in haar haast
wanneer de wereld
zich uitstrekt
het slapende
zich roert
laat ze
in haar haast
de vele wegen zien
om te lopen
tot de nacht
haar snelheid
met rust
zal toedekken
in haar haastwanneer de wereld
zich uitstrekt
het slapende
zich roert
laat ze
in haar haast
de vele wegen zien
om te lopen
tot de nacht
haar snelheid
met rust
zal toedekken
zonder strikken en linten
onderscheidend
en beklijvend terzelfdertijd
als de geest helpt
met verder aankleden
zelfs zonder strikken en linten
iedereen het nakijken geeft
Vallend over leven

je leek nog even
de maan aan te raken
in je vermeende eeuwigheid
tot de wind
je ging omarmen
en ik je heel diep zag gaan
vallend over leven
ging liggen samen
met mijn herinneringen
in oneindigheid
een lentedag zo lieflijk zacht
verglijdt in de nacht
schemer neemt het goud mee
terwijl ik baad vol tederheid
in d’ oneindigheid
van zilveren schijn
In het drieste weer
wanneer wij
in het drieste weer
dreigden verloren te lopen
een gordijn van regen
ons blind maakte
voor de schoonheid van leven
dan lieten wij
ons wegzinken
in zomerse herinneringen
waar zelfs onweer
de warmte niet verdreef
in ruimte en tijdtoen een gloed
van stralen
me overspoelde
ging ik
stilzwijgend
in mijn schaduw zitten
om helemaal overgeleverd
aan ruimte en tijd te genieten
van etherische schoonheid
als vuur en waterwanneer wij
als vuur en water
tegenover elkaar staan
in aantrekken
en afweren
ware emoties leren
zullen wij het in elkaar overgaan
samen beleven en toch
de kracht van zijn weten
bij 't ontwaken
binnen het alleen zijn dweept
het nachtelijk duister
met droombeelden
die zielsverbonden
verder stromen
bij ’t ontwaken
naar de wereld
waar bloeiend leven
emotie streelt
laatbloeierzelfs al blijft ze verstoken
van wat de essentie
van leven heet
doch wortelt ze
in haar kracht verder
om diep door te dringen
tot haar werkelijkheid
van laatbloeier
omgeven door heldere schijnzij die jong
samen
warmte ademden
schaduwden elkaar
in pijnlijke omhelzing
verder
tot ze in de smoor
van eenzaamheid
het geluk trachtten te hervinden
omgeven door heldere schijn
de hun nog gegunde tijd
eindelijk wolkeloos ontdekten