als

hoe wist ik mij

tijdens die winterse waarheid

door je liefde gedragen

door mij telkens weer

te beloven

dat ik nooit zal sterven

in de diepte van jezelf

blijf meegenieten

van een mooie zomer

heel mijn verdere leven

wil ik het mysterie

dat je bent verkennen

het onbevattelijke

overweldigend sensuele

wat je ten diepste drijft

in mij opnemen

als een emotie die

over mijn leven heerst

als liefde weet

met moed en moeite

tracht ze zichzelf

boven omfloersing

en toch sluit

een donkere schaduw

haar helemaal in

waarbij haar blaadjes

zacht klagend bruin

omkrullen

tot ze door zuchtjes wind

uitgestrooid worden

over de aarde

midden een heel nieuw verhaal

de wind van vandaag

een wervelende verrukking

intens gebaar van geestdrift

dat leidt tot

speelse hartstochtelijkheid

witwolkende bloesems die

als zinnebeeld van vruchtbaar leven

harten streelt

waarbij ware liefde

zijn oorsprong vindt

In de palm van je hand
wil mijn lijf
zich klein plooien

door vingertoppen gekoesterd
genieten van het zoetste
onderkomen

terwijl tijd zich in dromen twijnt

vul de wereld

met adempauzes

van jou en mij

lange lijnen

van het kristalheldere

dat ruimte geeft

waarbij vleugjes groen

explosief

naar boven geciteerd worden

een heel ander verhaal

voortdurend anders

voortdurend in beweging

naar dat ene moment van vrijheid

waar het waarneembare als gensters

tijd en ruimte overstijgt

naar grenzeloze mogelijkheden

omdat licht

nu eenmaal niet sterven mag

midden ons eigen landschap

waar wij

een leven lang hebben getracht

door te komen

hoe geniet ik

van het ogenblik

wanneer je zachte ademhaling

mee meevoert naar een werkelijkheid

die dromen overbodig maakt

soelaas biedt voor liefde

roerloos

rust ik hier

ongemoeid

door sluimer

met ingekeerde gedachten

vrij van vrees

uitziend op

een geurige vlammenzee

sereen

de tijd voorbij

jaag een droom na

het drijfzand in

rustpunt midden storm

een diepgaand verstild ogenblik

waarbij het nare mij

attent maakt op het goede

onvolmaaktheden

als mooi omschrijft

die op grond van waarheid

geen sporen nalaat

houden van

mogelijk maakt

vandaag ben ik

dat tikkeltje meer voelen

die passie

ongelooflijk

broze daadkracht

het onverhoopte

heel dichtbij

een haat

liefde verhouding

vrij

je moet verdwalen

om jezelf

weer te vinden

rondkijken

en weer verdwalen

ontdekken

herontdekken

je laten verrassen

door beweging

die haast

zo stil

door dromen stroomt

zonder einde

(foto zojuist genomen)

wat heb ik aan vleugels

wanneer ik de wind

niet durf voelen

beleven gehinderd wordt

door schaduwen

die dromen als

begoochelingen uitstrooien

totdat ik midden cirkels

mijn blikveld verruim

klaar ben in mezelf te leven

echtheid vertolk

in een klein plekje

van mijn hart

spinnen gedachten

hoop tot een zekerheid uit

dat ware liefde

zelfs niet even

uit elkaar rafelt

al is er soms

een afgesneden zijn

eenheid

vindt zich steeds terug

omdat stilte

stilte blijft

leven daar

prevelt

verlaat ik

mij erin

een haalbaar

nieuw begin

met een vluchtige welterusten kus

hielp hij haar

de hele nacht wakker

ontmoette ze de stilte

die over

verlangen sprak

nog voor hij wakker werd

heeft ze de deur

achter haar gesloten

op zoek naar liefde

schipperen tussen emoties

zonder stem

zoekend naar de grens

waar afscheid nemen kan

zonder dat twijfel knaagt

mijn kwetsbaarheid

toelaat om te gaan

wij nestelen ons

midden dromen

waar sprookjes ontstaan

weg van een wereld

waar gewoel dreigt

genieten

dicht in aanraking

van hartstocht

laten toe

waar een schuchter beven

toe leidt

in alle vrijheid

bij elkaar

verbeelding

heeft vannacht

ontheemd en in de war

een onheilzwangere maan

aan de hemel opgehangen

een schijnsel

dat de horizon ondermijnt

waarbij donker wegvluchtende vogels

welke ooit in rustig voortbestaan

midden dromen hebben geslapen

afwezig

in een nachtmerrie verdwijnen