NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Mijn favorieten
  • natoken
  • hettysite
  • bojako
  • Vekabocamping De Boomgaard Vorden NL
  • ludovikus
  • Fotojacht--jachthonden/ motorcross
  • ani
  • thea
  • loewiesa
  • wimhetty
    Mijn favorieten
  • Beth
  • Paperclip
    Foto
    Inhoud blog
  • Worden als een kind....
  • 72
  • Gewoon natuur
  • Buiten leven...
  • Zomaar een dag...
  • Zomer aan het Schoolpad 3
  • Zomer aan het Schoolpad 2
  • Zomer aan het Schoolpad
  • ... en soms zit het tegen.
  • Pippie
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Archief per maand
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Wil je meer lezen over het nestje bordercolliepups en hun ontwikkeling de eerste 8 weken kijk dan eens op www.hettysite.nl   weblog 1  vanaf 1 juni 2007. Het was zo mooi om mee te maken dat ik er een kinderboekje over schreef. 
    Dit dierenprentenboekje is te koop. Scotty vertelt over wat hij beleefde vanaf het moment dat hij geboren werd tot hij zich op z'n gemak voelde bij z'n nieuwe baas. Meer informatie over "Ik ben Scotty" en hoe je het unieke boekje kunt bestellen, is op de website www.hettysite.nl  te lezen onder het kopje Kinderboekjes. Welkom! 
    Foto
    Foto
    De pups van Tessa en Scott waren een geweldige ervaring!
    Foto
    Foto
    Een paar pagina's uit het kattenprentenboekje IK BEN MONIEK.
    www.hettysite.nl
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Categorieën
  • Aan het Schoolpad (857)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (857)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (857)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie IsraŽl (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • hetty's site
    of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
    29-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Worden als een kind....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is leuk om cadeautjes te krijgen... toch? We kwamen afgelopen maandag terug van een paar dagen Achterhoek en Wim ging even langs Alle en Anja om te bedanken voor de goede zorgen voor katten en kippen. Hij kreeg van Daan deze cadeautjes mee, twee mooie glimmende kleine eikeltjes, een voor mij en een voor hemzelf. Mooi is dat als een kind de schoonheid van de natuur al ziet. Wordt als een kind! Ze kregen een ereplaatsje.

    29-08-2015 om 20:27 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    28-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.72

    En… heb je er al zin in?’ Gerhard belt nog even de avond voor mijn verjaardag. Het woord verjaardag is een hot item bij mij. Ik ben niet zo’n verzorgend typje als er bezoek is. Ik wil er liever bij zitten dan telkens naar de keuken afzakken om weer iets op te halen. Daarom ben ik de dag ervoor druk om zoveel mogelijk klaar te hebben. ‘Och Gerhard… meestal vraagt Wim achteraf hoe het was en dan kan ik altijd volmondig zeggen dat het geweldig was’.
    Nu is het de day after en ik kan je vertellen dat er belangstelling genoeg was. Veel telefoontjes en kaarten en Fb felicitaties. Ik ben  verwend met erg leuke cadeautjes  en Wim verleende alle hand- en spandiensten die nodig waren. Erg leuk was ook dat de Hattemers en Ben en Diny elkaar weer eens zagen. Natuurlijk misten we Niesje…. Tja… Ik voel echt wel dat ik ouder wordt, 72 nu. Dat hebben mijn ouders en Wims vader lang niet gehaald. En dan mag ik er wel blij om zijn, weer een jaar er bij gekregen. Frank, Tim en Daan kwamen me met Anja ook nog verwennen. ’s Avonds waren we met onze eigen kinderen en Robin natuurlijk. Wim is van de kaarsen op tafel en zo werd mijn verjaardag in besloten kring afgerond in romantische sferen.




    Gezellig op het terras.



    Frank, Daan en Tim lusten best een stuk taart



    Hoe maak je zelf een foto van je nieuwe sjaal?

    Mijn allereerste selfie.


    Ach... dan maakt Wim er maar eentje van me.....

    28-08-2015 om 14:02 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    18-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gewoon natuur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wim Harwig heeft een natuurlijke tuin met vijver en rondscharrelende kippen. Zijn vorige drie kippetjes waren genoemd naar de drie zussen van de Haar: Rika, Coba en Hermien. Deze niet, ik geloof een naam naar de kleur van de kip. Nee geen haan, dat werd waarschijnlijk wat lastig voor de buren. Mark woont sinds kort in een appartement met een buurman die ook een paar kippen heeft èn een haan. Dat beest maakt nogal aparte geluiden ’s morgens, een klein kraaitje net of hij er in blijft. Eerst dacht hij al dat Queeny stikte maar nee het was buurmans haan. Ach … hij heeft er verder weinig last van.
    Maar Wim Harwig heeft een wespennest in zijn tuin. Hij en Marjan hebben met verbazing gekeken naar de bezige wespjes en zelfs gefilmd. Hij had eens op internet gekeken wat er over wespen te vinden was en ontdekte dat er alleen te vinden was hoe je ze zou moeten bestrijden. In ons eigen Dagblad van het Noorden stond zaterdag dat je het beste op een paar plekken iets zoets neer kon zetten. Dan blijven ze in elk geval bij jou uit de buurt. Ga je ze van je afslaan dan verspreiden ze iets waar andere wespen op afkomen en agressief worden. Wim had toen op afstand van ons terras al suiker neergelegd.
    Vanmorgen aten we meloen bij ons ontbijt. ‘Zouden de wespen hier ook gek op zijn?’, vroeg Wim zich af. Hij legde de meloenschil en wat suiker in het vogelhuisje. Even later zaten er tientallen van te snoepen, zoet genoeg…

    Vandaag las Wim het voor uit de krant: om de wespen op afstand te houden leg je een citroen vol kruidnagels op je tafel buiten.

    Voor het filmpje van Wim Harwig even op www.wimharwig.com kijken. Is de moeite waard.

    18-08-2015 om 13:40 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    11-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Buiten leven...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dit goudhaantje is nog wat dizzy na een vergissing tegen het achterraam.

    'Wat is de mooiste vogel die je hier gezien hebt bij huis?’ Frank en Tim zijn even komen buurten. Het is heet buiten en we zitten even binnen te genieten van een ijsje. We hebben zitten kijken naar een ouderpaar fitissen die nog steeds druk aan het voeren zijn met hun kroost in het vogelnestkastje aan de boom bij de vijver.
    Nou… ik moet er even over nadenken… ‘Ik denk dat ik het goudhaantje het leukste vind met zijn gele streepje op het kopje, of misschien ook wel de goudvink waarvan het mannetje zo’n prachtige kleur heeft of…. toch het gekraagde roodstaartje’. Ik pak mijn gehavende vogelboekje erbij en we bladeren het helemaal door. Tim die eerst aan de andere kant van de tafel zat komt ook meekijken. Ze kennen al best veel vogels. Ze hebben zelf een nest met kerkuilen gehad, maar die werden opgegeten door steenmarters. En afgelopen winter zagen ze ook de nijlganzen  en de specht die hier dagelijks kwam ging ook bij hen buurten. In de klimop zat bij hen een nestje van een winterkoninkje. De ekster, de houtduif, meesjes, zwaluw, mussen en de kraai zijn zeker bekenden voor Tim en Frank. Zo zie je maar dat het leven voor buitenkinderen veel te bieden heeft.

    11-08-2015 om 10:55 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (3)
    08-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomaar een dag...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Je moet vooruit kijken', hoor ik wel eens zeggen. Dat is vooral wanneer er wat in het verleden gebeurde wat lastig was. Toch heeft het verleden ook bijzondere dingen in de aanbieding. Afgelopen week zat ik in Vorden aan de Stationsstraat met Riet op een bankje tegenover dit huis te wachten op de motorrijders die er langs zouden komen... maar die we niet zagen.
    Ik vertelde Riet wie hier tegenover gewoond hadden: oom Sjoerd en tante Hermien. Het is de kleermakerij van de fa Aartsen en zoon. Het werd later Aartsen en neef, want de laatste jaren zwaaide neef Hans er de scepter. Wat hebben we hier mooie herinneringen aan. Het was een warm gezin waar we altijd welkom waren. Was het niet op zondagmiddag bij een wandeling met oom Sjoerd naar het Vordense bos, dan wel even uit school langs komen samen met Gerke of Carin. Vader Hein z'n nette kostuum kwam ook uit de kleermakerij net als de mantelpakjes van ons nichtjes die belijdenis deden in de Vordense NH kerk. Ach... het is lang geleden en we moeten nu maar weer vooruit kijken of in elk geval leven met de dag van vandaag en genieten van wat die ons brengt.....

    08-08-2015 om 19:38 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    05-07-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomer aan het Schoolpad 3

    ’t Is geen best weer voor mij, je zou het afleggen bij deze temperatuur. Maar vanmiddag werd er gehooid bij buurman Jans. Wim reed de tractor en Jans en buurman Alle laadden de balen. ‘Kom maor effen kieken’, zei Wim even later voor de telefoon,’  ’t duurt nog wel tot 7 uur. De helfte is pas weg’.
    Nee na de boodschappen in een lekkere koele supermarkt installeerde ik mij voor de ventilator en kwam zo de rest van de middag in ruste door. Maar tegen 8 uur vanavond ging ik even poolshoogte nemen bij de buren. De heren waren er net klaar mee, de laatste wagen met hooibalen kon er niet meer bij in de schuur en werd nog netjes afgedekt. Er werd nagepraat en Geesje schonk nog even wat fris. Woda de Labrador zat te loeren op Floris de kat die zich boven op de wagen met balen verschanst had. Die keek heel slim, net of hij zeggen wilde: 'Lekker puh...'! En wat later ging ieder heel tevreden zijns weegs.







    05-07-2015 om 18:28 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    29-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomer aan het Schoolpad 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dit is ons zomers uitzicht aan de achterkant. Op het land van boer Bloemink en ook daarachter groeit dit jaar de gerst als een speer. Zo mooi om te zien als de wind er overheen gaat. Dit is vele malen beter dan mais waar je vanaf juli tot eind september niet overheen kunt kijken.

    29-06-2015 om 13:28 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    27-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zomer aan het Schoolpad
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is een goed jaar voor de boerenzwaluwen, tenminste om ons huis. Ze zijn niet meer te tellen. Behalve de twee nesten in de ponystal moeten er meer zijn. Wim meldde van de week dat er nog drie jongen te zien waren in een nestje. Ik erheen, gewapend met mijn vaste cameraatje. Ik knipte maar op goed geluk want de jongen die naar Wim zo reikhalzend hadden uitgekeken waren niet te zien. Ik kon ze wel voelen. Ik keek op het schermpje en zag niets anders dan nest en wat bruine veertjes, maar eenmaal op de computer keken me toch ineens drie kraaloogjes aan. Misschien hebben ze zich nu al gemengd onder de menigte die over het gersteland van boer Bloemink  scheert. Daar zijn onmogelijk foto’s van te knippen, een pracht gezicht, vooral als het weer wat minder is. Dan zijn de muggen die ze willen vangen laag boven de grond.
    Wat een uitzicht hebben jullie, zei Gerhard gisteren die even over het zomerse land uitkeek door het achterraam. Heb je dit al geschilderd? Nee, dat had ik nog niet, alleen het winterse uitzicht. Maar hij heeft gelijk, dit zomerse plaatje vraagt ook om een schilderij.

    27-06-2015 om 22:47 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    23-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.... en soms zit het tegen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik wist het zeker, de autosleutels konden niet weg zijn. Maar over 10 minuten moest Wim wel bij de huisarts zijn. En echt… ze hingen niet aan hun haakje. Wim is heel trouw aan dit vaste sleutelplekje. Ik wat minder, maar dit keer had hij  echt het laatst gereden. ‘Wat dee ie-j dan toen ie de auto uut kwammen?’ Zo kun je alle voetstappen volgen. Na de kerk, met de storm op het meer nog in onze gedachten, alleen de liturgie weggelegd, toen naar binnen, boven omgekleed…
    Alle mogelijke plekjes in deze omgeving hebben we afgezocht. Intussen was Wim al op de fiets de regen ingegaan. Ik weer verder zoeken, 10 keer niks, onder de kapschuur, tussen de planten naast het voetpad, bij het hout, de afvalbak, tussen de klimop, boven op de slaapkamer alle zakken in z’n nette kleren nagevoeld. ‘Al mien sleutels zit der an, ok die van de caravan', steunde Wim even later.
    ‘Waor he’j de reservesleutel dan?’ ‘In de caravan!’ Ons humeur begon al behoorlijk te zakken. Mark en Rick gebeld, heel misschien hebben die gistermiddag in het voorbijgaan iets zien liggen. Ook niks. We zitten tegen de avond aan de pizza wegens geen zin in koken. ‘Bunne wi’j dan nog bie de auto ewes gistermiddag?’ Mijn herinnering moest even geweld aan worden gedaan. Ineens wist ik het weer. Ik wilde kijken of die ene deken nog in de auto lag, net zo een als die we voor Queeny gebruiken. En ja die lag er. We gebruiken die op de achterbank als er een hond mee moet. Mijn brein werd meteen weer helder. Ik vloog naar mijn oude fleecejack. Ja hoor, de autosleutels!
    Onze avond is weer goed. En morgen eten we weer gezond. Beloofd!

    23-06-2015 om 21:04 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    20-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pippie

    Zo was ze in het begin, onze Pippie. En zo is ze nu. Mooi grijs geworden zoals het een Gotland pels schaapje betaamt.

    …en we noemen haar Pippie’, vonden we toen het kleine verstoten Gotland pelslammetje bij ons kwam. Moeder ooi had wel haar broertje geaccepteerd, maar deze niet. Ze kon er nog wel bij. Ze dronk alleen zo weinig. ’Het is ook wel een klein soort schaap hoor’, stelde Rob mij aanvankelijk gerust. Toch zat er weinig vooruitgang in. Ze kon niet meer dan 170 ml per keer op. Ze dronk de helft van Stien, het Drentse heide lam, dat toch ook een vrij klein soort schaap is.
    Toen Rob haar eens bekeek zei hij meteen: ’Dat ding is niet goed’. En zo was het. Maar wat doe je er aan. Gewoon doorgaan met wat er in kan. Tot ze op een keer niet meer wilde drinken, het kopje scheef en het buikje strak. Ik masseerde haar lekker en kreeg er ’s avonds nog een beetje verdunde melk in. Maar ook de volgende dag werd het niks. Het anders zo enthousiaste ding kwam nu  achteraan en onderweg naar het hek viel ze gewoon wel drie keer om. Ik belde Rob. ‘Laat maar gaan’, was zijn advies. Ik verwachtte eigenlijk niet anders dan dat ze de volgende morgen dood in het hok of de wei zou liggen. Een beetje verdrietig ging ik die morgen richting wei. Tot mijn verbazing stond ze met de anderen te wachten. En, wonder o wonder, begon ze weer te drinken en ook gras en brokjes te eten, zij het met mate. Begin van deze week verbaasde ze me door een hele fles leeg te drinken, bijna de hoeveelheid die ze anders per dag dronk. En ze blijft drinken, het stemmetje wordt sterker en ze draaft weer voorop als het etenstijd is. Pippie is een taaie…. Ze blijft nog even.





    20-06-2015 om 20:52 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    07-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De uilenman
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We zijn er weer, terug op onze plek, camping de Boomgaard. We vallen meteen met de neus in de boter want al gauw werd er geroepen:' De uilenman is er'. Die liet ons een klein steenuiltje zien. De hele camping liep uit om dit kleine wonder van dichtbij te zien. Nadat er een paar jaar geleden een steenuiltje was gesignaleerd werd er een lange nestkast in de notenboom geplaatst. Er zitten schotten in om het de kleine rovers zoals steenmarters en wezeltjes onmogelijk te maken om de eieren of de kleine vogels te roven. Vorig jaar was er al succes met vier uiltjes en nu dus opnieuw. Ze zijn nog te klein om te ringen. Daarvoor komt deze uilenman terug.











    07-06-2015 om 00:11 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    31-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tja... de natuur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Als de berg niet naar Mozes komt, gaat Mozes wel naar de berg’ is een uitdrukking. Het blijkt ineens van toepassing op onze tuin en erf. Sinds Rien hier een paar keer per jaar adviezen geeft voor de tuin is onze kijk op groei en bloei hier aan het veranderen. Wilde ik eerst eigenlijk toch wel een nette tuin om me heen, nu blijkt een tuin waar de planten in elkaar over gaan een prima optie. Nee jullie hoeven geen nieuwe planten te kopen, vond Rien. Hij scheurde het een en ander en plantte de boel dicht. Nu die planten zich gesetteld hebben hoeft er minder gewied te worden. Nou ja…. het zevenblad of haneklauw blijft een lastpak want die wil graag de hele tuin overnemen.. En die moeten we wel wat in bedwang houden, hoewel… die kan wel weer in de soep of salade.  De brandnetels kun je nu nog gemakkelijk lostrekken, ook geschikt voor een stamppotje of in de soep. Maar veel andere zgn. onkruiden mogen nu blijven. Het Robertskruid bv met zijn kleine roze bloemetjes is best een aardig plantje en hondsdraf is een prima bodembedekker. Ook de stinkende gouwe en wilde bertram mogen nu blijven.
    Toen Wim zijn zorgen aan Rien opbiechtte  over de toekomst op deze plek zag Rien het al helemaal voor zich. Alles laten groeien en bloeien, gewoon een brede baan met de grasmaaier maken over het erf en genieten van alles. Dat is ook mijn idee.

    31-05-2015 om 21:54 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    27-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Veenhuizen...

    'Ja, dat wil ik wel', was het antwoord van Rick toen ik hem voorstelde om op 2e Pinksterdag een bezoekje aan het Gevangenismuseum te brengen in Veenhuizen.'Daar ben ik nog nooit geweest', voegde hij er aan toe. Wij wel en de laatste keer vorig jaar in deze tijd met Dick en Anda. We hadden toen afgesproken in het Restaurant en na de rondleiding en de tocht met de boevenbus gingen we naar Emmen om samen bij ons aan het Schoolpad te eten. Dat gaf wel stof tot nadenken, om er even bij stil te staan dat het leven soms zomaar anders gaat dan je denkt en wilt.
    Met Rick werd het een ontspannen middag. Hij kroop overal op en in waar dat kon. Het cachot had een ernstige aantrekkingskracht op hem en ontlokte hem: 'Daar kun je beter niet in terecht komen'. Wim probeerde uit de buurt te blijven van wat krijsende kinderen. 'Heb ik weer', zuchtte hij en was blij toen die in de museumshop verdwenen. Natuurlijk werd de koffie niet overgeslagen in het restaurant. En na een uitgebreide rondrit door Drenthes dreven vond Rick het tijd om naar huis te gaan. 'Ik vind het altijd leuk om onderweg huizen te kijken', zei hij. Lijkt hij dan toch nog wat op mij?  Een patatje samen? Dat ging er ook nog wel in.







    27-05-2015 om 09:24 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    25-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Groen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De open plek in het Oeverse bos, hier vlakbij. Het is hier al wel begin juni.

    Als je even niet meer weet hoeveel kleuren groen er zijn, moet je begin mei eens goed om je heen gaan kijken. Niet alleen grasgroen, olijfgroen, grijsgroen of zeegroen, maar van heel lichtgroen tot diep donkergroen is er dan te zien. Is het eenmaal juni... dan is er minder verschil in groentinten. Groen is overigens mijn lievelingskleur, samen met blauw. Bij Ellen tijdens de theorie op een schilderochtend hadden we het eens over warme en koele kleuren. Het was duidelijk dat de meesten kozen voor geel, rood en oranje als warme tinten. Toch geeft blauw me steeds dat gevoel van warmte en geborgenheid, al wordt het tot de koele kleuren gerekend. In groen zit natuurlijk al weer geel. En als ik de tuin rond kijk zie ik dat de felle kleuren van de bloemen die te voorschijn komen een extra dimensie aan dat groen geven.

    25-05-2015 om 09:49 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    24-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pinksteren

    Sinds een aantal jaren doe ik mee aam het liturgisch bloemschikken bij gelegenheden tijdens het kerkelijk jaar in onze PKN gemeente Emmen-Oost. Ooit werd ik geraakt door een schikking in mijn eigenste Hervormde Kerk in Vorden toen het verhaal van de Barmhartige Samaritaan werd uitgebeeld, gewoon door bijeengebonden bundeltjes groen die de Leviet, de Priester en de Samaritaan uitbeelden, zo eenvoudig maar veelzeggend. Het geeft iets extra’s aan een kerkdienst waarin behalve dat er gezongen en gesproken wordt verder niet zoveel te zien is. Ik merkte dat er ook bij ons belangstelling voor was en dat er behalve de bos bloemen voorin de kerk die later bij een zieke bezorgd wordt niet veel verrassingen zijn. Nu zijn er ook wel voorbeelden van schikkingen voor Advent, Pasen, Pinksteren en de laatste zondag van het kerkelijk jaar, wanneer de overledenen van dat jaar herdacht worden. Die worden door onze groep ook wel gevolgd. Dit keer was het de beurt voor Rien en mij om de schikking voor Pinksteren te verzorgen. Hij mailde me de liederen en de te lezen tekst al door en gisteravond kwam hij even bij ons langs om samen te kijken wat we dit keer zouden maken. Nee dit keer werd het geen bestaand voorbeeld maar de tekst uit Romeinen, waarin de mens met zijn eigen unieke gaven wordt genoemd, gaf ons inspiratie. Toen we al wandelend door de tuin een oude verweerde boomstronk tegen kwamen besloten we dat dit de basis moest worden en de vele kleuren en soorten bloemen de mensen met hun eigen unieke gaven zullen gaan uitbeelden. Zondag gaan we die vlak voor de dienst in de door Rien in het hout geboorde openingen vastmaken. Groot hoefblad gaat de basis omgeven, de takken met bloemen van de Meidoorn, knaloranje azalea, blauwe irisjes, bloeiend gras, blad van de  klimhortensia, de laurier en de Enkianthus en enkele bloemen van de ornithogalon, een bolletje, vonden we allemaal in onze tuin. Alleen de rode bloemen die qua kleur bij Pinksteren horen ga ik zo bij de bloemist zoeken. Dat kan wat worden zondagmorgen als we daar de boel gaan plaatsen. Ik mag wel een laken meenemen om het groenafval op te vangen. Maar… met Rien erbij wordt het altijd wat…. Ik hou jullie op de hoogte.

    En dit is het geworden. Het was een vroege Pinkstermorgen voor ons. Eerst de lammeren de fles geven en daarna de tuin in om alle afgesproken groen en bloemen af te knippen. Zo gingen Wim en ik daarna richting Schepershof, twee emmers met natuur, een groot laken voor de afval en de bos bloemen. Die is, behalve voor het opluisteren van de kerk, bedoeld voor iemand uit de gemeente die ziek is of liever natuurlijk voor iets wat te vieren is. Na de dienst wordt die persoonlijk weggebracht.
    Rien had de boomstam met voorgeboorde gaten gisteren al weggebracht en nu werd het tijd om de schikking af te maken.
    De irissen waren nog net niet allemaal uit en daarom had ik voor het blauw maar wat boshyacinthjes en een paarse akelei  gekozen. Het groot hoefblad was heel geschikt om de voet mooi weg te werken. Bijna al het groen en de bloemen zijn verwerkt. Het werd zo een mooie liturgische aanvulling op deze feestelijke Pinksterdienst., het Feest van de Geest.





    24-05-2015 om 16:37 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    09-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ontmoeting en inspiratie...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ja, zo heet onze werkgroep van de PKN Emmen- Oost: Ontmoeting en Inspiratie. Het was de laatste middag in het seizoen en het is bekend dat zo'n middag wat extra's heeft. Er waren dan ook meer dan 50 mensen komen opdagen. Bakker Kolkman kwam met alle plezier ons vertellen over Brood, want het hele seizoen ging het over Verhalen in allerlei vormen, van poëzie, recepten, verhalen achter foto's en nu dan over ons Brood. Zoon Arjan liet eerst wat filmpjes zien over projecten die door hen gesteund worden in Malawi: Transport 4 Transport over fiets-ambulances die er broodnodig zijn om zieken naar het ziekenhuis te vervoeren en 'Bakers 4 Life' dat een bakkerijtje heeft opgezet in een heel arm dorpje. Binnenkort wordt de oven daar verwarmd op zonnecollectoren, 48 stuks maar liefst, want zon hebben ze wel.
    Na een quiz over brood in de Bijbel kwam bakker Kolkman sr. aan het woord en vertelde enthousiast over allerlei soorten brood. Natuurlijk gingen we dat proeven mèt de linzensoep van Annie en belegd met o.a. de pruimenjam, gemaakt door Jannie van de pruimenboom uit de tuin van Hillie en Marcus. Een mooie middag was het met veel ontmoetingen en inspiratie.













    09-05-2015 om 23:32 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    08-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over een expo en natuur

    Vanmorgen hebben we de nieuwe expositie van Tineke Zwarts ingericht in de Schepershof. Ze is een autodidact en maakt vrolijke schilderijen waar je al om moet lachen als je er de eerste blik op werpt. Prachtig mens en een mooie expo die a.s. zondag officieel geopend wordt.
    Dan zitten we weer thuis en genieten van het uitzicht dat in alle jaargetijden boeit.
    ‘Zie je dat… daar precies bij die bosjes… een haas.’ We zien ze elke dag meestal twee bij elkaar. Het lijkt er op dat ze hun hazenleger gekozen hebben op de afscheiding tussen twee stukken land.
    Een stel mussen heeft de tweede nestkast aan de boom ontdekt. Mussen nestelen graag met meerdere stelletjes bij elkaar. De mezen en vooral de staartmeesjes zijn blij met de spinnetjes onder het riet van het dak. Ik vind het persoonlijk wat minder dat zich een stel eksters gevestigd heeft in de eik bij het kippenhokje, helemaal bovenin. Regelmatig zie ik merels tekeer gaan achter die eksters aan. Waren ze op tijd of zou hun nest al geplunderd zijn door die zwart-witte rovers?
    De meisjes van Lubbers komen nu elke dag helpen met de fleslammeren, elke avond om half acht. Regelmatig komt er ook een logeetje mee. De kleine Pippie steelt telkens de show als ze ons alvast tegemoet loopt wanneer het etenstijd is. Gisteren wilde Julia de tweeling met de krulletjes de fles geven, maar de ene vertikte het om de fles aan te pakken. Geen idee waarom niet. Ik deed daarom ook een poging, maar ook van mij moest hij even niks hebben. Ik werd al wat ongerust, want een lam dat niet drinkt verpietert gauw. Daarom charterde ik Wim om het om 9 uur nog eens te proberen. Niks aan het handje, de hongerhals kwam er al aan galopperen toen hij Wim zag komen met de fles. Zou hij liever de fles van een man hebben? Toch was er vanavond niks aan de hand. Dian gaf ze de fles, zittend in een tuinstoeltje in de wei.
    Even later zagen we een ooi bij de fleslammeren lopen en toen ik beter keek kwam de een na de andere ooi met haar lammeren in het kielzog er achteraan. Ze hadden een deurtje van de stal open geschuurd en schoten door de andere open deur naar de fleslammeren toe. We pasten de truc van Rob toe, een rammelend bakje met brokjes haalden we ze snel over om terug te gaan.





    08-05-2015 om 21:58 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    06-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afscheid van Niesje

    Afscheid van Niesje. Terwijl de elf kleindochters in de aanbouw bij de Emmauskerk ronddartelden werd er afscheid genomen van Niesje onze lieve schoonzus, tante en oma van dit mooie stel. De kerkdienst die hierop aansloot werd een waardig afscheid van Niesje. Het verbaasde me niet dat haar lievelingslied Abba Vader  op de liturgie stond. Ze heeft het vaak bij gelegenheden  met hun familiekoortje gezongen, want zingen daar hield ze van. Ook het bekende lied ‘Grote God wij loven u’ werd uit volle borst in de kerk gezongen. Het was een lied met voor de familie een dubbele bodem. Ben vertelde dat Gerard als kind er altijd een stukje extra erachter zong. U werd gevolgd door Uu uu en de tweede regel net zo. ‘Nee pa’, had hij beloofd, ‘dat ga ik dit keer niet doen’. De drie kinderen en een paar kleinkinderen haalden herinneringen op, de een net wat emotioneler dan de ander. Catharina had een passend gedicht gemaakt voor haar moeder, heel mooi! Alle elf kleindochters hadden een kleine taak in de Dankdienst voor het leven van Niesje en ging door tot aan het leggen van een grote witte roos op de kist die de liefde voorstelde.
    Erg fijn was het dat ook Ben en Diny en Johan en Joke waren overgekomen. Ze weten wat Ben en Niesje voor ons betekend hebben al die jaren. Ben en Niesje zijn ook een aantal keren mee geweest naar camping De Boomgaard en vaak hebben we  verjaardagen en andere hoogtijdagen samen gevierd.
    In de kist bij Niesje lagen heel wat tekeningen, gemaakt door de kleindochters. Ik kon er een prachtig blad bijleggen met tekeningen en briefjes van onze buurjongetjes Frank, Tim en Daan. Wanneer Ben en Niesje hier oppasten verwende ze de drie net zoals thuis haar kleinkinderen. Ze waren gek op haar en Ben en dat bleek uit dit prachtig versierde blad. Ik had er gauw een scan van gemaakt zodat je die ook kunt bekijken.





    06-05-2015 om 16:35 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    05-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onwerkelijk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zomaar wordt je leven door elkaar geschud. Na zorgen in ons eigen gezin kwam totaal onverwacht de boodschap. Wims broer Ben belde vanuit het ziekenhuis in Zwolle. Toch vol goede moed gingen ze samen die morgen op weg op het haarstukje te passen dat Niesje ging dragen nu de chemo gestart was.
    Eenmaal in het ziekenhuis ging er iets helemaal mis. Niesje voelde zich niet goed, komt op de Intensive care en ondanks alle hulp die ogenblikkelijk ter plaatse was overleed ze even later aan een longembolie, Ben, Paul Sietse, Annemarie en Gerard waren bij haar. Onvoorstelbaar! Ons altijd positieve schoonzusje Nies is niet meer. Toen we wat later in Hattem aankwamen was Ben nog niet eens thuis en gingen we eerst maar eens koffie drinken bij de haven met uitzicht op de uiterwaarden, de IJssel en het Kleine Veer waar zoveel Van der Kolken hun roots hebben. Samen haalden we herinneringen op. Wat later vonden we Ben thuis, ontredderd zoals te verwachten was. Mark en Inge waren er al en toen even later de andere Hattemse kinderen èn kleinkinderen  er waren beseften we samen met Ben dat hij rijk is met zoveel liefde om hem heen.
    Het is allemaal nog onwerkelijk voor iedereen…….

    05-05-2015 om 17:56 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    27-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koningsdag 2015 in Bargeroosterveld

    Tja... Koningsdag is ons ook niet ontgaan. Het begon vanmorgen al met het berichtje van Anja die de geboorte meldde van Willem en Maxima. Dat kan toch ook niet anders wanneer je ooi op Koningsdag een tweeling krijgt. En toevallig ook nog een ooitje en een rammetje. Tussen de middag begon de Flintenloop in Bargeroosterveld en zoals gewoonlijk doen alle drie de Timmertjes mee. We zagen ze al een week lang langs komen rennen, de oudste twee dan, Frank en Tim. Dat leverde hun geen windeieren op. Beiden verdienden ze als winnaar van hun serie de gouden medaille. Ze liepen allebei zo gemakkelijk. Daan deed ook flink mee maar kon dit keer geen medaille winnen. Toch trok hij op het laatste stuk nog even een sprintje. Toen nog even over de Koningsmarkt en na het bezichtigen vanmiddag van Willem en Maxima was onze dag weer gevuld. Vanavond na het voederen van de lammeren lekker met de beentjes omhoog.









    27-04-2015 om 21:00 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    24-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ubuntu
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het werd een avondje Zuid Afrikaanse Cultuur. Ik had Wim in januari voor z’n verjaardag een avondje Schouwburg gegeven, wel samen met mij natuurlijk. Zo langzamerhand weet je van elkaar wat je allebei kunt waarderen. Zelf is hij in zijn tijd als werkzaam scheepswerktuigkundige om de Kaap gevaren op weg naar Indonesië omdat toen het Suezkanaal dicht zat en tijdens het eerste stukje voorprogramma van de South African Road Trip werd er steeds een kaart getoond van Zuid Afrika met heel herkenbaar de plaatsen waar hij toen geweest is. Het werd een avond vol echte Afrikaanse muziek en dans. Bovendien leerden de dansers ons tussendoor al vertellend over hun eigen identiteit. Ze noemen het Ubuntu.
    Nelson Mandela’s ‘Ubuntu’ sluit hierbij aan. Letterlijk vertaald betekent ‘Ubuntu’: ik ben door jou. Mandela bedoelt hiermee dat mensen geen mensen zijn zonder andere mensen. Er is bij elke ontmoeting, zowel bij mensen als bij dieren, een natuurlijke verbintenis en dit zorgt ervoor dat een mens mens kan zijn.
    Een van de mannen vertelde dat hij eens met Kerst bij zijn grootouders was en dat ze geen eten hadden, laat staan feestkleding. Hij was lid van een jongenskoor en toen de andere jongens langs kwamen en zagen dat ze helemaal niks hadden gingen die zich omkleden in hun schooluniform zodat ze allemaal gelijk waren . Daarna gingen ze overal zingen en kregen snoep en wat geld als beloning. Een voorbeeld van Ubuntu.
    Behalve deze boodschap was het een wervelende show door  prachtige mensen, vijf meisjes en een aantal mannen. Vader Hein zol zeggen:'Foi, foi wat bunt die zwak in 't kuntjen'.
    We hebben ervan genoten.





    24-04-2015 om 10:03 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    18-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    't Vondelingetje is in haar eerste dagen al zo gewend aan Queeny en Storm dat ze vast nooit meer bang is voor een hond.

    'Zal ik et nöst maor weer afbrekken’, zei Wim toen het vondelingetje weer wat steviger op haar benen stond. Haar poot genas al gauw. Ze was intussen al een paar middagen bij de anderen in de wei geweest en dat ging helemaal goed. Nu loopt ze dag en nacht bij de anderen. Ze is de enige die de wei uitkomt als ik met de flesjes arriveer. De grote fleslammeren geef ik in de wei hun melk maar die kleine zwarte komt naar buiten en mag na de voeding ook even blijven. Terwijl de groten zich meteen omdraaien als ze de fles leeg hebben, blijft die kleine vondeling dicht bij me en zou de hele dag achter me aan blijven lopen als ik haar niet terug in de wei zou doen.
    ‘Och Wim… wacht maor efkes want d’r kan der zo  weer ene kommen van een mooder met een slech uier’, antwoordde ik.  Dat was vier dagen geleden. Ik begon het idee te krijgen dat zolang het nest in de keuken intact bleef er geen moederloze lammeren meer bij zullen komen. En zo gauw het nest opgeruimd is dat Rob er weer staat met een lam.
    Maar zonet mailde  Maurice, een mede herder van Rob, dat hij een drieling Drentjes heeft waar het niet goed mee gaat en… of ik er eentje aan de fles zou willen hebben. Tja… jullie kennen me al een beetje. ‘Breng hem maar, ik ben er klaar voor’, mailde ik terug. Nu ben ik dus in blijde afwachting…

    Ach...., de natuur besliste anders. Jammer voor het lam en voor mij...

    18-04-2015 om 23:41 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    08-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het laddertje...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Als er eentje goed is in relativeren is het Rick. Hem maak je de kachel niet gauw aan. Anders dan ik, ik ben nogal eens van slag, vooral als er iets met je kinderen is. Toen Rick vanavond  een heikel onderwerp aansneed omtrent een van de boys zag hij me meteen in de mineur komen. ‘O, ..het laddertje is omgevallen zie ik’, zei hij. Hij mag zich graag in beelden uiten. Ik zal nooit vergeten dat hij jaren terug, toen hij nog bij ons in de studio woonde, bij ons binnenkwam met de opmerking: ’Morgen ben ik Fred Flintstone’. Er ging bij mij even geen lichtje branden, maar het werd gauw duidelijk. ’Ik heb geen schone sokken meer’. Hij zag zich al als Fred Flintstone met blote voeten in de sandalen.
    Er is maar een manier om tot rust te komen, vond hij even later..... loslaten. Makkelijk gezegd, maar hij heeft wel gelijk. Even later dronken we samen koffie. ’Ik zie dat het laddertje  weer overeind staat’, zei hij tevreden.
    Zonet zat hij te smikkelen van het zoute visje dat Wim hem beloofd had. Daar zijn alle van der Kolken gek op, is mijn ervaring.

    08-04-2015 om 23:03 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    03-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat is een mens zonder....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wil je de deur uitgaan, pak je de tas, kijk of de portemonnee  er in zit… want wat is een mens zonder een portemonnee. Zit die laatste er niet in. Ken je dat? Dan is het piekeren waar je hem het laatst gebruikt hebt of in elk geval gezien. Ik wist dat ik hem gisteren nog gezien had, maar waar was dat ook al weer. In elk geval heb ik geen boodschappen na die tijd gedaan.
    En dan ineens… een flits… ik weet het weer. Ik had N.B. net  de tas met verfpotten en kwasten doekjes en voorbeelden naar mijn keetje gebracht. Daar zat ie in want als ik naar de schildermorgen ga bij Ellen wil ik niet twee tassen mee moeten slepen en doe ik de portemonnee bij de verftas in.
    Gauw even de lammeren de fles geven samen met Dineke en dan lopen we langs het keetje en pak ik daarna die portemonnee wel. Daarna gaan we even onze blik verruimen bij onze gezamenlijke liefde Het Goed.
    Erg leuk bijgepraat al kijkend langs de boeken, de kopjes en potjes in allerlei kleuren en natuurlijk in het café bij een kop thee. Met de belofte dat ik gauw haar een tegenbezoek ga brengen in Coevorden gaat Dineke weer.
    Aan het begin van de avond is het weer lammerentijd. Ik wil de melk aanmaken en zie de flesjes niet. Waar kan ik die nou weer gelaten hebben. Waar heb ik gelopen met die flesjes na de voeding. Dan weet ik het weer. Naar het keetje voor die portemonnee. Ja hoor…nog maar eens op en neer. Ja opa Bijenhof… ik weet het: Wie zijn hoofd niet gebruikt moet zijn benen gebruiken.

    03-04-2015 om 19:19 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    02-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Om het huis...

    'Ze staan op je te wachten’, zei Wim gistermorgen toen het 9 uur was op de wekker, maar nog niet in mijn hoofd. Hij bedoelde natuurlijk de beide grote fleslammeren. Die zijn nu helemaal gewend aan de fles. Nog een paar weken en dan zijn ze daar ook af. De kleinste lammeren zijn binnengebracht door de moeders. Het was gisteren dan ook beestenweer, je zou je hond er nog niet op uit sturen. Het leek meer op november. De grote fleslammeren lopen wel bij de ooien. Die vullen hun buikjes naast de melk ook met gras, en zo hoort het. De conifeer voor het huis leunt helemaal naar links door de westenwind, die om het huis raast Afgelopen vrijdag hebben een aantal struiken weer een snoeibeurt gehad en is de tuin verder schoongemaakt. Nu zijn de blaadjes van de haneklauw nog beter te zien. Het blijft me een doorn in het oog. Als de wind weg is ga ik er nog eens met de spuit langs. Queeny ligt zoals gewoonlijk aan mijn voeten. Dat zal niet te lang duren want hoort ze Storm buiten aanslaan, dan wil ze ogenblikkelijk meehelpen en wil naar buiten. Het goede nieuws is dat het toch voorjaar wordt. Je ruikt het gewoon en de violen overal en de viburnum en forsythia doen hun best om de boel op te vrolijken. We gaan de goede tijd in!





    02-04-2015 om 16:45 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    30-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuws uit de wei
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Met Rob…’, klonk het. ‘Ja Rob met Hetty’. Het werd even heel stil aan de andere kant van de telefoon. Het was ook nog vroeg en dan is er meestal wat aan de hand. Net of hij z’n adem inhield. ‘Rob, je hebt er een tweeling bij’, kon ik hem melden. Ik kwam net uit de wei en had de net geboren lammeren ontdekt. ‘Oo.., ik was al bang dat er weer een schaap dood lag’. Hij zuchtte even van opluchting, leek het mij toe, maar dat kan ik me verbeeld hebben. ‘Maar het spijt me voor jou, het zijn wel twee rammetjes’. ‘Nou dat vind ik in dit geval juist wel mooi’, zei Rob, want die bonte is mijn mooiste ooi en daar heb ik ook graag rammen van.’ Dat klinkt dan weer goed.
    De grote tweeling waarvan de moeder deze week dood in de wei lag doet het gelukkig goed en ze zijn vandaag voor het eerst weer gewoon bij de anderen in de wei. Vanavond riep ik ze voor hun flesje en warempel  ze kwamen mijn kant op. De anderen trouwens ook want als ze me zien kijken ze of ik soms  iets eetbaars in m’n handen heb. Je weet maar nooit….
    De nieuwe tweeling is nog zo klein, maar ze doen hun best en de moeder ook. Wim zag dat moeder en kinderen vanavond de warme stal opzochten.

    30-03-2015 om 21:16 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    15-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kleintjes worden...

    'Zie ik je vanavond nog?' De jongelui overleggen even waar ze 's avonds heen zullen gaan. Eva is jarig geweest en vanavond gaat ze met haar vrienden en vriendinnen Emmen in. Als je 17 bent is dat een logische besteding van de zaterdagavond. Zo leuk om te zien dat je als volwassenen met elkaar kunt praten. Wat gaat de tijd snel. We halen nog herinneringen op aan de tijd dat ze samen regelmatig bij ons waren. In elk geval elke woensdagmiddag als we ze beiden uit school haalden en de rest van de dag met spelletjes, spelen met de honden, gras maaien, knutselen of een theater- of museumbezoekje doorbrachten. En wat hebben we een leuke dagjes uit met ze gehad.
    Nu Robin en Eva wat ouder zijn zien we ze niet zo vaak meer, maar een eenmaal opgebouwde band die blijft altijd.
    En ja hoor, ze wilden best even samen poseren voor me.

    3e foto: 2007 Robin en Eva met de pups uit het laatste nestje van Tessa en Scott







    15-03-2015 om 22:16 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    12-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    En dan ben je alleen maar verwonderd over zoveel aandacht. Het was een dag voor ons tweeën zoals wij hadden gedacht. Geen kaarten, geen groot feest, nou ja... in etappes gaan we wel het een en ander doen. De stapel kaarten groeit nog steeds. Op Facebook, ja dat is wel een fenomeen, zijn er ontzettend veel felicitaties over ons heen gestort. Toen we dinsdag laat thuiskwamen stond er zelfs een voorjaarsbak van de 'Timmertjes', onze buren. 'Hebben jullie dan buren?', wordt vaak gevraagd. Ja, wij hebben buren, 400 m naar links en ook 400 m naar rechts. En ... betere vind je nergens.
    Hier staan we nog even naar de bloemen en de chocoladeverrassing te kijken. Ben en Niesje hadden een foto gevonden van ons 25 jarig huwelijk en bij A3 ingeleverd. Die maakte er een mooi chocoladeportret van. Te mooi om aan te beginnen. De boot is ook geweldig en doet me ineens denken aan de nog jonge Johan die me plaagde met mijn verkering met een zeeman. Hij zong dan telkens in het voorbijgaan: 'Op de kade stond een juffrouw....' en een regel verder het refrein: 'Janus, Janus, pak me nog een keer en als je dat nou niet doet dan kan je het niet meer'. Ik kan je vertellen... de ondeugd zit er nog steeds in. Ik mag geen voorbeeld geven want telkens als hij iets vertelt of doet in mijn bijzijn komt er meteen achteraan: 'En dat kump niet op de site heur'.





    12-03-2015 om 22:16 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    05-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als de dag van toen.... 50 jaar geleden

    Het was eigenlijk mijn wens om deze dag met elkaar nog eens de route te rijden en te beleven zoals we dat 50 jaar geleden deden. De beide huizen waar we opgroeiden worden nog bewoond door de familie. De broers en zussen waren er voor in en zo begonnen we aan onze dag in Hattem met bloemen voor de gastvrouw en een doos gebak. Jammer dat Tonny er niet bij kon zijn. Die moest met haar broer Theo naar het ziekenhuis die na een val met een gebroken arm zat. En na de koffie ging het verder richting Apeldoorn, met bloemen en de chocolade creatie van A3 met onze foto er op. We namen een gedeelte van de oude weg zoals die vroeger gereden werd als Wim met z'n motor richting Vorden ging. We maakten wel een uitgebreide tussenstop bij Dick in Apeldoorn. Die herinnerde zich nog precies waar hij de felicitatiekaart voor ons had gekocht in Arnhem waar hij toen studeerde. Anda was toen ook al in beeld en die stond ook genoteerd op die kaart. 

    We hebben gisteren een prachtige dag gehad. Na 50 jaar hebben we de route afgelegd die we 50 jaar geleden regelmatig reden en zo ook op onze trouwdag. Onze broers en zussen maakten er een feestje voor ons van. Vanuit Apeldoorn werd de Boomgaard onze laatste pleisterplaats, de boerderij waar ik opgroeide. In Vorden aangekomen op de Boomgaard zaten de broers en zussen al te wachten. Henk zat al met z'n fototoestel in aanslag en maakte deze leuke foto's. Een schip vol bloemen staat symbool voor Wim z'n connectie met zijn vroegere baan als scheepswerktuigkundige èn onze huwelijksboot. Het boekje van Harry maakte het cadeau compleet. Johan en Joke stelden voor om toch efkes iets van de Vordense Chinees te halen en zo zaten we weer eens samen met broers en zussen, erg fijn.









    05-03-2015 om 17:47 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    02-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een tip?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is me wat. Een paar jaar geleden is onze vloer vakkundig geschuurd en in de olie gezet. Een gelakte vloer is ook niet alles. Ik weet nog dat onze eerste kennismaking met een gelakte vloer de twintig lange strepen op onze nieuwe vloer aan de Kuifmees was. De toen nog jonge Laska vloog de bocht om naar de voorkant van de kamer en zijn nagels waren scherp. Nu kozen we dus voor olie op de vloer. De parketteur deed dat de eerste keer. Werd heel mooi. Maar… je moet dat wel herhalen. Dat werd dus op de knieën op een kussen door de zo leeg mogelijk gehaalde kamer. Je moet het een dag later nog wel even uitwrijven. Ik wist meteen wat ik miste. De boenmachine die we in Hengelo hadden, daar hadden we dat ouderwetse parket dat in de was gezet werd. Helaas, die verkochten we aan de nieuwe bewoners.  Nu heb ik wel een stuk schapenvacht, ooit was het de zitting van een autostoel, heel geschikt om te wrijven. Maar om weer op de knieën over de vloer te moeten? Dan maar vastmaken aan de bezem. Tja… hoe maak je die vast aan je bezem b.v. Ik kreeg toen de volgende tip. Een touw aan de vacht en met een kind of de hond er op trek je die door de kamer. Jammer, ik heb geen kind meer in huis en Storm zie ik dat niet ondergaan, hè Storm? Die komt aanlopen met een knuffel in de bek,.... mag ik mee gaan gooien.

    02-03-2015 om 18:50 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)


    Welkom op Hetty's site

    Laatste commentaren
  • en je ziet er geweldig uit Hetty ! (ani)
        op 72
  • ja wespen (ani)
        op Gewoon natuur
  • Hallo (janny)
        op Gewoon natuur
  • zeer blij te horen dat het beter is ! (ani)
        op Buiten leven...
  • Midweek groetjes!! (Rachel Belmans)
        op Buiten leven...
  • Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    The Great Gray-- de Laplanduil, geschilderd op een plak berkenhout.


    Foto

    Hector
    Foto

    Samen met vader op de bok
    Foto

    De takkenvlechter.

    Nieuwsgierig geworden?
    Meer schilderijen zijn te zien op
    www.hettysite.nl

    Hoofdpunten blog wimhetty
  • Over licht... en donker...
  • Weerspiegeling
  • Homoet of Hoenwaard
  • De Verkentoren
  • Vesting- en Hanzestad Hattem

    Zoeken in blog


    <a href="http://imageshack.us"><img src="http://imageshack.us/img/iss1.png" border="0" /></a>


    Foto

    Foto

    Welkom bij
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Startpagina !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!