Archief

stilte

wil van geen wijken weten

rust zo beklijvend

geen enkel geluid

van beweging

als sluimeringen van eeuwigheid

zachte weemoed rusten zij

zij aan zij

de einder liefhebbend

als ik tijd en rust vind de echo van mijn zuchten
in de stilte hoor weerklinken
geur van zachte kruiden ruik
en dromen me
aan het landschap binden

zal ik me niet meer ophouden
in wankel duister
maar in kleuren ontwaken
die mijn lichaam raken
en laten stoeien
in een eindeloos ontmoeten

hoe wist ik mij

tijdens die winterse waarheid

door je liefde gedragen

door mij telkens weer

te beloven

dat ik nooit zal sterven

in de diepte van jezelf

blijf meegenieten

van een mooie zomer

heel mijn verdere leven

wil ik het mysterie

dat je bent verkennen

het onbevattelijke

overweldigend sensuele

wat je ten diepste drijft

in mij opnemen

als een emotie die

over mijn leven heerst

als liefde weet

met moed en moeite

tracht ze zichzelf

boven omfloersing

en toch sluit

een donkere schaduw

haar helemaal in

waarbij haar blaadjes

zacht klagend bruin

omkrullen

tot ze door zuchtjes wind

uitgestrooid worden

over de aarde

midden een heel nieuw verhaal

de wind van vandaag

een wervelende verrukking

intens gebaar van geestdrift

dat leidt tot

speelse hartstochtelijkheid

witwolkende bloesems die

als zinnebeeld van vruchtbaar leven

harten streelt

waarbij ware liefde

zijn oorsprong vindt

In de palm van je hand
wil mijn lijf
zich klein plooien

door vingertoppen gekoesterd
genieten van het zoetste
onderkomen

terwijl tijd zich in dromen twijnt

vul de wereld

met adempauzes

van jou en mij

lange lijnen

van het kristalheldere

dat ruimte geeft

waarbij vleugjes groen

explosief

naar boven geciteerd worden

een heel ander verhaal

voortdurend anders

voortdurend in beweging

naar dat ene moment van vrijheid

waar het waarneembare als gensters

tijd en ruimte overstijgt

naar grenzeloze mogelijkheden

omdat licht

nu eenmaal niet sterven mag

midden ons eigen landschap

waar wij

een leven lang hebben getracht

door te komen

hoe geniet ik

van het ogenblik

wanneer je zachte ademhaling

mee meevoert naar een werkelijkheid

die dromen overbodig maakt

soelaas biedt voor liefde