eeuwige jeugd
ook in zijn weggaan
heb ik lief gehad
het gaat nooit gepaard
met verlies
laat blijvend
vrouw zijn zien
wanneer eeuwige jeugd
je biedt
eeuwige jeugd
ook in zijn weggaan
heb ik lief gehad
het gaat nooit gepaard
met verlies
laat blijvend
vrouw zijn zien
wanneer eeuwige jeugd
je biedt
dan tracht de boer
als ploegscharen
bij ’t keren van de aarde
de mest laat ruiken
die onder de grond
wordt vermengd
dan tracht de boer
naar ’t opengaan
van ’t voorjaar
om met zaaien
te beginnen
in winters denken
het is de geur
van lentebloemen
die ik in winters
denken zoek
zij zullen met hun
doordringend zwoele
mij laten openbloeien
in eigen verlangen
neergezonken donker
wanneer
durft het neergezonken
donker opvliegen
zal ik weten
hoe ontvederde
velden er uitzien
of zullen schaduwen
verder groeien
bij ’t keren van tij
omdat ‘t gebroed
geen groen
onderdak vindt
voluit te levenik ben bang
dat ik mezelf
terug zal kwijtraken
wanneer ik speel
met herinneringen die enkel
mooie dromen bleken
daarom wil ik leren
voluit te leven
in de voortgang van de tijd
tot mijn wereld zich keert
in het vervlagen
hoe lang reeds vergeet ik
in mijn haast
te kijken naar
de opgaande dageraad
stil te staan
in zuivere klaarte
waar ik
rust kan ademhalen
dat men
in het vervlagen
de zwaarte van
eigen realiteit treft
Als zoete wijn
jouw woorden
als zoete wijn
tot ik ontdek
dat de geest
is uit de fles
de inhoud
ver uitvergist blijkt
in zuiver ongeschondennadat ze
open wonden
hadden geslagen
in zuiver ongeschonden
trachtte ze
in haar overleven
het verdringen
als wapen hanteren
licht wordt gebrokenwanneer
bij heldere hemel
licht wordt gebroken
beelden als
klaarblijkelijk spreken
knipper dan de schijn
uit de werkelijkheid
laat je niet verleiden
door wat slechts
tijdelijk blijkt
haar laaste valentijn
knuffel
de oude knoken
warm
verwijder spinrag
uit haar hoofd
haast je
zodat ze
het einde
als herboren ervaart