In eindeloze passie

Hebben samen geschreven


En we praatten met elkaar
of zaten stilzwijgend
in gedachten samen

gebaren neigden eigen
teder, zacht de namen
die we gaven

samen beramen
onze inhoud staven
en mekaar besnaren

zo hebben we muziek geschreven
en jaren later blijven spelen

Zonder inhoud


Tussen vroeger en vandaag
ligt een eeuwigheid
zonder inhoud
waar handen beeldloos tasten
naar de toekomst
zonder te weten
waar het verleden ophoudt

In de zon



Dein en golf

zacht los

van grauw

gestrand

in warm zand

en licht getint

door zon

weerspiegel ik

mijn warmte

in eindeloos

voor jou

In kleuren opwaaiend



Intense bries

strijkt licht

mijn lichaam

laat me

dromend meedrijven

op zoek

naar warmte en kleur

in leven

Vrij vliegend


Een donderende inhoud
werd bliksemend neergeschreven
te brutaal
om in taal door de geven

lichaam en ziel, jaren
opgesloten in een boek
tot de inhoud vervagend ontsnapt
en een nieuw leven declameert

zonder begin en zonder einde

Samen met jou


In een nodeloze show
golven tuinen
mistig rood
want wij zomeren
verder geel
overbluffen de koude
tot de winter kantelt
door onze warmte

Met zachte tred



Als de herfstzon

de naakte bodem warmt

de wind zijn spel speelt

met droge bladeren

neem ik het kronkelend pad

van leven

terwijl jullie blijven staan

met enkel mijn herinnering

Een nieuwe weg


En eindelijk heb ik tijd om stil te staan
na te denken en plannen te maken
antwoorden te zoeken op mijn vragen

zo in de stilte van mijn hart geraken
om met innerlijke leiding er in te slagen
de rode draag te ontdekken van mijn zijn

want al lijkt alles te zijn losgeslagen
er zullen altijd mogelijkheden zijn
een positieve verandering te laten doorgaan

trouw aan eigen weg
betekent mijn ware vrijheid

Laat ons genieten


Hou ons gevangen
in een tijdloos gedicht
Laat ontdekken
het blauw van regenbogen
en bloeien
het koraal van leven
Weef woorden van bloemen
die harten toedekken
Vul hoofden
met oeverloze inhouden
Bedek de nacht
met zuivere kristallen
hoog opgelicht

Dromend verlangen


Blikken dwalen langs het landschap
een horizon weerkaatst van gloeiend rood
laat ons staren en al het licht vergaren

De aandacht voor de natuur, alhoewel niet aangeboren,
laat ons hart van liefde gloeien.
We zien de schittering van het mooie,
weerkaatst in vele ogen

Door de wind, blazend over de toppen van de bomen,
is onze liefdesmuziek geboren
Wij sluiten de ogen, ademen diep,
en worden beloond met nooit eindigende dromen,

die over het water, als vruchten weerspiegeld,
de bron zijn van al wat leeft

Laat ons dankbaar zijn, dat wij mogen delen
in al het mooie dat het leven biedt.

Het minnespel


Omgeven door een mantel van licht
schilder ik in volmaaktheid
een vertrouwd gezicht

zijn nabijheid
laat emoties komen
vecht met mijn lijf een strijd

tot liefkozend sensuele strelingen
in gloeiend hete schijn
me teder raken

Een golf wordt opgestuwd
breekt de tijd
geeft me oneindigheid

Ik werd wakker


Hoor hem schelden
als de eerste de beste
voor een gesloten venster

hem vingerroffelen
een dronkemanslied
voor zijn Griet

lieve schat vergrendel de deur
't is jouw charmeur
met een flesje likeur

En de nacht

donkert verder

voel de stilte

om me heen

wraak de koude

en de tranen

wil zo graag

omarmd worden

door een beetje warmte

Eeuwige storm


Elke gesel geruild
met een hersenloos rimpelen
doch herinneringen wimpelen
in de naaktheid van een hart

Er is geen ontkomen aan
gevoelens ontstaan
schijnbaar schuw
terugkeer ruw

Weg is elk verweer
het onweert weer
bloed stroomt hevig
storm stevig

Herfst zomert


Luister niet naar woorden
kijk in ogen
ze kleuren jouw wereld
met wondermooie dromen

Met zacht blauw wordt koude
 uit jouw lichaam gestuwd
herfst zomert 
door liefde
 

Nergens heen


Zo moe
dromen te achtervolgen
strijkt ze neer
halverwege

Een glimp
in blauw
krimpt, ontglipt
stil geruisloos

In windstilte
voelt ze
de koude
om haar heen

Haar gaven
te gering
om de bron
te vinden

Ze is  een heks


Kreten sterven weg
in de echo van geluiden
van paukgeschal

Een wezenloze in gezwavelde huiden
sleept zich voort onder 't geknal
van zwepen die lichaam brandt

Beul grijpt, het volk lalt,
de brandstapel smeult stank
ineenkrimpend lichaam siddert weg

Het houden van de natuur
het bracht haar naar het vuur

Jij


Wat ik vroeger heb geleerd
laat me niet leven

wat ik wil voelen
heb jij me gegeven

naar lichaam hongerend
durf ik nu toe te geven

in mooie dagen
wil ik verder kleuren

als volmaakte bloem
het leven geuren

Als de opgaande zon straalt


En de regen was de bodem ingetrokken
hoogstens nog wat kleine plassen
waarin de zon zich weerspiegelde

Uitgestrekte velden vol groene gewassen
vulden ruimte tussen aarde en lucht, priegelden
een horizon ononderbroken

Gelukkig met geur en aanblik, giechelde
ze als jong ontloken
naar haar nieuwe begin

Haar hart bloeide open
in 't bereiken van haar doel