NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Mijn favorieten
  • natoken
  • hettysite
  • bojako
  • Vekabocamping De Boomgaard Vorden NL
  • ludovikus
  • Fotojacht--jachthonden/ motorcross
  • ani
  • thea
  • loewiesa
  • wimhetty
    Mijn favorieten
  • Beth
  • Paperclip
    Foto
    Inhoud blog
  • Beleef de Lente 2016
  • Het witte paard
  • 12 januari
  • Over begraven, een feestje en een cadeautje...
  • Winter 2
  • Winter
  • Opruimen...
  • Melk
  • Kerstconcert Valerius 2015
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Archief per maand
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Wil je meer lezen over het nestje bordercolliepups en hun ontwikkeling de eerste 8 weken kijk dan eens op www.hettysite.nl   weblog 1  vanaf 1 juni 2007. Het was zo mooi om mee te maken dat ik er een kinderboekje over schreef. 
    Dit dierenprentenboekje is te koop. Scotty vertelt over wat hij beleefde vanaf het moment dat hij geboren werd tot hij zich op z'n gemak voelde bij z'n nieuwe baas. Meer informatie over "Ik ben Scotty" en hoe je het unieke boekje kunt bestellen, is op de website www.hettysite.nl  te lezen onder het kopje Kinderboekjes. Welkom! 
    Foto
    Foto
    De pups van Tessa en Scott waren een geweldige ervaring!
    Foto
    Foto
    Een paar pagina's uit het kattenprentenboekje IK BEN MONIEK.
    www.hettysite.nl
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Categorieën
  • Aan het Schoolpad (882)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (882)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (882)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • hetty's site
    of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
    27-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beleef de Lente 2016
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    En dan is het zover: de vrijwilligers dag bij de Vogelbescherming is aangebroken. Wim wil wel mee, dat scheelt al wat organisatie. Erg handig is het dat we een groepsmail kregen met de laatste informatie. Daardoor kon je ook samen iets afspreken. En zo kwam het dat Aaltje uit Friesland en Martine uit Zwolle op ons stonden te wachten voor het station in Zwolle. Even later pikten we bij de Mac Donald in Nijkerk ook Nel nog op en gingen we met volle bak op Zeist aan. Het werd een informatieve dag met veel praten en evalueren van het afgelopen jaar. Er waren mensen die dagboekjes schrijven en clips maken van de beelden die door een webcam opgenomen worden bij de verschillende nestkasten. Wim hoorde al gauw iets bekends. ‘Zo jullie könt ok plat praoten’, zei hij tegen een echtpaar. Komt jullie uut de omgeving van Zwolle?’ ‘Nee uut Eefde’, kwam er direct achteraan. Laat het nou een achterneef van me zijn met zijn vrouw die vlakbij Ben en Diny wonen. De oudste zoon van Mies van de Jaeger, voor de insiders. Zij zijn beiden druk met het bijhouden van de uilenstand en het ringen van de jonge uiltjes. Onze opa’s waren broers. Leuk!
    De lunch was voortreffelijk en gezellig. We struinden even de winkel rond die vol staat met alles op vogelgebied wat je maar kunt bedenken. Bovendien staat hier in de tuin de voederplekken waar ook een webcam op staat. Deze mag ik straks van een schrijfsel voorzien op de website van de vogelbescherming, net als de verrichtingen van de koolmees als die aan het nestelen slaat. Het was veel praktische  informatie en aan het eind van de middag gingen we in kleine groep de taken voor Beleef de Lente Junior verdelen onder de kundige leiding van Bart. Mooie dag! Op de terugweg zetten we de dames weer af en thuis smaakten de loempia’s die we bij onze favoriete Chinees hadden gescoord prima.











    27-01-2016 om 18:33 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    23-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het witte paard
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Weet je nog? Een groep paarden was ingesloten door water. Ze kwamen steeds dichter bij elkaar te staan. Het water steeg nog steeds. Een van hen was een prachtig wit paard dat opviel tussen de anderen. Uiteindelijk ging een jongedame te paard door het water naar de groep en warempel, ze volgden haar op de weg terug naar veiliger oorden. Een paard is uiteindelijk toch een kuddedier.
    Er werd een mooie foto gemaakt die in alle kranten kwam te staan. Het inspireerde mij tot het maken van deze collage.

    23-01-2016 om 19:46 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    18-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De jarige met zijn oudste zoon.

    'Wat heb ik een mooie verjaardag gehad'. Wim ging er eens even voor zitten. Afgelopen dinsdag, de dag zelf, hadden we het al met de broers en zussen gevierd en vandaag dan met de kinderen en de ouders van Judith. We hadden elkaar pas nog getroffen op de verjaardag van Jan Veen, maar dat is zo'n groot gezelschap dat je niet echt aan de praat komt met Jan en Edith zelf. Vanmiddag trokken we ons na de koffie en thee terug in de Finse kota. Mark had het vuurtje al aardig opgestookt en we brachten een paar gezellige uurtjes door rond het vuur. Ik had Mark ingehuurd voor de verzorging en dat is goed bevallen, mag hij vaker doen.
    Rick was dit weekend zelfs twee keer paraat wat als bijzonder kan worden gezien. Gerhard had net weer een certificaat gehaald voor z'n werk als ICT-er. Er zou gemiddeld 40 procent slagen en ik had hem nog maar niet gebeld. Maar hij had het gered. Geweldig voor deze 50 jarige. Robin kwam nog even. Die arme jongen heeft volgende week toetsweek, dus druk! Maar hij had wel tijd om de gevulde eitjes te maken voor ons. Dat is zijn specialiteit en daar maak ik dan weer dankbaar gebruik van. Wim zit intussen weer goed in z'n saunabenodigdheden..... Ook fijn.







    18-01-2016 om 11:34 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    13-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.12 januari

    We zitten beiden met de beentjes omhoog na een gezellige dag met bezoek van familie, buurtjes en heel veel telefoontjes. Wim bereikte vandaag zijn 76e levensjaar. En daar zijn we beiden heel blij mee.
    De familie uit Hattem en de Achterhoek kwamen het heuglijke feit meevieren. Natuurlijk misten we Niesje die er vorig jaar nog bij was. Blijft moeilijk. En vanmiddag kwamen Frank, Tim en Daan feliciteren met Anja. Keurig kwam het er uit: 'Gefeliciteerd met je man'. Zo netjes! Mark en Gerhard kwamen tussen de bedrijven door ook even aan. Zo zien ze hun ooms en tantes weer eens.
    De telefoon ging de hele dag en Wim kan niet klagen over de belangstelling.
    De ouderwetse van der Kolk-nasi stond op het menu mèt pindasaus. Dat maakten we vroeger al als er op zondag visite kwam. Ik weet nog dat ik er een keertje van afweek toen pa met tante Gerritje op bezoek zou komen. Dat werd een tegenvaller. Pa had haar onze echte nasi beloofd en dat ging die keer dus niet door.
    Zondag gaat het feest nog even door als de kinderen komen èn de ouders van Judith, Jan en Edith. Het houdt niet op voor het feestvarken.





    13-01-2016 om 00:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    09-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over begraven, een feestje en een cadeautje...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Va hef iedere wekke wel een begraffenisse', zei Johan eens begin jaren 80. Het zal met leeftijd te maken hebben, want nu wij wat ouder worden gaat het ons ook al zo.
    Gisteren nog waren we bij het afscheid van André, net als ik 72 jaar. We zagen in de toespraken van Nathalie en broers en zus van André zijn leven voorbij komen. André de broer van, als kwetsbaar oorlogskind, maar die al jong wist wat hij wilde, en de familieman André. Er werd prachtige klassieke muziek ten gehore gebracht.
    Wij waren met een complete bank in de Dorpskerk van Sleen afgevaardigden van Holvrieka waar André uiteindelijk directeur was. Foppe, helemaal uit Friesland overgekomen, Willem Seldenthuis, Willem Dubbelhuis met Hilly, Dineke, Neely Molengraaf, allemaal hadden we onze  eigen herinneringen aan André. Natuurlijk waren wij ook privé bevriend met André en Friedel. Ooit verhuisden we samen in 1983 vanuit Hengelo naar Emmen. Terwijl wij als gasten na het klokgelui werden uitgenodigd naar De Deel bracht de naaste familie André naar zijn laatste rustplaats, het kerkhof achter de Dorpskerk en voegden ze zich later bij ons.
    Een begrafenis en een verjaarsfeestje gaan hand in hand.
    Vandaag vieren we nu de verjaardag van Jan Veen, Judiths vader. Hij mocht afgelopen week 84 worden. Je wordt er zo wel van doordrongen dat je je leven beter maar kunt vieren.
    Vanmorgen zag ik een prachtig klein vogeltje door de struiken wippen. Hij vloog van de ene struik naar de andere. Zo mooi! Kleiner dan een mees of een mus. Ik heb de verrekijker er bij gepakt en daarna het vogelboekje. Het bleek de fluiter te zijn Het was een cadeautje op de vroege morgen.Ik ben hem lang blijven volgen....

    09-01-2016 om 15:01 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    07-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winter 2

    Al twee dagen zijn wij aan huis gekluisterd, nou ja… met ijzers onder de schoenen lukt het lopen naar de buren nog wel. Maar verder… alle scholen zijn al twee dagen dicht en dat zegt wel wat. Het geeft voor de jongelui wel veel schaatsplezier en die malen er niet om, maar het blijft voor de ouderen wel lastig. Vanmorgen kwam Daan ons opzoeken. Hij is een echte knutselaar en had bedacht om halsbandjes te maken. Eerst deed hij het al voor zijn kleine poesjes Poekie en Karel, maar nu wilde hij er eentje voor Storm maken. Hij zette zich op een stoel aan tafel en begon met zijn vouw en plakwerk. Daarna nog even een stukje papier met de naam STORM er op en toen de halsband gedroogd was ging hij om. Queeny was er ook met Mark en warempel… die kreeg ook een mooie halsband mèt naam. Storm was er niet heel erg gelukkig mee en begon met zijn poot er aan te sjorren. Queeny vond het allemaal best. Even later ging het hele gezelschap zijns weegs.
    Een paar dagen niet de hort op brengt ook wat nuttigs met zich mee. Ik heb al twee tassen met  tijdschriften en boeken verzameld voor Het Goed, mijn favoriete shop. Ruimt lekker op. Voorlopig hoef ik nog geen boeken mee te nemen daar vandaan, want mijn leesvoorraad is nog lang niet uitgeput.







    07-01-2016 om 16:11 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    06-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winter
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Maandamorgen:

    't Is vandaag de witte wereld,
    veld en bos en boom ehen tak.
    Alles ligt nu weggedoken,
    in het witte winterpak.
    Ik alleen loop blauw en bont
    van de koude hier in 't rond
    op de wit besneeuwde grond...
    op de witbehesneeuwde grond, zong opoe Bijenhof me op de Haar al voor. En zoals je ziet is dat stevig blijven hangen.

    Ook nu ik uit het raam kijk wil ik het zomaar weer gaan zingen zoals ik het voor mijn schoolklas deed en later voor onze jongens. Ik herinner me nog dat Rick het geen leuk liedje leek te vinden, vooral die regel met blauw en bont van de koude.
    Ach... het zijn allemaal herinneringen, maar als je zoals ik hier in het noordelijk deel van Nederland woont en naar buiten kijkt, komen deze herinneringen vanzelf terug. Wim heeft de eerste laag sneeuw al weggeveegd, maar er ligt al weer een nieuwe. Toch echt winter.... eindelijk.

    Nu: Al twee dagen aan huis gekluisterd in verband met code rood. Alle scholen zijn dicht in het noorden en de wegen zijn compleet beijzeld.

    06-01-2016 om 12:38 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    02-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opruimen...

    Er wordt nog even flink werk verzet de laatste twee dagen van het jaar. Buurman Alle kwam de takken ophalen die waren achtergebleven na het omhakken van een paar bomen. Het hout voor hun speksteenkachel had hij al opgehaald en deze takkenbossen zijn bedoeld voor de takkenwal om hun grondstuk. Fijn voor de vogels en de egeltjes! En wij hebben er gaan werk van. Rien had laatst de bomen gekapt en de rest gesnoeid en het was me een bult. Nu is het grasveld voor de wei weer mooi opgeruimd
    De jongens, Frank, Tim en Daan hebben natuurlijk vakantie en kwamen mee om een handje te helpen èn voor wat gezelligheid , spelen met Storm en een paar potjes Master Mind. Ja, ik heb weer liefhebbers die dat met me willen spelen. Zelfs Daan was heel geconcentreerd om het goed te spelen. Vroeger speelde ik het graag met Jaap en later met Joanne wanneer we op de Boomgaard stonden. Wat zeg je….. Wim? Die is tegenwoordig anti- spel, heeft hij te vaak tegen zijn zin moeten spelen. Toch zorg ik dat het spel in de caravan komt in het voorjaar, je weet het maar nooit!

    Tim en Daan spelen samen tegen Frank en mij. Hoeveel zwarte pinnetjes en hoeveel witte kunnen we al zetten. Na Jaap, Joanne, Robin en Eva krijg ik nu m'n buurjongens aan de Master Mind.
    En dat niet alleen. Gisteren kwamen ze me helpen met appelflappen bakken. Appels snijden, door de suiker en kaneel en na het bakken kan er poedersuiker op, klusjes genoeg. Natuurlijk gaat er ook een schaal appelflappen mee naar huis. En hebben ze even niets te doen? De master mind staat al klaar.









    02-01-2016 om 00:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    31-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Melk

    Ja, het schilderij met koeien op de deel is af. Het hangt op een prominente plaats waar je niet omheen kunt... boven de tv en is zo altijd in beeld al zou ik het een betere plaats toewensen. Ach het leek zo op de stal van vader Hein bij ons op de Boomgaard dat ik dit gewoon moest schilderen. Het is net of ik de geur op de deel nog ruik, de warme koeienlucht met het hooi, de mangels en de veekoeken. Ik vergeet hier bewust het persvoer. Ik hoor zelfs het rammelen van een ketting wanneer een koe ging staan of liggen, een vertrouwd geluid.
    Maar eergisteren was er op het journaal  onder dit stukje nostalgie ook een andere koeienstal in beeld, een moderne melkstal. Nu het melkquotum is afgeschaft worden er veel meer grote stallen gebouwd en zijn er dus veel meer koeien en dus heel veel melk.... te veel melk dus.En het nieuws was dat de boeren nu van Campina extra geld krijgen om minder te produceren. Hoe krom kan het zijn.
    Terwijl vader Hein in de 50er jaren 10 koetjes, meest roodbonte, op een rij had staan zijn er nu stallen van zo'n 200 koeien, meest grote Holsteiners. Een robot doet het werk.
    In Iowa namen Harold en Luella ons mee naar een stal met 3000 koeien, Jerseys. Er werd door een ploeg buitenlandse werknemers gemolken, de hele dag door. Iets persoonlijks was er niet bij, gewoon een melkfabriek. Daar kan ik niet warm van worden.





    31-12-2015 om 12:34 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    28-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstconcert Valerius 2015
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Geen Kerst zonder een Kerstconcert met Valerius, het Christelijk Mannenkoor waar Wim al zo'n 10 jaar zijn versterking aan biedt. Na het Jubileumconcert in de Goede Herderkerk in november hadden ze nu alweer een mooi Kerstprogramma voor elkaar. Er werd dan ook flink gerepeteerd door de mannen en wat een mooie bijkomstigheid is: ze kregen nieuwe kostuums. Een prachtig zwart pak met crème overhemd en een gouden vlinderdas met pochet. Het ontlokte meteen de uitdrukking: de golden boys.
    Ben was ook dit jaar van de partij en met Susan en Ben toog ik 's avonds naar de Grote Kerk in het centrum, een heel oude kerk waar je nog over de oude grafstenen naar binnen wandelt.
    Judith Petra, een prachtige sopraan zowel uiterlijk als qua stem, gaf een extra dimensie aan de avond. Aan het orgel zat Wietse Meinardi en oogste ook lof met o.a  zijn solo Go tell it on the mountain. Heel fijn was ook de combinatie samenzang met koor èn sopraan. Vooral het refrein samen Nowell, Nowell, Born is the King of Israël was indrukwekkend mooi.
    En hier dan: 'Golden boy' Wim in zijn nieuwe kostuum!

    28-12-2015 om 18:45 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    01-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Texel 3

    Op Texel zijn en niet naar Ecomare? Dat gaat niet. Dus het laatste stuk van de middag brachten wij daar door en zagen het voederen van de bruinvissen, de vissen in het zeeaquarium en later ook de zeehonden. De dieren die hier opknappen worden weer teruggezet als dat mogelijk is. Alleen als ze niet voor zichzelf kunnen zorgen mogen ze blijven. We kregen enorm veel informatie mee. Wat weten die meiden er veel van en de liefde voor de dieren spatte er van af. Erg mooi was het om dit te zien!

    En zo vlug zijn die paar dagen weer voorbij. We kwamen net te laat voor de veerboot van 10 uur dachten we... Maar ze hebben blijkbaar ons zien aankomen en 4 minuten over 10 reden we aan boord.
    Alle weertypen hebben we gehad in die paar dagen, maar het afscheid van Texel was heftig. De veerboot deed er maar 20 minuten over maar het ging me toch tekeer op dat kleine stukje!  Ik kon het niet laten om een foto te maken toen de aanleghaven in beeld kwam.
    We waren nu mooi op tijd om Ben in Hattem met een bezoek te vereren. Afgelopen zondag was het de laatste zondag van het kerkelijk jaar en werden de overledenen van het afgelopen jaar herdacht. Ook Niesje werd herdacht en Ben was hier gelukkig omgeven door de kinderen en Henry en Tonny. Zo hebben we ook hier weer bijgepraat en nieuwe afspraken kunnen maken.
    En toen... waren we weer thuis. Queeny werd net gebracht en ook vandaag was de dag weer op een leuke manier gevuld.







    01-12-2015 om 16:14 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Texel 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wat ga je doen als je nog een volle dag hebt op het eilend Texel.Wim zet zich klaar achter het stuur. ' Zeg maor waor a'j hen wilt!' Ik heb intussen de krant met Texeler info er bij gepakt. We beginnen maar eens in Den Burg, zo'n beetje de hoofdstad van het eiland. Het blijkt een aardig dorpje te zijn met veel gezellige winkeltjes, Maar ja... de kreet van Ben Veldkamp die hij Riet voorhield komt telkens weer in mijn  geheugen boven:' He'j der gebrek an?' Zo ook hier, maar een enkele keer is het toch duidelijk: Soms even wel. Maar deze dag gaat het ons meer om het ontdekken van het eiland. We zitten al gauw weer in de auto en nu zet Wim het einddoel op het noorden. Dat heeft nu bij hem de prioriteit. Ooit waren we met onze jongens hier een weekje in de voorjaarsvakantie, in een gehuurde caravan op camping De Krim. Hij had een behoorlijk ontzag voor de zee aan de Nederlandse kust, vandaar een vakantie aan zee zonder dat er gezwommen werd.
    Bij de vuurtoren nabij De Kocksdorp maken we een wandeling over het strand dat bij eb heeeeel breed is. Storm begint zich helemaal uit te leven.













    01-12-2015 om 16:09 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Texel 1

    'Als jullie er zijn, dan gaat daar op Texel de storm wel liggen', zei Rick afgelopen zaterdag. 'Hoe dat zo?' , vroeg ik. Ik had net gezien dat er wind en sneeuw aankwam.' 'Nou... jullie nemen Storm toch mee'. Dat is Rick weer, die heeft wat met cryptische omschrijvingen. Intussen hebben we het allemaal gehad, wind, hagel, sneeuw en vanmorgen waren de autoruiten bevroren. Na een prachtige rit van oost naar west over de Afsluitdijk door Nederland zijn we gisteren op Texel aanbeland. Hotel De Pelikaan  is een gezellig familiehotel achter de duinen bij De Koog.
    Eenmaal geacclimatiseerd gingen we meteen de zee opzoeken. Het was een eindje lopen naar het strand, maar bij Paal 7 was het strandpaviljoen nog open en trakteerden we onszelf op warme chocolademelk met appeltaart en maakte Storm kennis met de zee. Nee hij ging er niet in, bordercollie hè!
    Ik krijg ineens een terugblik van de wandelingetjes met Scott, Kim en Sacha die in de zomervakanties bij ons logeerde. De bordercollies liepen met een ruime bocht om de plassen heen maar Sacha nam de waterplassen met groot plezier.
    We hebben net ons ontbijt achter de kiezen en gaan zo  verder onderzoek uit op dit mooie eiland.







    01-12-2015 om 16:02 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    30-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.donderdagavond
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Where are you from?’. Ik vroeg het de enige vluchteling die donderdagavond uit een trein stapte. ‘From Albany’, zei hij. Hij zag er verzorgd uit en blij dat hij al zover was gekomen en nu in Nederland, zijn reisdoel. Och.. arme, dacht ik, hij mag niet blijven of er moet al heel iets bijzonders aan de hand zijn. Even later stapte hij op de bus naar het AZC in Ter Apel waar hij zich aan moet melden. Wim en ik hielpen mee met de opvang van vluchtelingen in de Stationshal in Emmen. Alle mensen die zich moeten melden in het AZC in Ter Apel komen hierlangs. Soms ook terug als ze eenmaal aangemeld en geregistreerd zijn. Dan zijn ze op weg naar een eerste opvang ergens in Nederland.
    Een trein later kwam er een hele groep Syriërs, allemaal jongelui van om de 20 jaar. Zij zagen er ook heel verzorgd uit. De een had een bril met een gebroken glas dat provisorisch met een plakbandje was geplakt. Hoe lang zij onderweg waren geweest, vroeg ik. ‘Seventeen days’, overgestoken van Turkije naar Lesbos, Griekenland. Een kwam uit Damaskus, een ander uit Raqqa maar onderweg vonden ze elkaar en gingen samen op weg naar een veilig land, weg van Assad en de oorlog, naar een land met meer toekomst.
    De buschauffeur van zo’n AZC bus kwam nog even bij ons en raadde ons aan om de vluchtelingen geen geld voor de bus te geven. De meesten hebben gewoon een vervoersbewijs gekregen en hebben ze dat niet, dan hebben ze zelf genoeg geld bij zich. Het zijn geen arme sloebers die zich deze vlucht kunnen veroorloven.
    ‘Alleen de gezinnen met kinderen neem ik altijd mee’, vertelde de chauffeur nog.
    Je merkt wel dat er al minder grote aantallen richting Ter Apel gaan. Eerder waren het er minstens 200 per dag, nu schat ik 100. Misschien is het nu doorgedrongen dat alleen Syriers, Irakezen en Afghanen kans maken om te blijven. Opnieuw waren er drie tolken die helpen bij het opvangen van de vluchtelingen. Doordat zij Arabisch spreken wordt de communicatie gemakkelijker. Geweldige jongens!

    30-11-2015 om 20:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    21-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Storm
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Van alle honden waarmee we ons leven hebben gedeeld was Scott wel heel speciaal voor mij. Ik was gek op allemaal maar met Scott bleek de band het sterkst.
    Kleine Laska was onze gezinshond, de eerste in de rij. Ze werd voornamelijk opgevoed door Mark en wij deden allemaal mee. Eenmaal in Emmen was het grote Laska, de Schotse collie, een eigenzinnig type, maar lief voor ons en Liesbeth. Ze hield eens Jehova's getuigen op afstand die met een zwart tasje zwaaiden en beet een man in zijn been die onverwacht aan de voordeur belde, toen we door de achterdeur naar buiten gingen,. Gelukkig slechts een kleine afdruk.
    Daarna was het Kim, een bordercollie die een verleden had. Ze kon niet tegen een kleine ruimte en mocht daarom gewoon in de kamer als we weg waren.
    En toen kwam Scott er bij na de verhuizing naar het Schoolpad. De jongens waren intussen de deur uit op Rick na. Scott werd een echte schapendrijver en de lieveling van ons allebei. Hij kon op commando de schapen in en uit de wei halen. Ook Tessa van Mark  kwam er bij omdat die niet overweg kon met Ollie, de West Highland terriër van Jennifer.
    Nadat Kim, Scott en wat later Tessa overleden waren besloten we toch om een laatste keer naar een hond te zoeken, een bordercolliepup. En jullie weten het.... dat werd Storm. Door onze vorige ervaringen met honden was de opvoeding gemakkelijk. Het werd een superhond die de band van mij met Scott evenaart en dat zegt wat. We waren bij het uitzoeken ook uitgegaan van een band die we meteen zouden hebben. Het mooiste reutje had ik al op de arm gehad, daarna Wim. Ik had al foto's gemaakt in alle standen, maar dat pupje wilde me maar niet aankijken. Het andere reutje lag lekker bij fokster Corrie op de arm. Toen ik deze ook even overnam nestelde die zich lekker tegen me aan en ja hoor... contact. Dat werd dus Storm. Iets minder duidelijke tekening dan broer Rusty, maar een hond voor het leven. Rusty heeft klaarblijkelijk gewacht op zijn nieuwe bazin Nanneke, want daar is hij helemaal op z'n plaats in het Brabantse.
    Wij hopen samen met elkaar èn Storm oud te worden.

    21-11-2015 om 21:17 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    20-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ootmarsum

    Dat zijn nou de leuke dingen in het leven. Vandaag hadden we ons uitje met de Expogroep naar Ootmarsum. Het nieuwe Museum van Ton Schulten stond bovenaan ons wensenlijstje. En wie Ootmarsum kent weet dat je je niet hoeft te vervelen in dit kleine stadje met z’n galerieën, winkeltjes en restaurantjes. Onze mannen mochten ook mee en die hoefden we dat niet twee keer te vragen. Het was meteen een soort afscheid van onze grote organisator Co. Hij heeft de kar nu 15 jaar getrokken vanaf de oprichting van deze expo-groep en heeft mee helpen zorgen voor nieuwe exposanten. Elke twee maanden proberen we weer een nieuwe exposant te vinden in onze wijk en dat is tot nu toe steeds gelukt.
    We begonnen natuurlijk met koffie met Twentse krentenwegge in restaurant De Pastorie, pal naast het Museum Ton Schulten en daarna lieten we de kleuren van Schulten op ons los. Hij heeft een heel eigen stijl en het is toch wel bijzonder dat hij nu al een eigen museum in zijn geboorteplaats heeft. Hij woont op de Kuiperberg, schildert ’s nachts en zijn werken zijn te zien over de hele wereld. De documentaire die je echt gezien moet hebben laat zien hoe hij tot deze manier van schilderen is gekomen. Hij is een voorbeeld van iemand die doet wat zijn hart hem ingeeft.
    Daor mo’j toch ok es hengaon.













    20-11-2015 om 19:42 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    17-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rust?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We hebben ons best gedaan. De ladder en de waterslang kwamen er aan te pas, maar de caravan is schoon. Zelfs de vloerbedekking die 12 jaar dienst heeft gedaan is er uit en zal in het voorjaar vervangen worden door een couponnetje  hoogpolig tapijt van Carpetland. De caravanhoes zat er snel overheen en we hebben onder de caravan een paar banden stevig aangesnoerd. Afscheid van een zomer en uitkijken naar een nieuw seizoen... Wat gaat het worden? We hebben wel wilde plannen. Wordt het toch Schotland dit keer met Storm? Of blijven we in ons eigen afwisselende landje. We komen op een leeftijd dat je moet gaan uitvoeren wat je echt nog graag zou willen zien. Met het postbootje langs de Noorse fjorden of Zuid Frankrijk naar Dick?
    Gek om dit te gaan bedenken terwijl Europa in shock is door de aanslagen in Parijs. Onvoorstelbaar wat een leed! Meer dan 100 mensen kunnen niks meer plannen net als hun achterblijvers die wel wat anders aan hun hoofd hebben. Heel even is het nieuws over de vluchtelingenstroom op het tweede plan geraakt. Toch zal het een met het ander te maken hebben
    Ik heb het nieuws op de tv voor even afgezet, het wordt teveel.

    17-11-2015 om 22:11 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (3)
    04-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.25 jaar Emco

    En ineens zijn we weer thuis en gaat het gewone leven weer z'n gang. Rick was afgelopen vrijdag 25 jaar in dienst bij de Emco, het werkvoorzieningsschap van Emmen en Coevorden. De eerste jaren werkte hij in de paprikakas en gelukkig kwam er daarna plaats voor hem in de plantsoenen in de Bargeres waar hij ook woont. En daar werkt hij met plezier om o.a. de zandkorreltjes recht te leggen zoals hij dat soms wat plastisch uitdrukt. 'Rick wat vind je van een receptie?, vroeg zijn voorman pas. 'Je bent 25 jaar in dienst bij de Emco'. Maar Rick voelde daar niks voor. Ik belde zijn voorman Gienus met het voorstel om dan maar even te komen koffiedrinken in hun keet met wat lekkers er bij. Gienus vond het een beter idee om dat bij het 'Drieluik' te komen doen. En zo gingen Wim en ik vanmiddag naar het Drieluik. De mannen van zijn ploeg in de bekende oranje werkjassen, inclusief Rick, stonden ons al op te wachten. Hier zijn de jassen al uit en wordt er gesmikkeld van [/b]de aardbeienvlaai met slagroom. Een mooi ploegje.

    En dan is het zover. De voorman komt in de benen, een grote bos bloemen komt te voorschijn, een mooie envelop en wordt er officieel gefeliciteerd. Je ziet het. Dit kan Rick allemaal erg waarderen. Wat ook opvalt is dat hij het spul zomaar met een kleine opmerking aan het lachen krijgt. Het wordt nog een vrolijke boel deze middag. De Emco trakteerde zelf ook en zonder moeite werken de mannen een tweede stuk gebak weg. Wanneer de blikjes drinken te voorschijn komen gaan wij naar huis. De bloemen nemen we alvast mee en breng ik wat later naar Rick z'n huis. Hij is zeer te spreken over 'zijn' middag!







    04-11-2015 om 15:24 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    23-10-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een weekendje uit....

    Hier zitten we dan of eigenlijk liggen we...... languit voor de tv. We zijn dan wel in Hotel de Zeebries in Middelkerke, maar Flikken Maastricht kunnen we zo toch zien. Rick kijkt er nooit naar maar wil zich voor deze gelegenheid wel opofferen. ' Hebben we niks vergeten?' ,vroeg Wim nog voor we vertrokken. ' Vast wel', vond ik. Nou... eenmaal aangekomen in Middelkerke wist Wim het al: pyjama vergeten. " Dan moet ik je maar warm houden', stelde ik nog voor, maar dat was hem niet genoeg. Dus combineerden we een wandelingetje over de boulevard met de jacht op een pyjama of T-shirt. Het werd een T-shirt met lange mouwen met boevenstrepen. Daar zal hij zich buiten ons bed of ons erf niet in vertonen. Daar zorg ik persoonlijk voor.
    We hebben hier beneden in het restaurant heerlijk gegeten en samen geproost op een mooi weekend. In het voorbijgaan zag ik het evacuatieplan hier op de 4e verdieping, slechts een regel: verlaat het gebouw via de kortste weg...... Je kunt je misschien de reactie van Rick voorstellen:' Dat wordt dan uit het raam springen.....'









    23-10-2015 om 16:17 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    11-10-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vacation
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Wat dacht je Rick? Heb jij zin om donderdagavond met me mee naar de film te gaan?’, vroeg ik hem aan het begin van de week. Rick heeft vakantie maar dit jaar gebeurt er weinig spannends. ‘Er draait een leuke film in Utopolis’, voegde ik er aan toe. ‘Vacation heet die en hier gaat een familie op vakantie dwars door de Verenigde Staten en ik dacht dat het ook wel iets voor jou is.’
    Rick denkt er even over en besluit dan spontaan dat hij dat wel met me aandurft. Zo kwam hij gistermiddag al aan op zijn E- bike, at gezellig mee en gingen we samen op pad met de bioscoopbon die ik voor m’n verjaardag van Gerhard en Judith had gekregen.
    Zaal 5 was het waar ‘Vacation’ draaide. We hadden alle ruimte in die prachtige zaal met z’n comfortabele stoelen. We zaten er met z’n vieren. Ik had het goed ingeschat. Er gebeurden tijdens die reis onverwachte dingen waar ik dan van schrok en me niet kon inhouden en allerlei kreten slaakte. Dat deed Rick weer grinniken. Het viel hem mee dat ik zijn smaak van films goed had ingeschat. Want behalve van geschiedenis houdt Rick van deze grappige comedy’s. Het grootste compliment voor mij was het moment dat we buiten Utopolis kwamen en Rick zei: ’Ik wil kijken of ik hier een DVD van kan krijgen’.

    11-10-2015 om 19:36 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    06-10-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Anders... of toch niet?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zo las ik deze week wat sommige mensen aan het eind van hun leven anders hadden willen doen. Het bleek te zijn waar de meesten al doende al achter gekomen zijn. Het klinkt mij tenminste bekend in de oren.

    -- Het eerste was: ik zou meer trouw willen zijn aan mezelf i.p.v. te doen wat anderen van me verwachten.
    -- Ik zou niet zo hard gewerkt hebben, veel gemist van hun kinderen en partner.
    -- ik zou meer mijn  gevoelens willen uiten.
    -- ik zou meer aandacht aan vrienden willen besteden
    -- en tenslotte mezelf gelukkiger laten zijn door meer uit de comfortzone te durven gaan. Meer lachen en onnozele dingen doen.
    Ik ga er van uit dat ik nog niet aan het eind van mijn leven ben en kan nog aan een paar dingen werken. De eerste twee van dit rijtje heb ik al gehad, geleerd in de loop der jaren.
    De derde ben ik ook redelijk goed in, tenminste als er tranen geplengd gaan worden.
    Maar aan die laatste twee kan nog wel gewerkt worden.

    06-10-2015 om 22:20 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    30-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Muur

    Net terug van een bezoekje aan Berlijn. Veel gezien in twee volle dagen. Een indrukwekkende stad met veel historie. Op www.hettysite.nl weblog 1 is een verslag te lezen van onze reis.











    Bijlagen:
    pic1443540200[1].jpg (87.7 KB)   

    30-09-2015 om 12:23 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    10-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.A great trip

    Het was zover. De dag waarnaar we uitkeken was aangebroken. Ben en Diny voorop en Wim en ik er achteraan in optocht naar het Magalhaenplein in Amsterdam. Curtis, Berdena en Janeen hadden  met Abbie een korte trip gemaakt naar Brugge en nu is het moment daar dat we elkaar na zoveel jaar terug gaan zien.
    Het was of we elkaar  net nog gezien hadden. Gek is dat. Zo gewoon en hartelijk was het weerzien bij het appartement waar Abbie met haar roommates woont en waar ze na het Brugge avontuur overnachtten. We hadden met Ben en Diny al overlegd wat de plannen voor de rest van de dag zouden kunnen zijn. En wat is er een beter idee dan de Zaanse Schans die maar even ten noorden van Amsterdam te bezoeken is. Het bleek een schot in de roos. Heel even raakten we elkaar kwijt onderweg maar de mobieltjes zijn geduldig in zo’n geval. Het was of alle Zaanse huisjes en molens bij elkaar gebracht waren. Veel toeristen bij elkaar hier en de klompenmaker die ons liet zien hoe een klomp gemaakt werd deed dat net zo makkelijk in het Italiaans als het Engels. Ik wees nog even op het type klomp dat onze voorouders in de Achterhoek droegen, de gele èn de gewone blanke zonder verf.

    Ach… de cappuccino met appeltaart was meer dan een lunch. We kregen er een kleintje likeur met slagroom bij. Terwijl de klompenmaker liet horen dat hij ook de accordeon beheerste liepen we verder langs de verschillende typische groene en zwarte Zaanse huisjes. Even later werden de molens bewonderd. Janeen en Curtis waagden zich enthousiast naar boven in een verfmolen en kwamen nog enthousiaster beneden.











    10-09-2015 om 15:59 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    08-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ellens expositie

    Annabelle Birnie, directeur van het Drents Museum in Assen, heeft met zichtbaar veel plezier de opening verricht van de expositie ‘Dichtbij’ van Ellen Kroeze in ‘De Fabriek’, het Centrum voor Beeldende Kunst in Emmen. Het is de voormalige melkfabriek in Noordbarge die op deze manier een tweede leven krijgt. De hoge schoorsteen staat er nog steeds.
    Ellen zelf vertelde na de opening over haar drijfveer om tot dit resultaat te komen. Een deel van de expo geeft een algemeen beeld van haar werk, een ander deel haar dochter Babet in alle facetten. Ze werkt figuratief, maar met een diepere emotie wat goed te ontdekken is in haar verschillende werken. Een onderwerp ontstaat bij haar soms onverwacht zoals het liedje  ‘de Mallemolen van het leven’ dat ze hoorde tijdens een vakantierit en haar  inspiratie werd voor een prachtig werk met een stevig gewortelde boom en daardoorheen teksten.
    Naast haar schilderijen is er het stoofjesproject.  De stoofjes op ‘hoge poten’ bevatten een dierbaar  voorwerp van een oma, tante of oma van een van haar cursisten en hierbij is dat weergegeven in een verhaal. Al met al een prachtige expositie die de moeite waard is om vaker te gaan zien. We zullen er zeker straks met Curtis en Berdena heen gaan.









    08-09-2015 om 20:36 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    05-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over angsten...

    Vorige week vertelde de Belg Damiaan Denis in Zomergasten iets over angsten. Als wetenschapper wil hij ons anders naar angst laten kijken. Hij verwonderde zich dat in het waterrijke Nederland zo weinig hekjes staan bij water. In Nederland leren de kinderen al jong zwemmen, dat is hier de oplossing, vond hij. Bij dat ‘hekjes’ moest ik ogenblikkelijk aan de angst van opoe Bijenhof voor water en heel veel andere gevaren denken. Toen Diny en ik met mama meegingen naar de Boomgaard moest vader Hein eerst latten voor ons slaapkamerraam timmeren. ‘Foi as de kinder toch an den draod griept of uut et raam valt’, was de redenatie van opoe. Toen ik de eerste schooldag vanuit Linde onder de hoede van  buurjongen Henk Antink naar school fietste, duurde het opoe veel te lang voor ik weer thuis kwam. ‘As dat kind toch in de laoke valt!’ De laoke was een diepe sloot iets verder dan de ‘Kruusdiek’. Opoe had het niet meer en kwam me de eerste dag al een eind tegemoet lopen. Vader Hein moest alweer timmeren en er kwam een degelijk hek langs die sloot. Wij kregen daarnaast de waarschuwing om vooral niet dicht langs die laoke te fietsen. ‘Want pas maor op… as de bollebak oew toch grip’. Ik heb later wel eens in dat donkere water staan kijken of ik hem kon ontdekken. Vandaag was Dick bij ons vanuit Apeldoorn. We hebben heerlijk gefietst langs het Koning Willem Alexander kanaal, de nieuwe vaarverbinding die sinds een paar jaar zorgt voor een doorvaart naar Groningen. Dick is mijn buurjongen vanuit Linde en we haalden herinneringen op van onze eerste ontmoeting. Na de trouwerij van mama en vader Hein op 10 februari 1950 kwamen we elkaar tegen halverwege de afstand tussen onze boerderijen de Boomgaard en het Lieferink. Hij was daar met zus Annie en Diny en ik waren ook die kant opgegaan. Wij waren denk ik allemaal nieuwsgierig naar elkaar, nieuwe buurkinderen. Tja…. 65 jaar geleden.





    05-09-2015 om 17:05 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    29-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Worden als een kind....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is leuk om cadeautjes te krijgen... toch? We kwamen afgelopen maandag terug van een paar dagen Achterhoek en Wim ging even langs Alle en Anja om te bedanken voor de goede zorgen voor katten en kippen. Hij kreeg van Daan deze cadeautjes mee, twee mooie glimmende kleine eikeltjes, een voor mij en een voor hemzelf. Mooi is dat als een kind de schoonheid van de natuur al ziet. Wordt als een kind! Ze kregen een ereplaatsje.

    29-08-2015 om 20:27 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    28-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.72

    En… heb je er al zin in?’ Gerhard belt nog even de avond voor mijn verjaardag. Het woord verjaardag is een hot item bij mij. Ik ben niet zo’n verzorgend typje als er bezoek is. Ik wil er liever bij zitten dan telkens naar de keuken afzakken om weer iets op te halen. Daarom ben ik de dag ervoor druk om zoveel mogelijk klaar te hebben. ‘Och Gerhard… meestal vraagt Wim achteraf hoe het was en dan kan ik altijd volmondig zeggen dat het geweldig was’.
    Nu is het de day after en ik kan je vertellen dat er belangstelling genoeg was. Veel telefoontjes en kaarten en Fb felicitaties. Ik ben  verwend met erg leuke cadeautjes  en Wim verleende alle hand- en spandiensten die nodig waren. Erg leuk was ook dat de Hattemers en Ben en Diny elkaar weer eens zagen. Natuurlijk misten we Niesje…. Tja… Ik voel echt wel dat ik ouder wordt, 72 nu. Dat hebben mijn ouders en Wims vader lang niet gehaald. En dan mag ik er wel blij om zijn, weer een jaar er bij gekregen. Frank, Tim en Daan kwamen me met Anja ook nog verwennen. ’s Avonds waren we met onze eigen kinderen en Robin natuurlijk. Wim is van de kaarsen op tafel en zo werd mijn verjaardag in besloten kring afgerond in romantische sferen.




    Gezellig op het terras.



    Frank, Daan en Tim lusten best een stuk taart



    Hoe maak je zelf een foto van je nieuwe sjaal?

    Mijn allereerste selfie.


    Ach... dan maakt Wim er maar eentje van me.....

    28-08-2015 om 14:02 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    18-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gewoon natuur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wim Harwig heeft een natuurlijke tuin met vijver en rondscharrelende kippen. Zijn vorige drie kippetjes waren genoemd naar de drie zussen van de Haar: Rika, Coba en Hermien. Deze niet, ik geloof een naam naar de kleur van de kip. Nee geen haan, dat werd waarschijnlijk wat lastig voor de buren. Mark woont sinds kort in een appartement met een buurman die ook een paar kippen heeft èn een haan. Dat beest maakt nogal aparte geluiden ’s morgens, een klein kraaitje net of hij er in blijft. Eerst dacht hij al dat Queeny stikte maar nee het was buurmans haan. Ach … hij heeft er verder weinig last van.
    Maar Wim Harwig heeft een wespennest in zijn tuin. Hij en Marjan hebben met verbazing gekeken naar de bezige wespjes en zelfs gefilmd. Hij had eens op internet gekeken wat er over wespen te vinden was en ontdekte dat er alleen te vinden was hoe je ze zou moeten bestrijden. In ons eigen Dagblad van het Noorden stond zaterdag dat je het beste op een paar plekken iets zoets neer kon zetten. Dan blijven ze in elk geval bij jou uit de buurt. Ga je ze van je afslaan dan verspreiden ze iets waar andere wespen op afkomen en agressief worden. Wim had toen op afstand van ons terras al suiker neergelegd.
    Vanmorgen aten we meloen bij ons ontbijt. ‘Zouden de wespen hier ook gek op zijn?’, vroeg Wim zich af. Hij legde de meloenschil en wat suiker in het vogelhuisje. Even later zaten er tientallen van te snoepen, zoet genoeg…

    Vandaag las Wim het voor uit de krant: om de wespen op afstand te houden leg je een citroen vol kruidnagels op je tafel buiten.

    Voor het filmpje van Wim Harwig even op www.wimharwig.com kijken. Is de moeite waard.

    18-08-2015 om 13:40 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    11-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Buiten leven...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dit goudhaantje is nog wat dizzy na een vergissing tegen het achterraam.

    'Wat is de mooiste vogel die je hier gezien hebt bij huis?’ Frank en Tim zijn even komen buurten. Het is heet buiten en we zitten even binnen te genieten van een ijsje. We hebben zitten kijken naar een ouderpaar fitissen die nog steeds druk aan het voeren zijn met hun kroost in het vogelnestkastje aan de boom bij de vijver.
    Nou… ik moet er even over nadenken… ‘Ik denk dat ik het goudhaantje het leukste vind met zijn gele streepje op het kopje, of misschien ook wel de goudvink waarvan het mannetje zo’n prachtige kleur heeft of…. toch het gekraagde roodstaartje’. Ik pak mijn gehavende vogelboekje erbij en we bladeren het helemaal door. Tim die eerst aan de andere kant van de tafel zat komt ook meekijken. Ze kennen al best veel vogels. Ze hebben zelf een nest met kerkuilen gehad, maar die werden opgegeten door steenmarters. En afgelopen winter zagen ze ook de nijlganzen  en de specht die hier dagelijks kwam ging ook bij hen buurten. In de klimop zat bij hen een nestje van een winterkoninkje. De ekster, de houtduif, meesjes, zwaluw, mussen en de kraai zijn zeker bekenden voor Tim en Frank. Zo zie je maar dat het leven voor buitenkinderen veel te bieden heeft.

    11-08-2015 om 10:55 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (3)
    08-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomaar een dag...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Je moet vooruit kijken', hoor ik wel eens zeggen. Dat is vooral wanneer er wat in het verleden gebeurde wat lastig was. Toch heeft het verleden ook bijzondere dingen in de aanbieding. Afgelopen week zat ik in Vorden aan de Stationsstraat met Riet op een bankje tegenover dit huis te wachten op de motorrijders die er langs zouden komen... maar die we niet zagen.
    Ik vertelde Riet wie hier tegenover gewoond hadden: oom Sjoerd en tante Hermien. Het is de kleermakerij van de fa Aartsen en zoon. Het werd later Aartsen en neef, want de laatste jaren zwaaide neef Hans er de scepter. Wat hebben we hier mooie herinneringen aan. Het was een warm gezin waar we altijd welkom waren. Was het niet op zondagmiddag bij een wandeling met oom Sjoerd naar het Vordense bos, dan wel even uit school langs komen samen met Gerke of Carin. Vader Hein z'n nette kostuum kwam ook uit de kleermakerij net als de mantelpakjes van ons nichtjes die belijdenis deden in de Vordense NH kerk. Ach... het is lang geleden en we moeten nu maar weer vooruit kijken of in elk geval leven met de dag van vandaag en genieten van wat die ons brengt.....

    08-08-2015 om 19:38 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)


    Welkom op Hetty's site

    Laatste commentaren
  • wat leuk ! (ani)
        op Beleef de Lente 2016
  • heerlijk (ani)
        op
  • Een goeie zondag (Patricia)
        op 12 januari
  • gezellig ! (ani)
        op 12 januari
  • wel Hetty (ani)
        op Over begraven, een feestje en een cadeautje...
  • Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    The Great Gray-- de Laplanduil, geschilderd op een plak berkenhout.


    Foto

    Hector
    Foto

    Samen met vader op de bok
    Foto

    De takkenvlechter.

    Nieuwsgierig geworden?
    Meer schilderijen zijn te zien op
    www.hettysite.nl

    Hoofdpunten blog wimhetty
  • Over licht... en donker...
  • Weerspiegeling
  • Homoet of Hoenwaard
  • De Verkentoren
  • Vesting- en Hanzestad Hattem

    Zoeken in blog


    <a href="http://imageshack.us"><img src="http://imageshack.us/img/iss1.png" border="0" /></a>


    Foto

    Foto

    Welkom bij
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Startpagina !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!