bezieling


Het is bezieling wanneer
de stilte mij doet uitkomen
boven een bos vol bomen
die staan te dromen
terwijl ik ze dichtbij
in weids verband
wou lezen als aards
waardevolste raakpunt
bezieling

Het is bezieling wanneer
de stilte mij doet uitkomen
boven een bos vol bomen
die staan te dromen
terwijl ik ze dichtbij
in weids verband
wou lezen als aards
waardevolste raakpunt

het vege
sluipt narrig
over ’t wezen heen
klaagt met
gejaagde adem
het drukke neer
laat slechts los
wanneer men
om hondsdagen weent

nachtwezend
het door licht
en schaduw
bespiedt gezicht
met uitgelezen
zwijgzaam zwarte lippen
wanneer het zich
samen met de maan
ver van ’t leven
spiegelt in kristal
gebarend water
schouderdichtstil water
weerspiegelt haar
eenzaamheid
tot ze het wegrimpelt
in nieuwe aanschijn
een weerkaatsing
schouderdicht
achter zich ziet staan
zo fijn te leven
in de schaduw
van wie
men liefheeft
de zon
tussen werkelijkheid en magie
liefdesspel
heksenkring
vreemd ademhalen
ik reik
naar het licht
dat boven mij drijft
begeef me spiegelend
tussen de banen
van beleven
vreemd ademhalen
wanneer alles om me heen
zich ijl uitbreidt
als enige het zie sneeuwen
terwijl zomer
volop heerst
in zijn verder waaien