Dinsdag 6 maart 2012
hoe zij zich ook richt
naar ’t licht
om zijn glimlach
te zien oplichten
steeds vaker
gaat hij
in de greep
van honger slapen
vermoeid van
’t leven hier
het droomblauwe
aanraken
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 5 maart 2012
kleuren terug het beleven
wanneer ze tegen de wind
het uitzicht in ziet hoe regen
een zilverwitte winter versmoort
wordt hij met herinneringen
weer bovengehaald
even maar want de zaailingen
van verleden jaar
die ze plots langs de weg
als bomen bemerkt
kleuren terug het beleven
Vrijdag 2 maart 2012
als veeg hoopje mens
telkens zo anders
heb ik je herontdekt
als rijpe rust
in mijn bestaan
het prille dat openbloeit
vanuit ooglijk blank
een dode droom
die ik grijs begraaf
tot wanneer ik als veeg
hoopje mens één met je wordt
Donderdag 1 maart 2012
vrijuit leven
pas wanneer de wirwar
van mistig zicht
is open gewaaid
het ademen vrijlaat
oreert leven zich voluit
Woensdag 29 februari 2012
tussen bos en erf
omdat ze op een stuk niemandsland
tussen bos en erf
onterecht gestalte geven
aan dood en verderf
declameer ik honingzoet leven
tot ze zich manifesteren
met me mee
over essentie filosoferen
Dinsdag 28 februari 2012
met regenbogen dwepen
als ik je streel
wees dan even stil
geniet van mijn vingers
en weerkaats mijn gevoel
met bereikbaarheid
zodat we kunnen zweven
in hetzelfde licht
met regenbogen dwepen
geen waan gedogen
maar samen begeerte doven
Maandag 27 februari 2012
in open communicatie
omdat urenlang niks horen zeggen
niet aan te horen is
heb ik het als eentonige
kwelling naar binnengekeerd
met het eeuwig ruisen van de zee
mee beginnen zingen
tot ik in open communicatie
de stilte ben vergeten
Zaterdag 25 februari 2012
slaapdronken
nog voor een slaapdronken aarde
zich door uitdromende witlijkende
zijde toegedekt weet ben ik opgestaan
om te ontdekken dat
het vlokjes rode passie zijn
die de dag wonderlijk openplooien
Vrijdag 24 februari 2012
volle maan
diep in de nacht
gonst de gedachte
het licht van de maan
te gaan vangen
me klaarwakker
Donderdag 23 februari 2012
een groeiende verstrengeling
hoe trachtte ze
een landschap te schetsen
waar bij iedere pennentrek
een groeiende verstrengeling
met verbeelding merkbaar werd
middels rijk geïllustreerde gedachten
stenen kon verleggen
om in het spoor
van meer levensvervulling
haar doel te halen
Woensdag 22 februari 2012
mijn eigen blauw
pas als wolken
hemeltergend traag
in wit feestelijk gewaad
de harde wereld opentrekken
ontdek ik mijn eigen blauw
dat zich als warm verlangen
tussen hartstochtelijk
nieuw leven innestelt
Dinsdag 21 februari 2012
verdronken souvenirs
puur bedoeld als vermaak
a straight bourbon whiskey
in een zee van tijd
lijkt haar te inspireren
om een blos te blozen
bij verdronken souvenirs
Vrijdag 17 februari 2012
boven verbeelding
hangt er wazige weemoed in de lucht
dan zal ik hem als broos fluweel verkoesteren
tot een sfeerbeeld van wolkige gevoeligheid
waartussen je pozend kunt gaan zitten
één met de stilte dromend vlinders vleugels geeft
die boven verbeelding zweven
Donderdag 16 februari 2012
de dans der doden
omringd met blauwe flarden
bovenaardse schijn
die hun zijn niet verbloemen
bewegen ze licht
in toekomstgerichte
eigenbeweging
de dans der doden
zonder leven op aarde
ooit nog aan te raken
Woensdag 15 februari 2012
zelfs jezelf niet meer herkent
samen hebben wij
naar de sterren gekeken
net zolang je ging beseffen
dat het echt nacht was
en met jezelf
kon gaan slapen
terwijl ik diepstil
bij jou ben blijven waken
bang dat je in mistig zicht
zou herontwaken
waar alles zich
weer vaag stelt
zelfs jezelf
niet meer herkent
Maandag 13 februari 2012
als een adem van eeuwigheid
rust onder hun veren
wanneer zij
zachtvloeiend
stillevens tekent
als een adem
van eeuwigheid
omfloerst
met tedere koestering
Zondag 12 februari 2012
met zomerzoete droomsels
als bij een bijtende kou
de morgenstond
zijn kristallen
niet openbloeit
een rode gloed
de bomen
nog donkerder intekent
dan tijdens de nacht
help ik mezelf
voorbij deze neerslachtigheid
met zomerzoete droomsels
onder een gebloemd dekbed
Donderdag 9 februari 2012
in mijn schaduwspel
schim een leven
in mijn schaduwspel
claim een toekomst
die er nooit zal wezen
de morgen
wacht je immers niet
zal ik jou
eindelijk vleugels geven
Woensdag 8 februari 2012
vanzelf doodgegaan
toen leven door ijzige kou
zich breekbaar uitte
tijd er zich spoorloos
in verloor
wij in die besloten droom
met de ogen dicht
bleven stilstaan
is alles vanzelf doodgegaan
Dinsdag 7 februari 2012
in de hitte van het ogenblik
hoe bloei ik mijn schoonheid open
wanneer je me adembenemend
hemeltergend traag
uitdagend aanraakt
zo sterk verlangen verhevigt
dat ik in de hitte van het ogenblik
me helemaal durf overgeven
aan de behoefde me één te weten