klaprozen

omdat hij

zijn ogen

zou bedekken

die uitdrukken

hoe wel omlijnd

zijn voel

in beslotenheid is

heeft men

hem

geen handen gegeven

omsloten door glas

dat groei

doet bloeien

zoet van geur

warm van fleur

opent

mens’ ziel zich

zacht kiemend

(nationale plantentuin Meise)

omdat zij

in het zoete openbloeien

een uitbundig rijk

verfijnde openbaring

van hoopvol vermoeden

nestelt

het verliefd tortelend

paartje zich

vol vertrouwen tussen

de paarse seringen neer

wanneer gelukzalig

zeldzaam ervaren

gewoonweg ineens

mijn pad weet te kruisen

zal ik het volgaarne

diep in de zakken van

mijn jas gaan opbergen

om hen jaren later

één voor één

als geboekstaafd

naast me neer te leggen

geef me zon

al te lang

hebben we onszelf

door nerveuze regen

heen gedwongen

een zuchtje wind

en licht ’s morgens

doorheen ’t lover

van de bomen

om te zien hoe boswegels

in kleuren worden gezet

het lente wezen ons

niet langer meer ontglipt

In een oase

van wonderlijke verwezenlijking

waar de ziel

het hart over reikt

met de verste verte

van leven

binnen handbereik

ontdekt men zijn regenboog

wijl prilgroene bomen

naar volmaaktheid zoeken

bloesems zich verdromen

boven wolken

weerkaatsen wij

met open bloei

het samen voelen

heerlijk hoe lente zweeft

tussen de boomgaarden

oeroude appelbomen

bloeiende lentekronen geeft

weiden omzoomd

met wit kantwerk

van walstro

akkers in voorjaarsgroen steekt

seringen helpt

in hun drang naar uitbreken

om tuinen zoet

te laten geuren

met warme zonnestralen

mij overhaalt

te aarden

in goddelijk zicht

het is geen voorzienigheid

die hem als

vreemde eend in de bijt

dwingt te groeien

enkel eigen hunkering

om zich te onthechten

aan het gebondene

wezenlijk alleen

het gave licht

van de maan

te vangen