzien op de website van de vogelbescherming, net als de verrichtingen van de koolmees als die aan het nestelen slaat. Het was veel praktische  informatie en aan het eind van de middag gingen we in kleine groep de taken voor Beleef de Lente Junior verdelen onder de kundige leiding van Bart. Mooie dag! Op de terugweg zetten we de dames weer af en thuis smaakten de loempia’s die we bij onze favoriete Chinees hadden gescoord prima.











    27-01-2016 om 18:33 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (3)
    23-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het witte paard
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Weet je nog? Een groep paarden was ingesloten door water. Ze kwamen steeds dichter bij elkaar te staan. Het water steeg nog steeds. Een van hen was een prachtig wit paard dat opviel tussen de anderen. Uiteindelijk ging een jongedame te paard door het water naar de groep en warempel, ze volgden haar op de weg terug naar veiliger oorden. Een paard is uiteindelijk toch een kuddedier.
    Er werd een mooie foto gemaakt die in alle kranten kwam te staan. Het inspireerde mij tot het maken van deze collage.

    23-01-2016 om 19:46 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    18-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De jarige met zijn oudste zoon.

    'Wat heb ik een mooie verjaardag gehad'. Wim ging er eens even voor zitten. Afgelopen dinsdag, de dag zelf, hadden we het al met de broers en zussen gevierd en vandaag dan met de kinderen en de ouders van Judith. We hadden elkaar pas nog getroffen op de verjaardag van Jan Veen, maar dat is zo'n groot gezelschap dat je niet echt aan de praat komt met Jan en Edith zelf. Vanmiddag trokken we ons na de koffie en thee terug in de Finse kota. Mark had het vuurtje al aardig opgestookt en we brachten een paar gezellige uurtjes door rond het vuur. Ik had Mark ingehuurd voor de verzorging en dat is goed bevallen, mag hij vaker doen.
    Rick was dit weekend zelfs twee keer paraat wat als bijzonder kan worden gezien. Gerhard had net weer een certificaat gehaald voor z'n werk als ICT-er. Er zou gemiddeld 40 procent slagen en ik had hem nog maar niet gebeld. Maar hij had het gered. Geweldig voor deze 50 jarige. Robin kwam nog even. Die arme jongen heeft volgende week toetsweek, dus druk! Maar hij had wel tijd om de gevulde eitjes te maken voor ons. Dat is zijn specialiteit en daar maak ik dan weer dankbaar gebruik van. Wim zit intussen weer goed in z'n saunabenodigdheden..... Ook fijn.







    18-01-2016 om 11:34 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    13-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.12 januari

    We zitten beiden met de beentjes omhoog na een gezellige dag met bezoek van familie, buurtjes en heel veel telefoontjes. Wim bereikte vandaag zijn 76e levensjaar. En daar zijn we beiden heel blij mee.
    De familie uit Hattem en de Achterhoek kwamen het heuglijke feit meevieren. Natuurlijk misten we Niesje die er vorig jaar nog bij was. Blijft moeilijk. En vanmiddag kwamen Frank, Tim en Daan feliciteren met Anja. Keurig kwam het er uit: 'Gefeliciteerd met je man'. Zo netjes! Mark en Gerhard kwamen tussen de bedrijven door ook even aan. Zo zien ze hun ooms en tantes weer eens.
    De telefoon ging de hele dag en Wim kan niet klagen over de belangstelling.
    De ouderwetse van der Kolk-nasi stond op het menu mèt pindasaus. Dat maakten we vroeger al als er op zondag visite kwam. Ik weet nog dat ik er een keertje van afweek toen pa met tante Gerritje op bezoek zou komen. Dat werd een tegenvaller. Pa had haar onze echte nasi beloofd en dat ging die keer dus niet door.
    Zondag gaat het feest nog even door als de kinderen komen èn de ouders van Judith, Jan en Edith. Het houdt niet op voor het feestvarken.





    13-01-2016 om 00:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    09-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over begraven, een feestje en een cadeautje...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Va hef iedere wekke wel een begraffenisse', zei Johan eens begin jaren 80. Het zal met leeftijd te maken hebben, want nu wij wat ouder worden gaat het ons ook al zo.
    Gisteren nog waren we bij het afscheid van André, net als ik 72 jaar. We zagen in de toespraken van Nathalie en broers en zus van André zijn leven voorbij komen. André de broer van, als kwetsbaar oorlogskind, maar die al jong wist wat hij wilde, en de familieman André. Er werd prachtige klassieke muziek ten gehore gebracht.
    Wij waren met een complete bank in de Dorpskerk van Sleen afgevaardigden van Holvrieka waar André uiteindelijk directeur was. Foppe, helemaal uit Friesland overgekomen, Willem Seldenthuis, Willem Dubbelhuis met Hilly, Dineke, Neely Molengraaf, allemaal hadden we onze  eigen herinneringen aan André. Natuurlijk waren wij ook privé bevriend met André en Friedel. Ooit verhuisden we samen in 1983 vanuit Hengelo naar Emmen. Terwijl wij als gasten na het klokgelui werden uitgenodigd naar De Deel bracht de naaste familie André naar zijn laatste rustplaats, het kerkhof achter de Dorpskerk en voegden ze zich later bij ons.
    Een begrafenis en een verjaarsfeestje gaan hand in hand.
    Vandaag vieren we nu de verjaardag van Jan Veen, Judiths vader. Hij mocht afgelopen week 84 worden. Je wordt er zo wel van doordrongen dat je je leven beter maar kunt vieren.
    Vanmorgen zag ik een prachtig klein vogeltje door de struiken wippen. Hij vloog van de ene struik naar de andere. Zo mooi! Kleiner dan een mees of een mus. Ik heb de verrekijker er bij gepakt en daarna het vogelboekje. Het bleek de fluiter te zijn Het was een cadeautje op de vroege morgen.Ik ben hem lang blijven volgen....

    09-01-2016 om 15:01 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    07-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winter 2

    Al twee dagen zijn wij aan huis gekluisterd, nou ja… met ijzers onder de schoenen lukt het lopen naar de buren nog wel. Maar verder… alle scholen zijn al twee dagen dicht en dat zegt wel wat. Het geeft voor de jongelui wel veel schaatsplezier en die malen er niet om, maar het blijft voor de ouderen wel lastig. Vanmorgen kwam Daan ons opzoeken. Hij is een echte knutselaar en had bedacht om halsbandjes te maken. Eerst deed hij het al voor zijn kleine poesjes Poekie en Karel, maar nu wilde hij er eentje voor Storm maken. Hij zette zich op een stoel aan tafel en begon met zijn vouw en plakwerk. Daarna nog even een stukje papier met de naam STORM er op en toen de halsband gedroogd was ging hij om. Queeny was er ook met Mark en warempel… die kreeg ook een mooie halsband mèt naam. Storm was er niet heel erg gelukkig mee en begon met zijn poot er aan te sjorren. Queeny vond het allemaal best. Even later ging het hele gezelschap zijns weegs.
    Een paar dagen niet de hort op brengt ook wat nuttigs met zich mee. Ik heb al twee tassen met  tijdschriften en boeken verzameld voor Het Goed, mijn favoriete shop. Ruimt lekker op. Voorlopig hoef ik nog geen boeken mee te nemen daar vandaan, want mijn leesvoorraad is nog lang niet uitgeput.







    07-01-2016 om 16:11 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    06-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winter
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Maandamorgen:

    't Is vandaag de witte wereld,
    veld en bos en boom ehen tak.
    Alles ligt nu weggedoken,
    in het witte winterpak.
    Ik alleen loop blauw en bont
    van de koude hier in 't rond
    op de wit besneeuwde grond...
    op de witbehesneeuwde grond, zong opoe Bijenhof me op de Haar al voor. En zoals je ziet is dat stevig blijven hangen.

    Ook nu ik uit het raam kijk wil ik het zomaar weer gaan zingen zoals ik het voor mijn schoolklas deed en later voor onze jongens. Ik herinner me nog dat Rick het geen leuk liedje leek te vinden, vooral die regel met blauw en bont van de koude.
    Ach... het zijn allemaal herinneringen, maar als je zoals ik hier in het noordelijk deel van Nederland woont en naar buiten kijkt, komen deze herinneringen vanzelf terug. Wim heeft de eerste laag sneeuw al weggeveegd, maar er ligt al weer een nieuwe. Toch echt winter.... eindelijk.

    Nu: Al twee dagen aan huis gekluisterd in verband met code rood. Alle scholen zijn dicht in het noorden en de wegen zijn compleet beijzeld.

    06-01-2016 om 12:38 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    02-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opruimen...

    Er wordt nog even flink werk verzet de laatste twee dagen van het jaar. Buurman Alle kwam de takken ophalen die waren achtergebleven na het omhakken van een paar bomen. Het hout voor hun speksteenkachel had hij al opgehaald en deze takkenbossen zijn bedoeld voor de takkenwal om hun grondstuk. Fijn voor de vogels en de egeltjes! En wij hebben er gaan werk van. Rien had laatst de bomen gekapt en de rest gesnoeid en het was me een bult. Nu is het grasveld voor de wei weer mooi opgeruimd
    De jongens, Frank, Tim en Daan hebben natuurlijk vakantie en kwamen mee om een handje te helpen èn voor wat gezelligheid , spelen met Storm en een paar potjes Master Mind. Ja, ik heb weer liefhebbers die dat met me willen spelen. Zelfs Daan was heel geconcentreerd om het goed te spelen. Vroeger speelde ik het graag met Jaap en later met Joanne wanneer we op de Boomgaard stonden. Wat zeg je….. Wim? Die is tegenwoordig anti- spel, heeft hij te vaak tegen zijn zin moeten spelen. Toch zorg ik dat het spel in de caravan komt in het voorjaar, je weet het maar nooit!

    Tim en Daan spelen samen tegen Frank en mij. Hoeveel zwarte pinnetjes en hoeveel witte kunnen we al zetten. Na Jaap, Joanne, Robin en Eva krijg ik nu m'n buurjongens aan de Master Mind.
    En dat niet alleen. Gisteren kwamen ze me helpen met appelflappen bakken. Appels snijden, door de suiker en kaneel en na het bakken kan er poedersuiker op, klusjes genoeg. Natuurlijk gaat er ook een schaal appelflappen mee naar huis. En hebben ze even niets te doen? De master mind staat al klaar.









    02-01-2016 om 00:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    31-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Melk

    Ja, het schilderij met koeien op de deel is af. Het hangt op een prominente plaats waar je niet omheen kunt... boven de tv en is zo altijd in beeld al zou ik het een betere plaats toewensen. Ach het leek zo op de stal van vader Hein bij ons op de Boomgaard dat ik dit gewoon moest schilderen. Het is net of ik de geur op de deel nog ruik, de warme koeienlucht met het hooi, de mangels en de veekoeken. Ik vergeet hier bewust het persvoer. Ik hoor zelfs het rammelen van een ketting wanneer een koe ging staan of liggen, een vertrouwd geluid.
    Maar eergisteren was er op het journaal  onder dit stukje nostalgie ook een andere koeienstal in beeld, een moderne melkstal. Nu het melkquotum is afgeschaft worden er veel meer grote stallen gebouwd en zijn er dus veel meer koeien en dus heel veel melk.... te veel melk dus.En het nieuws was dat de boeren nu van Campina extra geld krijgen om minder te produceren. Hoe krom kan het zijn.
    Terwijl vader Hein in de 50er jaren 10 koetjes, meest roodbonte, op een rij had staan zijn er nu stallen van zo'n 200 koeien, meest grote Holsteiners. Een robot doet het werk.
    In Iowa namen Harold en Luella ons mee naar een stal met 3000 koeien, Jerseys. Er werd door een ploeg buitenlandse werknemers gemolken, de hele dag door. Iets persoonlijks was er niet bij, gewoon een melkfabriek. Daar kan ik niet warm van worden.





    31-12-2015 om 12:34 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)


    Welkom op Hetty's site

    Laatste commentaren
  • Gezellig groetje Hetty (Ingrid)
        op De Racka's
  • Goede morgen Hetty (Ingrid)
        op De Racka's
  • Een fijne namiddag en avond (bemoedigendewoorden)
        op De Racka's
  • Goedenavond Hetty ()
        op De Racka's
  • dag Hetty (ani)
        op Puur natuur van Geert
  • Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    The Great Gray-- de Laplanduil, geschilderd op een plak berkenhout.


    Foto

    Hector
    Foto

    Samen met vader op de bok
    Foto

    De takkenvlechter.

    Nieuwsgierig geworden?
    Meer schilderijen zijn te zien op
    www.hettysite.nl

    Hoofdpunten blog wimhetty
  • Over licht... en donker...
  • Weerspiegeling
  • Homoet of Hoenwaard
  • De Verkentoren
  • Vesting- en Hanzestad Hattem

    Zoeken in blog


    <a href="http://imageshack.us"><img src="http://imageshack.us/img/iss1.png" border="0" /></a>


    Foto

    Foto

    Welkom bij
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Startpagina !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!