Gezegend
midden een goud rode dageraad
ontdekken hoe vogels
in het gesluimer van mijn berk
als talmende poses
kopjes in hun vlerken
de stilte zitten te koesteren
doet me zo gezegend voelen
dat ik voor hen dromen verder uitzaai
Gezegendmidden een goud rode dageraad
ontdekken hoe vogels
in het gesluimer van mijn berk
als talmende poses
kopjes in hun vlerken
de stilte zitten te koesteren
doet me zo gezegend voelen
dat ik voor hen dromen verder uitzaai
verademende werkelijkheidin een weer thuiskomen
ontmoet ik
een donkerte die moeite doet
om voor mijn ogen
terug open te bloeien
een verademende werkelijkheid
die in ver reikende verspreiding
als houvaste vorm
zich zal open vlijen
een begeertehartstocht
noem ik
een begeerte die
diep drift
tot zij zich
vol overgave hecht
als prooi welke
de liefde verwoord
verboden liefdeomdat ze hartjes
blijven tekenen
in de palmen
van hun handen
met gebalde vuisten
ervoor zorgen
dat niemand
ze zal zien
zullen ze als
verboden liefde
ooit hun kleur
verliezen
misschien
zonnekant van levenmet opvallend
aanwezige bloei
op de nog kale takken
vraagt hij gezien te worden
als datgene die de dagen
verder doet opengaan
zonnekant van leven
met doordachte weelde
in de kijker zet
wanneer we vertoeven
in warme wind
horen hoe zijn lach
passie vindt
weten wij weelde
kennen wij ’t graaien
in zuchten verdwalen
met zicht gericht
naar betovering
tot de gloed
onze open harten toedekt
en wij dagdromend
de nacht verder waaien
midden zijn eeuwige schaduwennooit ver weg
kom ik
van zijn onderkomen
omdat ik midden
zijn eeuwige schaduwen
voortdurend verrast wordt
door een golfspel van
duizend en één
warme kleuren
die mij mezelf dwingen
te zien als een mens
welke zich laat leiden
door veranderlijke schoonheid
duurzaamIn al hun eenvoud
staan zij midden
nieuw beleven
die zijzelf hebben uitgezaaid
duurzaam te wezen
als een weelde
zijn dagen en nachten
kennen enkel die schaduw
welke dwars door stilte
achter hem aanloopt
luistert naar wat gedachten
vertellen en hen inzwijgt
opdat zij bij toeval
niet zouden openbreken
als een weelde van
uitlichtende woorden
die toedicht dat inspiratie
vrij spel heeft
als onwaarschijnlijkheidals onwaarschijnlijkheid
dacht ik haar
toen uit grijze wolken
terug sneeuwvlokken
gingen dwarrelen
tot de houvaste groei
van voorjaarsgroen me
de hoop meegaf dat weldra
lente boven winter
uit zou groeien