Vrijdag 25 november 2011
als het diepbenauwde
zich zwart
tegen de ruiten plakt
het in zichzelf beslotene
niet meer ademen kan
omdroomt ze
‘t duister hartwezen
met licht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 24 november 2011
wanneer schichtig grijs
waarom in wurggreep
van takken zitten wachten
tot de zon opkomt
wanneer schichtig grijs
je reeds de weg biedt
naar openheid
Woensdag 23 november 2011
onder het zilver
van dauw
vleit zich een droom
naar werkelijkheid
bloeit zacht
begeerte
in ‘t verblindend spel
van tederzachte beelden
Dinsdag 22 november 2011
toekomstgericht
toen ze zag
hoe opvliegend
zwart geschreeuw
in ochtendnevel
kracht en diepte
ging toevoegen
aan ruimte
warmte vasthield
liet ze zich
meedrijven door
de schaduw voorbij
naar herboren
Maandag 21 november 2011
met groei begaan
vooraleer
het verklevend
gele
uitgedregen
gaat neerliggen
bertracht hij met
diepere inworteling
de essentie
van oorspronkelijkheid
vast te houden
Zondag 20 november 2011
in herhaling blijven ervaren
hoe graag geef ik
mezelf de vleugels
van lang geleden weer
om als fee
droomzwevend
tussen lichtkleuren
met spelende magie
tovenaars en spoken
op afstand te houden
Vrijdag 18 november 2011
vervreemding
ondanks dat grijze bewolking
de windstille kruinen
in voortvarende verbeelding
warm tracht toe te dekken
spreekt vervreemding
koud op ons in
Donderdag 17 november 2011
standvastigheid
in een over elkaar gelegd landschap
glundert hij zijn standvastigheid
door ’t zonlicht te breken
met herfstig geel loofkleed
Dinsdag 15 november 2011
zwaarzuchtend
in het grenzenstellend grijze
worden gehechtheden losgelaten
dwalen ze zwaarzuchtend
in onstuimige draaikolken
naar omwentelend leven
Dinsdag 15 november 2011
vuurwerk
in een ommezien
neemt ze stil
het beleven mee
om zoveel later
met verbeelding
de spinrag weghalend
naar eigen vermogen
te voorzien
van kleuren
rebellerend weliswaar
maar oneindig meer
genietend dan eerst
Maandag 14 november 2011
tweede bloei
er zit verwachting
in hun pluizig pronken
wanneer ze met de wind
gaan meebewegen
los verder dwepen
tot ze zijdezacht
tussen afgevallen blad
thuisvoelend de rust zoeken
om als gouden kracht
te kunnen openbloeien
Zondag 13 november 2011
koestering
zo lang verstrengeld
en gevangen
het eindeloos verlangen
dat voor bloei
telkens werd terug gesnoeid
tot jij het prille
zo diep in mijn schoot
de ruimte gaf
zich in alle openheid
te ontplooien
de liefdesbron
zo teder zacht aangeboord
maakte dat ik kan geloven
dat koestering ook
in mijn wereld hoort
Vrijdag 11 november 2011
elf november
het is door de kilte
die zich verbeten uitstrekt
langsheen rijen lotsbestemming
dat ik ze als
grimmig erfdeel ga zien
Vrijdag 11 november 2011
als opvallende volkomenheid
het is passie die spreekt
wanneer ze zich als
opvallende volkomenheid
in het prille kille
weten in te nestelen
door hun donkere veren
laag na laag op te schikken
Donderdag 10 november 2011
schoorvoetend
elk neergevallen blad
dat ik schoorvoetend aanveeg
spreekt stille vervreemding
van wat ooit gaande is geweest
Woensdag 9 november 2011
sibillijns
sibillijns spreidende vleugels
namen mij mee tot net boven
de schemering van lover
een vlinderend hoge beloning
tot aardse levenshaast
de droom versmoorde
Dinsdag 8 november 2011
begin november
wanneer najaarslicht de zeggingskracht
van troosteloosheid overweldigt
weiden en velden begin november
doet geuren en glanzen
waarom nestelt leven
zich dan steeds dieper in
Maandag 7 november 2011
de trambaan
als een net uitgerolde rode loper
noopt de trambaan mij
langsheen mooiigheid van bestaan
zielenwezend op weg te gaan
Zondag 6 november 2011
Droomdood (nav bezuinigingen in de zorg)
in radeloze uren
wachten
naar verwachting
maakt me
behoeftig naar
een zelfgeschapen kamer
waar ik droomdood
de dag durf
voorbij slapen
Donderdag 3 november 2011
zonder enige schaduw
voor rode wijdte
zich verdiept
naar alle verten
droefavond zwerkt
dwing me
zonder enige schaduw
te gaan slapen
en verleidt me
pas tot opstaan
wanneer zonnebanen
als warme vanen stralen