verder kijjken
struikel niet
over wat heel
dichtbij ligt
door verder
te willen kijken
dan eigen horizon
verder kijjken
struikel niet
over wat heel
dichtbij ligt
door verder
te willen kijken
dan eigen horizon
ongecompliceerdbruisend en speels
ongecompliceerd
ontdek ik pril leven
onder een staalblauwe hemel
zonder zweem
van verstikkend
de leegte
warm opvullend
met zoveel tedere kleuren
en zoete geuren
dat ik gelukkig ben te zijn
tussen die schoonheid
hoe ik ook trachtzie je van ver bewegen
wou lijk vroeger
met jou komen spelen
maar hoe ik ook tracht
nergens vind ik de dag
die me naar jou bracht
want vandaag
kleurt zich nimmer
met de liefde van gisteren
elkaar zacht strelen
ze opent de hemel
vlijt langgerekte schaduwen
op de wereld neer
laat ze bewegen
elkaar zacht strelen
met gebaren
die de zwaarte verjagen
net zolang tot ze
ineengestrengeld tonen
wat kwetsbaar maakt
uitgewoondvandaag heb ik
helemaal verloren
wat ik
stilaan miste
door mezelf
te hebben uitgewoond
voor ik in eigen nest
kon wegdromen
beeldend mooi
lijkt het of mist
het waarnemen hindert
toch wil ik verder
om te zien
of binnen beslotenheid
schoonheid zich handhaaft
als dwazen azen
wanneer wolven
zich groeperen
als dwazen azen
op een prooi
om te overleven
vertelt ’t geheim
binnen ’t geheim mij
dat deze wereld
veel te onzeker is
om me bloot te geven
uitzichtloos
het brakke
verzwaard
zodanig
dat uitzichtloos
zelfs het grensstellende
grimmig krijgt
haar verborgen waarheid
de leegte van mijn hart vultwordt het
tot op de bodem
koud doorschijnende
door warme sereniteit
ondergesneeuwd
lijkt het
of klaarte
samen met
volstrekte stilte
mij naar fantasie leidt
hoe graag
geef ik mij dan over
aan dit stilleven
dat de leegte
van mijn hart vult