Woensdag 24 juni 2015
binnen handbereik
weerspiegel
in verrassende varianten
waarachtigheid
nodig me uit
om er te blijven
bij stilstaan
tot ik binnen handbereik
jullie als verhevenheid
durf neer schilderen
Archief
Woensdag 17 juni 2015
het ultieme zijn
wanneer ik zie hoe jij
met diepzinnige nuances
eigenzinnig
volkomen jezelf
midden een verharde wereld
in voortdurende verandering
spontaan ontluikt
neem ik deze levenslust
helemaal tot mij
bloei naast jou
met weliswaar
eigen karaktertrekjes
het ultieme zijn
helemaal open
weet ik lieflijkheid
Dinsdag 16 juni 2015
vogelzanggebeuren
elk met een eigen
zomerzachte melodie
in ’t dicht groene
lover van de bomen
houden zij niet alleen
de dag levendig
ze bevliegen
ook mijn gedachten
tot ik het innestel
om ooit weer
neer te schrijven
als ook mijn lied
Woensdag 10 juni 2015
verzuchtingen
innemend als ‘t verstild
verlangen me parelend
naakt verder draagt
verzuchtingen vertellen
hoe zinnenprikkelend mooi
ons dollen was
wij samen dromend
in Morpheus armen
op verhaal komen
Zondag 7 juni 2015
midden alle eeuwigheden
is de dood ermee gemoeid
wanneer ik moegedragen illusies
weggeef aan de bloemen
in mijn tuin
die als vanzelf verder bloeien
naar herfst
of heb ik tijdens dit loslaten
midden alle eeuwigheden
mijn waarheid ontdekt
beleef ik leven nu echt
Vrijdag 5 juni 2015
er is een hartslag nodig
als de avond verstomd
wijl donkerte opkomt
een donkerte die me brengt
naar een nacht die
losstaat van werkelijkheid
is er een hartslag nodig
om boven stilte uit te komen
een hartslag die een nieuwe
dageraad beoogt
weelderige beelden meedraagt
nog voor de zon is opgestaan
Donderdag 28 mei 2015
het onverwachte
verwachtingen verbleekten
toen het onverwachte
me nabij kwam
met trillende vleugels
neerstreek in mijn hart
een nieuwe wending
aan mijn leven gaf
waarbij ik niet langer hoopte
maar onvoorwaardelijke liefde
kon geven en ontvangen
Dinsdag 26 mei 2015
vergane rijkdom
zoals jij
mij de zee
laat horen
neemt ze driftig
alle rijkdom
naar de diepte mee
om ze later als
stil wit wolkend geruis
op ’t strand terug te werpen
me eraan herinnert
dat wat ooit is geweest
hoe dan ook terugkeert
Zondag 24 mei 2015
onvoorwaardelijke liefde
het licht van de morgenzon
langs de randen van de gordijnen
zo volmaakt sereen naar binnen
zien glijden
begiftigd me met een verlangen
mezelf over te geven aan de meest
onvoorwaardelijke liefde
die ik ooit heb gevoeld
wijl zij zich
met mijn leven verbindt
Vrijdag 22 mei 2015
Wij zullen je missen Kristof
als een stil
innemend gerucht
dwaal jij voortaan
in ons tekenlokaal
leven wij je verder
kleuren mengend
gelukkig uitstrijkend
als jouw lied
dat even opklimt
uit immens
innerlijk verdriet