in zacht vergaan
waren zij
door onstuimigheid
heel even
het noorden kwijt
bij klare maan
zullen zij
in zacht vergaan
hun koers verder varen
in zacht vergaan
waren zij
door onstuimigheid
heel even
het noorden kwijt
bij klare maan
zullen zij
in zacht vergaan
hun koers verder varen
met eigen verbeelding
hij laat zichzelf
niet vergeten
houdt zich
bij haar levend
door met
eigen uitbeelding
naar hun onlosmakelijke
verbondenheid te verwijzen
zwaar zuchtend
hulstig mooi
tot de wind
word verdergedreven
weet me
bij volle maan
gedragen
door het mysterie
naar een wereld
waar ik spelend
met verbeelding
word verder gedreven
naar een intimiteit
zoveel mooier
dan de woorden
die men eraan besteedt
schitterende dromen
zelfs ontkroont
pogen ze
in hun wanhoop
hoger te klimmen
om achter
de grijze wolkenstroom
schitterende dromen
onder ogen te zien
in breedbeeld onderweg
jij en ik
niet langer meer
door donker omknelt
maar wild en ongerept
in breedbeeld onderweg
waar wij
door licht en helder
liefde als groeiende bron
van inspiratie
leren kennen
in koude windvlagenze dragen
de herfst nog vaag
terwijl de winter
zich reeds vertaald
in koude windvlagen
die het nog omvattende
naar zich toehaalt
boomt niet langer sterk
wanneer de wind
grillig snelt
naar herfst
dan voelt
het leven
sleet
versukkelt het
na korte tijd
in aardse vergankelijkheid