verrukking slagen
vrijheid proeven
op zijn vrijest
laat je behaaglijk
lang uitgerekt
gebaar voor gebaar
naakt de vaart nemen
uit de tijd
met de deining mee
verrukking slagen
naar open zee
verrukking slagen
vrijheid proeven
op zijn vrijest
laat je behaaglijk
lang uitgerekt
gebaar voor gebaar
naakt de vaart nemen
uit de tijd
met de deining mee
verrukking slagen
naar open zee
in de stilte
hun zwijgen
blijft ademhalen
in de stilte
van eenzaamheid
omdat ze verder kijken
dan de blinde muren
waar leven deint
in pril herontwaken
Verschrikking huivertwitte sluier
verstomt leven
verschrikking huivert
even onweten
tot dromen
doordringend strijden
naar de zichtbaarheid
van het zijn
door de tijd heen bewegenmaar goed
om te worden opgeslorpt
door dagdagelijkse bezigheden
zonder nadenken
als vinnig wezen
mij door de tijd heen te bewegen
vermoeid de nacht door te slapen
in plaats van te liggen denken
hoe het zou zijn geweest
om onder het deken
nog samen
het kussen te delen
Bij elk gebaar
hoezeer verlangt mijn hart
om in het bewogen spel
te worden opgenomen
bij elk gebaar
het onvoorstelbare
te vinden
tot het geheel zich openbaart
vanwaar uit ik
kan verder gaan
over 't gangbare heenuit zuivere wanhoop
zal ik
over ’t gangbare heen
blijven schrijven
net zolang
tot fantasie me leidt
naar de ultieme creatie
van een nieuwgeboren werkelijkheid
In maagdelijk witte sluiers
nog in schaduwdromen
klimt bewogen schijn
zich vederlicht omhoog
langs bomen
laat de kruinen
in maagdelijk
witte sluiers
schoonheid prijken
veel te mooi om te blijven
wanneer leven zich
in uitgesproken grijs
zal opengooien
zwart zonder gezang
Tussen de kruimels
het ontbindend doodse
bewegende wind
verklaarde dat
wat brak
verdonkert lag
liet me achterhalen
hoe het land
in zijn diepe sporen
leven heeft bewaard
het ontbindend doodse
stilaan het gelaat
van verwachting
vertoonde