Welkom op mijn blog, mijn eigen website en dank voor je bezoek. Ik hoop dat je iets vindt naar je zin.
Vrij vaak zijn er nieuwe berichten, dus kom nog eens terug? Bedenkingen? Stuur me een mailtje: karel.d.huyvetters@telenet.be

Maandag 13 februari 2006

waardig levenseinde?

De discussie wordt weer aangewakkerd, al is ze nooit ver weg geweest: mag men tussenkomen in het levenseinde van een mens?
Wat me vooral opvalt, is dat het belang het individuele leven van sommige mensen zo absoluut wordt gemaakt, terwijl wij toch dagelijks ervaren dat wij met een angstaanjagende onverschilligheid voorbijgaan aan de dood van onze medemens: verkeersslachtoffers, zelfdoding bij jongeren en ouderen, zelfmoord- en andere aanslagen, vermijdbare ziekte, ondervoeding en burgeroorlogen...
Vergelijk dat met wat men doet om in sommige landen sommige mensen nog even in leven te houden, en dan nog een leven waarvan men zich afvraagt of het nog enige zin heeft voor de betrokkene en zijn omgeving. Waar zijn onze prioriteiten? Met wat we hier uitgeven voor één betwistbaar rekken van een uitzichtloos en uiterst pijnlijk levenseinde kunnen we misschien een kans geven aan vele kinderen die ook niet om het leven gevraagd hebben en die echt geen schijn van kans hebben zonder hulp.
Als ik dan een modieus uitgedoste, wel-doorvoede, goedbetaalde senator-professor hoor verklaren dat niet wat de mensen daarover denken of voelen van belang is, maar wat de wetgever (hij bedoelt: de weldoorvoede...) daarover beslist in al zijn wijsheid, dan weet ik: Vlaanderen verdient beter dan dat soort relicten van het ancien régime, waarin sommigen in de naam van God, kapitaal en partij decreteerden wat anderen moesten denken en doen.
Leren we het dan nooit af?

Stuur door

1 reactie op dit bericht

Luk15 maart 2006 om 09:49

nav. eindelevensdebat: democraat geworden?

Ik weet niet over welke weldoorvoede het gaat. Doet er ook niet toe. Naar aanleiding van menige deliberatie, maar ook andere voorbeelden, herinner ik mij zoiets als \\\"het is niet omdat de meerderheid iets beslist, dat dat ook juist is\\\". Ik begrijp je punt wel over eigen keus wel, maar niet je aanval op de democratie zoals ze in Belgie bestaat; het blijft een interessante discussie: verlichte despoot (fantastisch idee zolang we ons zelf in die rol zien) of democratie van \\\"de massa\\\"...

Maandag 6 februari 2006

wie lees ik

Auteurs van wie ik het werk verzamel, met een werk als voorbeeld

Literatuur

Bataille, Georges: Ma Mère

Burgess, Anthony: Enderby

De Vries, Peter: The Blood of the Lamb

Dostoievski, Fjodor: De idioot

Gallant, Mavis: Collected Stories
Garcia Marquez, Gabriel: Honderd jaar eenzaamheid
Graves, Robert: I, Claudius

Joyce, James: Ulysses

Lawrence, D.H.: Lady Chatterley’s Lover

Maugham, Wiliam Somerset: Collected Stories

Mehta, Ved: Vedi

Melville, Herman: Moby Dick

Nabokov, Vladimir: Ada

Nash, Ogden: I’m a Stranger here Myself

Plato:Dialogen

Pritchett, V.S.: Collected Stories

Proulx, Annie M.: Short Stories

Shakespeare: MacBeth

Tolkien, J.R.R.: The Lord of the Rings

Trevor, William: Collected Stories

Updike, John: Collected Stories

Vian, Boris: L’écume des jours

Waugh, Evelyn: Brideshead Revisited

White, T.H.: The Once and Future King

Detective, spionage, thriller, bestseller

Clavell, James: Shogun

Deighton, Len: Funeral in Berlin

Fleming, Ian: 007

Le Carré, John: The Perfect Spy

McBain, Ed: Sadie When She Died

McLean, Alister: H.M.S. Ulysses

Simenon, Georges: Maigret

Smith Cruz, Martin: Gorky Park

Science Fiction

Asimov, Isaac: Foundation

Heinlein, Robert: Stranger in a Strange Land

Sturgeon, Theodore: More Than Human

Non-fiction

McPhee, John: Annals of the Former World

Stuur door

Zondag 5 februari 2006

pensioen

Ik ben op pensioen gegaan op 1 februari 2006. Ik was op 16 januari 60 geworden. Mijn chef op het werk was op 1 oktober gestopt, hij was 65. Mijn vrouw is 63 en is al drie jaar op rust. In mijn familie word je ook niet oud: mijn vader was 66, en heeft ook om medische redenen quasi niet kunnen genieten van datgene waarvoor hij toch een heel leven gewerkt heeft: een schone oude dag. Mijn moeder was 72, en haar laatste jaren waren ook niet gemakkelijk. Ik ben de jongste van vier kinderen. Mijn zus stierf toen ze 36 was. De tweede jongste broer is 58 geworden. De oudste is na een beroerte op zijn 55ste getekend.
Ik had dus weinig redenen om te wachten tot mijn 65ste, vind je ook niet?

Stuur door

Vrijdag 3 februari 2006

Dun tin?

Voor mijn Kerst kreeg ik van de kinderen de scheurkalender van Onze Taal. Hoewel ik duidelijke Nederlandse accenten merk, kijk ik elke dag benieuwd uit naar de achterkant. Voor 2 februari fronste ik de wenkbrauwen. Riemer Reinsma (kan het nog Nederlandser dan dat? Maar met een familienaam als de mijne…) heeft het over High Noon, de film van Zinneman naar een verhaal van Cunningham, The Thin Star, althans volgens Reinsma. Nu mag die ster zowel letterlijk als figuurlijk wel erg dun geweest zijn, het verhaal heet wel degelijk: The TIN Star, omdat ze van tin was, natuurlijk.

Stuur door

Dinsdag 31 januari 2006

Teilhard de Chardin

Een citaat uit 'La Messe sur le monde"
"C'est une chose terrible d'être né, c'est à dire de se trouver irrévocablement emporté, sans l'avoir voulu, dans un torrent d'énergie formidable qui paraît vouloir détruire tout ce qu'il entraîne en lui."
Bij het lezen van enkele teksten van Teilhard moest ik spontaan denken aan de discussie die nu gevoerd wordt over 'intelligent design' en over de rol van godsdienst in onze samenleving. Als we bedenken wat een beperkte plaats de mensheid inneemt in het heelal, dan lijkt het op zijn minst onwaarschijnlijk dat men de zin van dat heelal zou kunnen afleiden uit de rol die de mens daarin speelt. Het heelal is, dat weten we. Hoe het onstaan is, weten we bijna, of ongeveer... Maar dat een inteligentie het zou geschapen hebben, met een doel nog wel, dat is voor mij geen zinvolle boodschap.
Ik begrijp evenmin waarom godsdiensten en hun vertegenwoordigers zich zo vastklampen aan een schepper. Wat ze daarover dan zeggen is meestal zo absurd of irrelevant dat ze mensen afstoten die zelfs maar even nadenken. En voor hun godsdienst hebben ze die schepper niet echt nodig, toch?
Laten we dus het heelal voor wat het is, en de godsdienst voor wat die is: als godsdienst kan bijdragen tot een betere samenleving, goed. Maar wat we ervan gezien hebben tot nog toe stemt wel tot nadenken. Het probleem is daar, zoals bij elk mensenwerk, het gevaar van de concentratie van de macht bij onvolmaakte mensen (en dat zijn we allemaal, niemand is onfeilbaar). Mensen die (te veel) macht krijgen, hebben de neiging die te misbruiken. En zelfs als ze het goed menen, kunnen ze zich nog altijd vergissen. Dus laten we de 'macht' bij elke mens laten zo lang dat kan, en als we die macht toch moeten delegeren naar een hoger niveau, laten we dan goed in het oog houden wat men er daar mee doet.

Stuur door

1 reactie op dit bericht

Meer van Kroniek