Vrijdag 5 september 2014
jij
geen onveranderlijke
onwerkelijkheid
schimmende schaduw
die geen zekerheid geeft
maar een standvastigheid
midden ’s werelds
trekbenende realiteit die
eigenheid verademt
mijn hoop en liefde
meedraagt
Archief
Donderdag 4 september 2014
meidoornhagen
meidoornhagen
aan de randen
van bestaan
geen doornig lijden
belichamen zij
maar een weerspiegeling
van passie
verleiding
waaraan ik
telkens weer bezwijk
sensationele gewaarwording
van overgave
aan herfst
toelichting van
mijn levenswandel
Dinsdag 2 september 2014
het is mooi geweest
ik had de wereld kunnen zien
mijn reisgierig hart volgen
maar bleef dichtbij de plaats
waar mijn grootouders enkel
oog voor elkaar en omgeving
veel mooie dagen beleefden
om vanuit een diep onrustige zee
bladzijden vol te schrijven
over zeldzaam volmaakte bloesems
rijke zomeroogsten
herfstig rood
mijn witte winternood
niet bang van de dood
met mijn rug tegen de oude berk
met één enkele regel
het einde van een mensenleven
zal opschrijven
“het is mooi geweest”
Maandag 1 september 2014
voorgoed samen
in een oneindige zee van spijt
gebaren golven de pijn van het kwijtgeraakte
tot ze op het strand worden geworpen
in een tijdskoestering
rouw rust brengt
voorgoed samen
Zondag 31 augustus 2014
enige tegenwoordigheid
adem mijn hoofd leeg
tot ik met lichaam en geest
jou mijn glimlach
van vertrouwen geef
meega in een waarheid
vol avontuur
waar passie liefde spreekt
die me leert
van mezelf te houden
zoals jij van mij
enige tegenwoordigheid
Donderdag 28 augustus 2014
een levensverhaal
mijn denken
een aaneenrijging
van momenten
waarbij alles
draait om
een levensverhaal
dat onze liefde
als onsterfelijk
toelicht
Woensdag 27 augustus 2014
bibliotheek van Herzele
de deur stond open
een warm thuiskomen
toen ik op zoek ging
naar haar waarheid
boeken vol regels
stille fragmenten
hebben me geholpen
voel daadwerkelijk
uit te dragen
jaren later
mijn bundeltjes
een feit tussen
andere poëzie
erkentelijkheid
Woensdag 27 augustus 2014
als eindeloze lente
terwijl ze toezien
hoe alles komt
even blijft
weer verdwijnt
wortelen ze
zich in elkaar
doorgronden de diepte op
zoek naar onwankelbaarheid
de kracht van hun gehechtheid
met bloei in de kruinen
als eindeloze lente te verwoorden
Zondag 24 augustus 2014
een laatste vlinder
nog schijnt de zon warm
en toch ruist er verandering
over mijn beleven
wanneer ik zie hoe
late veldbloemen zich
met de wind mee verwaaien
in schaduw neervlijen
als diep
verzonken passie
wijl een laatste vlinder druppels
honingzoete leef ’t leven
tracht te bemachtigen
Vrijdag 22 augustus 2014
de trambaan
waar ooit de paardentram dagdagelijks
met onafgebroken sjokkend ritme
mensen van Herzele naar hun werk in Gent
placht te brengen lijkt haastigheid voorbij
ontdekken wij er een heel jaar mooiigheid van bestaan
een bedding vol bloeiende meidoorns
die lente verspreidt harten lichter maakt
zoetgeurende vlierstuiken die ons in een hoogtij
golvende beweging naar zomer meenemen
waar trillende klaprozen, duizendschoon
en korenbloemen passie doen oplaaien
een maand later struiken hondsrozen
wandelaars een kleurrijke herfst
met dwarrelende bladeren beloven
totdat rijen knotwilgen met
obscure schaduwen met de wind mee
over hun rijk verleden verhalen
tot winterslaap ons inhaalt