die zomerdag

weet je nog zus

hoe wij kleine ukken

samen met va

bloemhoofden van phloxen

gingen plukken

ze zo heerlijk  roken

toen we ze ingetogen

over de kasseien gooiden

als het klokluidde

boos onze Weesgegroeten

aframmelden omdat

de Sint Rochus ommegang

hun kleuren vertrapten

(verjaardag van ons va ondertussen reeds 15 jaar overleden)

wanneer de

rijk uitgestrekte

jonge takken

één voor één knakken

oogst te zwaar

om dragen blijkt

onrijpe vruchten

in bolsters blijven

blijkt weelderigheid

mij te hebben misleid

zal ik dit jaar

weinig noten rapen

de vloeiend groene tinten

welke als zacht zicht

over me heen dwepen

bewegen me

hun als liefkozingen

te zien

die me optillen

naar waar

hard leven vreemd is

pas als ik durf zien

hoe de wereld zich

warm openvouwt

omrand met vleugje goud

het hoofd aan

het hart gehoorzamend

losraak van aarde

en zwaarte

compleet volmaakt

durf zweven

tussen weelde

zonder wereldoud zeer

zal ik leven

Het is bezieling wanneer

de stilte mij doet uitkomen

boven een bos vol bomen

die staan te dromen

terwijl ik ze dichtbij

in weids verband

wou lezen als aards

waardevolste raakpunt

ze vat bomen lichtend

laat de horizon opstaan

en verkleedt haar

met verbeelding

leidt weiden van duister

naar bleke schijn

verwijdt in een oogwenk

mijn blikveld

waarbij contrasten

die tot definieerbaar

worden herleid

mij klaarblijkelijk verleiden

wanneer ineengestrengelde takken

een ruimte omsluiten

waar de zon

als onwaarschijnlijk doorstraalt

belijdt de inplant een plaats

die dood en verval meedraagt

of existeert zij tijdloze harmonie

tussen werkelijkheid en magie

met de wind

die is geluwd

dansspelen we

in tedergroene weelde

tekenen bloemen

welke naast ons

staan te bloeien

op elkaars huid

zoeken zonnewarmend

het verlangen

in de diepte

van elkaars ogen

samen vervulling

te kennen

als bij volle maan

bizarre cirkelronde

spookgestalten het zwaaistille

met beperktheid bedreigt

zijn het wakkere fantasieën

die met oplichtende strepen

de kracht van een heksenkring

weten te doorbreken

hoe graag wil ze

zich omspoelt voelen

door een warme wind

wanneer ze gaat openbloeien

zodat hij in zijn verder waaien

haar geur kan meedragen

wanneer jij

je dieprode

weelde opent

wil ik zelfs

in mijn haast

je lezen als teder

die mijn zomer

een mooie

bijklank geeft

waag het niet

de rijkdom

die zomer biedt

met ogen te oogsten

strek er je hand

naar uit

pluk noest

het rijpe fruit

opdat je

wanneer de tijd

geen haast heeft

aan een rijk

gevulde dis

kunt plaatsnemen