op zoek naar gonzend licht
bij een briesje wind die
onnoemelijk veel groene
tinten laat glanzen
hervind ik
midden die schijn plots
de schaduw van een klein
meisje achter mij
welke de kilte
van het huis ontvlucht
op zoek naar gonzend licht
dat haar verwarmt
tot ze de deur hard
hoort dichtslaan
sleutel omdraaien
flitsen van een verleden
die ik direct terugkaats
omdat ik me geliefd weet
vandaag
meizoentje
als volmaakte schoonheid
sluit zij haar bloemhoofdje
weer tot knop
beweegt zichzelf
helemaal tot rust
omdat ze morgen
terug haar hart wil tonen
aan degenen
die durven genieten
van kleine waarheden
geniet ons
voel mij belevend
kloppen in je hart
branden in je brein
hoor mij ademen
in het donker
rustig zijn
onderga
maak mij
niet wakker
om te praten
over gevoelens
geniet “ons”
kamperfoelie
het is de geur
die mij vindt
aanspoort om
met de ogen dicht
op zoek te gaan naar
een honingzoete droom
waarrond dartele vlinders
witte werkelijkheid wolken
een glimp van hoop
binnen de grenzen
van gevoel
waar schaduwen bezwangerd
van het intieme
een glimp van hoop
stralen
geniet het hart
tijdloos
levensvisie
juist dat stapje verdergaan
waar werkelijkheid
verbeeldingskracht raakt
laat me ervaren
ik troost kan vinden in verhalen
het zweven tussen
fascinatie en fantasie
me heel wat
levensvisie kan bieden
eigentijdse rebel
waag het niet
me te gidsen
door een bos
vol regels
waar ik onophoudelijk
stenen moet omkeren
om mijn waarheid
te herontdekken
wil leven zoals
ik ben geboren
lachen en wenen
tegen structuren in
een eigentijdse
rebel wezen
de kunst van verleiden
stil raak ik
wanneer zij
die door de wind
zijn uitgezaaid
nu dwalend
in eigen kleur
staan de spelen
onder mijn ogen
soms wegglippen
als weidse subtiliteit
midden oneindigheid
dan zo dichtbij lijk
een welwillend geurende
tegemoetkomendheid
hoe dan ook
telkens weer
mijn hart herovert
mijn moederdag
wanneer juist vandaag
op Moederdag
mijn zonen
die druk bezig zijn
hun eigen leven
te verwezenlijken
bij mij komen zitten
erbij te horen
laten voelen
maakt me tot
“een gelukkig moeke”
Hollandse kant
zelfs in
schemerend leven
zullen we
ons herinneren
hoe Hollandse kant
onze ziel kleurde
seringenboom
zie mijn lief hoe zij
warm van een prille lentezon
met zweempjes wind
tussen de takken
onze tot wasdom gekomen liefde
als weelderig voldragen
zelfzekere volmaaktheid
open bloeit
samen
sta even stil
en wacht op morgen
’t is goed verpozen
tussen licht en donker
me te verdiepen
in het weten
dat in mijn nieuwe dag
wij samen zullen liefde delen
weerwerk
weerwerk op verdriet
laat inzien dat
er in ’t verschiet
geen oplossing ligt
een hoogtij
voerende versterving
adem zal afsnijden
tot doodstil overblijft
twee enigheid
als onwetendheid
heb ik jou geplant
om onder een roes
van onze aandacht
uit te groeien
tot een twee enigheid
met de zekerheid
van een kloppend hart
nieuwe schepping
velden
bloeiend geel
een verlichte vertoning
tot iedere bloem
afzonderlijk besloot
om als lichtexplosies
weg te pluizen
ver in de lucht zich
leken te begraven
waarbij ik me ging afvragen
of leven wel zin heeft
een misvatting bleek later
wanneer herdwarrelingen
een cirkelgang zonder eind
lieten zien
keer op keer
gelukkig weer
voor mij en de wereld
met sterke vleugelslag
het nest ontgroeit
fladderen ze
in de war verder
tot ze zich
weten te schikken
midden eigen
tijdloos warme bron
met sterke vleugelslagen
het leven leiden
waar ze als juveniel
naar trachten
ParijsParijs niet langer meer fantasie
maar een stil moment
dat mijn leven heeft veranderd
Montmartremidden Montmartre
puurde inhoud zo zacht op
dat wij samen lichtvoetig
verder gingen
op zoek naar meer
gelukswervelingen
haastig levenIk wil niet weten hoe het voelt
waarachtig openbloeien
te missen
door haastige dromen
die groei-beleven
in de weg staan
twee eenheidtoen we mochten toezien
hoe zij getweeën
één en al
blauwe verlokking
zich boven groen
gingen opheffen om
samen het aardse
in te palmen
zochten wij
in de ban van het gebeuren
dezelfde kracht
bij elkaar