Naar de inhoud

Doorheen de seizoenen - Verhavert Martine

akke.beakke.be

Archief

de vlinderstruik uit mijn tuin

 

 

 

 

 

 

je was nooit

zal nimmer zijn

zoals je vandaag

te beleven staat

 

één en al

honingzoete sfeer

waar vele vlinders

naar toe worden gelokt

 

en hoe weliger

je gaat wuiven

net als ik

niet meer willen wijken

 

tot de dag ondergaat

je helemaal vergeten raakt

of zal ik je vannacht

nog dromen

 

Geschreven door verhavert om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

schluchsee

 

 

 

 

 

het is haar rustige glans

die me naakt

voor haar laat staan

 

want hoe wil ik haar

voelen op mijn huid

 

innig mee palaveren

met haar zacht geruis

 

blauwe spetteringen

laten vervagen tot

wondere regenbogen

 

gedachteloos genieten

van wat leven heet

 

simpelweg

gelukkig wezen

 

Geschreven door verhavert om 20:31 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

waterval van Triberg

 

 

 

 

 

 

nog hoor ik

hoe het water valt

gefluister dat uitgroeit

tot een werveling

die juicht en zingt

 

loskomend

van beslommering

 

als een droom in haar verga

licht van adem

dieper en dieper

mezelf achterlaat

hopeloos verliefd

 

 

Geschreven door verhavert om 03:02 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

fluisteren we de hemel terug dicht

 

 

omdat het zo moeilijk is te wennen
aan dagdagelijkse realiteit

 

wanneer wij
in elkaars warmte
liggen weggestoken

 

fluisteren wij
de hemel terug dicht

 

met enkel
hier en daar
een sprankje licht

 

als de dag tracht de zon
hoog aan de hemel te zetten

 

Geschreven door verhavert om 20:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dom van Blasien

 

 

 

 

 

 

 

hoe licht ze leven op

in tegenstelling

met andere gebedshuizen

 

waar nadruk wordt gelegd

op de zwaarheid mijner zonden

donkerte

 

me hemels waardig

niet langer

een onheilskind voel

 

dat het moet doen

zonder liefde

van mijn schepper

 

Geschreven door verhavert om 14:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Feldberg

 

 

 

 

 

 

het zijn de wolken

die schaduwen werpen

op de berg die ik

beklommen heb

 

die me de heelheid

van licht en schaduw

leven

heeft leren omvatten

 

een gevoel van geborgenheid

waarbij liefde zich

in mij openbaart zonder maar

één innerlijke versluiering

 

een droomwereld waar ik

op verslingerd raak

 

Geschreven door verhavert om 18:59 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Doorheen de seizoenen - Verhavert Martine

↑ Terug naar de berichten